foto-links

raamdom-gr

Stille week 2022

Donderdag 14 april, 20:00u: Witte donderdag – De laatste maaltijd
Lezing Johannes 13
Overweging door Henk Hillenaar

Wat ging er door Jezus heen, die laatste avond voor zijn dood? Wij weten het niet – maar wij weten wel dit: hij vierde een maaltijd met zijn vrienden.
Hoezeer ook de vorm van deze viering in de Dominicus door de jaren heen veranderd is ( Henk Hillenaar vertelt er wat over) – de kern blijft hetzelfde en is de kern van Jezus’ boodschap – we vieren de liefde.

Vrijdag 15 april, 20:00u: Goede vrijdag – Onschuldig bloed op de Aarde
Lijdensverhaal: Marcus 14:32 -15:39
Gebed door Janneke Stegeman, met bloemenhulde aan het kruis

Op Goede vrijdag bidden wij aan het kruis en huldigen dit met bloemen. Het bloed dat is vergoten, dat wordt vergoten – het is onrecht.

Zaterdag 16 april, 21:00: Paaswake – De moed om te waken
Lezing Johannes 20: 1-18
Overweging door Eva Martens

Waar vinden we de moed, waar vinden we het licht? Zijn we daar waar we nodig zijn? Doen we genoeg? Zijn wij de kerk die bedoeld is?
Ben je wakker? Ben je werkelijk wakker? Waak je met me?

In de ochtend

Zondag 17 april: Paasmorgen: Toen en Hij, Altijd en Wij
Lezing Johannes 20: 19-23, 30-31
Overweging door Arjan Broers

Jezus is opgestaan – geloof jij het? Is dat een verhaal van toen? Of kan het voor jou, voor ons iets betekenen? Hoe dan? Kan jij – kunnen wij opstaan? Zullen wij?

De diensten zijn thuis te volgen via de Kijk/luister-pagina

Nieuwe Serie 40-dagentijd: Vluchten in 2022

In de voorbereiding hadden we niet kunnen vermoeden dat het thema van deze 40dagenserie zo actueel zou zijn. De situatie in Oekraïne maakt het ons weer duidelijk hoe urgent het is hierover te hebben. Vluchtelingen nemen in de Dominicus een belangrijke plaats in. Zo opende de kerk in 2019 haar deuren voor dakloze ongedocumenteerden tijdens het ‘Kille Nacht’-protest en zetten veel bezoekers zich op individueel niveau voor hen in, zoals binnen de Taalgroep waar vluchtelingen Nederlandse les krijgen. Vanuit deze groep ontstond de wens het onderwerp ‘Vluchten’ in een diensten-serie op de kaart te zetten.

En dan blijkt dat er vele manieren van vluchten zijn. Het letterlijke wegvluchten uit oorlog zoals we dat nu dagelijks zien – of uit uitzichtloosheid, maar ook het toevlucht zoeken in zekerheden als het leven (bijvoorbeeld door corona) te onzeker wordt, of in verdoving als het leven te pijnlijk wordt.

‘Papieren monument voor de papierlozen’ © Domenique Himmelsbach de Vries

Vluchten is van alle tijden en kent vele gedaantes. In deze serie, die niet toevallig valt in de Veertigdagentijd – een periode van inkeer en soberheid – zoomen sprekers en ervaringsdeskundigen in op de betekenis die vluchten voor hen heeft in 2022. Zoekend naar antwoorden. Welke schuilplaatsen zijn te vinden? Welke antwoorden kunnen er zijn? Welke uitzichten zijn te vinden? Welke woorden en tonen kunnen en mogen klinken? Is bevrijding en opnieuw beginnen mogelijk?

2 maart: Aswoensdag
Lezingen Mattheus 6: 1 en 6: 16-18
Overweging door Arjan Broers

‘De dood: praat erover’ zegt de SIRE-campagne. Wij gaan in de Dominicus een stap verder: we zingen erover met stembevrijder Jan Kortie en we wrijven het onszelf letterlijk in, met as. Zo begint de veertigdagentijd, waarin we niet willen vluchten voor wat waar is: dat we van stof zijn, maar dat de liefde duurt.

Zondag 6 maart: Vluchten voor uitzichtloosheid
Leviticus 19:33-34 en Psalm 88 vrij
Overweging door Geeske Hoving, met Izzy Bangura

In het Wereldhuis blijkt ieder vluchtverhaal uniek, maar er is ook altijd een gemeenschappelijke deler – al deze mensen zijn weggevlucht voor uitzichtloosheid. Uit een situatie die er niet beter op gaat worden. Vervolgens is het des te pijnlijker dat velen van hen hier in Nederland in soortgelijke uitzichtloosheid terecht komen. Een opgejaagd schaduwbestaan dat Psalm 88 vrij precies verwoordt. Kunnen wij vluchtheuvels creëren? Izzy Bangura uit Sierra Leone en Geeske Hovingh vertellen erover.

