foto-links

raamdom-gr

Toespraken

De overweging is na afloop van de dienst verkrijgbaar in de Dominicus tegen een kleine vergoeding. Korte tijd later wordt de overweging ook hier gepubliceerd. De titel van de overweging is aanklikbaar (.pdf).

Onze diensten zijn ook volledig online te beluisteren, zowel live als achteraf (ong. 12 maanden).
Klik daarvoor in bovenstaande menubalk op de knop ‘Luister’.

Wij zijn allen aristocraten…. dus heilig? – Tamarah Benima (rabijn) (18 juni 2017)
In Israel is ieder mens geroepen priesterlijk te leven. Dit besef hoog te houden lag vooral bij de Levieten. Als Mozes en Aaron hoger in rang lijken te geraken, komt Korach in verzet. Ook hij is een Leviet en die mochten toch allemaal priester zijn. Worden ze nu ondergeschikt? Het wordt een pittige strijd en het gaat er heftig aan toe. Een rechtmatige poging tot hervorming en verzet, of zijn er aan verzet ook grenzen? (gelezen uit Numeri 16 en 17)

Jonge wijn in nieuwe zakken – André Wesche (11 juni 2017)
Zoals Luther 500 jaar geleden een impuls tot vernieuwing was, zo waren de studenten en de vrouwenbeweging dat in 1968. De samenleving- en de kerken kwamen in een veranderingsproces. De geest van moed en bevrijding steekt de kop op en activeert de weerstanden. Steeds weer wordt de jonge wijn in oude zakken gestopt, maar de geest van vernieuwing gaat door, want de bruidegom laat het niet afweten. (Lucas 5, 27-39)

Alles in de wind – Juut Meijer (Pinksteren, 4 juni 2017)
Mensen die elkaar nooit begrepen, gaan elkaar verstaan zonder dat ze daarvoor hun eigen taal opgeven. Hoe kan dat? Een gezamenlijkheid ontstaat ondanks verschillen over de grootste kloven heen. (gelezen uit Handelingen 2 en 1 Korinthe 12)

De vreemde vrijheid in de maatschappij – Germain Creyghton (28 mei 2017)
Over degenen die Jezus volgen wordt in de evangelies gezegd dat ze wel ‘in de wereld’, maar niet ‘van de wereld’ zijn, omdat hun inspiratie vreemd is aan wat ‘de wereld’ als normaal beschouwt. Wat kan de scheppende, vreemde vrijheid van de geest nog betekenen in onze geseculariseerde maatschappij? (Matteüs 6, 24-34)

De vreemde vrijheid van het geroepen zijn – Bettine Siertsema (21 mei 2017)
We kunnen het ‘geroepen zijn’ ervaren als een spanningsveld tussen ‘reeds’ en ‘nog niet’ in de verwachting van het Koninkrijk, tussen ‘rekenen op’ en ‘openstaan voor’, vertrouwdheid en het waagstuk van het nieuwe-in-het-nu, de spanning tussen het ‘jij zult’ en het ‘ik wil’. (Lucas 5, 1-11)

De vrijheid van het kind – Henk Hillenaar (14 mei 2017)
‘Wie niet als een kind openstaat voor het koninkrijk van God, zal er zeker niet binnengaan’, zegt Jezus tegen zijn leerlingen. De filosoof Nietzsche beschrijft ‘hoe de geest tot kameel wordt; en tot leeuw de kameel; en tot kind eindelijk de leeuw.’ Hoe kunnen wij van kinderen ‘de vreemde vrijheid’ leren? (Lucas 18, 15-27)

Overweging20170507 – Annewieke Vroom (7 mei 2017)
(deze overweging is niet online, maar op aanvraag verkrijgbaar bij Annewieke)
Vandaag maken wij een uitstap naar de taoïstische traditie om daarvan te leren over vrijheid. Wij lezen het verhaal van Shentu-met-de-afgehakte-voet en staatsman Zichan, twee leerlingen in de taoïstische traditie. Ze zoeken met hulp van hun leraar vrijheid en vitaliteit. Wat er in de weg staat, is herkenbaar (namelijk: conventie). Hoe ze vrijheid vinden, is onverwachts. Het verhaal is toegeschreven aan de grote taoïstische denker, Zhuang Zi, uit het hoofdstuk ‘Het teken van de volkomen deugd’.

