foto-links

raamdom-gr

Nieuwe serie: Op weg naar een nieuwe geboorte

Advent en kerst 2020

De vier zondagen in de aanloop naar kerstmis worden vanouds gekleurd door verwachting en verlangen. Er is iets nieuws op komst. Een kind zal worden geboren. Het verlangen dat er altijd al was, komt in de Advent dichterbij. En om dat verlangen nog eens extra te benadrukken, lijkt het wel, is men in de Bijbelse traditie altijd onderweg. Mensen gaan ergens vandaan en ergens naartoe. We lopen de route van het licht naar een toekomst van gerechtigheid en vrede, een nieuwe wereld die ons wacht van opnieuw te worden geboren.

© Riet Deerenberg – Solidariteit

Gebeurt dat alleen als een kind geboren wordt, of kan het mensen ook middenin het leven gebeuren? Als je leven vastzit, als er in je land geen mogelijkheden meer zijn, als er honger is of armoe, of geweld. Soms gaan mensen samen op weg, in kleinere of grotere groepen, soms ook alleen. Uit de benauwdheid van een geknecht leven, uit slavernij, uit een huwelijk dat je kleinhoudt, uit een verleden. Uit een omgeving die vol oordelen is over wie je bent of hoe je leeft. Soms klinkt een stem op in de woestijn.

Gelukkig komen we op momenten in beweging. Een geloof in iets anders, iets nieuws staat in ons op en we raken op drift. En altijd zijn die bewegingen tweeërlei: we gaan naar het licht, het goede, de toekomst, en tegelijk moeten we vluchten we voor het kwade dat die beweging naar het goede in de weg staat. Ook in het kerstverhaal wordt gevlucht.

Zo zien we in de vier weken van Advent uit naar een wereld op komst en proberen we woorden te geven aan hoe we elkaar daarin mee kunnen nemen van dichtbij huis tot wereldwijd. Het ‘Kom, adem ons open’ zal weer klinken en ‘Scheur toch de wolken weg’. Niet alleen de wolken van corona, maar van alles dat ons het zicht ontneemt en onze wereld kleiner en angstiger maakt dan ze zou kunnen zijn.
Zo gaan we op weg naar waar het goed is, naar een nieuwe geboorte en een nieuw jaar dat ons wacht.

Zondag 29 november: ‘Alleen de bergen zijn mijn vrienden’
Overweging Colet van de Ven
Lezingen Exodus: 3:7-14, Behrouz Boochani: Alleen de bergen zijn mijn vrienden

Vandaag staan diegenen centraal die noodgedwongen hun land ontvluchten om op goed geluk en hoop van zegen elders een thuis te vinden. We kijken naar hen door de ogen van een paus, een vluchteling, een migrant en de bijbel.

Zondag 6 december: Moeten ook wij onderweg?
Overweging Arjan Broers
Lezingen Lezing: Jesaja 40: 3-8 en Lucas 21: 25 – 36

De Bijbel staat vol verhalen van mensen die onderweg moesten of durfden gaan: het paradijs uit, naar Egypte, naar een beloofd land, naar een kerststal, naar Jeruzalem en Golgota. Het zijn mooie verhalen om te lezen als je eigen wereld stabiel en rustig is. Maar wat als deze tijd er ook een is van onderweg moeten? Met niet meer dan een vaag en ook wel dreigend visioen van de toekomst? Arjan Broers vraagt zich af of de Bijbelse verhalen verleden tijd zijn.

Zondag 13 december: Jouw land is mijn land
Overweging Germain Creyghton
Lezing Ruth

Mensen hebben altijd het verlangen gehad een nieuw, eigen bestaan op te bouwen buiten de grens van hun geboortegrond. Niet om te vluchten voor gevaar of het verleden uit te wissen, maar omdat ze geluk zoeken en een beter leven. Het Bijbelverhaal over Naomi, Ruth en Boaz toont ons in een notendop dat migratie nodig is en goed: niet bij de pakken neerzitten, grenzen overschrijden, verantwoordelijkheid nemen voor de ander en zo een nieuwe toekomst vormgeven. Het verhaal zegt ons: dankzij Ruth, de Moabitische, kon Jezus Christus, zoon van David, in Israël geboren worden.

