foto-links

raamdom-gr

Aanmelden projecten maandelijkse extra collecte 2022

Voor de maandelijkse collecte ten bate van projecten buiten de Dominicus kunnen voor 2022 nieuwe aanvragen worden aangemeld.

De criteria in het kort: 
– De opbrengst van de collectes, zowel voor projecten in binnen- als buitenland, dienen ten goede te komen aan en zijn in solidariteit met de zwaksten in de samenleving.
– Een project heeft een collectieve bestemming en is dus geen ondersteuning van één of enkele individuele mensen.
– De projecten zijn kleinschalig en ontvangen geen of minimale overheidssubsidies, waarbij onze voorkeur uitgaat uit naar projecten die streven naar ontwikkeling van mensen in zelfredzaam- en zelfstandigheid.
– Projecten die al eerder (minimaal 2 jaar geleden) in aanmerking zijn gekomen voor een collecte, kunnen opnieuw een aanvraag indienen.

De aanmelding met een uitgebreide beschrijving van het project en een concrete bestemming van de opbrengst van een collecte kan uitsluitend schriftelijk worden ingestuurd. Bij voorkeur via email naar: collectencommissie@dominicusamsterdam.nl of anders per post naar het secretariaat van de Dominicus t.a.v. Collectencommissie

Wilt u precies weten waar het waar het verzoek aan moet voldoen? Klik hier.

Aanvragen voor de eerstvolgende beoordeling dienen vòòr 1 januari te zijn toegestuurd.
De Collectencommissie

Vacatures Beleidsraad

Beleidsraad staat open voor frisse mensen (BR-leden en een notulist)

In de Dominicus zijn betaalde professionals, vrijwilligers en vele groepen actief. Denk aan de pastores, de musici, de kosters, de werkgroep pastoraat, de werkgroep kind, de werkgroep diaconie, de beheercommissie, het liturgisch team, de vrijwilligers die zorgen voor schoonmaak, koffie, open huis, collecten voor derden, archief, 40-dagenkalender, Dominicuskrant, nieuwsbrief, zoomsessies, beeld- en geluidsopnames… Te veel om op te noemen. 

Om al deze activiteiten een beetje bij elkaar te houden en de professionals, de groepen en de vrijwilligers te faciliteren, is er een overkoepelende club: de beleidsraad, het bestuur van de Dominicus. Op het moment telt de beleidsraad (BR) 7 leden, maar binnenkort treden Mirjam Nieboer en Geert-Jan Meijerhof af. En na vele jaren hangt Joanne Kruijswijk Jansen haar notulisten-lier aan de wilgen.

In januari houden we een heidag en maken we nieuwe plannen. En het zou geweldig zijn als we dan al twee nieuwe BR-leden en een notulist kunnen verwelkomen zodat we ook dan met een sterke ploeg kunnen werken. Wil je er meer over weten, wil je wel eens een (openbare) vergadering bijwonen of wil je je kandidaat stellen voor de BR-verkiezing?
Stuur dan een mailtje naar beleidsraad@dominicusamsterdam.nl
of bel met Jan van der Meulen (06 51 28 37 87) of Ankie Knijnenburg (06 12 92 85 76).
Zij gaan graag met je in gesprek!

Namens de BR,
Ankie Knijneburg

Nieuwe Serie: “Eigenlijk geloof ik niets”…maar wat dan wel?

“Eigenlijk geloof ik niets”…maar wat dan wel?
Met deze ietwat ontsporende zin luiden we een serie in rond het onderwerp ‘geloven’. Een levensthema dat altijd nieuwe wegen zoekt, de oude antwoorden voorbij, maar dat ook tot veel misverstanden leidt. Het is in onze samenleving zowel buiten de Dominicus als soms ook erbinnen steeds gewoner te zeggen niet te geloven. ’Ik geloof niet’ is een gangbare plaatsbepaling geworden, maar hoe zit dat eigenlijk? We geloven toch allemaal wel iets, mag je hopen, en het zou droevig met ons gesteld zijn als we ons in dit opzicht alleen maar blijven afzetten tegen wat achter ons ligt. Bovendien houden velen zich ook in onze tijd gelukkig bezig met vragen naar zingeving en verdieping. We kunnen niet zonder. Daar horen vragen bij en twijfel over wat we hopen en verlangen mogen. En ook vertrouwen, zonder garanties of zekerheid.

