foto-links

raamdom-gr

Onder de luifel – ﬤ

40 verhalen voor nieuwsgierigen in 40 afleveringen voor de 40dagentijd

Hoe zijn bijbel verhalen anders bedoeld dan als verhalen voor onderweg? Verhalen waarin je jezelf kunt herkennen en de wereld. Ons hele leven is erin verwoord. Goed en kwaad, leven en sterven, ons dromen, ons falen en onze realiteit. Ze kunnen over onze meest alledaagse ervaringen gaan en over wat zich wereldwijd tussen mensen afspeelt. Alles verhalenderwijs. Over ontheemd zijn en verlies, over verlangen en uitzien naar.  Over gewone dingen en de diepste crises. Zeg maar over menszijn.

In de 40dagentijd zullen we alle dagen behalve de zondag bijeenkomen rond deze verhalen voor onderweg, die we in deze tijd goed kunnen gebruiken. We zijn dan een half uur bijeen via Zoom om bekende en minder bekende verhalen aan ons voorbij te zien gaan. Om ze te beluisteren, een eenvoudige toelichting te krijgen of er zelf in binnen te gaan.  Verhalen die immers een huis vormen waar je in en uit kunt gaan, precies de betekenis van de eerste Hebreeuwse letter van het boek Genesis, de beth.

Weest allen welkom. De 40dagentijd begint op 17 februari met een viering op Aswoensdag over wat het betekent ‘’mens te zijn’’. Vanaf de volgende dag tot aan paaszaterdag gaan we dan verder met bovengenoemd programma, waarvan alle bijeenkomsten zonder aanmelding ook afzonderlijk kunnen worden bijgewoond.
Om deel te nemen – klikt u op deze zoom-link ( of kijk in de agenda)

We hopen velen van u/jullie te ontmoeten en wensen iedereen een goede 40dagentijd toe!
Jullie pastores,
Eva Martens en Juut Meijer

Luister en kijk hier naar: Vlog Juut – Onder de luifel – 40 verhalen in 40 dagen!: Klik hier


Juut Meijer is telefonisch bereikbaar op 020-7550045 en per e-mail via juutmeijer@gmail.com.
Eva Martens is bereikbaar op 06-21197916 en per e-mail via evamartens@dominicusamsterdam.nl.

Nieuwe Serie: Grondwoorden

Grondwoorden voor betekenisvol leven
Grondwoorden kunnen gemeenplaatsen worden, daarom moeten we ze telkens weer opgraven, als erts opdelven, wassen en verwerken. Uitgangspunt van het bijbelse denken is niet de wereld zoals hij is, maar zoals hij zou kunnen zijn. Of de wereld die wij bewonen een dystopische werkelijkheid wordt, of zich richting een utopische beweegt, is mede afhankelijk van de doelen die wij voor de samenleving als geheel en ons persoonlijk stellen. En of die doelen verbonden zijn met bijbelse grondwoorden.

‘Dabar’

In deze serie willen we het licht laten schijnen op de volgende vijf grondwoorden: Roeping, Terugkeer, Saamhorigheid, Vertrouwen, Visioen

Zondag 17 januari: Roeping
Eerste lezing 1Samuel 3: 1-10
Tweede lezing: Multatuli
Overweging door Colet van der Ven

Roeping werd lange tijd geassocieerd met uitverkoren zijn voor een religieus leven en dat was toch vooral voorbehouden aan een kleine groep. Voor mij heeft het begrip roeping een bredere betekenis. Het is het onontkoombare verlangen je te verbinden aan iets dat groter is dan jij. Het is het antwoord op een maatschappelijke roep. Het is het ont-dekken van je diepste bestemming. En dat is een opdracht waarvoor niet slecht een kleine groep uitverkoren zich gesteld ziet maar waar ieder mens mee te maken krijgt.

