Elisabeth Gilhuis (19)

Wat doe je hier in Godsnaam?

Al heel mijn leven kom ik in de Dominicus. Toen ik net was geboren zat mijn moeder, Annigje, in het Liturgisch Team. Maar ik kom ook in andere kerken. We verhuisden op mijn vijfde naar Oostzaan, waar mijn vader dominee werd. Vanaf mijn tienerjaren, toen we terugverhuisden naar Amsterdam, kwam ik weer meer hier en ontmoette ik mijn vriendinnen Anne, Julia en Suzanne. Vanwege de vriendschap met hen ging ik graag met mijn ouders mee naar de kerk en begon ik het leuk te vinden. Tegenwoordig ben ik op zondagen ook veel in Eltheto te vinden. Dat is een protestantse kerk aan het Javaplein, met een leefgemeenschap met veel kinderen. Ik heb daar een baan als jongerenwerker in het kader van een traineeship, Ik werk vooral met 10+ers, ik doe kindernevendiensten, pastoraal werk, tieneravonden en tienerdiensten. Voor de Charismatische Werkgemeenschap Nederland, de oecumenische evangelische groep, begeleid ik daarnaast kinderkampen. Als kind nam ik zelf deel aan deze kampen.​

Wat is jouw favoriete karaktereigenschap?

Ik ben heel praktisch, ik kan bijvoorbeeld mijn eigen fietsband plakken. En mijn eigen huis inrichten. Ik ben net verhuisd en woon nu op mezelf. Dan stap ik zelf op de metro om verf te halen, hang zelf dingen aan de muur. Ook ben ik gestructureerd, heb overzicht en kan goed plannen en delegeren. Dat komt allemaal goed van pas bij mijn opleiding; ik ben nu eerstejaars verpleegkundestudent aan de Hogeschool Amsterdam. Mijn vrienden zeggen dat ik direct ben en zeg waar het op staat, op een zachte en oprechte manier. Zachtaardige ‘no bullshit’, zeg maar. Verder ben ik niet echt een huismus. Hiervoor heb ik twee jaar in Armenië het internationale VWO gedaan. Mede doordat ik naar Taizé ging, had ik interesse in andere culturen gekregen. In Armenië woonde ik op een campus met studenten uit alle werelddelen. Ik heb geleerd dat de wereld zo veel groter is dan onze eigen Nederlandse bubbel. Het heeft lang geduurd voordat ik gewend was en me thuisvoelde. Maar ik heb volgehouden en nooit spijt gehad en nu heb ik er mooie vriendschappen aan overgehouden.

Wat waardeer je het meest aan je vrienden?

Hun gezelligheid en de kleine dingen: samen kletsen, je hart kunnen luchten. Bij mijn beste vriendinnen voel ik me heel comfortabel en heel erg mezelf. Bij hen heb ik geen sociale batterij nodig, ik hoef bij hen niet aan te staan maar kan me juist aan hen opladen.

Wat is de grootste fout die je gemaakt hebt?

​Ik kan wel eens laks zijn met kleinere dingen die ik achteraf bezien anders had kunnen doen. Bijvoorbeeld doorzetten met een muziekinstrument spelen en met sporten.

Waarom zien we je hier?

De Dominicus brengt mij gemeenschap. En deze plek geeft dat mooi weer. Op deze trappen zat ik vaak met mijn vriendinnen, Anne en Julia. Hier heb je een mooi overzicht over de gemeenschap. En als kind kon ik vanaf hier makkelijk in en uit de kerk lopen. De Dominicus, dat zijn mijn vrienden, Taizé. Er kan open over geloof worden gesproken en er is ruimte voor twijfel. Ik ben er niet uit wat of hoe ik geloof. Ook de kinderen die ik in Eltheto begeleid kan ik niet met volle overtuiging iets meegeven. Ik bied ruimte voor gesprek. De laatste jaren heb ik een aantal keer overlijden en rouw meegemaakt. Van familieleden die nog jong waren, van mijn beste vriendin van de middelbare school. Het besef dat er wat groters is dan enkel wij op aarde, noem het maar ‘hemel’, geeft steun.