Zondag 20 december: Onderweg naar Kerstmis: Het Magnificat
Overweging Henk Hillenaar
Lezing uit Lucas 1

In de geboorteverhalen van het Lucas evangelie wordt veel gereisd en zelfs gevlucht. De meest mysterieuze reizigers echter zijn de engelen die er voortdurend opduiken om Gods wil of bedoeling kenbaar en het verhaal begrijpelijk te maken. Een van de weinige episodes waar geen engelen nodig zijn is de reis van Maria naar haar nicht Elisabeth. Daar klinkt het bekende Magnificat, een lof- en danklied, het visionaire antwoord van de mens aan God en diens engelen. Maria ziet de armen rijk en de machtigen machteloos worden: ze ziet deze wereld omgekeerd. Het zal het ideaal worden van Jezus’ leven en van het eerste Christendom: de vraag of en hoe dit nog altijd ook ons ideaal is.

Donderdag 24 december, Kerstavond: Plaats in de herberg
Overweging Juut Meijer

Herbergen en cafés zijn gesloten. We kunnen elkaar slechts spaarzaam ontmoeten en leven op afstand. Op kerstavond vieren we de geboorte van de mens in wie de hoop weer helemaal tot leven komt. Een wereld waar gastvrijheid en genegenheid voorop staan. Hoe maken we plaats als alle herbergen gesloten zijn? En zal er straks nog plaats zijn voor gastvrijheid en menselijkheid in onze wereld?
De dienst begint om 20.00 u

Zondag 27 december: Oud 2020 en Nieuw 2021
Overweging Eva Martens en Mirjam Wolthuis

Zondag 3 januari: De toekomst op het spel
Overweging Gerhard Scholte

We vinden in Exodus en Matteus twee klassieke verhalen over machtswellust, van Farao en Herodes, ontaardend in vreemdelingenhaat, ja zelfs in kindermoord. Waarom zijn het juist de pasgeborenen die dit soort gruwelijkheid opwekken? Wie weet helpt filosoof Hannah Arendt ons verder met haar begrip van ‘nataliteit’: Elke pasgeborene heeft iets volstrekt nieuws aan onze wereld mee te geven.

Zondag 10 januari: Thuiskomen
Overweging Agnes Grond

Stevig staan – door Claartje Kruijff

BOEKPRESENTATIE – door Claartje Kruijff

Op 6 november is mijn nieuwe boek uitgekomen:
Stevig staan in een kwetsbare wereld, het belang van een krachtige levenshouding. 
Het gaat over stilstaan in een veranderlijke wereld die doordraait. Over het vinden van eigen en gezamenlijke ankerpunten, van innerlijke houvast nu we meer dan ooit op onszelf zijn teruggeworpen. 

Het was niet mogelijk een samenkomst te organiseren om mijn boek feestelijk te presenteren. Via dit korte filmpje heb ik samen met een vriendin een alternatieve presentatie gemaakt.  

OVEREIND BLIJVEN
In mijn boek ga ik op een open en eerlijke manier met mijzelf en jou in gesprek en geef ik handreikingen hoe wij overeind kunnen blijven, tussen alles wat er is. Aan de hand van thema’s als controle en moeten loslaten, kwetsbaarheid en maskers, vergeving, angst en moed, vertrouwen en hoop, de kracht van gemeenschap en delen zoek ik spirituele ankerpunten voor een sterk geestelijk fundament.
Wat is mijn betekenis, mijn eigen zegen tussen dit alles?
Hoe wil en kan ik zijn? Wat blijft er van mij over nu alles verandert? En hoe blijf ik overeind in deze veeleisende wereld? 
Ik ga op zoek naar wat een leven in verbinding echt betekent, hoe wij ons opnieuw verhouden kunnen tot de dingen en tot onszelf. Hoe ik groter leef, betekenis ervaar, minder eenzaam ben en steviger sta als ik leef vanuit een dieper medemenselijk verbond.

Veel liefs in deze rare tijd waarin zo weinig gebeurt en eigenlijk zo veel!
Sterkte ook voor jullie allemaal in jullie eigen levens,
Claartje

€ 18,99 • 184 blz. • isbn 9789026341410 • te koop bij de boekhandel

P.S.: Deel mijn bericht graag verder aan mensen waarvan je denkt dat het ze interesseert of wellicht als je voelt dat ze wel een steuntje in de rug kunnen gebruiken.  

Herziene structuurnota 2010-2020

De Beleidsraad heeft onlangs het concept van de herziene structuurnota besproken en goedgekeurd. Deze nota, die dateerde uit 2010, was aan herziening toe, en dat proces is nu voorlopig voltooid. De ‘Structuurnota Organisatie en Structuur van de Dominicusgemeente Amsterdam 2020’ ligt nu voor ter lezing. De voorzitters van de werkgroepen ontvangen een papieren exemplaar evenals de deelnemers aan het Halfjaarlijks overleg van externe deskundigen, die van buitenaf meepraten over ons kerkzijn.