Zondag 24 januari : Terugkeer
Eerste lezing: Klaagliederen 5: 15-21
Tweede lezing: poëzie
Overweging door Annewieke Vroom

In de vroege religiewetenschap werd het begrip ‘terugkeer’ (Engels: return) vooral geassocieerd met de archaïsche religies. Daaronder rekende men dan hindoeïsme, boeddhisme en de natuurreligies. Deze zouden een nadruk leggen op het cyclische karakter van de werkelijkheid. Zin bestond in een tijdloos mythisch besef van een groter geheel, maar de unieke rol van ieder mens was onduidelijk, dachten sommige religiewetenschappers. Hierin verschilden ze van de zogenoemde historische religies, zoals jodendom, christendom, islam. Deze hadden een lineair tijdsbeeld en binnen de invulling daarvan meer mogelijkheden voor betekenisgeving aan elk leven van elk mens. In de christelijke traditie werd het vooruit leven in verwachting van het nieuwe, of een breuk, werd belangrijker. Toch is ‘terugkeer’ een belangrijk onderdeel van ook de christelijke spiritualiteit. Denk maar aan de liturgie, die berust op terugkeren. Deze zondag gaan we in op de waarde van ‘terugkeer’.

Zondag 31 januari: Saamhorigheid
Lezing Lukas 10:1-11
Overweging door Geeske Hovingh

Dit grondwoord heeft een positieve associatie, want wie wil er nou niet bij anderen horen? Tegelijkertijd kan het een instrument worden van polarisatie, van ‘wij’ versus de anderen, of van gemeenschap boven individu. De vraag is dus: hoe blijf je autonoom, maar mag je jezelf toch onderdeel weten van een groter geheel, van een gemeenschap die de luiken naar buiten openhoudt? De 72 volgelingen die er door Jezus op uitgestuurd worden, kenmerkten zich door hun veelkleurigheid, maar ook door 1 gemeenschappelijke opdracht: samen glimpen van een nieuwe wereld uitzaaien. Daar wil ik wel bij horen.

Zondag 7 februari: Vertrouwen
Lezing: Mattheus 6:24-34
Overweging door Henk Hillenaar

Als je over vertrouwen gaat nadenken, merk je al gauw dat achter of in dit woord de drie deugden schuilgaan die in de traditie ‘goddelijke deugden’ werden genoemd : geloof, hoop en liefde. Vertrouwen zouden we daarom het grondwoord der grondwoorden kunnen noemen. Reden te meer om deze deugd niet te persoonlijk op te vatten, maar vooral als opdracht aan de gemeenschap te zien.

Zondag 14 februari: Visioen
Lezing Genesis 28: 10 – 22 (Jakob’s droom)
Overweging door Marcel Elsenaar

We ervaren ‘zin’ in het leven wanneer we een doel hebben. We worden tegenwoordig aangespoord om ons leven te zien als een kunstwerk, en onszelf als kunstenaar. Bijbelse levensverhalen vertellen een ander verhaal. Het is eerder een I have a dream – verhaal. Voor mensen dan in elk geval. Wij leven uit dromen en projecties in de toekomst, die we in het bestaan van alledag proberen te verwezenlijken. Hoe kunnen we ‘een doel hebben in het leven’ begrijpen vanuit bijbelse verhalen? Welk visioen van een goed leven, een leven in liefde ontdekken we dan?

Nieuwe aanwas voor de Beleidsraad

Bericht van de BR, 8/1/2021

Na een zoekperiode en diverse oproepen in de orde van dienst, op de website en in de nieuwsbrief, heeft Ankie Knijnenburg zich als belangstellende voor de Beleidsraad aangemeld. Zij zal nu eerst drie maanden meedraaien als kandidaat-lid. Daarna volgt een evaluatie van weerskanten met de mogelijkheid tot benoeming als lid. Ankie komt al jaren in de Dominicus en zij is ook bekend met het werk van de BR, waar ze enkele jaren geleden lid van was. We zijn erg blij met Ankies kandidatuur en heten haar van harte welkom in de BR!

Omdat Ankie de enige gegadigde is, vervallen nut en noodzaak van een verkiezing. Daarover nog wel het volgende. In het najaarsoverleg is de verkiezingsprocedure voor de Beleidsraad aan de orde geweest. In dat overleg werd het belang van verkiezingen door velen onderstreept. We zullen de verkiezingsprocedure dan ook, iedere keer als er een nieuw BR-lid gezocht wordt, kritisch tegen het licht houden. In de komende periode zal de verkiezingsprocedure in de BR verder besproken worden, waarbij we zoeken naar mogelijke alternatieven. We komen hier bij de gemeente op terug.
De Beleidsraad

Wake voor vluchtelingkinderen

Tijdens de 4e Advent zullen we in de dienst aandacht besteden aan de actie ‘500s waken voor vluchtelingkinderen‘.

