foto-links

raamdom-gr

Dominicus de komende maanden

Hoe gaan we als Dominicusgemeente de komende maanden om met de vieringen, de groepsactiviteiten en de verhuur?

Die vraag stond centraal in een breed beraad met deelnemers uit de diverse besturen en werkgroepen dat afgelopen dinsdag is gehouden via zoom. De wensen en meningen zijn gehoord en er tekent zich een route voor de komende maanden af. Een voorbereidingsteam werkt dit nu verder uit en de Beleidsraad gaat erover in beraad.
Misschien ben je vooral benieuwd wanneer er weer vieringen met publiek zullen zijn. In het brede beraad hebben we geconstateerd dat dit nog veel voeten in de aarde heeft. Dus het antwoord is helaas: voorlopig nog niet. Het idee is, om in de zomer te gaan experimenteren met vieringen met een oplopend aantal bezoekers. Dan kom je uit bij vragen over veiligheid en hygiëne, maar ook: hoe selecteer je op een eerlijke manier wie wel en niet mag komen?

Ook voor het gebruik van kerk en pastorie voor groepsactiviteiten, werkgroepvergaderingen en verhuur zijn we druk bezig maar kunnen we nu nog geen concrete datum geven. We maken een protocol dat we breed zullen delen en dat alle werkgroepen die voor activiteiten de kerk en pastorie nodig hebben binnen afzienbare tijd zullen ontvangen.

We zijn ons er steeds meer van bewust dat een terugkeer naar een ‘normaal’ van voor de corona-crisis er nog lange tijd niet inzit. En dat vraagt van ons erkenning, acceptatie, samenwerking en inventiviteit. Erkenning en acceptatie: want we hadden het zo graag anders gezien. Samenwerking, want alleen als al we ons straks aan het protocol houden kunnen we op een veilige manier weer bij elkaar komen – en inventiviteit: laten we vooral blijven zoeken naar meer mogelijkheden om samen de Dominicus gestalte te geven, digitaal of anders!

Voorlopig blijven we elkaar dus online ontmoeten bij de zondagse viering en in de koffiezoom met Eva na afloop. We verwachten dat we in de volgende nieuwsbrief met concrete stappen kunnen komen. De boodschap voor nu is: we zijn er volop mee bezig en houden je op de hoogte!

En heb je een goed idee? Mail het ons via secretariaat@dominicusamsterdam.nl.

De voorbereidingsgroep,
Mirjam Nieboer (BR), Rienk Theisens, Rieke Hart (BC), Eva Martens (Pastores), Jan Pieter de Jong, Frederik Lobbrecht (Verhuur & Secretariaat)

PS. Ben je technisch niet zo bedreven, dan kun je hulp krijgen bij het beluisteren van de online viering en/of het meedoen aan de ‘zoom’ na afloop. Laat dit svp weten via het secretariaat: secretariaat@dominicusamsterdam.nl

Nieuwe Serie: Verzet en Overgave

De Duitse theoloog Dietrich Bonhoeffer besloot in 1939 om niet in New York te blijven, maar terug te keren naar Duitsland. Het is een keuze voor verzet tegen de nazi-regering die hem uiteindelijk zijn leven zal kosten. Op 9 april was het 75 jaar geleden dat Bonhoeffer terecht werd gesteld.

Dietrich Bonhoeffer

Leven vraagt verzet en overgave. Overgave aan de stroom van het leven waar geluk en verlies, vreugde en verdriet elkaar afwisselen. Overgave aan wat onze macht te boven gaat en wat we niet kunnen veranderen. Overgave omdat we kwetsbaar zijn, en lang niet altijd bij machte om het tij te keren.
En aan de andere kant is verzet nodig. Tegen wat tegen het leven indruist. Verzet tegen onrecht, oorlog en geweld. Verzet tegen hokjes waarin anderen je vastzetten. Verzet ook tegen eigen onverschilligheid. Verzet omdat we in deze complexe vaak niet buiten onrecht staan, maar er onderdeel van zijn.

Is het de kunst te zien wanneer het tijd is voor het een en wanneer voor het ander? Of misschien zijn het niet zozeer uitersten, maar vinden verzet en overgave elkaar in een levenshouding van gelovige betrokkenheid op het leven en de wereld. Voor Bonhoeffer was dat zo. Overgave (aan God) brengt hem de innerlijke vrijheid die nodig is om zijn verzet vol te houden.