Zondag 13 maart: Vluchten voor angst
Lezing Mattheus 5: 1-12
Overweging door Henk Hillenaar

‘Waarvoor zijn wijzelf nog steeds op de vlucht?’ In het verre verleden van onze families en in onze verbeelding van nu stammen we allemaal af van vluchtelingen, zit het vluchteling zijn in ons bloed, in onze genen. De evolutie gaat ook nu nog door; de mens zal altijd veroveraar zijn van grond en geluk, en op de vlucht blijven voor ongeluk en ongemak. Wetenschap en godsdienst gaan hier hand in hand. Beiden verkondigen dat wij nog altijd geneigd zijn op de vlucht te slaan voor de grote problemen van onze tijd : de gelijkheid van man en vrouw, de kloof tussen arm en rijk, de nog altijd heersende godsdienststrijd.

Zondag 20 maart: Vluchten voor verantwoordelijkheid
Lezingen Markus 11: 11-24 en Deuteronomium 16:11
Overweging door Gerhardt Scholte

Waarom vluchten mensen weg voor tolerantie en opvang van vluchtelingen? Hoe kunnen zij elkaar weer naderen? En hoe brengen we de ‘vluchters’ op vrolijker gedachten? Moeten we bouwen aan versteviging van onze collectieve verantwoordelijkheid, of begint het juist bij mijn individuele verantwoordelijkheid. We lezen het verhaal van het uitruimen en schoonvegen van de tempel door Jezus, klassiek verhaal in de aanloop naar Pasen. En als spiegel veelzeggend voor het onderwerp van deze dienst. We luisteren ook naar ervaringen van een vluchteling en/of een vluchter.
Gerhardt Scholte is predikant van de Protestantse Kerk Amsterdam.

Zondag 27 maart: Vluchten voor de pandemie
Lezingen Genesis 12: 7/8; Exodus 3: 2-6; Job 42: 12-13
Overweging door Alle van Steenis, met Vincent Blum (e.a)

Hoe hebben jongeren, maar juist ook ouderen het de afgelopen twee jaar volgehouden? Wat was daarvoor nodig? Welk vluchtgedrag hielp? Welk vluchtgedrag juist niet? Ervaringen zullen gedeeld worden vanuit verschillende generaties.
In deze dienst vindt het ritueel van de handenwassing plaats.

Zondag 3 april: Vluchten voor het water
Lezing Jesaja 58: 6-11 en Koran, Soera 40: 57
Overweging door Enis Odaci

Of ze nu vanwege droogte is of overstromingen, klimaatvluchtelingen vluchten omdat het water ze aan de lippen staat. In de islamitische traditie staat water voor onze verbondenheid met het hogere. Aan het begin van de islamitische vastenmaand Ramadan gaat Enis Odaci in op de vraag of de klimaatcrisis niet ook een vlucht is van onze verbondenheid met het hogere en de schepping die daarbij hoort. Hij zal reciteren uit de Koran.
Enis Odaci is publicist, Hoofd Online bij Volzin en voorzitter van de stichting Humanislam.

Palmzondag 10 april: Vluchten of juist niet?
Lezing Johannes 12: 12-27
Overweging door Marcel Elsenaar

Als je Jezus een advies zou geven, zou je misschien zeggen: ga nou niet naar Jerusalem! Het is daar gevaarlijk. Maar Jezus kan misschien niet anders dan naar de plek der moeite gaan. Wanneer doen wij dat: zien dat het mis zal gaan, maar toch doorgaan? Niet om een held te zijn, niet omdat je onkwetsbaar bent, maar, omdat er iets is dat groter is, belangrijker is. Kunnen we ons daar iets bij voorstellen?

Donderdag 14 april, 20:00u: Witte donderdag
Overweging door Henk Hillenaar

Vrijdag 15 april, 20:00u: Goede vrijdag
Gebed door Janneke Stegeman, met bloemenhulde aan het kruis

Zaterdag 16 april, 21:00: Paaswake
Overweging door Eva Martens

Zondag 17 april: Paasmorgen
Overweging door Arjan Broers

Nieuwe serie: Waar liefde is, daar is God

Waar liefde is, daar is God. En liefde verschijnt, voor jezelf, voor a(A)nderen, verschijnt in allerlei gedaantes. En liefde beleven we via ons lichaam: kippenvel op onze huid, tranen in onze ogen, het hart dat sneller slaat. Toch is het niet zo vanzelfsprekend in de kerk om liefde en lichamelijkheid te verbinden en vrijuit te verkennen. En om daar geloofstaal voor te vinden.