Al maandenlang maken vele acties, brieven, petities en manifestaties duidelijk dat er in Nederland een groot draagvlak is voor het opvangen van 500 vluchtelingkinderen uit kampen in Griekenland.

De regering heeft toegezegd dat er 50 alleenstaande minderjarige vluchtelingen en 50 kwetsbare kinderen met hun gezinsleden, totaal 100 personen uit Griekenland naar Nederland zullen worden gehaald. (Dit aantal van 100 wordt overigens wel in mindering gebracht op het hervestigingsquotum van 500 personen per jaar dat met de UNHCR is afgesproken.)

Maar van deze toezegging wordt nu pas de helft uitgevoerd. In deze Adventstijd, nu we uitzien naar het Kerstfeest, de komst van Christus, worden we opgeroepen te waken. Waken als een symbolisch gebaar vanuit de machteloosheid, die breed wordt gevoeld. En omdat we niet kunnen en willen wegkijken van de situatie van kwetsbare vluchtelingen.
In veel kerken wordt in deze tijd gewaakt vanuit de gevoel solidair te zijn met deze vluchtelingen.

Zondag de 4e advent zullen we tijdens de dienst bij deze wake aansluiten, denkend aan het leed dat deze kinderen en volwassenen moeten doormaken.
Wij hopen dat u thuis ook mee kunt doen – voor meer informatie verwijzen we u graag naar dit bericht van INLIA.

Namens de wgDiakonaat,
Herman Huijmans

Nieuwe serie: Op weg naar een nieuwe geboorte

Advent en kerst 2020

De vier zondagen in de aanloop naar kerstmis worden vanouds gekleurd door verwachting en verlangen. Er is iets nieuws op komst. Een kind zal worden geboren. Het verlangen dat er altijd al was, komt in de Advent dichterbij. En om dat verlangen nog eens extra te benadrukken, lijkt het wel, is men in de Bijbelse traditie altijd onderweg. Mensen gaan ergens vandaan en ergens naartoe. We lopen de route van het licht naar een toekomst van gerechtigheid en vrede, een nieuwe wereld die ons wacht van opnieuw te worden geboren.

© Riet Deerenberg – Solidariteit

Gebeurt dat alleen als een kind geboren wordt, of kan het mensen ook middenin het leven gebeuren? Als je leven vastzit, als er in je land geen mogelijkheden meer zijn, als er honger is of armoe, of geweld. Soms gaan mensen samen op weg, in kleinere of grotere groepen, soms ook alleen. Uit de benauwdheid van een geknecht leven, uit slavernij, uit een huwelijk dat je kleinhoudt, uit een verleden. Uit een omgeving die vol oordelen is over wie je bent of hoe je leeft. Soms klinkt een stem op in de woestijn.

Gelukkig komen we op momenten in beweging. Een geloof in iets anders, iets nieuws staat in ons op en we raken op drift. En altijd zijn die bewegingen tweeërlei: we gaan naar het licht, het goede, de toekomst, en tegelijk moeten we vluchten we voor het kwade dat die beweging naar het goede in de weg staat. Ook in het kerstverhaal wordt gevlucht.

Zo zien we in de vier weken van Advent uit naar een wereld op komst en proberen we woorden te geven aan hoe we elkaar daarin mee kunnen nemen van dichtbij huis tot wereldwijd. Het ‘Kom, adem ons open’ zal weer klinken en ‘Scheur toch de wolken weg’. Niet alleen de wolken van corona, maar van alles dat ons het zicht ontneemt en onze wereld kleiner en angstiger maakt dan ze zou kunnen zijn.
Zo gaan we op weg naar waar het goed is, naar een nieuwe geboorte en een nieuw jaar dat ons wacht.

Zondag 29 november: ‘Alleen de bergen zijn mijn vrienden’
Overweging Colet van de Ven
Lezingen Exodus: 3:7-14, Behrouz Boochani: Alleen de bergen zijn mijn vrienden

Vandaag staan diegenen centraal die noodgedwongen hun land ontvluchten om op goed geluk en hoop van zegen elders een thuis te vinden. We kijken naar hen door de ogen van een paus, een vluchteling, een migrant en de bijbel.