foto Henny van Huystee

Onze jubileumviering in 2015 over ‘’Taal die beweegt’’ liet ons zien hoe woorden soms in de weg kunnen zitten. De vraag was : ‘Moeten we onze taal over geloven misschien veranderen?’. Zou het helpen bruggen te slaan tussen hen die zeggen wel te geloven en hen die zeggen dat niet te doen : zou het helpen als we de dingen anders zouden zeggen ? Het is jammer als geloven een ‘óf-óf’ kwestie wordt : Je gelooft of je gelooft niet. Maar het lijkt er ook op dat wie zeggen ongelovig te zijn zich tegen dezelfde gestolde voorstellingen keren als wij die graag zeggen wel te geloven. Hebben beide partijen niet veel meer gemeen dan we denken?

Misschien wordt het tijd voor woorden als ‘geloof’ en ‘geloven’ een nieuwe ruimte te zoeken : nieuwe manieren om erover te praten, waardoor we het tweespalt ‘óf-óf’ achter ons kunnen laten. Hoe zullen nieuwe generaties spreken over geloven ? Dat is een mooie vraag. Die gaat over wat het wezen van traditie is: doorgeven in nieuwe verpakkingen, in nieuwe tijden. Een belangrijke vraag ook die raakt aan ons hopen, onze roeping, aan het waarom van ons op aarde zijn, het geheim van het leven, het nog-niet. Die vraag gaat over de mogelijkheden die de toekomst in zich bergt, iedere nieuwe dag en voor ieder mens. Wie we zijn en worden mogen, waar we aan werken kunnen en vooral ook: wat ons zonder dat we erop uit waren gegeven wordt.

Misschien begint geloven dichterbij huis dan we soms geneigd zijn te denken. In het evangelie worden we uitgenodigd als kinderen te worden. Onbevangen het leven tegemoet te treden. Misschien begint geloven wel bij de vraag te geloven in de mens die je zelf bent. En dan in een ander, en dan in nog een ander. Allemaal vormen van geloven die volgens onze traditie ook veel te maken hebben met geloven in God, misschien zelfs zonder dat die God ter sprake komt.

Zondag 3 okt: Geloven in een nieuwe wereld
Lezing Mattheus 6: 19-34 en Babs Gons: ‘Handen in onze rug’
Overweging door Manuela Kalsky

Er is ons in de bijbel een rijk van vrede en gerechtigheid beloofd – het Koninkrijk God’s. Wordt het nog wat met dat Koninkrijk, vroeg Gerard Reve zich al in 1965 in een van zijn gedichten af. Hoe staat het nu met ons geloof erin? Met de klimaatcrisis en een tijdperk van pandemieën voor de boeg lijkt het goede leven op onze planeet verder weg dan ooit. Of toch niet? Een jonge generatie gaat voor verandering en zoekt naar nieuwe wegen in ‘sámen leven’. Kunnen religieuze wijsheidsteksten daarbij helpen, of eerder spoken word artiesten?

Zondag 10 okt: Geloven in jezelf
Lezing: Genesis 3: 6 -11
Overweging door Colet van der Ven

Geloven in jezelf, heb je daar zomaar zeggenschap over, ingeweven in en bepaald door relaties als we zijn vanaf onze geboorte? Moet er niet eerst in ons geloofd zijn voordat we kunnen geloven in onszelf? Van ons gehouden zijn voordat we kunnen houden van onszelf? En wat als dat niet gebeurd is?