Adam en Eva bedekten zich, zegt het verhaal. Schaamte en christelijke ideeën over wat wel en niet goed en netjes is hebben mensen belemmerd om vrij om te gaan met hun lijf en hun eigen weg te vinden in de liefde. En er is veel zo te ontdekken. Er zijn zoveel manieren om je lichaam te beleven, om liefde te leven, om gender en seksualiteit uit te drukken.

Bovendien: bijbelteksten zijn misschien wel het best te begrijpen als we ze queer lezen. Dat wil zeggen: als we ze onbekommerd lezen, los van christelijke en maatschappelijke conventies, met oog voor het onverwachte, creatieve, transformerende in de tekst. Dat is niet per sé een nieuwe manier van lezen, maar één die ook aansluit bij oude joodse en christelijke tradities, die vaak zijn overstemd. En ook daarbuiten vinden we tegenstemmen en ruimte op het gebied van liefde en lichamelijkheid.

Ill. © Sophia Foster-Dimino

Wij leven van een traditie die steeds in beweging wordt gezet, door mensen die tegenstemmen vinden en laten horen, en de moed hebben hun eigen ervaringen te delen. Het is nodig en bevrijdend, nog steeds, om christelijke tradities te her-claimen, voor wie de bestaande hokjes benauwend en beschadigend zijn, en voor ons allemaal.

13 februari: Meer dan alleen kruimels, een verhaal van transformatie
Lezingen Genesis 1: 26, 27 en Mattheus 15: 21-28
Overweging door Janneke Stegeman

Als wij leven van een beweeglijke traditie, hoe beweeglijk zijn God en Jezus dan eigenlijk? In de traditie worden zij vaak voorgesteld als onveranderlijk. Het kan een geruststellend idee zijn: God een vaste grond te midden van alles wat verandert. Maar er zit ook iets stugs aan. Die onveranderlijke God is bijvoorbeeld ingezet om homo’s en transgender personen buiten te sluiten. In de lezingen van vanmorgen zoeken we naar meer ruimte. Misschien is dat wat wij God noemen onuitputtelijk. Telkens weer nieuw. En zijn wij dat, geschapen naar hun beeld, ook.

20 februari: Lazarus – over andere vormen van liefde en gemeenschap
Lezing: Johannes 11: 1-44
Overweging door Wielie Elhorst

Een psalmregel zegt: ‘Waar liefde woont, gebiedt God z’n zegen.’ Het is bij deze goddelijke ruimhartigheid eigenlijk vreemd dat wij dat in de kerk zo beperkt opvatten: de zegen is niet voor iedereen beschikbaar. Ontwikkelingen in de samenleving vragen ook om herbezinning op hoe we kijken naar relaties, liefde en gemeenschap.

27 februari: Liefde voor jezelf: worden wie je bent
Lezing uit de rabbijnse traditie
Overweging door Dinah de Riquet-Bons

Meer informatie volgt

Nieuwe serie: De moed om te falen

Het is januari. Een nieuw jaar is begonnen. Onze goede voornemens staan nog fier overeind of beginnen al af te brokkelen. Juist in deze periode zoomen wij in de vieringen in op de moed om te falen.
In onze prestatiemaatschappij wensen we elkaar voortdurend ‘succes!’. We willen uitgroeien tot de beste versies van onszelf. Meer dan ooit venten we onze successen uit, bijvoorbeeld via sociale media. In vergelijking met al die ideaalbeelden weten we soms geen raad met onze kleine en grote faalervaringen.
Maar het wordt nog erger. Want zelfs als we falen willen we er iets van leren. Willen we betere mensen worden, kwetsbaar durven zijn.
De Bijbelse verhalen en de christelijke traditie zit vol beelden van mensen die de moed hadden om te falen – en te erkennen dat ze geen idee hadden hoe het verder moest. De nacht. De woestijn. De zondvloed. Het kruis. Daarna gebeurde er altijd nóg wat, dat is waar. Maar soms pas na lange tijd en altijd op een andere manier dan verwacht.

ill. © F. Lobbrecht – tekening naar een foto op internet

16 jan: De nacht van de ziel
Lezingen: Thomas Merton, ‘Heer, mijn God’
Lucas 4: 1-4
Overweging door Remco Graat

In december luidde de GGZ de noodklok: er zijn zoveel mensen in geestelijke nood, dat de wachtlijsten blijven groeien. Leegte, eenzaamheid, zinloosheid, angst, verwarring – Johannes van het Kruis beschreef die ervaringen in de 16de eeuw als een spirituele weg die je moest aanvaarden, op weg naar God. Biedt dit perspectief aan wie in behandeling is bij de GGZ? Of moeten we ervoor waken psychisch leed te vergeestelijken? Oftewel: moet je achter lijden een ‘punt’ zetten – het is wat het is, of is er ruimte voor een voorzichtige komma?