Zondag 6 december: Moeten ook wij onderweg?
Overweging Arjan Broers
Lezingen Lezing: Jesaja 40: 3-8 en Lucas 21: 25 – 36

De Bijbel staat vol verhalen van mensen die onderweg moesten of durfden gaan: het paradijs uit, naar Egypte, naar een beloofd land, naar een kerststal, naar Jeruzalem en Golgota. Het zijn mooie verhalen om te lezen als je eigen wereld stabiel en rustig is. Maar wat als deze tijd er ook een is van onderweg moeten? Met niet meer dan een vaag en ook wel dreigend visioen van de toekomst? Arjan Broers vraagt zich af of de Bijbelse verhalen verleden tijd zijn.

Zondag 13 december: Jouw land is mijn land
Overweging Germain Creyghton
Lezing Ruth

Mensen hebben altijd het verlangen gehad een nieuw, eigen bestaan op te bouwen buiten de grens van hun geboortegrond. Niet om te vluchten voor gevaar of het verleden uit te wissen, maar omdat ze geluk zoeken en een beter leven. Het Bijbelverhaal over Naomi, Ruth en Boaz toont ons in een notendop dat migratie nodig is en goed: niet bij de pakken neerzitten, grenzen overschrijden, verantwoordelijkheid nemen voor de ander en zo een nieuwe toekomst vormgeven. Het verhaal zegt ons: dankzij Ruth, de Moabitische, kon Jezus Christus, zoon van David, in Israël geboren worden.

Zondag 20 december: Onderweg naar Kerstmis: Het Magnificat
Overweging Henk Hillenaar
Lezing uit Lucas 1

In de geboorteverhalen van het Lucas evangelie wordt veel gereisd en zelfs gevlucht. De meest mysterieuze reizigers echter zijn de engelen die er voortdurend opduiken om Gods wil of bedoeling kenbaar en het verhaal begrijpelijk te maken. Een van de weinige episodes waar geen engelen nodig zijn is de reis van Maria naar haar nicht Elisabeth. Daar klinkt het bekende Magnificat, een lof- en danklied, het visionaire antwoord van de mens aan God en diens engelen. Maria ziet de armen rijk en de machtigen machteloos worden: ze ziet deze wereld omgekeerd. Het zal het ideaal worden van Jezus’ leven en van het eerste Christendom: de vraag of en hoe dit nog altijd ook ons ideaal is.

Donderdag 24 december, Kerstavond: Plaats in de herberg
Overweging Juut Meijer

Herbergen en cafés zijn gesloten. We kunnen elkaar slechts spaarzaam ontmoeten en leven op afstand. Op kerstavond vieren we de geboorte van de mens in wie de hoop weer helemaal tot leven komt. Een wereld waar gastvrijheid en genegenheid voorop staan. Hoe maken we plaats als alle herbergen gesloten zijn? En zal er straks nog plaats zijn voor gastvrijheid en menselijkheid in onze wereld?
De dienst begint om 20.00 u

Zondag 27 december: Oud 2020 en Nieuw 2021
Overweging Eva Martens en Mirjam Wolthuis

Bijkomen van kerst, van een moeizaam jaar, van gefnuikte verwachtingen of toch, wellicht, nieuwe openingen? In deze viering blikken we terug en proberen we ons bijeen te rapen om met nieuwe moed verder te gaan. Leidraad daarbij is de belofte van hoop die generaties aan elkaar doorgeven, zoals spreekt uit het verhaal van Jezus met zijn ouders in de tempel en van Simeon en Hanna (Lukas 2:22-40).

Zondag 3 januari: De toekomst op het spel
Overweging Gerhard Scholte

We vinden in Exodus en Matteus twee klassieke verhalen over machtswellust, van Farao en Herodes, ontaardend in vreemdelingenhaat, ja zelfs in kindermoord. Waarom zijn het juist de pasgeborenen die dit soort gruwelijkheid opwekken? Wie weet helpt filosoof Hannah Arendt ons verder met haar begrip van ‘nataliteit’: Elke pasgeborene heeft iets volstrekt nieuws aan onze wereld mee te geven.

Zondag 10 januari: Breng ons dan thuis en keer ons tot leven
Overweging Agnes Grond

Wie kent het niet: dat onbestemde verlangen naar thuiskomen. Maar wat verlangen we dan? Een veilige haven? Gekend, gezien en begrepen worden? Of toch een soort aards paradijs? En bereiken we dat thuis ooit? Of is de weg erheen voldoende al blijft het verlangen bestaan?