Er moet in de gegeven situatie gewikt en gewogen en ten slotte beslist worden, bij dit alles bedenkend, dat het menselijk inzicht begrensd is. Er moet worden gedacht aan de gevolgen van het handelen, net zo goed als er een poging moet worden gedaan kritisch de eigen motieven en het eigen hart te onderzoeken. De opgaaf kan niet zijn de wereld te doen wankelen, maar op de gegeven plaats te doen wat gedaan moet worden. [..] Dat men uiteindelijk niet weet of men goed of slecht handelt, en, daarmee verbonden, dat men zich aangewezen weet op de genade, is essentieel voor het verantwoordelijke handelen. De verantwoordelijke mens legt zijn handelen in de handen van God.’

Wat vraagt vandaag om ons verzet, in ons privéleven en in groter verband? En wie gaan ons daarin voor? Hoe breng je verzet in praktijk en hoe ziet overgave er uit? Waaraan geef je je over?
Over deze vragen buigen zich de voorgangers komende 5 zondagen:

19 april overweging door Juut Meijer
26 april overweging door Désanne van Brederode
3 mei overweging door Colet van der Ven
10 mei overweging door Arjan Broers
17 mei overweging door Derk Stegeman

24 mei overweging door Claartje Kruijff

Hoe verder? – van de BR

Versoepeling lock-down: hoe gaan we verder? 
Er is veel gaande achter de schermen van de Dominicus nu we weer stukje bij beetje uit de lockdown komen. We realiseren ons dat we hier met z’n allen heel zorgvuldig en wijs mee om moeten gaan. Leden van Beleidsraad, Beheercommissie, LT, wgPastoraat, Pastores, musici en koor worden komende week uitgenodigd voor een zoom-overleg om een plan te maken voor de komende maanden. Het lijkt er helaas op dat we voorlopig nog niet weer fysiek kunnen samenkomen. We houden je via de nieuwsbrief en de website op de hoogte! Totdat het wel weer kan blijven we gelukkig wel met elkaar verbonden via de internetvieringen.

Online vieren met velen
Uit de vele reacties blijkt dat de online vieringen enorm worden gewaardeerd. Hulde aan de pastores, musici, LT-leden, Frederik en de technici die dit mogelijk maken!
Dat we op zondag met zeer velen zijn, zien we aan de luistercijfers: gemiddeld 660 verbindingen per viering. En omdat velen met z’n tweeën of meer luisteren, betekent dat dus een ‘bezoekersaantal’ van meer dan 1000 mensen uit het hele land en zelfs uit het buitenland. Ook de zoom-sessie na afloop wordt steeds beter bezocht.

En zo gaan we nog maar even door met de Dominicus ‘op afstand’, tot we elkaar weer kunnen ontmoeten op zondag én doordeweeks. Om met Huub Oosterhuis te spreken: ‘Dat zal een droom zijn.’ 

Hartelijke groet van de Beleidsraad,
Mirjam Nieboer

PS. Ben je technisch niet zo bedreven, dan kun je hulp krijgen bij het beluisteren van de online viering en/of het meedoen aan de ‘zoom’ na afloop. Laat dit svp weten via het secretariaat:  secretariaat@dominicusamsterdam.nl

Concert met liedjes van Bannink, thuis mee te maken

Leistra en Van Baest duiken in deze quarantainetijd het theater in met liedjes van Harry Bannink!

Op zondag 3 mei 2020 zijn Arjan van Baest en Jelle Leistra te gast in de serie ‘TheaterThuis’ van De Schalm in Veldhoven. Vanuit de grote zaal van dit theater zingen en spelen zij liedjes op muziek van Harry Bannink rechtstreeks bij u de kamer in. U hoeft alleen maar uw webbrowser af te stemmen op www.deschalm.live, de rest wijst zich vanzelf (vergeet alleen niet het geluid van uw computer ook aan te zetten, anders ziet u hen wel, maar dan hoort u hen niet…).

Kaartjes reserveren hoeft niet, het concert is namelijk helemaal gratis te volgen! Als u dat wilt, kunt u bij wijze van donatie een kaartje kopen. Of twee kaartjes, of drie, of vier, of zoveel als u wilt. Hoe meer kaartjes u koopt, hoe beter: de opbrengst is namelijk voor de musici. Doordat alle concerten in deze periode zijn geannuleerd is ook een deel van hun inkomsten verdwenen. Uw donatie is daarom zeer welkom.

Uw favoriete Banninkliedje kunt u aan hen doorgeven via een e-mail aan leistraenvanbaest@gmail.com. We kunnen niet garanderen dat alle verzoekjes gehonoreerd zullen worden, maar ze doen hun best. O ja, vertelt u er wel bij waarom u zo graag dat ene liedje zou willen horen?