23 jan: De woestijn in
Lezingen: Numeri 11: 10 – 30
Elten Kiene: Ode aan de twijfel
Overweging door Marcel Elsenaar

Ze wilden weg uit Egypte, maar toen ze in de woestijn waren, kwam er twijfel, verwarring. Waar waren ze naar op weg, het volk van Israël? En was het in de slavernij van Egypte niet toch beter? Hoop en verwachting maakt plaats voor polarisatie en verdeeldheid. Als je het niet weet, als niets werkt, wat ga je doen, hoe ga je dan met elkaar om? Kan daar niet juist het oude verhaal van uittocht opnieuw, op nieuwe manieren, ónze nieuwe manieren… ons inspireren?

30 jan: De vloed
Lezing: Genesis 9: 8-28
Overweging door Eva Martens

Zou Noach geweten hebben dat het goed kwam, na die veertig dagen regen en die vele dagen drijven? Net als hij is ons aangezegd dat ons klimaat verandert en dat het ingrijpend zal zijn. Het is het gevolg van ons falen om de hele aarde recht te doen, en niet alleen onze eigen ambities. Maar sloot God na de vloed niet een verbond met heel de Schepping, niet alleen met de mens?

6 feb: Het kruis: de dood
Lezingen : Johannes 12: 23-28
Overweging door Claartje Kruijff

Wij mensen hebben niet het eerste en ook niet het laatste woord. Wij zijn eindig en ontkomen daar niet aan. De dood hoort bij het leven. En nog dichterbij: bij ons leven. Wanneer en hoe weten we niet. We hebben het niet voor het zeggen en dat voelt onrustig, onzeker en bovenal angstig. Komt die aanstaande dood alleen maar van ons nemen of ook iets brengen? Worden we slechts (af)gebroken of ook opgebouwd en geheeld?

Bezoekers bij de kerkdiensten – max 100

Vanaf 2/1/2022 nodigen wij weer een kleine groep bezoekers bij de kerkdiensten uit – vanaf 23/1 maximaal 100 personen.

Uitnodigingen komen daarvoor via Kerktijd.nl.

Zie de Dominicus&Corona-pagina voor meer informatie.

Ongezien, ongehoord, ongekend – Advent

Advent is een tijd van een groeiend verlangen naar een andere wereld, en daarmee ook van groeiend verzet tegen wat mensen nu gevangenhoudt. Traditioneel worden bijbelteksten uit de profeten gelezen over de komst van die andere wereld of Messiaanse tijd. Adventsverhalen zijn tegen-verhalen, ze zijn een kritische spiegel waarin heersende waarden en gangbare normen op zijn kop worden gezet: ‘de eersten zullen de laatsten zijn.’ De evangelieteksten zetten mensen in het centrum die normaal aan de rand staan: de ongehuwd zwangere Maria, Jozef en Maria samen dakloos, en later op de vlucht, de herders die als eerste het goede nieuws ontvangen, de slechte koning die op een dwaalspoor wordt gebracht, de wijzen die een droom volgen. Zo worden wij verleid om onze blik te veranderen. Steeds weer is dat nodig: samenlevingen en groepen sluiten mensen in – en uit. Sommigen horen erbij, anderen niet. Sommigen staan in het centrum, anderen worden naar de marge geschoven.

© Agnieszka Wrzosek: Białowieża woud, tussen Wit-Rusland en Polen, nov 2021

Deze Advent vragen we ons af: wie onder ons worden vandaag buitengesloten? Van welke mensen keren wij ons af? Welke stemmen willen we niet horen, welke gezichten niet zien?
En wie bepaalt eigenlijk wie de gemarginaliseerden zijn en wat de marge is?

We laten ons weg van het centrum leiden door de verhalen en figuren die bij de Adventstijd horen. Zo worden we op het spoor van de Messiaanse tijd gezet.