Over kijken naar de diensten

Vanaf zondag 6/12 zullen we met een nieuw systeem de diensten uitzenden, met twee vaste camera’s. We doen ons best de overgang zo soepel mogelijk te laten verlopen, maar we zijn ons ervan bewust dat we niet alle fouten of storingen kunnen uitsluiten.

Soms gaat er iets mis – dat kan een storing op het internet zijn, een menselijke fout zoals een losse kabel of een technische mankement zoals een vastzittende knop. U kunt er op vertrouwen dat, als er een storing is, wij er achter de schermen mee bezig zijn die zo snel als we kunnen te verhelpen. Soms kan het helpen over te schakelen op Kerkdienstgemist.nl – en als het beeld u niet bevalt kunt u ook gewon luisteren – dan moet u overschakelen op de audio-stream door op de betreffende knop te klikken – hieronder ziet u op een foto waar u die kunt vinden:

Als u niet in beeld wilt zijn in de kerk raden we u aan in 1 van de twee eerste zitvakken plaats te nemen – vraagt u het de koster als u twijfelt!

En feedback is welkom – stuurt u die naar het secretariaat!

Stevig staan – door Claartje Kruijff

BOEKPRESENTATIE – door Claartje Kruijff

Op 6 november is mijn nieuwe boek uitgekomen:
Stevig staan in een kwetsbare wereld, het belang van een krachtige levenshouding. 
Het gaat over stilstaan in een veranderlijke wereld die doordraait. Over het vinden van eigen en gezamenlijke ankerpunten, van innerlijke houvast nu we meer dan ooit op onszelf zijn teruggeworpen. 

Het was niet mogelijk een samenkomst te organiseren om mijn boek feestelijk te presenteren. Via dit korte filmpje heb ik samen met een vriendin een alternatieve presentatie gemaakt.  

OVEREIND BLIJVEN
In mijn boek ga ik op een open en eerlijke manier met mijzelf en jou in gesprek en geef ik handreikingen hoe wij overeind kunnen blijven, tussen alles wat er is. Aan de hand van thema’s als controle en moeten loslaten, kwetsbaarheid en maskers, vergeving, angst en moed, vertrouwen en hoop, de kracht van gemeenschap en delen zoek ik spirituele ankerpunten voor een sterk geestelijk fundament.
Wat is mijn betekenis, mijn eigen zegen tussen dit alles?
Hoe wil en kan ik zijn? Wat blijft er van mij over nu alles verandert? En hoe blijf ik overeind in deze veeleisende wereld? 
Ik ga op zoek naar wat een leven in verbinding echt betekent, hoe wij ons opnieuw verhouden kunnen tot de dingen en tot onszelf. Hoe ik groter leef, betekenis ervaar, minder eenzaam ben en steviger sta als ik leef vanuit een dieper medemenselijk verbond.

Veel liefs in deze rare tijd waarin zo weinig gebeurt en eigenlijk zo veel!
Sterkte ook voor jullie allemaal in jullie eigen levens,
Claartje

€ 18,99 • 184 blz. • isbn 9789026341410 • te koop bij de boekhandel

P.S.: Deel mijn bericht graag verder aan mensen waarvan je denkt dat het ze interesseert of wellicht als je voelt dat ze wel een steuntje in de rug kunnen gebruiken.  

Herziene structuurnota 2010-2020

De Beleidsraad heeft onlangs het concept van de herziene structuurnota besproken en goedgekeurd. Deze nota, die dateerde uit 2010, was aan herziening toe, en dat proces is nu voorlopig voltooid. De ‘Structuurnota Organisatie en Structuur van de Dominicusgemeente Amsterdam 2020’ ligt nu voor ter lezing. De voorzitters van de werkgroepen ontvangen een papieren exemplaar evenals de deelnemers aan het Halfjaarlijks overleg van externe deskundigen, die van buitenaf meepraten over ons kerkzijn.

Het is de bedoeling dat de nota besproken wordt in de werkgroepen Pastoraat, Diaconaat, Beheer en in het Liturgisch Team, en ook in het Najaarsoverleg, waarin een brede afvaardiging uit alle groepen en groepjes binnen onze gemeente bij elkaar komt. Indien mogelijk zal er een gemeentebijeenkomst georganiseerd worden over dit document, dat de structurele basis van onze gemeente vormt, maar of dat kan hangt van de huidige coronasituatie af. De nota is te downloaden voor ieder die mee wil lezen. Er wordt een leeswijzer bijgeleverd zodat u meteen kunt zien waar de veranderingen aangebracht zijn

Klikt u
hier voor de Leeswijzer
en
hier voor de Structuurnota 2020 ( – waar de leeswijzer voorlopig in bijgesloten is – achterin)

Op aanvraag kan het secretariaat zorgen voor een papieren exemplaar, mail daarvoor naar secretariaat@dominicusamsterdam.nl.