De schepping tussen scheiding en inspiratie – Laurens ten Kate (30 april 2017)
Het tweede scheppingsverhaal, dat eigenlijk het oudste is, kunnen we lezen als een fascinerend voorbeeld van scheppende vrijheid. Schepper en schepsel in een zeer lichamelijke, zelfs erotische wederkerigheid. Wat zegt dit over de vrijheid van de mens als schepper, bijvoorbeeld in de kunst? (Genesis 2, 4-10a)

De vreemde vrijheid in de verwondering – Marcel Elsenaar (Beloken Pasen, 23 april 2017)
De Emmaüs-gangers laten zich raken door de ontmoeting met de opgestane Jezus. Wat ze zich tot nu toe als zinsverband voorstelden wordt onhoudbaar. Hoe kunnen zij in het Licht van Pasen de oorspronkelijke vrijheid terugvinden die ze eigenlijk zochten? (Lucas 24, 13-35)

Wees niet bang – Germain Creyghton (Paasmorgen, 16 april 2017)
Een aardbeving, een engel die neerdaalt, zijn uiterlijk schitterend als een bliksemflits, zijn kleding wit als sneeuw. ‘Wees niet bang, zegt hij, Jezus is niet hier, hij is tot leven gewekt!’ Zijn opwekking uit de dood, door Matteüs verteld, brengt een heftig gebeuren teweeg, vol van emotie, vrees en vreugde tegelijk. Angstvallige machthebbers bepalen de politieke achtergrond van dit wonderlijke verhaal. Welke werkelijkheid gaat er achter schuil, ook voor ons nog, nu?
(Matteüs 27,62 – 28,19 en ‘De rode vogel’ (1959) van Astrid Lindgren, speciaal voor de kinderen vrij bewerkt en verteld door Lieke van Duin)

“Licht, dat ons aanstoot” – Juut Meijer (Paaswake, 15 april 2017)
Gelezen: Exodus 3 en 12, Matheus 27 en Mohamed El Bachiri: ’Jihad van de Liefde’

Andere wapens – Claartje Kruijff (9 april 2017)
Thema: Het geknakte riet laat zich niet afbreken.
Jezus rijdt op een ezel Jerusalem binnen terwijl hij weet dat het niet goed met hem zal aflopen. Hij heeft de strijd al verloren maar hij voert een andere strijd. Hij strijdt anders. Met wapens die nog veel krachtiger zijn (Matteus 12:17-21 en Matteus 21:1-12).

God is groot – Mounir Samual (2 april 2017) (overweging is niet beschikbaar)
Het is eenvoudig om God te aanbidden aan het begin der dingen, of aan het eind van een reis. Maar wat als je halverwege vastloopt? Waar is God als alles dood en begraven lijkt? Op het zwaarste punt in zijn leven, leerde Mounir Samuel in de Marokkaanse woestijn zijn grootste les: het is nooit voorbij en God is groot in alle omstandigheden. Een overdenking over hoop, geloof, twijfel en voortdurende beweging (het Lazarus verhaal, uit Johannes 11).

‘Dat slag dat vraagt en vecht om Hem’ – Bruno Nagel (26 maart 2017)
‘Dat slag dat vraagt en vecht om Hem….’ Over de ‘wapenrusting van God’
De tekst van deze zondag is er een die op het eerste gezicht nogal militant klinkt, maar eigenlijk gaat over in je kracht staan, die tegelijk ‘Gods kracht’ is.
Gods kracht die bestaat uit de ‘zachte’ krachten van waarheid, gerechtigheid, vrede, geloof, bevrijding, en het Woord (Efeziers 6: 10-20).

En tóch willen we een koning – Arjan Broers (19 maart 2017)
Afgoderij is de ergste zonde die er is – en mensen trappen er steeds weer in. Dat was ten tijde van de profeet Samuel net zo waar als nu. De oproep van God blijft om God in het midden te houden: zonder beeld, zodat we voortdurend moeten afstemmen verbinding maken, met vriend en vijand, met het leven zelf (1 Samuel 8: 6 – 22).