Het is de bedoeling dat de nota besproken wordt in de werkgroepen Pastoraat, Diaconaat, Beheer en in het Liturgisch Team, en ook in het Najaarsoverleg, waarin een brede afvaardiging uit alle groepen en groepjes binnen onze gemeente bij elkaar komt. Indien mogelijk zal er een gemeentebijeenkomst georganiseerd worden over dit document, dat de structurele basis van onze gemeente vormt, maar of dat kan hangt van de huidige coronasituatie af. De nota is te downloaden voor ieder die mee wil lezen. Er wordt een leeswijzer bijgeleverd zodat u meteen kunt zien waar de veranderingen aangebracht zijn

Klikt u
hier voor de Leeswijzer
en
hier voor de Structuurnota 2020 ( – waar de leeswijzer voorlopig in bijgesloten is – achterin)

Op aanvraag kan het secretariaat zorgen voor een papieren exemplaar, mail daarvoor naar secretariaat@dominicusamsterdam.nl.


Reacties op de tekst kunt u tot uiterlijk 15 december a.s. doorgeven aan de secretaris van de beleidsraad, Joanne Kruijswijk Jansen via: jhkj3@xs4all.nl

Nieuwe Serie: Zonde

© Rien Poortvliet – Draak der vervuiling * (1981)Rien Poortvlietmuseum

Op allerlei manieren was en is het nodig ons los te maken van een zondebesef dat beknellend was. Christelijke manieren van spreken over zonde vervormden onze relaties tot onszelf en tot anderen. We weten nu beter: onze lichamen zijn niet verdacht, onze verlangens zijn niet per se verkeerd of gevaarlijk. Zo namen we afscheid van vaste gebruiken zoals de biecht en de schuldbelijdenis in de liturgie. Omdat ze zo vatbaar bleken voor misbruik. Omdat ze ons angstig maakten in plaats van vrij. Omdat de nadruk misschien te veel op de zondige mens als individu lag, op de kortstondige ontlasting van het gemoed en de reiniging van het geweten, zonder werkelijke verandering. Het gevolg is wel dat het woord zonde ons steeds vreemder in de oren klinkt, als niet meer passend in deze tijd. Alsof het ons niet meer kan dienen om de menselijke ervaring te verwoorden.

Is daarmee niet iets verloren gegaan dat belangrijk en waardevol is? Misschien is het tijd om het begrip zonde en de praktijken die ermee verbonden waren opnieuw ter sprake te brengen, maar dan anders. Oorspronkelijk duidt ‘zonde’ op een verstoorde verhouding met God. Het gaat er vanuit dat we in een relatie staan tot het mysterie dat we God noemen en tot de ‘goede bedoeling’ van de Schepper die ons samenleven draagt en voortstuwt. ‘Zonde!’ zeggen we, als iets of iemand in zijn heelheid beschadigd is of als het weefsel van onze onderlinge relaties stuk gaat. Dat Kaïn zijn broer Abel vermoordt is zonde. Het brengt schade toe aan het goede dat er eerst was, aan broederschap: dat verschil tussen de een en de ander er mag zijn en in zichzelf goed is. ‘Zonde’ veronderstelt ook dat we de ruimte hebben om individueel en gezamenlijk richting te geven aan ons leven. Dat er duidelijke keuzes te maken zijn: geven wij in ons handelen elkaar en onszelf toegang tot het goede leven en brengen wij zo het Koninkrijk van God dichterbij of juist niet?

En tegelijk gaat ‘zonde’ onze macht te boven. Zijn wij niet aangelegd op het goede? Toch ontsnappen wij niet aan het kwaad: we zijn onderdeel van grotere structuren die we niet zelf gekozen hebben, die kwaad doen en die we niet zomaar kunnen veranderen. Vooral die structuren willen we in deze dienst centraal stellen. Structuren die er al zijn vanaf onze geboorte en die niet noodzakelijk zo zijn: armoede, racisme, uitsluiting; de structuren die weduwe en wees vermalen. Hoe kun we die zondige structuren leren doorzien, ons eigen aandeel herkennen? Wat hebben wij nodig om te kunnen strijden, in deze tijd, waarin wereldwijd toenemende angst het geweld en het onrecht tussen mensen aanwakkert?