Reacties op de tekst kunt u tot uiterlijk 15 december a.s. doorgeven aan de secretaris van de beleidsraad, Joanne Kruijswijk Jansen via: jhkj3@xs4all.nl

Nieuwe Serie: Zonde

© Rien Poortvliet – Draak der vervuiling * (1981)Rien Poortvlietmuseum

Op allerlei manieren was en is het nodig ons los te maken van een zondebesef dat beknellend was. Christelijke manieren van spreken over zonde vervormden onze relaties tot onszelf en tot anderen. We weten nu beter: onze lichamen zijn niet verdacht, onze verlangens zijn niet per se verkeerd of gevaarlijk. Zo namen we afscheid van vaste gebruiken zoals de biecht en de schuldbelijdenis in de liturgie. Omdat ze zo vatbaar bleken voor misbruik. Omdat ze ons angstig maakten in plaats van vrij. Omdat de nadruk misschien te veel op de zondige mens als individu lag, op de kortstondige ontlasting van het gemoed en de reiniging van het geweten, zonder werkelijke verandering. Het gevolg is wel dat het woord zonde ons steeds vreemder in de oren klinkt, als niet meer passend in deze tijd. Alsof het ons niet meer kan dienen om de menselijke ervaring te verwoorden.

Is daarmee niet iets verloren gegaan dat belangrijk en waardevol is? Misschien is het tijd om het begrip zonde en de praktijken die ermee verbonden waren opnieuw ter sprake te brengen, maar dan anders. Oorspronkelijk duidt ‘zonde’ op een verstoorde verhouding met God. Het gaat er vanuit dat we in een relatie staan tot het mysterie dat we God noemen en tot de ‘goede bedoeling’ van de Schepper die ons samenleven draagt en voortstuwt. ‘Zonde!’ zeggen we, als iets of iemand in zijn heelheid beschadigd is of als het weefsel van onze onderlinge relaties stuk gaat. Dat Kaïn zijn broer Abel vermoordt is zonde. Het brengt schade toe aan het goede dat er eerst was, aan broederschap: dat verschil tussen de een en de ander er mag zijn en in zichzelf goed is. ‘Zonde’ veronderstelt ook dat we de ruimte hebben om individueel en gezamenlijk richting te geven aan ons leven. Dat er duidelijke keuzes te maken zijn: geven wij in ons handelen elkaar en onszelf toegang tot het goede leven en brengen wij zo het Koninkrijk van God dichterbij of juist niet?

En tegelijk gaat ‘zonde’ onze macht te boven. Zijn wij niet aangelegd op het goede? Toch ontsnappen wij niet aan het kwaad: we zijn onderdeel van grotere structuren die we niet zelf gekozen hebben, die kwaad doen en die we niet zomaar kunnen veranderen. Vooral die structuren willen we in deze dienst centraal stellen. Structuren die er al zijn vanaf onze geboorte en die niet noodzakelijk zo zijn: armoede, racisme, uitsluiting; de structuren die weduwe en wees vermalen. Hoe kun we die zondige structuren leren doorzien, ons eigen aandeel herkennen? Wat hebben wij nodig om te kunnen strijden, in deze tijd, waarin wereldwijd toenemende angst het geweld en het onrecht tussen mensen aanwakkert?

In de Dominicus voltrekken we het ritueel van de handwassing ieder jaar in de veertigdagentijd. Niet om onze handen in onschuld te wassen, maar om het bewustzijn levend te houden dat we in ons doen en laten onvermijdelijk ook falen en tekortschieten. In deze serie zoeken we ook naar nieuwe manieren om ons besef van zonde en schuld ter sprake te brengen, vorm te geven in woord en in gebaar, in Bijbelse en niet-Bijbelse taal, zodat het vruchtbaar kan worden in ons werken aan een betere wereld, in het klein en in het groot.
We nodigen bewust enkele gastsprekers uit en stellen hen de vraag: kun je ons helpen in het oog te krijgen waarin we gefaald hebben en tekort geschoten zijn, wat onze relaties belemmert, wat deze aarde onherbergzaam maakt – en kun je ons leren waar onze mogelijkheden liggen om dat te veranderen, om transformatie te brengen?