Eerste advent 28 nov: Grensland
Lezing: Mattheus 2: 13-23
Overweging door Janneke Stegeman

Het Kerstverhaal is een vluchtverhaal. Eerst moeten Maria en Jozef op pad omdat een vreemde heerser het in zijn hoofd heeft gehaald dat alle mensen geteld moeten, om zijn belastingopbrengst te optimaliseren. En kort na de geboorte van Jezus moet het jonge gezin op de vlucht naar Egypte. Het kon wel eens erg ontluisterend zijn voor ons Europeanen om het verhaal vanuit dit perspectief te lezen, met zoveel wanhopige en verbijsterde vluchtelingen die doodlopen aan Europese grenzen. Wat gebeurt er met ons wereldbeeld als we hun perspectief toelaten?

Tweede advent 5 dec: Luisteren naar de minderheidsstem in onszelf
Lezing: Mattheus 2: 1-12
Overweging door Leontien Dekker

De minderheid of vreemdeling bevindt zich niet alleen buiten ons maar ook in onszelf. Het is díe stem in ons die we niet kunnen of willen horen. Aan die vreemdeling in onszelf, aan dat wat nog ongehoord is, wordt in een droom recht gedaan. De droom gaat voorbij aan conventies en de logica van alledag en brengt die ongehoorde stem in onszelf tot klinken. Wat gebeurt er als we meer plaats zouden maken voor dromen en voor die minderheidsstem in onszelf? In het Adventsevangelie wordt veel gedroomd: door Jozef en door de wijzen. Welke stemmen klinken daarin door?

Derde advent, Gaudete 12 dec: Over bescheidenheid
Lezing: Micha 5: 1-4
Overweging door Henk Hillenaar

Bethlehem is een bescheiden en zelfs onbetekenend stadje. En het zijn de herders, figuren van weinig maatschappelijk aanzien, die als eersten van de bijzondere geboorte op de hoogte worden gebracht door hemelse figuren. Wat heeft ons dat te zeggen, en wat hebben vreugde en bescheidenheid met elkaar te maken?

Vierde advent 19 dec: Over eenzaamheid
Lezing: Over Jozef (pseudo-Matteus evangelie)
Overweging door Colet van der Ven

Volgende week vieren we de geboorte van Jezus. De aanloop naar het verhaal van de geboorte van Jezus moet voor Jozef een eenzaam avontuur zijn geweest. Eerst verlooft hij zich met de door God uitverkoren Maria die hij niet tot de zijne mag maken, vervolgens krijgt hij de zorg voor een kind dat niet het zijne is. Ook de afloop moet eenzaam zijn geweest. Hij verdwijnt na de kindertijd van Jezus geruisloos uit de annalen.. Paradoxaal genoeg ervaren veel mensen tijdens de viering van dat geboortefeest van Jezus hun eenzaamheid het sterkst. In hoeverre kunnen zij troost en kracht putten uit hun lotgenoot uit dit verhaal.

Kerstavond, 24 dec en Kerstmis, 25 dec: Zien we het goed?
Overweging door Arjan Broers

Kerstmis kan troostrijk zijn. Een feest van licht in het donker, warmte in de kou, samen zijn in je eigen kring. Even hopend op vrede op aarde en toekomst voor iedereen.
Kerstmis kan verontrustend zijn. Zou het echt waar zijn dat het Grote Mysterie dat ons omvat zich laat kennen in een hulpeloos kind? Dat God juist ter wereld komt bij kleine, eenvoudige mensen in de marge? Dat machtigen en rijken op achterstand staan?
Kerstmis kan hoopgevend zijn. Onze wereld trilt op haar grondvesten, maar wij kunnen ons opnieuw toewijden aan wat voedt en goed doet. En ervaren dat God niet alleen van al zo hoge is, maar onder ons wil komen. Zien we het goed?

Gewoonlijk is er een dienst om 19:00 en 22:00. Dit jaar zijn de diensten, vanwege de lockdown, te volgen via internet. De vroege dienst, van 19:00, zal vooral gericht zijn op de kinderen. Er is een kerstspel waarvoor de ouders en kinderen in de kerk aanwezig zijn. De late dienst is verplaatst naar 25 dec om 11:00.

Nieuwjaar 2 jan: Licht schijnt in de duisternis
Lezing: Johannes 1: 1-18
Overweging door André Wesche

Het begin van het evangelie volgens Johannes vertelt over de komst van een woord dat als leven en licht in mensen werkt. Een woord dat een mens opnieuw in verbinding brengt met de bron van al wat leeft, die wij God noemen en ons nieuw maakt.