In de Dominicus voltrekken we het ritueel van de handwassing ieder jaar in de veertigdagentijd. Niet om onze handen in onschuld te wassen, maar om het bewustzijn levend te houden dat we in ons doen en laten onvermijdelijk ook falen en tekortschieten. In deze serie zoeken we ook naar nieuwe manieren om ons besef van zonde en schuld ter sprake te brengen, vorm te geven in woord en in gebaar, in Bijbelse en niet-Bijbelse taal, zodat het vruchtbaar kan worden in ons werken aan een betere wereld, in het klein en in het groot.
We nodigen bewust enkele gastsprekers uit en stellen hen de vraag: kun je ons helpen in het oog te krijgen waarin we gefaald hebben en tekort geschoten zijn, wat onze relaties belemmert, wat deze aarde onherbergzaam maakt – en kun je ons leren waar onze mogelijkheden liggen om dat te veranderen, om transformatie te brengen?

Zondag 4 oktober: Over de Zonde
Overweging Colet van de Ven

Het woord zonde is meer en meer in onbruik geraakt maar is dat terecht? Oorspronkelijk betekent zondigen: je doel missen. Maar welk doel wordt gemist? Wat zijn daar de gevolgen van? Op individueel en collectief niveau? Hoe moeten we ons verhouden tot de zonden die de structuren en systemen zijn binnengeslopen waarvan wij deel uitmaken? Een verkenningstocht langs een begrip dat bij nader inzien verrassend actueel blijkt te zijn.

Zondag 11 oktober: Zonde en de macht van machomannetjes
Overweging Germain Creyghton

Niet voor niets staat de hoogmoed traditioneel op nummer één van de zeven hoofdzonden. Ook nu nog wordt veel kwaad in de wereld aangericht en uitgelokt door de macht van machomannetjes, in het groot en in het klein. Wat te denken van David, koning en schurk? Traditioneel is het tegengif: nederigheid. Is dat nog bruikbaar in een wereld waarin vooral individuele trots en sterkte worden gewaardeerd?

Zondag 18 oktober: Belijdenis van de zonde, toen en nu
Overweging Henk Hillenaar

Op de dag van zijn verrijzenis blaast Jezus heilige geest over de apostelen en zegt: ‘Als jullie iemands zonden vergeven, dan zijn ze vergeven, vergeven jullie ze niet, dan zijn ze niet vergeven’ – woorden van herschepping waarmee de evangelist verwijst naar het boek van de schepping waar God geest blaast in klei (Genesis2:7) en zo de mens schept. Deze dienst gaat over de veranderingen die wij hebben ervaren in geloofsleven en theologie wanneer we spreken over zonde, berouw, schuldbelijdenis en vergeving.

Zondag 25 oktober: Wassend water
Overweging Alex de Jong

Klimaatsverandering is voor ons allemaal een bedreiging en we zijn, zeker in het rijke Europa, ook met z’n allen verantwoordelijk voor wat er met onze Aarde gebeurt. Wij zijn geen ‘Heer en meester’: we zijn dat al nauwelijks over onszelf – laat staan over de Aarde. En als de klimaatverandering ons iets pijnlijk duidelijk maakt is dát het wel. Wij zijn deel, innig verbonden met alles om ons heen. En lijken dat te ontkennen. Met iedere soort die door ons toedoen verdwijnt, verdwijnen wij zelf. Is dat geen zonde?

Zondag 1 november: Allerzielen – Afscheid nemen
Overweging Juut Meijer

Zoals alle jaren zal deze zondag die het dichtst bij 2 november ligt in het teken staan van wie we missen. We noemen de namen van hen die in onze Dominicuskring in het afgelopen jaar overleden en ook bij andere dierbaren staan we stil. Dit jaar is het herdenken misschien daarom wel zo belangrijk omdat het ons niet altijd mogelijk was goed afscheid te nemen. Vandaar het thema van deze dienst.
Na de dienst zal de kerk tot in de middag open zijn voor allen die langs willen komen om een kaars te branden en dierbaren te herdenken.

Zondag 8 november: ‘Verlos ons van onze schuld’
Overweging Amma Asante

Wie in de schuldsanering belandt, moet drie jaar op een houtje bijten. De regels zijn zo streng, dat maar heel weinig mensen erin slagen zich te verlossen van hun schuld. Zou het niet bevrijdend zijn als we anders leren kijken naar schulden en armoede? Als we armoede niet associëren met ‘eigen schuld’ en zachter zijn ten opzichte van de fouten die we allemaal maken in het leven.