Zondag 17 okt: Geloven in een ander/Ander
Lezing: Marcus 10: 32-45
Overweging door Arjan Broers

Je moet geloven in jezelf! Dat zegt het evangelie van de doorzetters en de individualisten. Maar dat is alleen goed nieuws voor een enkeling. De meesten van ons hebben het geloof van anderen nodig om tot bloei te komen. Dat geloof in een ander / de Ander heeft niets te maken met het streven naar beheersing en perfectie. We lopen hoe dan ook butsen en builen op aan elkaar, en erger. Geloof is: erop vertrouwen dat er al iets goeds aan de gang is, en dat je daaraan mee kunt doen. Met liefde kijk je toekomst tevoorschijn, ook al is die ongewis.
Ik deze dienst wordt Arjan Broers ingezegend als nieuwe pastor van de Dominicusgemeente

Zondag 24 okt: Geloven in verandering, doorgeven, traditie
Lezing: Johannes 4: 4-26
Voorganger: Henk Hillenaar

Het laatste gebed van Jezus van Nazareth, de avond voor zijn dood, was een gebed om eenheid tussen alle mensen van deze wereld. Hij kon twintig eeuwen geleden niet weten hoe de wereld er nu uit zou zien, zoals wij niet weten naar welk totaal andere wereld onze moderne tijd op weg is. Maar de groeiende noodzaak van eenheid onder de volkeren – niet in geloof en cultuur, wel in betrokkenheid en samenwerking – is waarschijnlijk de grootste opgave van onze tijd. In dat streven kunnen juist de verschillende geloofstradities het voortouw nemen.

Zondag 31 oktober Allerzielen: Geloven in het licht van de eindigheid.
Overweging door Agnes Grond

Hemel en hel zijn uit. Dat betekent misschien veel minder angst, maar ook minder troost. Hoe verzoenen we ons nu met het verlies van dierbaren en met onze eigen eindigheid? Waar vinden we troost in ons stervensuur? Wacht er dan nergens een beloning voor het goede dat we deden en worden nergens de grove onrechtvaardigheden van het leven rechtgetrokken? Zou het besef dat je de wereld een beetje beter hebt achtergelaten voldoende zijn om je sterven te aanvaarden? Maar hoe weet je dat dat zo is? Geloven in het licht van de eindigheid zal vooral vertrouwen betekenen. Maar hoe leer je dat? En vertrouwen waarin precies? Dat het goed komt? Of dat een mens er in al zijn kwetsbaarheid mag zijn en dat hij, zij en jij gedragen worden? En door wie dan? Een zoektocht.

Zondag 7 november: Geloven door elkaar
Lezing: Johannes 1: 35-51
Overweging door Germain Creyghton

Hoe zouden we kunnen geloven zonder de inspiratie van iemand die ons voorgaat, die ons met enthousiasme daartoe uitnodigt of ons onbewuste stootjes geeft in die richting? Heeft niet ieder mens die (hoe dan ook) gelooft een vader of moeder, een leraar, een vriend of een geliefde nodig gehad om zelf tot ‘geloven’ te kunnen komen? In het begin van het Johannesevangelie komen Jezus’ leerlingen als in een kettingreactie, ieder op zijn eigen manier, tot een ‘getuigenis’ van hun geloof. Op een of andere manier voelden zij in hem en in elkaar een aanstoot tot ‘geloven’. Maar hoe is dat voor ons en voor kinderen en jongeren in onze overhaaste samenleving, die nauwelijks meer van die aanstootgevers tegenkomen?

Zondag 14 november – Wat verandert en wat blijft
Overweging door Juut Meijer

Vanaf onze vroege kindertijd zijn we in beweging. We krijgen van alles mee. Waarden, normen en omgangsvormen. Kennis, vaardigheden en interesses. Familietrekjes worden doorgegeven, hoe het hoort, angst en plezier. En gaandeweg ontwikkelen we iets eigens, nemen het ene mee, terwijl we ons tegen het andere verzetten. Vooral religie moet het vaak ontgelden. Toch beleven velen ook een herijking, die soms niet eens zo ver verwijderd is van wat vroeger was. Zo bestaat ons hele leven uit verandering, afscheid nemen zelfs, maar ook uit wat blijft. In deze dienst neemt Juut Meijer afscheid als pastor van de Dominicus