Zondag 9 jan: Epifanie
Lezingen: Mattheus 3: 13-17; Johannes 2: 1-12
Overweging door Germain Creyghton

We vieren deze zondag Epifanie: het feest van de ‘verschijning’ of ‘manifestatie’ van de Levende in ons midden. Op de zondagen rondom Kerstmis hoorden we over God die zich bij voorkeur toont in wie kwetsbaar is en die zelf in armoede en chaos ter wereld komt. En hoe dit doorwerkt in hoe wij de wereld veranderen.
Volgens Oosterse traditie lezen we deze zondag de verhalen over Jezus’ doop in de Jordaan, met de duif als teken van de Geest, en over de bruiloft te Kana, waarin water in wijn verandert. Hebben deze tekenen nu voor ons nog betekenis? Zeggen ze ons nog iets over hoe de zachte krachten van de Geest kunnen doorwerken in onze wereld, zonder hun oorsprong in wat kwetsbaar is teniet te doen?

Aanmelden projecten maandelijkse extra collecte 2022

Voor de maandelijkse collecte ten bate van projecten buiten de Dominicus kunnen voor 2022 nieuwe aanvragen worden aangemeld.

De criteria in het kort: 
– De opbrengst van de collectes, zowel voor projecten in binnen- als buitenland, dienen ten goede te komen aan en zijn in solidariteit met de zwaksten in de samenleving.
– Een project heeft een collectieve bestemming en is dus geen ondersteuning van één of enkele individuele mensen.
– De projecten zijn kleinschalig en ontvangen geen of minimale overheidssubsidies, waarbij onze voorkeur uitgaat uit naar projecten die streven naar ontwikkeling van mensen in zelfredzaam- en zelfstandigheid.
– Projecten die al eerder (minimaal 2 jaar geleden) in aanmerking zijn gekomen voor een collecte, kunnen opnieuw een aanvraag indienen.

De aanmelding met een uitgebreide beschrijving van het project en een concrete bestemming van de opbrengst van een collecte kan uitsluitend schriftelijk worden ingestuurd. Bij voorkeur via email naar: collectencommissie@dominicusamsterdam.nl of anders per post naar het secretariaat van de Dominicus t.a.v. Collectencommissie

Wilt u precies weten waar het waar het verzoek aan moet voldoen? Klik hier.

Aanvragen voor de eerstvolgende beoordeling dienen vòòr 1 januari te zijn toegestuurd.
De Collectencommissie

Vacatures Beleidsraad

Beleidsraad staat open voor frisse mensen (BR-leden en een notulist)

In de Dominicus zijn betaalde professionals, vrijwilligers en vele groepen actief. Denk aan de pastores, de musici, de kosters, de werkgroep pastoraat, de werkgroep kind, de werkgroep diaconie, de beheercommissie, het liturgisch team, de vrijwilligers die zorgen voor schoonmaak, koffie, open huis, collecten voor derden, archief, 40-dagenkalender, Dominicuskrant, nieuwsbrief, zoomsessies, beeld- en geluidsopnames… Te veel om op te noemen. 

Om al deze activiteiten een beetje bij elkaar te houden en de professionals, de groepen en de vrijwilligers te faciliteren, is er een overkoepelende club: de beleidsraad, het bestuur van de Dominicus. Op het moment telt de beleidsraad (BR) 7 leden, maar binnenkort treden Mirjam Nieboer en Geert-Jan Meijerhof af. En na vele jaren hangt Joanne Kruijswijk Jansen haar notulisten-lier aan de wilgen.

In januari houden we een heidag en maken we nieuwe plannen. En het zou geweldig zijn als we dan al twee nieuwe BR-leden en een notulist kunnen verwelkomen zodat we ook dan met een sterke ploeg kunnen werken. Wil je er meer over weten, wil je wel eens een (openbare) vergadering bijwonen of wil je je kandidaat stellen voor de BR-verkiezing?
Stuur dan een mailtje naar beleidsraad@dominicusamsterdam.nl
of bel met Jan van der Meulen (06 51 28 37 87) of Ankie Knijnenburg (06 12 92 85 76).
Zij gaan graag met je in gesprek!

Namens de BR,
Ankie Knijneburg

Nieuwe Serie: “Eigenlijk geloof ik niets”…maar wat dan wel?

“Eigenlijk geloof ik niets”…maar wat dan wel?
Met deze ietwat ontsporende zin luiden we een serie in rond het onderwerp ‘geloven’. Een levensthema dat altijd nieuwe wegen zoekt, de oude antwoorden voorbij, maar dat ook tot veel misverstanden leidt. Het is in onze samenleving zowel buiten de Dominicus als soms ook erbinnen steeds gewoner te zeggen niet te geloven. ’Ik geloof niet’ is een gangbare plaatsbepaling geworden, maar hoe zit dat eigenlijk? We geloven toch allemaal wel iets, mag je hopen, en het zou droevig met ons gesteld zijn als we ons in dit opzicht alleen maar blijven afzetten tegen wat achter ons ligt. Bovendien houden velen zich ook in onze tijd gelukkig bezig met vragen naar zingeving en verdieping. We kunnen niet zonder. Daar horen vragen bij en twijfel over wat we hopen en verlangen mogen. En ook vertrouwen, zonder garanties of zekerheid.