Zondag 15 november: Leven in de juiste maat
Overweging Janneke Stegeman

Te groot zondebesef kan je lamleggen – het legt als het ware teveel gewicht op je eigen handelen en je onvermijdelijke tekortschieten en falen. Ik merk regelmatig dat gevoelens van schuld en tekortschieten te groot zijn voor wat er werkelijk aan de hand is. Aan de andere kant is het in deze wereld waar je als nummer verschijnt moeilijk om jouw eigen handelen te verbinden met de grotere wereld. Hoe kun je oog houden voor je eigen menselijke maat en invloed in een wereld die zo onoverzichtelijk is? Welke taal en rituelen horen daarbij?

Zondag 22 november: ‘Vanwege onze zonden werd hij gebroken’
Overweging Erik Borgman

Niemand van ons is een misdadiger – toch? We willen allemaal het goede en gedragen ons verantwoordelijk. En toen lag er een zwarte man op de grond die stikte doordat een witte politieagent zijn keel dichtkneep. ’I can’t breath’, had hij gezegd en velen namen het over. Zij krijgen geen adem in het land van de goede bedoelingen. Het kwaad waarvoor wij niet verantwoordelijk willen zijn, dragen zij. Hun pijn is hun protest en alleen het delen van deze pijn kan ons echt vrij maken.

* bij de illustratie – uit het welkom van de eerste dienst in deze serie door Germain Creyghton:
“Misschien heeft u de afbeelding al gezien van een tekening van Rien Poortvliet…. Een chaotisch, afschuwwekkend en apocalyptische beeld van een vervuilde aarde, beheerst door een veelkoppig monster, waarin we allerlei menselijke ondeugden gemakkelijk kunnen herkennen, in grimassen en misvormde gestalten en gezichten.
Wij – kerkgemeenschap van zoveel verschillende mensen geïnspireerd door de Geest, wij zoeken, in die chaos: stilte, luwte, speelruimte ook, om enige afstand te kunnen nemen tot de monsters die we hebben gemaakt en waar we mee vergroeid zijn; om zo te komen tot een meer menselijke verhouding tot elkaar en tot de wereld waarin we leven….
In de komende weken zullen we de koppen van het monster meer van nabij bekijken en het beest op diverse manieren bij de naam noemen. Niet primair om het aan te klagen (dat ook), maar vooral om elkaar te bemoedigen, nieuwe veerkracht te vinden waarmee we ons teweer kunnen stellen, zodat we er niet aan onderdoor gaan.”

Petitie #500 kinderen

Haagse Gemeenschap van Kerken luidt noodklokken voor vluchtelingenkinderen Griekenland

Op dinsdag 29 september om half tien ‘s ochtends luiden de kerkklokken rond het Plein in Den Haag acht minuten en 20 seconden

Acht minuten en 20 seconden, dat is precies 500 tellen. 500 is het aantal minderjarige asielzoekers dat Nederland op zou moeten nemen uit vluchtelingenkampen op de Griekse eilanden. Dat vinden meer dan 100.000 ondertekenaars van de petitie #500kinderen (www.500kinderen.nl), 173 gemeenten en 5 provincies, net als vele kerken, artsen, wetenschappers, (oud)politici van alle kleuren, prominenten, de groep voormalig onderduikkinderen en vele mensenrechten- en noodhulporganisaties.

Om half tien overhandigen 12 organisaties, waaronder VluchtelingenWerk, Defence for Children, Stichting Vluchteling en Kerk in Actie, deze petitie aan de woordvoerders asiel & migratie van de Tweede Kamer. 

Ds. Derk Stegeman van de Protestantse Kerk Den Haag zegt: “We hopen dat onze noodklokken niet alleen op het Plein maar in heel Nederland te horen zullen zijn, en dat veel plaatselijke kerken dit gebaar over zullen nemen. Op een ander moment van de dag willen we vanuit de Haagse Gemeenschap van Kerken ook een wake houden. Waken, dat betekent voor mij wakker zijn, alert blijven en oog hebben voor mensen in nood. Waken is een verbindend gebeuren: iedereen, christelijk, anders religieus of niet-religieus kan eraan meedoen en wakker blijven, waken. Laten we ons hart openen voor de kinderen uit Griekenland!”