Talent voor een goede strijd – Henk Hillenaar (12 maart 2017)
Binnen het Christendom is de strijd tussen licht en donker vaak vooral gezien als de geestelijke strijd die iedere gelovige in en met zichzelf voeren moet. De aandacht voor gebed, gewetensonderzoek en de zorg voor persoonlijk heil leidden er toe dat de strijd voor heil en welzijn van de mensheid en van de aarde die wij bewonen in de tweede plaats kwam of zelfs vergeten werd. Onze tijd is bezig die twee weer bij elkaar te brengen. Iedere gelovige zal daarbij een eigen weg gaan, een eigen strijd strijden (fragmenten uit Exodus 14 en uit Lucas 12).

Strijd met jezelf/anderen/God – Annewieke Vroom (5 maart 2017)
Er is strijd in de wereld, in ons leven en in onszelf. We spelen er ons deel in, voor het goede en ook ten kwade. Deze 40-dagen tijd staan we daarbij stil en zoeken we er een weg mee. We beginnen bij Jacob die na een leven van veel bedrog met een onbekende vecht aan de Jabbok (Genesis 32).

In het hart van de Bergrede – Colet van der Ven (26 februari 2017)
Matteüs 6,1-15

Onverdeeld goed – Jean-Jacques Suurmond (19 februari 2017)
Matteüs 5,38-48

Overweging bij kinderdienst – Germain Creyghton (12 februari 2017)
Teksten: toneelstukje van de kinderen en bewerking van Matteüs 25,14-30

Zout der aarde – Claartje Kruijff (5 februari 2017)
Matteüs 5,1-16

Op de goede weg – André Wesche (29 januari 2017)
Matteüs 5,1-12

Het gaat beginnen – Gerard Swüste (22 januari 2017)
Matteüs 4,12-25

Op de proef gesteld – Juut Meijer (15 januari 2017)
Matteüs 4,1-11

Koning der joden – Niek Schuman (8 januari 2017)
In het lied ‘Namen voor Jezus van Nazareth’ is de derde naam: ‘Jood’. Nu, dat wás hij, Jezus. Anderen gingen verder. ‘Koning der Joden’ noemden ze hem en de meesten moesten dan erg lachen, want het sloeg nergens op – behalve op een spottend tekstje bovenaan het kruis. Toch waren er anderen, vreemd uitgedoste lieden uit het oplichtende Oosten, die het serieus namen. Hun grootste geschenk, toen en nu, bestaat hierin dat zij (via Matteüs) ons de weg wijzen (gelezen: Genesis 26:1-6 en Matteüs 2:1-12).

Nieuwjaarsdag - André Wesche (1 januari 2017)

Morgenster – Claartje Kruijff (Kerstavond 24 december 2016)
‘Morgenster’, een van de vele namen voor Jezus (gelezen: zie de overweging).

Ik ben de ware wijnstok – Henk Hillenaar (18 december 2016)
In het evangelie van Kerstmis – ‘In den beginne was het woord ‘ – verschijnt Jezus als Woord van God, als de mens door wie God tot ons spreekt. Johannes laat daarna Jezus zelf ook zeggen wie Hij is, in zeven ‘Ik ben’ woorden, waarvan het prachtige: ‘Ik ben de ware wijnstok’ het laatste is : Wij mogen geënt zijn op deze mens, deze Messias, als ranken op een wijnstok. Wat kan dit beeld, deze naam van Jezus, vandaag nog voor ons betekenen? (gelezen: Johannes, 15, 1-17)

Deur open – Gerard Swüste (11 december 2016)
In het evangelie van Johannes noemt Jezus zichzelf ‘de deur’. Niet om zichzelf te kenschetsen als de enige toegang tot de waarheid, maar om er op te wijzen dat zovelen de waarheid in pacht menen te hebben en toch niet de weg van de Schrift gaan. Een deur, open om naar binnen te gaan en leren wat waar is. Ook een deur om weer naar buiten te gaan en de woorden waar te maken. (gelezen: Johannes 10:1-10)

Bruidegom – Juut Meijer (4 december 2016)
Ook ‘bruidegom’ is een naam voor Jezus. Of is het eerder het lang verwachte koninkrijk Gods dat ‘als een bruiloft is’ is? Waar een bruidegom niets is zonder bruid (m/v) en ieder zich op tijd klaar moet maken. En wie zorgen er voor de entourage, het licht en het feest?
Jezus vertelt dit verhaal over een omhelzing tussen hemel en aarde die alleen mogelijk is als mensen zich voorbereiden. (gelezen uit Mattheus 25: 1-13)

Vreemde, ongrijpbaar anders – André Wesche (27 november 2016)
Je bent zo anders dan we dachten en leerden. Een vreemde die niet in onze vertrouwde plaatjes past. De laatsten zullen de eersten zijn. Wie zijn leven verliest omwille van mij en het evangelie, zal het behouden. Uit de stronk van Isaï schiet een telg op. Een vreemd nieuw begin licht op. (gelezen: Jesaja 11,1-10)

God complex – Annewieke Vroom (20 november 2016)
De studie van de ideeën over God in de (wereld)godsdiensten laat zo haar sporen na. Een paar ideeën worden besproken in korte contemplaties (gelezen: zie de overweging).