Dus:

Wat? Leistra en Van Baest: Harry Bannink-Mooie dingen in quarantaine

Waar? Bij u thuis, vanuit de grote zaal van De Schalm in Veldhoven

Wanneer? Zondag 3 mei 2020, aanvang 16:00 uur

Let op: Op de flyer hieronder staat 19 april. Maar het is 3 mei geworden, wegens ziekte van Jelle. We gaan er van uit dat hij op 3 mei hersteld zal zijn om deze prachtige liedjes te laten klinken.

Het concert is niet 19 april, maar op 3 mei

Goede week 2020

We hadden ons deze dagen anders gedacht. Zoals we gewoonlijk toeleven naar het einde van de Veertigdagentijd, zo is het deze tijd niet.

Onze gedachten gaan uit naar het koor, dat gewoonlijk zo eindeloos aan het oefenen is – wat hebben ze nog mooi gezongen in die eerste meeluistervieringen, toen het nog kon. We missen ze wel en ook zelf zullen ze de vieringen die in de Paastijd tot een hoogtepunt komen, vast missen.

We gaan de Goede Week in, te beginnen met aanstaande zondag, Palmpasen. Op deze zondag waar het verhaal van de Intocht in Jeruzalem waarin de mensen hoopvol Jezus toejuichen en met palmtakken verwelkomen, vindt nu zoals gepland een kinderdienst plaats. Aan deze dienst werd al gewerkt toen de vieringen nog gewoon door konden gaan. er is een aangepaste vorm gevonden die we u graag laten horen. Hopelijk kan jong en oud zich laten meenemen in dit verhaal. Laat kinderen en kleinkinderen aanschuiven.

Daarna gaan we op weg naar Pasen. Een meditatieve Witte Donderdagviering is te beluisteren op donderdag om 20 uur.

Goede Vrijdag hopen we vanuit de kerk uit te kunnen uitzenden. Niet met de aanvankelijk aangekondigde musical De Lastpost, die we voor een ander jaar bewaren, maar als vanouds zal het lijdensverhaal gelezen worden door Mirjam Nieboer en Ton van Dam, zal Henk hillenaar het Goede Vrijdaggebed uitspreken en zal aan de viering musicaal worden bijgedragen door David Cohen en Herman Rouw.

De Paasavondviering die veel moeilijker digitaal uit te zenden is, laten we dit jaar vervallen. Het is de stille zaterdag, de dag van het voorbijgaan. Deze nacht beleven we ieder voor onszelf, in stilte, in afwachting van Paasmorgen.

Op Paasmorgen zal de dienst gewoon om 11 uur beginnen. De overweging wordt gehouden door Janneke Stegeman.

Zondag 5 april – Palmpasen – Kinderdienst                             Annigje Bos

Witte donderdag 9 april, 20.00u                                                 Juut Meijer

Goede Vrijdag 10 april , 20.00u                                              Henk Hillenaar

Paasmorgen 12 april                                                       Janneke Stegeman

Aanpak Corona & de Dominicus

Op 23/3 heeft de overheid aangescherpte aanvullende maatregelen genomen in de aanpak van het Coronavirus en de reeds op 12/3 en 15/3 genomen maatregelen verlengd t/m 1 juni april a.s. (u vindt het overheidsnieuws hier).

Voor de Dominicus betekent dit dat we het eerder genomen besluit omtrent de zondagdiensten verlengen (zolang als door de overheid voorgeschreven), en dat daarnaast ook de activiteiten in het groepenprogramma (Dominicus door de week) gedurende deze periode niet zullen doorgaan.
Pastores, Liturgisch team, Beleidsraad, werkgroep Pastoraat en anderen zijn reeds begonnen met alternatieve manieren om met elkaar verbonden en in contact te blijven – zoals b.v. een podcast naast de diensten. Ook denken we over de consequenties voor onze zondagdienst.
We houden u op de hoogte – via deze website, facebook, nieuwsbrief, of podcast (en heeft u contact met Dominicusgangers die geen internet hebben? Geeft u dit aub door!).

Wij krijgen van verschillende Dominicusgangers het aanbod om te helpen. Hebt u hulp nodig ? Laat het ons weten – dat kan via de pastores, via de contactgroep of via het secretariaat. Wellicht kunnen wij u dan in contact brengen met iemand in uw buurt die wil helpen.

Onderaan deze pagina vindt u de contactgegevens van de pastores en de werkgroep contact die klaar staat voor telefonisch contact – en de link naar informatie van de overheid omtrent het Coronavirus.

