Anne Bleijs (20)

Wat doe je hier in Godsnaam?

Ik ben in eerste instantie meegenomen door mijn moeder en nooit meer weggegaan, haha! Als kind kwam ik mee omdat ik het gezellig vond en het een routine was in onze week. Nu, naarmate ik ouder word, krijg ik steeds meer het gevoel dat ik hier ook echt voor mezelf kom, het geeft me veel voldoening.
Dus om terug te komen op de vraag ‘wat doe je hier in godsnaam?’: Ik vind het fijn om hier in mijn drukke Amsterdamse leven een keer per week eventjes tot rust te komen. Ik haal inspiratie uit de preken, maar ik kom ook voor de gezelligheid. Ik ontmoet hier steeds meer jonge mensen en dat vind ik heel erg leuk.

Wat is je favoriete karaktereigenschap?

Ik vind het fijn dat ik empathisch ben. Dat ik andermans gevoelens kan begrijpen en invoelen. Ik denk dat dat in mijn studie toegepaste psychologie ook erg van pas komt. Afgelopen jaar werkte ik met mensen met een verstandelijke beperking en ik merkte daar dat zij vonden dat ik goed kon luisteren en dat ik hen begreep. Ze benoemden dat ook en dat was natuurlijk een mooie bevestiging.
Ik vind het heel belangrijk dat anderen zich gehoord voelen. Dat kan me soms ook een beetje in de weg zitten, dat het te veel wordt omdat ik te veel voel. Maar over het algemeen ben ik wel blij met deze eigenschap.

Wat waardeer je het meest aan je vrienden?

Wat ik het meest waardeer is dat we het heel gezellig kunnen hebben. Dat we over domme dingen kunnen praten en veel kunnen lachen, maar dat we zeker ook serieuze gesprekken en onderwerpen bespreken. Bij mijn vrienden heb ik het gevoel dat zowel mijn vrolijke als mijn minder vrolijke kanten er mogen zijn. Dat zij daarvoor openstaan maakt dat ik hun vriendschap waardeer.

Wat is de grootste fout die je ooit gemaakt hebt?

Wat een moeilijke vraag, want ik vraag me dan meteen af ‘wat is nou echt fout?’ Maar als ik iets moet noemen dan is het dat ik af en toe slecht grenzen stel. Er was een jongen in de club die te ver ging. Achteraf dacht ik toen ‘ik had niet over me heen moeten laten lopen’. Ook eerder heb ik dat wel eens meegemaakt, niet heel heftig allemaal, maar dat iemand eigenlijk over mijn grens ging en ik daar niets van zei. Dat kan ook verbaal zijn, als iemand iets zegt wat je niet fijn vindt, dat je dan durft zeggen: ‘dat vind ik niet oké’.
Dus ja, ik zie dat ergens wel als een ‘fout’, maar misschien nog meer als iets waarvan ik geleerd heb en waarin ik nu sterker ben geworden. Dat is mooi!

Waarom zien we jou op deze plek?

Ten eerste heb je hier een mooi overzicht, maar ook een goed uitzicht op het glas-in-lood raam dat ik zo mooi vind. Prachtig zoals het licht daar doorheen de kerk in valt. Ik houd sowieso heel erg van kunst.
Maar vooral toch het overzicht denk ik. Je kunt iedereen goed observeren en je ziet vanaf hier altijd mensen in groepjes zitten en praten, dat ziet er heel fijn uit. De warmte van deze plek is van hieraf goed zichtbaar.

Wat is jouw idee van geluk?

Op dit moment ben ik gelukkig omdat ik tevreden ben met wie ik ben. Ik voel daar inmiddels veel rust in en dat was lange tijd niet zo. Daarnaast word ik heel blij van vrienden en familie om me heen, misschien een beetje standaard, maar het is wel zo.
Maar ook in mijn eentje, tijdens een wandeling door het bos, kan ik heel gelukkig zijn. Dat is allemaal geluk voor mij.

Aan welke mensen uit de geschiedenis heb je het meest een hekel?