foto Henny van Huystee

Onze jubileumviering in 2015 over ‘’Taal die beweegt’’ liet ons zien hoe woorden soms in de weg kunnen zitten. De vraag was : ‘Moeten we onze taal over geloven misschien veranderen?’. Zou het helpen bruggen te slaan tussen hen die zeggen wel te geloven en hen die zeggen dat niet te doen : zou het helpen als we de dingen anders zouden zeggen ? Het is jammer als geloven een ‘óf-óf’ kwestie wordt : Je gelooft of je gelooft niet. Maar het lijkt er ook op dat wie zeggen ongelovig te zijn zich tegen dezelfde gestolde voorstellingen keren als wij die graag zeggen wel te geloven. Hebben beide partijen niet veel meer gemeen dan we denken?

Misschien wordt het tijd voor woorden als ‘geloof’ en ‘geloven’ een nieuwe ruimte te zoeken : nieuwe manieren om erover te praten, waardoor we het tweespalt ‘óf-óf’ achter ons kunnen laten. Hoe zullen nieuwe generaties spreken over geloven ? Dat is een mooie vraag. Die gaat over wat het wezen van traditie is: doorgeven in nieuwe verpakkingen, in nieuwe tijden. Een belangrijke vraag ook die raakt aan ons hopen, onze roeping, aan het waarom van ons op aarde zijn, het geheim van het leven, het nog-niet. Die vraag gaat over de mogelijkheden die de toekomst in zich bergt, iedere nieuwe dag en voor ieder mens. Wie we zijn en worden mogen, waar we aan werken kunnen en vooral ook: wat ons zonder dat we erop uit waren gegeven wordt.

Misschien begint geloven dichterbij huis dan we soms geneigd zijn te denken. In het evangelie worden we uitgenodigd als kinderen te worden. Onbevangen het leven tegemoet te treden. Misschien begint geloven wel bij de vraag te geloven in de mens die je zelf bent. En dan in een ander, en dan in nog een ander. Allemaal vormen van geloven die volgens onze traditie ook veel te maken hebben met geloven in God, misschien zelfs zonder dat die God ter sprake komt.

Zondag 3 okt: Geloven in een nieuwe wereld
Lezing Mattheus 6: 19-34 en Babs Gons: ‘Handen in onze rug’
Overweging door Manuela Kalsky

Er is ons in de bijbel een rijk van vrede en gerechtigheid beloofd – het Koninkrijk God’s. Wordt het nog wat met dat Koninkrijk, vroeg Gerard Reve zich al in 1965 in een van zijn gedichten af. Hoe staat het nu met ons geloof erin? Met de klimaatcrisis en een tijdperk van pandemieën voor de boeg lijkt het goede leven op onze planeet verder weg dan ooit. Of toch niet? Een jonge generatie gaat voor verandering en zoekt naar nieuwe wegen in ‘sámen leven’. Kunnen religieuze wijsheidsteksten daarbij helpen, of eerder spoken word artiesten?

Zondag 10 okt: Geloven in jezelf
Lezing: Genesis 3: 6 -11
Overweging door Colet van der Ven

Geloven in jezelf, heb je daar zomaar zeggenschap over, ingeweven in en bepaald door relaties als we zijn vanaf onze geboorte? Moet er niet eerst in ons geloofd zijn voordat we kunnen geloven in onszelf? Van ons gehouden zijn voordat we kunnen houden van onszelf? En wat als dat niet gebeurd is?

Zondag 17 okt: Geloven in een ander/Ander
Lezing: Marcus 10: 32-45
Overweging door Arjan Broers

Je moet geloven in jezelf! Dat zegt het evangelie van de doorzetters en de individualisten. Maar dat is alleen goed nieuws voor een enkeling. De meesten van ons hebben het geloof van anderen nodig om tot bloei te komen. Dat geloof in een ander / de Ander heeft niets te maken met het streven naar beheersing en perfectie. We lopen hoe dan ook butsen en builen op aan elkaar, en erger. Geloof is: erop vertrouwen dat er al iets goeds aan de gang is, en dat je daaraan mee kunt doen. Met liefde kijk je toekomst tevoorschijn, ook al is die ongewis.
Ik deze dienst wordt Arjan Broers ingezegend als nieuwe pastor van de Dominicusgemeente

Zondag 24 okt: Geloven in verandering, doorgeven, traditie
Lezing: Johannes 4: 4-26
Voorganger: Henk Hillenaar

Het laatste gebed van Jezus van Nazareth, de avond voor zijn dood, was een gebed om eenheid tussen alle mensen van deze wereld. Hij kon twintig eeuwen geleden niet weten hoe de wereld er nu uit zou zien, zoals wij niet weten naar welk totaal andere wereld onze moderne tijd op weg is. Maar de groeiende noodzaak van eenheid onder de volkeren – niet in geloof en cultuur, wel in betrokkenheid en samenwerking – is waarschijnlijk de grootste opgave van onze tijd. In dat streven kunnen juist de verschillende geloofstradities het voortouw nemen.