Zondagdiensten v.a. 15 maart alleen te beluisteren
De overheid heeft een dringend advies gegeven om t/m 6 april a.s. geen
bijeenkomsten met meer dan 100 mensen te organiseren of te bezoeken i.v.m. het tegengaan van de verspreiding van het Corona-virus. Omdat bezoekers van de Dominicus uit een groot gebied afkomstig zijn en er ook relatief veel mensen uit meer vatbare groepen naar de diensten komen heeft de Beleidsraad in overleg met het Liturgisch Team besloten om de komende zondagen kerkdiensten te houden zonder bezoekers. Dat wil zeggen dat u de diensten thuis kunt beluisteren via onze website maar dat we u dringend vragen deze zondagen niet naar de kerk te komen.

Let wel: de diensten gaan door – maar alleen via onze website op de pagina ‘Luister’. Wij nodigen u van harte uit op deze zondagen via internet aan de dienst deel te nemen en ons zo met elkaar verbonden te weten. De orde van dienst vindt u tijdig op de website. Het is mogelijk dat het beleid gewijzigd of aangepast wordt – houdt u dus onze website in de gaten!

De dienst die onze uitzendingen verzorgt, Kerkdienstgemist.nl, doet er alles
aan om voldoende capaciteit te hebben, maar leest u de aanwijzingen op onze ‘Luister’-pagina om storingen te helpen voorkomen.U kunt aan de collecte bijdragen via Givt – op dezelfde ‘Luister’-pagina of steunt u ons via een overschrijving: onze bankrekening vindt u hier – net als onze contactgegevens.

We hopen dat we hiermee een besluit nemen dat op uw begrip en medewerking kan rekenen en dat iedereen gezond en wel blijft.
Laten we samen blijven zingen, samen luisteren en bidden en we verheugen ons erop elkaar weer te zien,

Jan van der Meulen en Alle van Steenis (voorzitters BR & LT)

PASTORAAT 
De pastores van de Dominicus, Eva Martens en Juut Meijer, zijn bereikbaar voor een gesprek of een afspraak. Tel/mail: 020 -6226171
Evamartens@dominicusamsterdam.nl|Juutmeijer@dominicusamsterdam.nl
Om contact met de Dominicus te houden tijdens ziekte of anderszins is er telefonisch contact mogelijk met leden van de contactgroep. Bel met Arie Kempkes, tel. 06-47452143

Meer informatie over de richtlijnen rondom het Corona-virus vindt u hier:
Informatie van de overheid
Richtlijnen rondom het corona-virus van de PKN

Vragen over dit bericht? Stelt u die bij voorbaat via de mail: secretariaat@dominicusamsterdam.nl
Bericht gepubliceerd 12/3/2020, bewerkt 24/3/2020

Nieuwe serie: Hoor je mij?

Timothy Schmalz – Jesus begging

Veertigdagentijd 2020: Verhalen uit het dal van diepe duisternis

Tijdens deze veertigdagentijd gedenken we in de liturgie de vele manieren waarop mensen hun nood, hun wanhoop, hun eenzaamheid uitroepen in de hoop gehoord te worden. Zoals in de psalmen regelmatig deze stemmen klinken en ons bekend voor kunnen komen. Donkere psalmen, waarin soms, opeens, een antwoord gehoord wordt, Waar midden in een donkere nacht het licht  – soms even – zichtbaar wordt.

Juist het dal van diepe duisternis is vaak de vindplaats van geloof en de ervaring van de kracht die dat je geven kan. ‘God fluistert in ons geluk, maar hij schreeuwt in ons lijden’, schreef C.S. Lewis ooit. Maar allereerst is er de ervaring van het lijden, de wanhoop, de vraag hoe om te gaan met een situatie waarin je je vooral uitzichtloos, machteloos, hopeloos voelt.

In onze tijd met haar sterke geloof in maakbaarheid voelt het al snel als je eigen tekortkoming als je in deze situatie terechtkomt. Maar is het lijden niet van alle tijden, en zouden we niet meer moeten spreken over wat ons door een dal heen kan helpen? Hoe we hierin ook samen zijn, met in het achterhoofd de verhalen van de bijbel, die er – soms even – een ander licht op werpen.

Woensdag 26 februari – Aswoensdag

Lezing Psalm 23
Overweging: Marcel Elsenaar

Zondag 1 maart – De profundis – uit de diepte roep ik u!
De Ierse schrijver Oscar Wilde wordt in de jaren tachtig van de negentiende eeuw tot twee jaar gevangenisstraf veroordeeld vanwege homoseksualiteit. Vanuit de gevangenis schrijft hij een lange brief vol bittere verwijten, zelfbeklag maar later ook steeds meer zelfreflectie aan zijn jonge minnaar. Dit epistel, gerekend tot de grootste briefliteratuur, is uitgegeven onder de titel De profundis, uit de diepten, een verwijzing naar de gelijknamige psalm 130. Een verhaal over einde en nieuw begin. Over duisternis en morgenrood.