Zondag 21 november: Geloven in grote verhalen
Overweging door Alle van Steenis

Het is niet niets. Al die verhalen uit de traditie. De bijbel staat vol met geloofsverhalen. Maar er zijn ook historische verhalen. Hoe maak je dat onderscheid? Wil je dat onderscheid kunnen maken? Er zijn ook verhalen die “niet te geloven zijn”. Zo rijk aan mythisch denken dat het soms moeilijk is deze verhalen te duiden en betekenis te geven. Toch willen we aan het eind van deze serie deze zoektocht aan. Wellicht lukt het een verbinding te maken met onze eigen levensverhalen. Omdat het uiteindelijk altijd om mensen gaat.

Feestelijke Intrede Arjan Broers

Arjan Broers zal tijdens de dienst van 17 oktober feestelijk welkom worden geheten als nieuwe pastor van de Dominicus en worden gezegend.
U bent daarbij van harte welkom!

Informatie over de dienst vindt u hier.

In de Dominicus zijn de Coronamaatregelen grotendeels losgelaten, maar we houden in een deel van de kerk nog anderhalve meter afstand aan – klik hier voor de informatie.

Arjan Broers

Wij hopen u de 17e oktober welkom te heten!

Nieuwe Serie: Dominicus en de Orde van de Feniks

Op een gouden stok achter de deur zat een haveloze vogel, die nog het meeste weghad van een halfgeplukte kalkoen. Harry staarde het beest aan en dat keek kwaadaardig terug en maakte dat kokhalzende geluid weer. Hij zag er erg ongezond uit, vond Harry zijn ogen waren dof en terwijl Harry keek, vielen er opnieuw een paar veren uit zijn staart. Harry dacht net dat de ramp helemaal compleet zou zijn als de vogel van Perkamentus doodging terwijl hij alleen met hem in de kamer was toen het beest plotseling vlamvatte. Harry slaakte een kreet van schrik, sprong achteruit en botste tegen het bureau. Koortsachtig zocht hij naar een glas water, maar hij zag niets. Intussen was de vogel één grote vuurbal geworden; hij stootte een schrille laatste kreet uit en een paar tellen later restte er alleen nog een hoopje smeulende as.

De deur van het kantoor ging open en Perkamentus kwam binnen. Hij keek heel somber. ‘Professor,’ hakkelde Harry, ‘uw vogel – ik kon het niet helpen – hij vloog opeens in brand – ‘
Tot Harry’s verbazing glimlachte Perkamentus. ‘Dat werd tijd,’ zei hij. ‘Hij zag er al dagen niet uit.’ (…) ‘Felix is een feniks, Harry. Feniksen verbranden als het tijd is om te sterven en worden dan herboren uit de as. Kijk maar…’ Harry keek omlaag en zag dat er een piepklein, gerimpeld, pasgeboren vogeltje zijn kop uit de as stak. ‘Doodzonde dat je hem net meemaakte op zijn Branddag’, zei Perkamentus.

(uit: J.K. Rowling. Harry Potter en De geheime kamer, 2002)

Als symbool op de paaskaars hebben we dit jaar gekozen voor een feniks. Een mythologisch dier dat teruggaat tot de oude culturen van de Egyptenaren, maar ook in de oude Chinese cultuur is terug te vinden en in de Griekse oudheid. Steeds gaat het om een vogel die uit de eigen as opnieuw geboren wordt, als symbool van de wedergeboorte van de natuur in de lente. In het christendom staat het mythologische dier symbool voor christus die opstaat uit de dood. Met deze paaskaars kijken we vooruit naar het herrijzen uit de as na een periode vol beperkingen, rouw en verlies, maar ook naar een overgang in de gemeenschap; van een afscheid van een geliefde pastor naar een nieuwe pastor.