Luid de klokken – open de kerk

Doet u ook mee? Wat zou het mooi zijn als in vele gemeenten in Nederland om 9.30 uur de kerkklokken worden geluid – en wakes worden gehouden.
Namens Kerk in Actie,
Karel Jungheim

De Raad van Kerken in Nederland ondersteunt deze actie. Zie www.raadvankerken.nl – Op deze website kunt u ook de reactie vanuit de Raad van Kerken op de ontwikkelingen op Lesbos en op het deze week gesloten migratiepact van de EU lezen.
Met vriendelijke groet,
Henk Meulink (voorzitter Raad van Kerken Amsterdam)

25 sept: Prinses Christina Klassiek Concours

Elin Haver (17 jaar, 12de klas) in Nationale Finale Prinses Christina Concours 

“Ik had nooit durven dromen dat ik in de Nationale Finale zou staan!” 

Vrijdag 25 september staat Elin Haver in de finale van het Prinses Christina Klassiek Concours, dat online wordt uitgezonden. Het is de spannende ontknoping van een wedstrijd waarbij ruim 400 jonge muzikanten van 11 t/m 21 jaar uit het hele land van zich lieten horen. Elin is altvioliste. Zij bereikte na een voorronde in Haarlem afgelopen januari de landelijke finale.

Haar optreden is op vrijdag 25 september om 20.00 uur gratis online bij te wonen via www.christinaconcours.nl, Youtube en Facebook.  

Op Youtube stelt Elin zich voor: https://youtu.be/AfQJEajKTWg

Het Prinses Christina Concours organiseert al ruim 50 jaar concoursen en stimuleert kinderen en jongeren om zich muzikaal te ontwikkelen. Het is voor het eerst dat de Nationale Finale van het klassieke concours wordt opgenomen en online te zien is. Door de situatie rondom corona bedacht de organisatie een creatieve manier om het concoursseizoen toch te kunnen afsluiten. In korte tijd trainden werden de jonge topmuzikanten getraind om voor tal van (bewegende) camera’s te spelen. 

De Nationale Finale wordt in drie delen uitgezonden, van woensdag 23 september t/m vrijdag 25 september, iedere avond om 20.00 uur. Na iedere uitzending, om 22.00 uur, kan iedereen online stemmen voor de publieksprijs van die dag. Een professionele jury bepaalt wie er van alle 23 finalisten uiteindelijk in de prijzen vallen. Op zaterdag 26 september maakt Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Margriet om 20.00 uur de uitslag online bekend.  Zie voor meer informatie www.christinaconcours.nl 

In het kort: 

  • Woensdag 23 september vanaf 20.00 uur: optreden finalisten deel I 
  • Donderdag 24 september vanaf 20.00 uur: optredens finalisten deel II 
  • Vrijdag 25 september vanaf 20.00 uur: optredens finalisten deel III 
  • Zaterdag 26 september vanaf 20.00 uur: bekendmaking prijswinnaars door H.K.H. Prinses Margriet 

Diensten voortaan in beeld

Het is al aangekondigd – en als u de laatste tijd een dienst via Kerkdienstgemist.nl wilde beluisteren was het u al opgevallen – de diensten zijn tegenwoordig ook te zien, niet alleen te beluisteren.
En voortaan is dat ook zo via de luister-pagina op onze website. Die heet dus nu de Kijk/luister-pagina.

Velen zijn betrokken geweest bij de voorbereiding en wij danken allen, maar willen vooral de inspanningen roemen van Geert-Jan Meijerhof van de BR en Jan Noot, onze vaste cameraman.

Zoals alles in het leven is ook dit weer een leerproces – we verwachten nog hobbels en storingen, reacties en verbetertips, maar vinden het goed genoeg om mee te beginnen. Het is de hoop en verwachting van LT, BR en BC dat de mogelijkheid de diensten ook via beeld te volgen u, en ons allen, weer nog meer bij de diensten betrekken en met elkaar verbinden kan.

U kunt de diensten dus voortaan via onze Kijk/luister-pagina zien – of via Kerkdienstgemist.nl
Voor wie liever niet in beeld wil komen als u naar de dienst komt – als u op de banken plaatsneemt zit u achter de camera.

En wilt u liever alleen blijven luisteren en geen beeld? Op de Kerkdienstgemist-pagina kunt u kiezen tussen audio of video:
ga dan naar de uitzending op Kerkdienstgemist.nl en klik op deze knop

Demonstratie ‘Evacueer Moria’

zaterdag 12 september  –  Museumplein Amsterdam  –  16.00-17.00 uur  

Moria is verwoest. In de nacht van 9 september hebben meerdere branden grote delen van het vluchtelingenkamp op Lesbos in de as gelegd, wat heeft geleid tot de ontheemding van 13.000 bewoners. Dit is het resultaat van een jarenlang falend EU beleid. De noodklok is al vaak geluid, maar tevergeefs.