Lezing: Oscar Wilde: De profundis
Overweging: Colet van der Ven

Zondag 8 maart – Steeds opnieuw moeten beginnen
Hoe kwetsbaar en machteloos zijn we als we mensen dicht bij ons zien worstelen met het leven. De vraag ‘hoor je mij?’ krijgt een dubbelklank in het zorgen voor een ander. Wat helpt je om het vol te houden? Aan de hand van gedichten van Marnix Niemeijer luisteren wij, horen wij hoe hij met zijn dochter meeleeft en houvast vindt voor zijn zorgen. Hoe rijmt zijn gedicht met het verhaal van de vader die zijn zieke zoon bij Jezus en de leerlingen brengt?

Lezing: Marcus 9, 14-29
Overweging: Marcel Elsenaar

Zondag 15 maart – De vele stemmen die roepen ‘Hoor je mij? – LUISTERDIENST
‘Hoor je mij’ – dat roept ook de vraag op hoe we omgaan met de duisternis van anderen. Of we in staat zijn om te luisteren naar stemmen uit een duisternis die we niet uit eigen ervaring kennen. Er zijn geen mensen zonder stem, enkel stemmen die we liever niet horen, schreef de Indiase activiste en schrijfster Arundhati Roy. Dat is vast wel herkenbaar. Er zijn veel stemmen die roepen om recht, om een luisterend oor, om een andere wereld. Je moet wel God zelf zijn om die allemaal te kunnen horen zonder overspoeld te worden. Elia leerde de stem van de Levende onderscheiden. Misschien kan dat verhaal ook ons oor richten en onze gehoor verscherpen.

Lezing: 1 Koningen 19
Overweging: Janneke Stegeman

Zondag 22 maart – Storm op het meer – storm in de ziel – LUISTERDIENST
Vlak voor het Joodse paasfeest beleven Jezus’ leerlingen momenten van duisternis en hevige angst wanneer ze na het wonder van de broodvermenigvuldiging het meer opgaan, het daar begint te stormen en ze Jezus over het kolkende water zien  lopen. Met een ‘Wees niet angstig, ik ben het’, stelt hij ze gerust, maar direct hierna spreekt hij de mysterieuze woorden over brood dat zijn lichaam en wijn dat zijn bloed is. Door dit alles wordt de vraag ‘wie is deze Jezus?’ er bij de leerlingen alleen maar indringender door. Leeft die vraag ook bij ons nog?
In deze dienst vindt het ritueel van de handenwassing plaats.

Lezing: Johannes 6
Overweging: Henk Hillenaar

Zondag 29 maart – Stemmen uit de psychiatrie – LUISTERDIENST
‘Hoor je mij?’ Het is een vraag die – in vele varianten – klinkt in de kamers, separeerruimtes en op afdelingen van een psychiatrisch ziekenhuis. Dat kan een vraag zijn aan de Levende. Hoor je mij, ben je er, ook in deze wanhoop en duisternis; in dit zoeken naar hoop en naar licht? Maar het is ook een appel aan verpleegkundigen, behandelaars en, vanochtend, aan ons. Hoor je mij? Wil je mij horen? Wil je horen van mijn worsteling met wanhoop, vertwijfeling, angst en machteloosheid? Deze zondag luisteren we naar stemmen uit de psychiatrie. Stemmen die spreken van sporen van de Levende in hun bestaan.

Overweging: Remco Graat

Nieuwe serie: Uit het leven gegrepen

drie zondagen over het boek Spreuken

Het boek Spreuken wordt wel eens getypeerd als een bundeltje tegeltjeswijsheden. Een boek vol tweeregelige gezegden en levenslessen die prachtig op een tegeltje zouden passen. Met al die wijsheden van 31 hoofdstukken op tegeltjes zou je een imposante toren, misschien zelfs wel een stevige kerk kunnen bouwen. Wijsheid die staat als een huis.

Hoe mooi dat bouwwerk wellicht ook zou zijn, het is niet in de geest van het boek Spreuken. Want in dat boek is eerder sprake van een zoektocht dan van zeker weten. De talloze zegswijzen spreken elkaar zo nu en dan ook tegen. Het indrukwekkende van het boek Spreuken is niet dat daar nu eens alles duidelijk op een rij staat, zodat je je de rest van je leven geen vragen meer hoeft te stellen. Het boek is geschreven vanuit levenservaring.

En het is niet God die de mensen influistert wat hoognodig gezegd moet worden. De woorden gaan van mens tot mens, van vader op zoon, van generatie naar generatie. Maar de basis is: ‘ontzag voor de Levende is het begin van alle wijsheid’. Het begint, zoals steeds, bij de Tora. Spreuken probeert de Tora een plek te geven in de dagelijkse werkelijkheid.