In hedendaagse jeugdliteratuur en fantasy is nog steeds volop aandacht voor de notie van uit de as herrijzen, soms ook letterlijk in de vorm van de feniks zoals bij de beroemde serie over Harry Potter. In deze boeken vormt de feniks niet alleen een figuur die redt, troost en geneest, zoals Jezus deed, maar ook voor de strijd tussen goed en kwaad. Het vijfde deel is getiteld ‘Harry Potter en de orde van de feniks’. Hierin wordt, na een grote tovenaarsoorlog, een geheim genootschap gevormd rond Harry; vrienden die samen opstaan tegen de donkere krachten. Zo wordt de feniks ook in verband gebracht met de strijd voor het goede, dat steeds opnieuw zal overwinnen, ook wanneer alles verloren lijkt te zijn.

De Dominicusgemeenschap heeft zelf de vernieuwing heel bewust meegemaakt. Een bevrijding van oude, beperkende krachten, en een beweging naar hoop en meer inclusieve manieren van samen geloven, nieuwe taal en tegelijk verbonden met traditie. En die beweging maken we nog steeds, telkens anders. Hoe manifesteren tegenkrachten zich in onze tijd? Waar denken we aan bij ‘het kwaad’, en hoe komen mensen er – nu en altijd – vanuit hun geloof tegen in verweer?

En waar vinden we sporen van wederopstanding, wedergeboorte in onze wereld? Is Christus aanwezig in ons? Of in onze wereld?

Zondag 5 sept: Omhels het leven
Lezing: Joh. 1: 43-51
Voorganger: Marcel Elsenaar

In heldenverhalen en science-fictionfilms maakt de held in spé vaak een verandering door. Hij of zij wordt aangesproken, ontvangt een bericht of heeft een bijzondere ervaring, die duidelijk maakt dat er iets anders, iets nieuws van de hoofdpersoon wordt gevraagd.  De bereidheid je aan te laten spreken en het vertrouwde achter te laten vraagt om vertrouwen. Op wie, op wat? Het verhaal van Natanaël dat we vandaag lezen biedt een mooi vertrekpunt om daar met elkaar bij stil te staan.

Zondag 12 sept: Dominicus en de Orde van de Feniks
Lezing: 1 Kor. 13
Voorganger: Eva Martens

In tijden van crisis en neergang, als de hoop op vernieuwing en wedergeboorte sterk leeft, is de feniks een fabeldier dat sterk tot de verbeelding spreekt. De vuurvogel met helende en vernietigende kracht speelt een sleutelrol in de fantasyboekenreeks Harry Potter, geschreven door J.K. Rowling, waarin een jonge held, de tovenaarsleerling Harry, de strijd aangaat met het kwaad in en buiten zichzelf, geholpen door een groep bevriende strijders, die samen De Orde van de Feniks wordt genoemd.
De feniks staat in de christelijke traditie ook symbool voor Christus; eeuwige trouw, liefde die zich opoffert, maar ook overwint en steeds vernieuwt door opnieuw geboren te worden. Hoe leeft die beweging in onszelf en in ons als gemeenschap?

Zondag 19 sept: 12-Jarigenviering
Voorganger: Juut Meijer

Hoe inspireren verhalen ons bij overgangsfasen in het leven? Welke voorbeelden van overgang, van herboren worden misschien, of van afscheid nemen van iets om iets nieuws te worden, komen we tegen in de verhalen die we mee kregen?
Op deze zondag vieren we weer de overgang van onze 12 jarigen naar de middelbare school. Een overgang naar een heel nieuwe periode. We staan stil bij wat dat voor hen betekent. De kinderen kiezen voor deze viering zelf een verhaal dat ze niet willen vergeten.
Het belangrijkste is misschien zelf je opgenomen te weten in een groter verhaal.
Meer informatie volgt.

Vredeszondag 26 sept: Vruchtbare as – de moed om achterom te kijken
Lezing Genesis 19:15-26
Voorganger: Janneke Stegeman

De feniks herrijst uit de as van zijn eigen vernietiging en staat daarmee symbool voor veerkracht. Wat ik me wel afvraag: waar is de as gebleven, waar zijn de littekens? Juist in de Vredesweek is dat een vraag die me bezighoudt. Wat is een goede manier van met het verleden omgaan, juist als dat verleden beschadigend is geweest?