Jij wordt altijd opnieuw geboren – Agnes Grond (13 november 2016)
Kunnen wij wel zinvol over God spreken? En hoe dan ? Of kunnen we misschien alleen tot god spreken?
(gelezen: 1 Korinthiërs, 1, 26-29; Rainer Maria Rilke: Jij, aan wie ik niet hoef te zeggen)

Zo onbereikbaar, zo dichtbij – Marcel Elsenaar (6 november 2016)
God : zo onbereikbaar, zo nabij. In het alledaagse leven lijkt God meestal veraf. En toch herken ik mij in Bijbelse verhalen van God die mensen nabij is. Hoe zit dat? Welke ervaringen verwijzen nog naar hem of haar die wij God noemen?
(gelezen: Psalm 139, 1-17; fragment uit Philip-Emmanuel Schmidt: Meneer Ibrahim  en de bloemen van de Koran)

Alles wat wij zijn – Juut Meijer (30 oktober 2016 – Allerzielen)
Wie is God als wij niet allemaal op een of andere manier in God verbonden zijn. God die ons bijeenhoudt en in ons werkzaam is in de tegenwoordige tijd en door de tijden heen. Zoveel mensen als we zijn, met evenzo vele gezichten en namen. Krachtig en sterfelijk. In wie toch ook wat eeuwig is, is geopenbaard.
(gelezen: Psalm 8 en van Abel Herzberg: Alles wat wij zijn)

Bidden met je voeten – Colet van der Ven (23 oktober 2016)
Hoe we spreken over God wordt gekleurd door het ritme van onze dagen, de seizoenen van ons leven, ons persoonlijk verlangen. Een terugblik op wie God voor mij was.
(gelezen uit: Abel Herzberg – Brieven aan mijn kleinzoon, Nico ter Linden – En dan nog dit)

De Geest boven de chaos – Henk Hillenaar (16 oktober 2016)
Wanneer ik over God, ‘Ik zal er zijn’, spreek, bedoel ik vooral de Geest van de schepping die in het begin boven de chaos hing, die de aarde bezielt en ziet dat het goed is. Die geest leeft in ons allen en roept ons iedere dag weer op in de chaos van nu een nieuw begin te maken, een wereld die goed is. (Genesis 1 en Nescio : Eerste ontroering)

Oordeel – Germain Creyghton (9 oktober 2016)
Zesde en laatste dienst in de serie ‘Weerbarstige woorden’ (Lucas 12, 49-59)

Zonde – Annewieke Vroom (2 oktober 2016)
Vijfde dienst in de serie ‘Weerbarstige woorden’ (Lucas 7, 36-50)

Grappen, vrienden en kietelen – Arjan Broers (25 september 2016)
Vierde dienst in de serie ‘Weerbarstige woorden’ (Lucas 12, 22-31)

Uitverkiezing – Juut Meijer (18 september 2016)
Twaalfjarigenviering en derde dienst in een serie diensten over kernwoorden uit de christelijke traditie die versleten zijn geraakt. Kunnen deze woorden weer betekenisvol worden? Kunnen ze ons weer helpen bij onze zoektocht naar het levensgeheim dat we God noemen? (Lucas 14, 15-24)

Offer(gave) – André Wesche (11 september 2016)
Tweede dienst in een serie diensten over kernwoorden uit de christelijke traditie die versleten zijn geraakt. Kunnen deze woorden weer betekenisvol worden? Kunnen ze ons weer helpen bij onze zoektocht naar het levensgeheim dat we God noemen? (Lucas 14, 25-35)