De inwoners van het overvolle kamp op Lesbos zijn gevlucht uit hun thuisland en hebben alles wat hun dierbaar is achtergelaten in de hoop op een beter leven. In plaats van humanitaire opvang, troffen zij een uiterst intolerant Europa dat haar grenzen sloot. Gezinnen, ouderen en onbegeleide minderjarigen zitten vast in erbarmelijke omstandigheden. Artsen Zonder Grenzen, internationale NGO’s en de UNHCR waarschuwen al jaren dat de situatie op het eiland onhoudbaar en onmenselijk is. Reactie van de Europese Unie, en in het bijzonder Nederland bleef uit.

De brand is de druppel. Niet alleen op Lesbos is de situatie onhoudbaar, ook op andere Griekse eilanden, zoals Samos en Chios, en op het Griekse vasteland staat de situatie op springen. Wachten kan niet langer en daarom pleiten wij voor een humaner asielbeleid. 

Wij pleiten voor de onmiddellijke opvang van minstens 500 kinderen in Nederland en daarnaast voor het evenredig opvangen in Europa van de andere vluchtelingen die vastzitten in Griekenland. Nederland heeft daar ook een aandeel in. Terwijl het kabinet te weinig doet, zullen wij onze stem laten horen. 

Dit is een burgerinitiatief in samenwerking met Volt Nederland, 500 Kinderen Amsterdam en SOS Moria. Het protest wordt gesteund door Vluchtelingen Werk Nederland, Stichting Vluchteling, Defence for Children, Comité Vluchtelingkinderen Haarlem en de Goede Zaak. Iedereen die wil bijdragen of helpen bij het organiseren van het protest kan via de mail evacuatemoria@gmail.com.

Waar? : Museumplein  Amsterdam 

Wanneer? : Zaterdag 12 september 2020  16:00 – 17:00. Kom op tijd! 

Hoe?:

Breng spandoeken of bordjes mee, houd 1.5 meter afstand en draag mondkapjes. Blijf thuis als jij of je huisgenoten symptomen hebben. 

Meer info:
https://www.facebook.com/events/235396214557732

Nieuwe Serie: Een gebroken wereld heel maken

© marc mulders – werk op glas

We gaan op een onzekere manier het nieuwe seizoen in. Vorig jaar startten we met ‘Een huis waar alles woont”. Nu is dat ‘huis’ veel leeg, of half gevuld. Ons mooie kerkgebouw lijkt niet langer het centrum waarom alles draait. Eens temeer zijn we een huis van verhalen, van gemeenschap en van liefde, maar elk van ons draagt daaraan bij vanuit de eigen plek.

We leven in een tijd waarin gebrokenheid zichtbaarder is dan tevoren, waarin toekomst onzeker is voor velen, waar maakbaarheid een illusie blijkt. Waarheid lijkt een mening en ongelijkheid en onrecht zijn steeds nadrukkelijker zichtbaar. Het is een tijd waarin het er toe doet om je te bezinnen en te weten wat te doen. Wat vraagt het van ons om deze gebroken wereld heel te maken?

Antwoorden op die vraag zijn altijd ongemakkelijk en onvolledig. We worden bevraagd als individu en als gemeenschap van mensen. Wat we nu al weten: dat het moed zal vragen, en inzicht. Dat we de fouten en de verantwoordelijken moeten durven noemen, ook die van onszelf. Dat we het samen moeten doen en daarover een idee moeten vormen, terwijl we nog in niet-weten verkeren. En ook dat we dat kunnen in vertrouwen op de Eeuwige.

In deze serie gaan we onder andere te rade bij Jonathan Sacks, opperrabbijn in Londen, en laten ons inspireren door zijn boek ‘Een gebroken wereld heel maken’. Hij onderzoekt daarin een ethiek van verantwoordelijkheid die geworteld is in de Joodse Bijbel en traditie. Vier zondagen vertellen we verhalen en gedenken hoe wij samen mens kunnen zijn, mens kunnen worden en heelheid kunnen brengen in deze wereld.