De wereldwinkel in de Dominicus stopt

Bijna 40 jaar heeft de wereldwinkel een verkoop punt in de kerk. In de loop der jaren hebben veel vrijwillig(st)ers  zich ingezet om de Eerlijke Handel te promoten. Met de gehele opbrengst (jaarlijks circa € 1800) hebben we projecten in de Derde Wereld en het Jeannette Noëlhuis kunnen ondersteunen. 
Maar o.a. door het kleiner en ouder worden van de groep, hebben we besloten om definitief met de zondagse verkoop te stoppen.
De wereldwinkelgroep blijft echter doorgaan met de levering van FAIR TRADE koffie e.d. aan de kerk, de pastorie en andere afnemers. Met de (lagere) opbrengst blijven we projecten in de Derde Wereld (al of niet via extra collectes) ondersteunen.

Met een hartelijke groet
Ank, Ans, Cor, Gena, Han, Hanny, Ina, Kees, Philippa, Veronique en Adriaan 

Nieuwe Serie: Zomerdiensten 2021

Het is een traditie om in juli en augustus de zomerdiensten wat anders in te richten dan in de rest van het jaar. Het accent ligt meer op de lezingen. De lezingen worden vergezeld van kort commentaar.

zondag 4 juli KETI KOTI
Het herdenken van het slavernijverleden is al langer niet meer voorbehouden aan nabestaanden van hen die hier slachtoffer van zijn geweest, maar evenzeer van ons allemaal die willen nadenken over een gezamenlijk verleden en de doorwerking tot op vandaag. Op deze zondag die direct verbonden is met de vieringen van Keti Koti, zal Noraly Beyer onze gast zijn en spreken vanuit persoonlijke ervaringen en reflecteren op heden en verleden. Eveneens zal in deze viering gezongen worden door zangeres Denise Jannah.
We lezen uit Anton de Kom: Wij slaven van Suriname
Er is een nagesprek na de dienst tot 13.15u.
Commentaar: Noraly Beyer

zondag 11 juli: TUSSEN ERGERNIS EN EXTASE
Er is ergernis over de wijze waarop mensen de aarde vernietigen.
Er is extase over de pracht en de veerkracht van de natuur.
Is dat met elkaar te rijmen?
We lezen teksten van H.C. ten Berge, Ton van der Stap en Hildegard von Bingen.
Commentaar: Gerard Swüste

zondag 18 juli: KNARSETANDEND DE BIJBEL LEZEN
Tja, wie kent het niet dat je een verhaal tegenkomt in de Bijbel en denkt: Dit kan toch niet! Graag neem ik zo’n verhaal eens onder de loep, om te onderzoeken of onze ergernis niet heel bevrijdende inzichten kan opleveren?!
We lezen het verhaal van de talenten uit Mattheus 25
Commentaar: Gerhard Scholte

zondag 25 juli: GROTER DAN IK
“Happy new year
De wereld staat in de fik
En ik zou het willen blussen
Maar het vuur is groter dan ik

Vlak voordat Corona uitbreekt schrijft de jonge zangeres Froukje Veenstra het lied ‘groter dan ik’. Een lied vol grote vragen, grote zorgen en een gevoel van onmacht, maar ook een verlangen. ‘Groter dan ik’ . In deze viering staan we stil bij wat deze jonge profetische stem ons te zeggen heeft.
We lezen Exodus 4: 10-17
Commentaar: Leontien Dekker

zondag 1 augustus: AFTER VIRTUE
After Virtue, van de Schotse filosoof Alasdair MacIntyre uit 1981 is een fantastisch pleidooi voor een ethiek die verbindend is zonder verstikkend te worden. Hij benadrukt het belang van gemeenschap en traditie, maar ook de individuele vrijheid. MacIntyre (1929) was ooit marxist, maar is uiteindelijk tot het katholicisme bekeerd en baseert zich op met name Aristoteles en Thomas van Aquino.
Commentaar: Remko van Broekhoven