Genade – Claartje Kruijff (4 september 2016)
Eerste dienst in een serie diensten over kernwoorden uit de christelijke traditie die versleten zijn geraakt. Ouderwets en betekenisloos. Onverstaanbaar en zonder inhoud.  Het waren ooit woorden die iets opriepen van het Godsgeheim.  Door allerlei leerstelligheid en dogmatisering hebben ze hun zegkracht en werking verloren.  Kunnen deze woorden weer betekenisvol worden? Is hun oorspronkelijke glans terug te vinden? Kunnen ze ons weer helpen bij onze zoektocht  naar het levensgeheim dat we God noemen? (Lucas 4, 14-22)

CHRISTIAN WIMAN  –  MIJN HELDERE AFGROND   Germain Creyghton   (28 augustus 2016)

‘Onze geest probeert voortdurend God naar ons niveau te halen, in plaats van hem ons te laten verheffen tot niveaus die we tot dan toe niet konden bereiken.’ Geconfronteerd met een levensbedreigende ziekte, schreef de Amerikaanse dichter Christian Wiman, als een moderne gelovige die zijn twijfels niet uit de weg gaat, een boek vol fascinerende gedachten. We lezen hieruit enkele fragmenten, waarin een ‘brandend verlangen’ naar waarachtig leven doorklinkt: wat betekent het voor ons, als we de ‘aanhoudende, hardnekkige geest’, die sommigen God noemen, erkennen ?

HILDEGARD VON BINGEN  Colet van der Ven  (21 augustus 2016)

‘Als ik zwijg wordt ik ziek maar als ik spreek ben ik bang dat ze mij voor eeuwig het zwijgen opleggen’. Woorden van Hildegard von Bingen die geen werkelijkheid zijn geworden. Vandaag lijkt deze abdis uit de twaalfde eeuw definitief aan de vergetelheid ontrukt. Terecht ? Was ze een groot mystica ? Of toch een dweepzieke hysterische kloosterzuster waarvoor haar criticasters haar graag verslijten ? Of gewoon een feministe avant la lettre? Poging tot ontsluiering van een geheimzinnige dame.

EBBENHOUT  Geeske Hovingh  (7 augustus 2016)

Vanaf het eerste moment dat de Poolse journalist Ryszard Kapuściński (1932 – 2007) voet ze op Afrikaanse bodem, is hij in de ban van dit continent. Sindsdien heeft hij er veel gereisd en misschien nog wel meer over geschreven: ontroerende, prachtig geformuleerde verhalen. Daarbij gold het gedachtegoed van de Frans-Joodse filosoof Emmanuel Levinas voor hem als leidraad: daarin staat de daadwerkelijke, gewetensvolle ontmoeting met de ander centraal. In deze dienst gaan we aan de hand van het boek ‘Ebbenhout’ met Kapuściński mee op reis naar het veelkleurige en leerzame Afrika.

RUMI  Henk Hillenaar (31 juli 2016)

We lezen een aantal teksten van de dertiende-eeuwse Perzische dichter, theoloog en mysticus Rumi. Hij is een van de meest vertaalde en geliefde auteurs van de Islam, en in de Verenigde Staten is hij zelfs, ook buiten de Islam, de meest gelezen dichter van onze tijd. Rumi bezingt dan ook in alle toonaarden het meest menselijke verlangen: het verlangen naar de geliefde. Dat in en achter die geliefde altijd ook God, de Ene, gezocht wordt en dat menselijke liefde en goddelijke liefde naadloos in elkaar overgaan verklaart de aantrekkingskracht van dit bijzondere oeuvre.

Volheid van Leven - Annewieke Vroom (17 juli 2016)
Speciale zomer-zang-dienst. Het thema is de volheid van God, waaruit wij – zoals we zingen – ‘ontvangen genaden op genade’. Is alles wat ons overkomt genade, of kan dat toch niet zo zijn ? En kunnen we Gods volheid ook ervaren in de volheid van ons eigen zingen? We zullen in de viering een aantal vertrouwde liederen zingen, en ook enkele mantra’s, vooral met woorden uit onze traditie. Omdat je bij het zingen van mantra’s (korte regels die je steeds herhaalt) vrij bent van nadenken over de tekst en melodie, kun je er echt in op gaan en aan overgeven. Zo wordt zingen bidden, in de zin van ‘uitdrukken wat er in je leeft’. U bent van harte welkom om met ons te ervaren hoe dat is.