Zondag 30 augustus: Tikoen Olam – Mens zijn in een gebroken wereld
Lezing Genesis 3: 1- 11
Overweging Colet van de Ven

Op deze openingszondag van het nieuwe jaar kijken we om ons heen en zien een wereld waarin het gewone ongewoon is geworden en waarin de ongelijkheid en de angst voor het corona-virus de gebrokenheid heel zichtbaar maakt. Volgens kabbalistische wijzen is de schepping gebroken en is het aan de mens om die gebrokenheid te herstellen. Volgens dat andere scheppingsverhaal heeft de mens door zijn handelen zelf de gebrokenheid veroorzaakt. Hoe verhouden die beide verhalen zich tot elkaar en wat hebben ze ons vandaag de dag te zeggen?

Zondag 6 september: Tsedaka – Verantwoordelijkheid nemen
Lezingen: Genesis 18: 16 – 33 en psalm 119
Overweging Marcel Elsenaar

Tegenover de grote bewegingen, de grote onrechtvaardigheden kunnen we ons klein en onmachtig gaan voelen. Het verhaal van Abraham laat iets zien van het verlangen dat de orde in de wereld rechtvaardig is. Van God is de wereld en die haar bewonen, dus wat is onze verantwoordelijkheid daarin?

Zondag 13 september: Darchee sjalom – Vriendelijkheid als weg van vrede
Lezing Jeremia 29: 4-14
Overweging Juut Meijer

Darchee sjalom betekent wegen van vrede. Het is een joodse wijsheid waarin vriendelijkheid de sleutel blijkt om in een ballingschap contact te maken en met verschillen samen te leven. Verschillen die zo vaak leiden tot vervreemding en de verbondenheid verhullen. Waar heeft vriendelijkheid een plek in de wereld van gebrokenheid van deze crisis? Welke vormen neemt zij aan?

Zondag 20 september: Darchee sjalom – moed en vertrouwen
Lezing Openbaring 21, 1-5
Overweging Godian Ejiogu

Door de gebrokenheid en crisis heen kunnen we speuren naar de nieuwe wereld die in de bijbel voortdurend beloofd wordt. Maar hoe moeilijk is het om te leven in het nog-niet, en met de twijfel of het wel de goede kant op zal gaan. Kunnen we moed houden om geloof te houden en daarnaar te handelen? Wat geeft vertrouwen?

Zondag 27 september: 12-jarigenviering
Lezingen: Orpheus en Eurydice en
Jezus en Petrus, lopend over het meer van Galilea
Overweging Michaël van der Meer

In deze dienst komen jongeren uit onze gemeenschap aan het woord die misschien wel de meest ingrijpende stap zetten in hun schoolloopbaan, namelijk die van lagere school naar middelbare school. Opeens je vertrouwde kleine school inruilen voor een scholengemeenschap met honderden leerlingen, tientallen juffen en meesters, steeds andere lokalen en dat dan ook nog in corona tijd: ga er maar aan staan! In het Jodendom wordt die overgang gemarkeerd met de traditie van de bar en bat mitsva viering: een twaalf- of dertienjarige wordt dan volwassen voor de gemeenschap. Zij of hij laat dan zien een dochter (bat) of zoon (bar) van God’s richtlijnen (mitsvot) te zijn door een tekst uit de traditie (torah) te laten klinken. De gemeenschap wordt daarmee ook zelf herinnerd aan de belangrijke beslissingen in het leven. We horen verhalen over een zanger die zijn lief uit het dodenrijk wil loszingen, maar blijft staren op wat vroeger was. Ook horen we van een enthousiaste volger die door het ijs zakt omdat hij gaat twijfelen aan wat geloof met mensen kan doen.

Solidariteitsfonds

September is de tijd dat ook Dominicusgangers zich inschrijven voor cursussen of bijeenkomsten waar ze nieuwe kennis en ervaringen kunnen opdoen. Of die dit jaar doorgaan is in veel gevallen onduidelijk en daarom voert het Solidariteitsfonds dit jaar niet de actie “Samen delen om nieuwe kennis op te doen”.
Maar…..
Als deze maand blijkt dat een cursus of bijeenkomst toch doorgaat en Dominicusgangers zich willen inschrijven en ondersteuning nodig hebben bij de kosten van de cursus of bij de reiskosten dan kunnen ze ondersteuning aanvragen bij het Solidariteitsfonds.
Dat kunt u doen door een mail te sturen naar: solidariteitsfonds@dominicusamsterdam.nl

Een aanvraag kunt u doen tot uiterlijk 15 september 2020

Kunt u niet mailen? Belt u dan met het secretariaat: 020 – 6242183