Wat is jouw idee van geluk?

Als ik kan doen wat ik leuk vind. Als ik rustig ben en vrede met mezelf heb, met wie ik ben en wat ik doe, en me goed voel met de mensen om me heen. De wereld om ons heen en de toekomst zijn onzeker. Kunnen we later nog wel relatief eenvoudig aan een huis komen? Hoe gaat het met het klimaat? En alle conflicten in de wereld die steeds dichterbij komen? Dat kan wel onzeker voelen.

Aan welke mensen uit de geschiedenis heb je het meest een hekel?

Aan de mensen die uitvoerder waren van onrecht, zoals de kolonisten en slavendrijvers. En de mensen die daar niet tegen zijn opgestaan, die het maar lieten gebeuren of er zelfs in meegingen.

Wie zijn je helden/ heldinnen uit de bijbel?

Alle vrouwen die in de bijbel staan, dat zij toch maar mooi in zo’n mannenboek terecht zijn gekomen. Ze waren zó belangrijk dat ze niet genegeerd konden worden. Rachel, Maria en Elizabeth, die zo relevant zijn voor het verhaal van Jezus en voor hun stam. En vooral Esther, zij heeft zelfs een eigen bijbelboek. Zij redde haar volk, door te trouwen met de Perzische koning Ahasveros, die van plan was alle Joden te vermoorden. Zij heeft hem ervan weten te overtuigen dat niet te doen. Als zoveelste vrouw van de koning durfde zij op te staan, buiten wat er van haar in haar rol werd verwacht, onderdanig en mooi zijn als dienares van de koning, en ze slaagde er ook nog in: Yes queen!

Wie zijn je favoriete helden in het echte leven?

Ik heb veel respect voor vriendinnen die het niet makkelijk hebben. En voor mijn moeder en mijn vader die doorgaan, ondanks heel verdrietige verliezen van dierbaren. Ze dragen hun verdriet, pakken de dingen weer op en blijven voor iedereen, inclusief mij, zorgen.

Hoe wil je sterven?

De overlijdens die ik de afgelopen jaren heb meegemaakt maken dat ik veel met rouw en sterven bezig ben geweest. Dat heeft mijn perspectief op de dood wel veranderd. Ik ben er niet bang voor. Ik wil graag in slaap vallen als ik sterf, vredig en snel, en niet meer wakker worden. Ik geloof dat ik dan naar het grotere en mooiere ga, waar mijn vriendin en mijn overleden familieleden zijn, die daar op mij staan te wachten en mij verwelkomen. Het is een rustige en vredige plek.

Wat is je huidige gemoedstoestand?

Goed. Ik ben lekker druk en heb dit weekend veel leuke dingen gedaan. Mijn verhuizing was leuk. Ik heb een kinderprogramma georganiseerd in het kader van de zomerkampen die ik begeleid. Drie dagen lang weer met kinderen opgetrokken en een programma geleid over het thema ‘waarheid’. En komende week ga ik naar Armenië voor de diploma-uitreiking van de jaarlaag onder mij.

Voor welke fout heb je de meeste tolerantie?

Voor spellingsfouten. En miscommunicatie, daar kan ik wel overheen komen. Ik vind het heel ingewikkeld om te zeggen: fout is altijd fout. De wereld is niet zo zwart-wit. Als je het hebt over ‘waarheid’: ja het is slecht om niet de waarheid te vertellen. Maar liegen over Sinterklaas mag natuurlijk wel. En mag een kind dat erge honger heeft geen brood stelen?

Wat is je motto?

Fake it til you make it: als je maar blij genoeg doet word je vanzelf wel blij. Als je nog niet op de plek bent waar je wilt zijn, maar je doet alsof, gaat het vast lukken. Live, laugh, love, het komt allemaal wel goed.

Wat doe je graag als je niet in de kerk zit?

De rest van mijn leven leiden, en dat is ook vaak verbonden met de kerk: mijn werk in de Eltheto-kerk, de zomerkampen voor kinderen, ik ga weer naar Taizé. Daarnaast ben ik bezig met mijn opleiding tot verpleegkundige en spreek ik graag af met mijn vriendinnen.