Zondag 4 oktober: Over de Zonde
Overweging Colet van de Ven

Het woord zonde is meer en meer in onbruik geraakt maar is dat terecht? Oorspronkelijk betekent zondigen: je doel missen. Maar welk doel wordt gemist? Wat zijn daar de gevolgen van? Op individueel en collectief niveau? Hoe moeten we ons verhouden tot de zonden die de structuren en systemen zijn binnengeslopen waarvan wij deel uitmaken? Een verkenningstocht langs een begrip dat bij nader inzien verrassend actueel blijkt te zijn.

Zondag 11 oktober: Zonde en de macht van machomannetjes
Overweging Germain Creyghton

Niet voor niets staat de hoogmoed traditioneel op nummer één van de zeven hoofdzonden. Ook nu nog wordt veel kwaad in de wereld aangericht en uitgelokt door de macht van machomannetjes, in het groot en in het klein. Wat te denken van David, koning en schurk? Traditioneel is het tegengif: nederigheid. Is dat nog bruikbaar in een wereld waarin vooral individuele trots en sterkte worden gewaardeerd?

Zondag 18 oktober: Belijdenis van de zonde, toen en nu
Overweging Henk Hillenaar

Op de dag van zijn verrijzenis blaast Jezus heilige geest over de apostelen en zegt: ‘Als jullie iemands zonden vergeven, dan zijn ze vergeven, vergeven jullie ze niet, dan zijn ze niet vergeven’ – woorden van herschepping waarmee de evangelist verwijst naar het boek van de schepping waar God geest blaast in klei (Genesis2:7) en zo de mens schept. Deze dienst gaat over de veranderingen die wij hebben ervaren in geloofsleven en theologie wanneer we spreken over zonde, berouw, schuldbelijdenis en vergeving.

Zondag 25 oktober: Wassend water
Overweging Alex de Jong

Klimaatsverandering is voor ons allemaal een bedreiging en we zijn, zeker in het rijke Europa, ook met z’n allen verantwoordelijk voor wat er met onze Aarde gebeurt. Wij zijn geen ‘Heer en meester’: we zijn dat al nauwelijks over onszelf – laat staan over de Aarde. En als de klimaatverandering ons iets pijnlijk duidelijk maakt is dát het wel. Wij zijn deel, innig verbonden met alles om ons heen. En lijken dat te ontkennen. Met iedere soort die door ons toedoen verdwijnt, verdwijnen wij zelf. Is dat geen zonde?

Zondag 1 november: Allerzielen – Afscheid nemen
Overweging Juut Meijer

Zoals alle jaren zal deze zondag die het dichtst bij 2 november ligt in het teken staan van wie we missen. We noemen de namen van hen die in onze Dominicuskring in het afgelopen jaar overleden en ook bij andere dierbaren staan we stil. Dit jaar is het herdenken misschien daarom wel zo belangrijk omdat het ons niet altijd mogelijk was goed afscheid te nemen. Vandaar het thema van deze dienst.
Na de dienst zal de kerk tot in de middag open zijn voor allen die langs willen komen om een kaars te branden en dierbaren te herdenken.

Zondag 8 november: ‘Verlos ons van onze schuld’
Overweging Amma Asante

Wie in de schuldsanering belandt, moet drie jaar op een houtje bijten. De regels zijn zo streng, dat maar heel weinig mensen erin slagen zich te verlossen van hun schuld. Zou het niet bevrijdend zijn als we anders leren kijken naar schulden en armoede? Als we armoede niet associëren met ‘eigen schuld’ en zachter zijn ten opzichte van de fouten die we allemaal maken in het leven.

Zondag 15 november: Leven in de juiste maat
Overweging Janneke Stegeman

Te groot zondebesef kan je lamleggen – het legt als het ware teveel gewicht op je eigen handelen en je onvermijdelijke tekortschieten en falen. Ik merk regelmatig dat gevoelens van schuld en tekortschieten te groot zijn voor wat er werkelijk aan de hand is. Aan de andere kant is het in deze wereld waar je als nummer verschijnt moeilijk om jouw eigen handelen te verbinden met de grotere wereld. Hoe kun je oog houden voor je eigen menselijke maat en invloed in een wereld die zo onoverzichtelijk is? Welke taal en rituelen horen daarbij?