Zondag 31 oktober Allerzielen: Geloven in het licht van de eindigheid.
Overweging door Agnes Grond

Hemel en hel zijn uit. Dat betekent misschien veel minder angst, maar ook minder troost. Hoe verzoenen we ons nu met het verlies van dierbaren en met onze eigen eindigheid? Waar vinden we troost in ons stervensuur? Wacht er dan nergens een beloning voor het goede dat we deden en worden nergens de grove onrechtvaardigheden van het leven rechtgetrokken? Zou het besef dat je de wereld een beetje beter hebt achtergelaten voldoende zijn om je sterven te aanvaarden? Maar hoe weet je dat dat zo is? Geloven in het licht van de eindigheid zal vooral vertrouwen betekenen. Maar hoe leer je dat? En vertrouwen waarin precies? Dat het goed komt? Of dat een mens er in al zijn kwetsbaarheid mag zijn en dat hij, zij en jij gedragen worden? En door wie dan? Een zoektocht.

Zondag 7 november: Geloven door elkaar
Lezing: Johannes 1: 35-51
Overweging door Germain Creyghton

Hoe zouden we kunnen geloven zonder de inspiratie van iemand die ons voorgaat, die ons met enthousiasme daartoe uitnodigt of ons onbewuste stootjes geeft in die richting? Heeft niet ieder mens die (hoe dan ook) gelooft een vader of moeder, een leraar, een vriend of een geliefde nodig gehad om zelf tot ‘geloven’ te kunnen komen? In het begin van het Johannesevangelie komen Jezus’ leerlingen als in een kettingreactie, ieder op zijn eigen manier, tot een ‘getuigenis’ van hun geloof. Op een of andere manier voelden zij in hem en in elkaar een aanstoot tot ‘geloven’. Maar hoe is dat voor ons en voor kinderen en jongeren in onze overhaaste samenleving, die nauwelijks meer van die aanstootgevers tegenkomen?

Zondag 14 november – Wat verandert en wat blijft
Overweging door Juut Meijer

Vanaf onze vroege kindertijd zijn we in beweging. We krijgen van alles mee. Waarden, normen en omgangsvormen. Kennis, vaardigheden en interesses. Familietrekjes worden doorgegeven, hoe het hoort, angst en plezier. En gaandeweg ontwikkelen we iets eigens, nemen het ene mee, terwijl we ons tegen het andere verzetten. Vooral religie moet het vaak ontgelden. Toch beleven velen ook een herijking, die soms niet eens zo ver verwijderd is van wat vroeger was. Zo bestaat ons hele leven uit verandering, afscheid nemen zelfs, maar ook uit wat blijft. In deze dienst neemt Juut Meijer afscheid als pastor van de Dominicus

Zondag 21 november: Geloven in grote verhalen
Overweging door Alle van Steenis

Het is niet niets. Al die verhalen uit de traditie. De bijbel staat vol met geloofsverhalen. Maar er zijn ook historische verhalen. Hoe maak je dat onderscheid? Wil je dat onderscheid kunnen maken? Er zijn ook verhalen die “niet te geloven zijn”. Zo rijk aan mythisch denken dat het soms moeilijk is deze verhalen te duiden en betekenis te geven. Toch willen we aan het eind van deze serie deze zoektocht aan. Wellicht lukt het een verbinding te maken met onze eigen levensverhalen. Omdat het uiteindelijk altijd om mensen gaat.

Feestelijke Intrede Arjan Broers

Arjan Broers zal tijdens de dienst van 17 oktober feestelijk welkom worden geheten als nieuwe pastor van de Dominicus en worden gezegend.
U bent daarbij van harte welkom!

Informatie over de dienst vindt u hier.

In de Dominicus zijn de Coronamaatregelen grotendeels losgelaten, maar we houden in een deel van de kerk nog anderhalve meter afstand aan – klik hier voor de informatie.

Arjan Broers

Wij hopen u de 17e oktober welkom te heten!