Wijsheid is een vrouw. Dat is niet typisch voor het boek Spreuken, want Sofia en Sapientia zijn ook vrouwelijke woorden. Maar in het boek Spreuken wordt Vrouwe Wijsheid ten tonele gevoerd. Zij is de vrouwelijke kant van de Levende, heeft samen met de Levende hemel en aarde geschapen en is samen met de Levende nog steeds bij de aarde en de mensen op scheppende wijze betrokken.

Zondag 9 februari – Wijsheid als de geest van de Levende

Vrouwe Wijsheid doet haar oproep aan alle mensen. Gebruik je gezond verstand, doe geen domme en dwaze dingen. Het is geen oproep tot een vroom leven, veel bidden of veel in de Schrift lezen. Vrouwe Wijsheid roept op tot een bewust leven.

Lezing uit Spreuken 8
Overweging: Gerard Swüste

Zondag 16 februari – Het loflied op Vrouwe Wijsheid

Dit is de bekendste passage uit het boek Spreuken. Ook hier: Wijsheid is puur praktisch. Het gaat om wijs handelen. Dan ontstaat er een soort hemel op aarde waar alles in balans is. Dit is een wijsheid die gelukkig maakt.

Lezing: Spreuken 31: 10-31
Overweging: Eva Martens

Zondag 23 februari – Hoe God met Wijsheid hemel en aarde schiep

Een speels en ontroerend stukje theologie. Het heeft in de loop van eeuwen heel wat discussie opgeroepen. Maar het sluit helemaal aan bij Genesis 1:27: ‘En God schiep de mens als zijn beeld; als het beeld van God schiep hij hen; mannelijk en vrouwelijk schiep hij hen.’ God heeft hemel en aarde met Wijsheid geschapen. Het is aan de mens om, als beeld van God, met Wijsheid met die schepping om te gaan.

Lezing: Spreuken 8:22-36
Overweging: Judith van der Wel

Nieuwe Serie: God anno 2.0

Over een verdwenen God en God als open einde, over zwijgen en spreken en de weg van bevrijding Een God die in mensen beweegt en onze verbeelding een kritische spiegel voorhoudt

Of je nu in een kerk komt of niet, wat wij geloven of niet geloven is niet in een paar woorden te zeggen. Als het over God gaat, bestaan er onder kerkgangers even verschillende gedachten en ervaringen als overal elders. Geloven wij in een God die bestaat of is ’bestaan’ als het over God gaat niet het goede woord? Al ervaren we Gods aanwezigheid in het hele leven, in mens en natuur, in heden en toekomst, dan nog blijft God ongrijpbaar verborgen en in essentie een mensenwoord.

Ook onze verbeelding speelt een rol. God komt tot aanschijn vanuit onze verwondering om alles wat bestaat. In ons verlangen als mens geborgen te zijn, in onze hoop op een toekomst van gerechtigheid en vrede die er nu nog niet zijn en ook in ons besef dat we ondanks alle verdeeldheid in de wereld uit dezelfde grond geboren zijn.

Maar God wordt ook misbruikt door wie zich teveel ‘verbeeldt’, voor macht en geweld. Mede daarom is ons godsgeloof altijd in verandering, willen we er soms niet mee te maken hebben en is het noodzakelijk ons telkens opnieuw te bezinnen in een wereld waarin God voor menigeen ‘verdween’ en een verwarrend woord werd.

Is God nog de God van onze jeugd of kan God ook meegroeien God in de tijd? Zoals in de verhalen van de Schrift een God van trekkers en nomaden een God van stedelingen en instituties werd, maar ook weer een God van bevrijding in plaats van ‘status quo’. Zo maken ook wij veranderingen door als het over God gaat. Kan God nog persoonlijk zijn, of spreken we liever in abstracties? Kunnen we over God maar het beste zwijgen of is het geboden over wat ons en onze wereld te boven gaat altijd opnieuw te blijven spreken?

In deze serie willen we kritische vragen stellen maar ook vieren en blijven zoeken. Misschien blijkt er dan toch iets te zeggen voor het wonderlijke talent van de liturgie boven onszelf uit te zingen en voor de ervaring van ‘mysterie’, maar ook tegendraads verlangen, gerechtigheid en verbinding een blijvende plaats in te ruimen. Als een persoonlijk appèI: in , voor en boven ons uit.

Vier zondagen houden we ons bezig met onze omgang met God, die nooit vaststaat. ‘’Die is, die was en die komen zal’’, zeiden ze vroeger. Een geheim dat we kunnen blijven zoeken, maar dat niet gauw zal worden gevonden. Misschien moet je dat laatste ook vooral niet willen.