Zondag 22 november: ‘Vanwege onze zonden werd hij gebroken’
Overweging Erik Borgman

Niemand van ons is een misdadiger – toch? We willen allemaal het goede en gedragen ons verantwoordelijk. En toen lag er een zwarte man op de grond die stikte doordat een witte politieagent zijn keel dichtkneep. ’I can’t breath’, had hij gezegd en velen namen het over. Zij krijgen geen adem in het land van de goede bedoelingen. Het kwaad waarvoor wij niet verantwoordelijk willen zijn, dragen zij. Hun pijn is hun protest en alleen het delen van deze pijn kan ons echt vrij maken.

* bij de illustratie – uit het welkom van de eerste dienst in deze serie door Germain Creyghton:
“Misschien heeft u de afbeelding al gezien van een tekening van Rien Poortvliet…. Een chaotisch, afschuwwekkend en apocalyptische beeld van een vervuilde aarde, beheerst door een veelkoppig monster, waarin we allerlei menselijke ondeugden gemakkelijk kunnen herkennen, in grimassen en misvormde gestalten en gezichten.
Wij – kerkgemeenschap van zoveel verschillende mensen geïnspireerd door de Geest, wij zoeken, in die chaos: stilte, luwte, speelruimte ook, om enige afstand te kunnen nemen tot de monsters die we hebben gemaakt en waar we mee vergroeid zijn; om zo te komen tot een meer menselijke verhouding tot elkaar en tot de wereld waarin we leven….
In de komende weken zullen we de koppen van het monster meer van nabij bekijken en het beest op diverse manieren bij de naam noemen. Niet primair om het aan te klagen (dat ook), maar vooral om elkaar te bemoedigen, nieuwe veerkracht te vinden waarmee we ons teweer kunnen stellen, zodat we er niet aan onderdoor gaan.”

Petitie #500 kinderen

Haagse Gemeenschap van Kerken luidt noodklokken voor vluchtelingenkinderen Griekenland

Op dinsdag 29 september om half tien ‘s ochtends luiden de kerkklokken rond het Plein in Den Haag acht minuten en 20 seconden

Acht minuten en 20 seconden, dat is precies 500 tellen. 500 is het aantal minderjarige asielzoekers dat Nederland op zou moeten nemen uit vluchtelingenkampen op de Griekse eilanden. Dat vinden meer dan 100.000 ondertekenaars van de petitie #500kinderen (www.500kinderen.nl), 173 gemeenten en 5 provincies, net als vele kerken, artsen, wetenschappers, (oud)politici van alle kleuren, prominenten, de groep voormalig onderduikkinderen en vele mensenrechten- en noodhulporganisaties.

Om half tien overhandigen 12 organisaties, waaronder VluchtelingenWerk, Defence for Children, Stichting Vluchteling en Kerk in Actie, deze petitie aan de woordvoerders asiel & migratie van de Tweede Kamer. 

Ds. Derk Stegeman van de Protestantse Kerk Den Haag zegt: “We hopen dat onze noodklokken niet alleen op het Plein maar in heel Nederland te horen zullen zijn, en dat veel plaatselijke kerken dit gebaar over zullen nemen. Op een ander moment van de dag willen we vanuit de Haagse Gemeenschap van Kerken ook een wake houden. Waken, dat betekent voor mij wakker zijn, alert blijven en oog hebben voor mensen in nood. Waken is een verbindend gebeuren: iedereen, christelijk, anders religieus of niet-religieus kan eraan meedoen en wakker blijven, waken. Laten we ons hart openen voor de kinderen uit Griekenland!”

Luid de klokken – open de kerk

Doet u ook mee? Wat zou het mooi zijn als in vele gemeenten in Nederland om 9.30 uur de kerkklokken worden geluid – en wakes worden gehouden.
Namens Kerk in Actie,
Karel Jungheim

De Raad van Kerken in Nederland ondersteunt deze actie. Zie www.raadvankerken.nl – Op deze website kunt u ook de reactie vanuit de Raad van Kerken op de ontwikkelingen op Lesbos en op het deze week gesloten migratiepact van de EU lezen.
Met vriendelijke groet,
Henk Meulink (voorzitter Raad van Kerken Amsterdam)