zondag 8 augustus: TROTS
Wie was ik? Wie ben ik? Wie wil je dat ik ben?
Een dienst over identiteit als vloeibaar begrip.
We lezen o. a. uit “ mijn ontelbare identiteiten” van Sinan Çancaya, 2020, Jan Hanlo Essayprijs 2021.
Commentaar: Jannet Delver

zondag 15 augustus: VOORBIJ DE DONKERE NACHT
Vorig jaar verscheen de roman Hanesteen, geschreven door Michael Elias, die als dertiger vier jaar in een psychiatrische inrichting verbleef. Door de waanzin heen onderneemt zijn alter ego Chiel Hanesteen een zoektocht naar zijn katholieke achtergrond: ligt daar de bron van zijn psychosen? De verhalen uit het Oude en Nieuwe Testament blijken gaandeweg de sleutel tot heling.
Commentaar: Michael Elias

zondag 22 augustus: EEN WEEK IN TAIZÉ
Deze zomer is een klein groepje jongeren uit de Dominicus afgereisd naar Taizé, een bijzondere plek in Frankrijk waar een oecumenische gemeenschap van broeders leeft die jongeren van over de hele wereld uitnodigen een week met hen mee te leven. In deze viering reizen we met hen mee en proberen we iets te ervaren van hoe het is een week te verblijven.
Commentaar: Remco Babijn

zondag 29 augustus: DE PRAKTISCHE BEZWAREN TUSSEN DROOM EN DAAD
Ook als we uitgerust van vakantie zijn teruggekomen en er weer fris tegenaan willen met een nieuw jaar in werk of opleiding, kunnen we moe worden van de grenzeloosheid van onze wil om het goede te doen. Die goede wil botst zo vaak met de weerbarstige praktijk. Of het nu gaat om het klimaat of de gastvrijheid jegens de vreemdeling of de naastenliefde in het alledaagse leven, het appel dat op ons gedaan wordt lijkt eindeloos. We kunnen het gevoel hebben dat het nooit genoeg is wat we doen, dat het altijd méér kan. De Britse schrijver Nick Hornby, bekend van het verfilmde About a Boy, schreef er een roman over, Hoe ben je een goed mens. Kunnen we daar misschien een geruststellende antwoord vinden?
Commentaar: Bettine Siertsema

Nieuwe pastor Arjan Broers

Begin november gaat Juut met pensioen. De afgelopen maanden is een commissie op zoek geweest naar een opvolger voor haar.
Deze zoektocht is succesvol afgerond. De commissie heeft een opvolger voorgesteld. De Beleidsraad is unaniem akkoord gegaan met de benoeming van Arjan Broers tot pastor. 
We kennen Arjan al een jaar of 8, 9 als bevlogen gastvoorganger (zie de pagina gastvoorgangers hier voor een foto en korte beschrijving).
We zochten een pastor met LEF, een pastor die ook kan uitdagen en ons voor kan gaan in vernieuwingen. Commissie en Beleidsraad zijn heel blij dat Arjan hier ja op gezegd heeft.
Arjan komt per 1 oktober. We wensen hem veel succes en een fijne tijd met ons. 

Nieuwe serie: De Kunsten

Er is kunst die je bevangt, overrompelt, voorgoed verandert. Kunst is geen vlucht uit de wereld maar trekt je juist dieper die wereld dieper in. Houd je scherp voor schoonheid, gevoelig voor tragiek, schoolt  je zintuigen, verdiept je emoties. Tolstoi definieerde kunst als “een manier om mensen te verbinden door middel van gedeelde gevoelens, onmisbaar voor het welzijn van individuen en de mensheid.” In dat opzicht zijn kunst en religie aan elkaar verwant. Ook laten beide zich leiden door het idee van een andere werkelijkheid. Daarbij is in de kunst de verbeelding het leidende principe en  bij religie  de hoop. Zo bieden zowel kunst als religie ons nieuwe inzichten en nieuwe perspectieven. Welke, dat verkennen we op deze vier kunstzinnige zondagen in juni.