Zondag 12 januari – God: Alles of Niets

Als God al schept, is het vooral onrust, lijkt het wel. Tussen culturen, tussen volken en soms ook nog in ons eigen hart. Zijn we zonder God beter af? Of zijn er toch goede redenen voor God plaats in te blijven ruimen? Een God die nooit is vast te leggen in een woord, maar een open einde heeft. Een God die nooit alleen maar ’is’, maar vooral ‘zal zijn’.

Lezingen uit Exodus 33 en Etty Hillesum, Het verstoorde leven
Overweging: Juut Meijer

Zondag 19 januari – God de Drie-Ene: dansen met God

Het lijkt een gekmakende stelling: God is Drie-Een. Maar je wordt er alleen maar kriegel van als je gaat rekenen. Als je gaat kijken, horen, ruiken, proeven en voelen dan zie je dat het klopt: altijd is er ruimte, vorm, leven. Altijd nodigt het je uit om mee te doen. En altijd gaat het je begrip te boven. Kun je leven zonder God? De vraag is ridicuul als je gaat zien dat God het leven zelf is.

Lezingen:Psalm 139 en Koos van Zomeren, Over meesjes.
Overweging: Arjan Broers

Zondag 26 januari – God de Bevrijder: actie en contemplatie

‘De behoefte aan God is de voornaamste behoefte van onze tijd’, stelt Roger Garaudy. ‘Het overleven van de mensheid en haar zin staan op het spel.’ Maar om wat voor God gaat het dan? In het evangelie is God allereerst een appèl. Jezus heeft slechts enkele woorden nodig om zijn leerlingen te leren bidden. Meteen daarop volgt de aansporing om in beweging te komen: ‘Zoek, en je zult vinden!’ Zo ook voor Garaudy: ‘Het heeft geen zin tegen iemand die geboeid is te zeggen: God bevrijdt je, als ik niets doe om zijn boeien te verbreken.’

Lezingen: Lucas 11, 1-10 en Roger Garaudy, Hebben wij God nodig? (1993)
Overweging: Germain Creyghton

Zondag 2 februari – God van Abraham, Isaak en Jakob en van jou en van mij

Ook al is God niet hetzelfde als een persoon, je kunt wel een persoonlijke band hebben met God. Hoe zou dat kunnen zijn? Wij blijven- net als Mozes – oeroude vragen stellen naar wie we zijn (wie ben ik om naar de farao te gaan om de Israëlieten te bevrijden?) en wie God is (wat zeg ik als ze mij vragen naar Uw naam?) – generatie op generatie. Middenin het geëngageerde verhaal van de uittocht blijkt God ook een God van personen te zijn. God kan op heel verschillende manieren betekenis hebben, voor ieder weer anders maar die God is niet zomaar los te verkrijgen Hij openbaart zich in verbond met al die zoekende, twijfelende, protesterende en getuigende zielen die voor ons kwamen.

Lezingen: Exodus 3 en Nadia Bolz-Weber en Rachel Held Evans
Overweging: Claartje Kruijff

Open voor het onverwachte – Advent en Kerst 2019

Maar wie de Levende verwacht krijgt nieuwe kracht: hij slaat zijn vleugels uit als een adelaar, hij loopt maar wordt niet moe, hij rent maar raakt niet uitgeput.” Jes. 40,31

Advent is in het liturgische jaar de tijd van verwachting, ruimte maken in onszelf voor een nieuw begin. We lezen in het evangelie van Lucas de aankondigingen van de geboorte van Johannes en van Jezus. In beide situaties is de zwangerschap onverwacht. Het doorbreekt het normale en is daarmee ook ongemakkelijk; zowel Zacharias als Maria reageren aanvankelijk met verzet in de trant van: “hoe kan dat nu waar zijn?” Misschien herkennen we allemaal wel iets van die houding. Als een onverwachte gebeurtenis zich voordoet, die je leven op z’n kop zet, hebben we gemakkelijk de neiging te willen vasthouden aan het oude. Maar de schok gaat in de verhalen in het begin van het Lucas-evangelie over in het verwachten van het onverwachte, de zwangerschappen staan symbool voor het aanvaarden van het mysterie en het antwoord geven op een onvermoede roeping.

Ontvankelijk zijn is niet gemakkelijk in een tijd waarin beheersing en eigen keuzes centraal staan, waarin we veiligheid en voorspelbaarheid tot hoogste waarden hebben gekroond. En toch: de verhalen die we deze adventsperiode lezen kunnen ons meer zicht geven op wat zich in alle tijden aandient: onverwachte ontmoetingen en gebeurtenissen die ons vrij maken en ruimte scheppen voor leven op een nieuwe manier. Kan vandaag, in ons leven zo’n onverwachte gebeurtenis de bode zijn van een onvermoede roeping, of tot leven met nieuwe bezieling?

