In de Bijbel staan vier verhalen over Jezus van Nazareth. Ze vertellen wie hij was, hoe hij sprak en handelde, hoe hij stierf aan het kruis en hoe hij op de derde dag opstond. Er is veel aandacht voor de groep leerlingen die met hem optrekt. Elke evangelist beschrijft dat op een eigen manier, met een eigen kleur en toon. Sommige verhalen komen in meer evangeliën voor. Als je die vergelijkt zie je ook de verschillen in manier van vertellen en perspectief. Vaak hangt dat samen met de verschillen tussen de geloofsgemeenschappen in Israël en in de Griekse wereld waarvoor ze werden opgeschreven.

Vanaf het begin circuleerden er veel meer geschriften met verhalen en uitspraken van en over Jezus. In de tweede eeuw besloot de kerk een keuze te maken: vier evangeliën kregen een vaste plek in het ‘nieuwe testament’, andere niet. Waarom juist deze? En wat vertellen de verhalen die buiten de canon vielen ons eigenlijk nog steeds? Sommige van die evangeliën sluiten misschien zelfs meer aan bij onze manieren van denken en geloven.

Wat duidelijk is: de goede boodschap van Jezus is meerstemmig doorgegeven. Elk evangelie legt een ander accent, en juist dat verschil kan ons vandaag helpen om opnieuw te horen wat bevrijdend en richtinggevend is voor ons leven en samenleven. In deze serie gaan we op zoek: wat is die goede boodschap, toen én nu? Hoe kunnen wij die verstaan in de betekenis voor ons leven en onze tijd – voor jou, voor mij, en voor alle mensen?