de muzen

Zondag 6 juni: Moedertje God
Juut Meijer en Minou Bosua

In dit jaar van corona is meer dan ooit de vraag gerezen, hoe zorgen wij voor elkaar, onze zieken, onze ouderen, onze buren?  Deze zondag, de eerste in de serie De Kunsten hebben we te gast Minou Bosua van theatergezelschap Minoux. Zij trok de afgelopen maanden de wijk in en zocht niet-westerse moeders en dochter op. Hoe zorg jij voor je moeder? Hoe zorgt je moeder voor jou? En wat maken we zelf belangrijk in ons leven?
Als ik wat zo dichtbij is tot het goddelijke verheffen kon- wat zou er gebeuren?
Hoe zouden we onze zorg inrichten?
Eerder speelde Minou met haar moeder samen de voorstelling: ”Moeder mag niet dood”, onder andere in theater Bellevue
In de jaren 2011-2012 werkte ze met enkele andere acteurs mee aan De Avondsirene in de Dominicus. Daarnaast was zij vorig jaar te gast in de Dominicus met het project Predikers en Cabaretiers.

Zondag 13 juni: De dans en de danser
Lezing: 2 Samuel 6: 12-17
Voorganger : Colet van der Ven

Soms wordt God vergeleken met een danser die beweegt en uitnodigt om bewogen te worden, soms met de dans zelf. Als de mensen wereldwijd met deze dans meedoen, gaat wat opdroogt weer stromen en wat verdort weer bloeien. Of je God nu met een danser of een dans vergelijkt, in beide metaforen kan het dansen alleen doorgaan als de uitnodiging geaccepteerd wordt. De kern van de dans is de relatie. Hoe kunnen we met behoud van onze eigenheid onze bewegingen zo op elkaar afstemmen dat het een ademend geheel wordt?
M.m.v tangodansers Peter Rombouts en Marga Wouters en filmorkest Shot in the dark

Zondag 20 juni: Beelden waarmee we iets doorgeven
Lezing: Jesaja 11
Voorganger: Marcel Elsenaar


Kunst heeft lang in dienst van de religie gestaan, in de christelijke kerk ten minste. In veel religies is kunst, het maken van afbeeldingen, uit den boze. Er zijn mensen die in de beleving van kunst een verwantschap met religie ervaren. Kunstenaar Femke Kempkes vroegen we om voor deze dienst iets toe te voegen aan de rijke beeldentaal van de Dominicus. Iets dat met breken en delen te maken heeft, en refereert aan een verhaal uit de Bijbel. Om daarmee ook de betekenis van deze kunst der ver-beelding te onderzoeken.

Zondag 27 juni: Viering van het onverwachte
Met Eva Martens en Merlijn Twaalfhoven

De wereldberoemde componist en organisator van muziekevenementen Merlijn Twaalfhoven komt deze zondag in de Dominicus om muziek te maken, niet met een meegebracht orkest, maar met ons; met onze zelf meegebrachte muziekinstrumenten, het zingen van ons koor en de kinderen, maar ook met de ritmes van onze handen en voeten, ons zacht geneurie en met stilte.
Iedereen is een kunstenaar en juist met die mindset kan de wereld veranderen, zo gelooft Merlijn. Keer op keer liet hij dat in het klein en in het groot zien, door muziek te maken met kinderen in vluchtelingenkampen op Griekse eilanden, kinderen in oorlogsgebieden, maar ook met politici op een klimaattop en met kritisch theaterpubliek. Deze ochtend is het de uitnodiging aan ons om de kunstenaar in onszelf wakker te laten worden. Neem je niet-blaasinstrument mee, of gewoon jezelf en laat je meevoeren door het onverwachte.

Zomeropening 2021

Dit jaar is de kerk op zondagmiddag open in de maanden juni, juli en augustus, van 12.30 tot 15.00 uur. U bent van harte welkom! U hoeft zich niet van tevoren aan te melden. Let wel op de agenda, want op sommige zondagen in juli en augustus is de kerk bezet voor andere doeleinden. Dit melden we dan voorafgaand.