Wij vermoeden dat het voor jong en oud een verschil uitmaakt of we om kunnen gaan met het onverwachte dat op ons toe komt. Dat dat iets met geloof te maken heeft. En wat dat dan precies is en hoe je dat kunt oefenen? Dat gaan we met elkaar onderzoeken in deze advent.

De lezingen deze tijd worden gekozen uit het Lucasevangelie

Zondag 1 december, 1e Advent: Met stomheid geslagen
Tegen de achtergrond van het denken in termen van maakbaarheid, beheersing en meetbaarheid is het onverwachte als snel ongewenst. Iets anders krijgen dan op je verlanglijstje staat is een teleurstelling. Onverwacht bezoek is onhandig. En wat te denken van de niet verwachte zwangerschap in het begin van het Lucas-evangelie waarover we deze eerste zondag van de advent lezen? Tegelijk kan een onverwachte ontmoeting ook een onverwacht geschenk zijn. Een mislukking kan een nieuw perspectief openen, zicht geven op wat je nog niet kon zien. Omgaan met het onverwachte is leven tussen hoop en vrees. Hoe doe jij dat?

Lezing: Lucas 1: 5-25. De aankondiging aan Zacharias en Elisabeth.
Overweging door Marcel Elsenaar

Zondag 8 december, 2e Advent: De lofzang van Zacharias
Als we het ‘ik’ centraal stellen in wat we voelen, waarnemen, denken en doen, kunnen we dan nog ooit geraakt worden door iets nieuws, door een gebeuren dat ons bestaan in een nieuw perspectief stelt? Zacharias ziet eerst samen met zijn vrouw Elisabeth geen toekomst meer: ze zijn oud, hun leven is ‘voltooid’. Als hem de geboorte van een kind wordt aangekondigd, wil hij daar eerst niets van weten. In het verhaal wordt hem dan letterlijk het zwijgen opgelegd. De situatie verandert radicaal als hij samen met Elisabeth onverwacht toch een zoon krijgt en vader wordt. Het zwijgen slaat om in lofzang en dankgebed om het bestaan, in een woordenwaterval waarmee alles wat hij voelt, waarneemt, denkt en doet even radicaal van betekenis verandert.

Lezing: Lucas 1: 57-80
Overweging door Germain Creyghton

Zondag 15 december, 3e Advent: De annunciatie en het Magnificat
De annunciatie is haast nog bekender als beeld dan als verhaal. Annunciatie-iconen zijn er in allerlei soorten. Zelfs in de klassieke iconen is er variatie: die prachtige van Fra Angelico met Maria, al een vrouw, en de engel net aangevlogen met een duifje met goud; of de Taizé icoon, Maria en de engel haast als vrienden; of soms is de engel net weg en zie je Maria die, bijbel op schoot, de woorden in haar hart bewaart. Interpretaties die verschillende aspecten van het verhaal uitlichten. In de moderne varianten speelt men vaak ook met het verhaal zelf. Soms verdwijnt de engel compleet uit het scenario, bijvoorbeeld met Maria als girl next door die de pil is vergeten; of je ziet Maria met haar vriendin en een buisje sperma.
Traditioneel zijn iconen vergezichten op God en het leven vanuit de diepste dimensie (liefde, licht). Wat zien we eigenlijk, als we erdoorheen kijken?

Lezing: Lucas 1: 26-56
Overweging door Annewieke Vroom

Zondag 22 december, 4e Advent: Marta en Maria. Meditatieve viering
In deze laatste viering vlak voor kerst kijken we met Marta en Maria hoe we in deze drukke tijd van kerstdiners, Open Huis, cadeaus, versiering, boodschappenlijstjes nog steeds kunnen oefenen in het openstaan voor wat op ons toekomt. Hoe houd je ondanks, of dankzij, of misschien juist zonder planning ruimte voor het mysterie van kerstmis, de komst van de Messias?

Lezing: Lucas 10
Overweging door Eva Martens

De vieringen met Kerstmis, Oudjaar en Driekoningen sluiten bij deze serie aan:

Dinsdag 24 december, Kerstavond, 19.00 en 22.00
Voor deze diensten worden toegangskaarten verkocht op 8, 15 en 22 december – klik daarvoor hier

Overweging door Henk Hillenaar
Voor meer informatie klik hier

Zondag 29 december, Oudjaar

Overweging door André Wesche

Zondag 3 januari, Epifanie

Overweging door Agnes Grond