Ja, ik denk dat dat wel voor de hand ligt. Ik heb vooral een hekel aan mensen die zich boven de rest verheven voelen en die denken dat ze anderen iets aan kunnen doen. Ja, het zijn er op dit moment best veel helaas. Dictators en anderen die vinden dat ze belangrijk zijn, die de baas willen spelen en manipuleren. Dat vind ik vreselijk en onbegrijpelijk.

Wie zijn je helden/heldinnen uit de Bijbel?

Tijdens de 12-jarigen dienst hier in de kerk heb ik een verhaal voorgelezen over de barmhartige Samaritaan. Ik denk dat dat nog steeds een held voor mij is. Het verhaal laat heel mooi zien dat iemand naar een ander omkijkt, ook al is diegene anders, of iemand waar je eigenlijk een beetje bang voor bent of die je misschien zelfs verafschuwt. Dat je in actie komt als hij of zij hulp nodig heeft. Bijzonder dat ik dat op 12-jarige leeftijd al een held vond en nu dus nog steeds. Het is voor mij belangrijk dat je je medemens helpt als dat nodig is.

Wie zijn je favoriete helden in het echte leven?

Ja, dat zijn er echt heel veel, eigenlijk. Ik kan heel groot denken aan mensen die opkomen tegen racisme of Greta Thunberg, die opkomt voor het klimaat. Maar ik vind het eigenlijk ook wel heel mooi om het wat kleiner te houden. Verpleegkundigen of mensen die in de zorg werken, vind ik absoluut helden. Maar ook mensen die zich dag en nacht inzetten voor anderen, of mensen die bij het Leger des Heils werken.
Maar eigenlijk zie ik ook mijn opa en oma wel als helden. Zij zijn voor mij een goed voorbeeld als het gaat om er voor anderen te zijn. Mijn oma ging bij iedereen op bezoek die ziek was, en mijn opa hielp altijd iedereen met klusjes die moesten worden gedaan. Dat heb ik altijd heel mooi gevonden. Zo zou ik ook willen zijn, dus ja, ook zij zijn mijn twee helden.

Hoe wil je sterven?

Voorlopig nog niet hoop ik. Maar ja, als ik het voor het zeggen heb, graag in bed met de mensen om me heen waar ik van houd. En misschien met een muziekje op, iets klassieks als Liebesleid van de Oostenrijkse violist en componist Fritz Kreisler. Of iets anders dat ik samen met mijn vader heb gespeeld.

Wat is je huidige gemoedstoestand?

Ik zit lekker in mijn vel en dat is de afgelopen jaren wel eens anders geweest, dus dat is heel fijn. Ook in Taizé heb ik dit jaar gemerkt hoeveel er op dat gebied is veranderd; ik ga er nu al zes jaar naar toe en als ik terugkijk naar het begin is het verschil enorm. Mijn hoofd kan nogal overdenken, maar daar heb ik de afgelopen tijd veel meer rust in gevonden. Ik voel me goed.

Voor welke fout heb je de meeste tolerantie?

Ik heb eigenlijk voor best veel fouten begrip. Dat past ook wel een beetje bij mijn favoriete eigenschap uit het begin van deze vragen. Ik denk al snel ‘oh ik snap het wel hoor dat je zo doet, of dat je dat zegt en dat je dan een fout maakt’. Soms een beetje te veel begrip misschien?
Maar de meeste tolerantie heb ik toch denk ik voor mensen die niks meer hebben of die geen eten hebben en die dan geen andere optie zien dan te gaan stelen.

Wat is je motto?

Ik heb een serieus motto en een vrolijk motto. Het serieuze motto is dat je zonder duister ook het licht niet kunt zien. Dat je bijvoorbeeld om te weten hoe fijn het is om je goed te voelen, ook moet weten hoe het is om je soms niet goed te voelen.
Maar ook gewoon wat lichter en vrolijk: Je leeft maar één keer, dus maak er wat van voor jezelf!

Wat doe je graag als je niet in de kerk zit?

Ik spreek heel graag af met vriendinnen. Ik maak muziek, ik houd van gitaar spelen en zingen. Naar Taizé gaan vind ik fijn en ook lezen. Wandelen doe ik niet zo heel vaak, maar ik wil het echt meer gaan doen, want ik vind het zo lekker! En ik woon nu inmiddels in een fijne groene buurt, dus het is eigenlijk heel prettig om even een rondje te lopen.