Over structuur, regels en ruimte – Arjan Broers (3 juli 2016)
‘Je bent in de zomerserie helemaal vrij om te doen wat je wilt’, zeiden mensen enthousiast tegen gastpredikant Arjan Broers. Maar die bleek dat helemaal niet fijn te vinden. Er is iets van structuur nodig, dan pas komt er vorm. En toch, vandaag een zomerse viering over de vloek van de vrijheid, met gedichten van Drs. P. (Mt 5, 17-24; 43-45).

Een Zomerdans – Henk Hillenaar (26 juni 2016)
Op de slotdienst van het jaar, denken we na over een inspirerend ritueel in de mystiek van de Islam: de wervelende dans van de derwisjen rondom hun eigen as, hun eigen hart: daarmee willen deze zich samen vrij dansen van hun ego, van starre ideeën en gewoonten, en open gaan naar een ander leven, een door God geïnspireerd leven. Het roept voor een gemeente als de onze, die een Open Huis wil zijn, de vraag op waar wij ons samen vrij van willen maken – dansen desgewenst – waar wij als kerkelijke gemeente de komende jaren opener zouden kunnen worden, naar elkaar toe, naar de samenleving toe (gelezen: uit de geschriften van de Iraanse mysticus Rumi, en uit de afscheidsrede in het evangelie van Johannes).

Dank (U) – Mirjam Wolthuis (afscheidsviering 19 juni 2016)
Er zitten weinig dank- en lofliederen in het muziekrepertoire van de Dominicus, constateerden we in het Liturgisch Team al eerder. Dankbaarheid uiten is immers best lastig, zeker in groepsverband. En aan wie dan? Hier speelt verlegenheid op diverse fronten. En toch loopt het hart soms over van dankbaarheid (gelezen: Lucas 7;12-20; gedicht ‘Nu’ van Bart Moeijaart).

(Na een dienstverband van bijna twintig jaar heeft Mirjam Wolthuis aangekondigd dat ze op 19 juni haar taak als pastor in de Dominicus zal neerleggen. We zullen haar na zoveel jaren van grote inzet en pastorale zorg zeer gaan missen en hopen op veler aanwezigheid in de viering, waarin Mirjam zelf voor zal gaan. Na afloop zullen we haar toespreken en het glas heffen.
Mirjam heeft een nieuwe voltijdse baan gevonden als coördinator religieus leven bij Klooster Alverna in Aerdenhout. We betreuren haar vertrek, maar vertrouwen erop dat de  banden met de gemeente zullen blijven. We gunnen haar deze nieuwe start van harte.)

Icoon van God – André Wesche (12 juni 2016)
In de oosterse kerken spelen ikonen een grote rol. Een ikoon ziet eruit als een afbeelding. Jezus, de gezalfde, heiligen en profeten kijken ons aan. Maar een ikoon is geen afbeelding, geen godsbeeld, geen idool; het is een venster waardoor de Hemel ons aanziet en kan aanspreken. Het schept een ontmoetingsruimte en breekt de denkbeelden stuk. (Brief aan de Kolossenzen 1,12-23)

De Geest en de geesten in Afrika – Jannet Delver (5 juni 2016)
Hoe de Geest waait en hoe religie kan beginnen, daar zijn de geleerden in onze cultuur nog lang niet over uitgesproken, maar veel mensen in Afrika hebben daar wel een uitgesproken mening over, gebaseerd op hun eigen ervaring.
Wat kan die ervaring ons vertellen? (Mozes en de brandende braambos uit Exodus 3)

Over zwijgen gesproken – Geeske Hovingh en Germain Creyghton (29 mei 2016)
De derde samenwerkingsdienst van de Ekklesia Amsterdam en de Dominicus gaat over zwijgen: een begrip dat vele gradaties kent, met aan het ene uiterste de innerlijke verstilling en aan het andere uiterste het stilzwijgen, monddood zijn. In stilte kunnen we een afgrond voelen. Toch zoeken we de stilte ook op, om aandachtig te kunnen zijn. We lezen een psalm, we horen muziek én we zullen zwijgen. Om samen te luisteren naar het fluisteren van de Geest. Geeske Hovingh en Germain Creyghton gaan in dialoog op zoek naar de zachte kracht van de stilte: naar hoe die kan doorwerken in wat we zeggen en doen. (Psalm 83 – bewerking)

Licht en Donker in andere landen – Juut Meijer (Kinderdienst, 22 mei 2016)
Dromen de mensen in andere landen ook? En zijn die dromen dan anders? Welke verhalen vertellen ze elkaar? En hebben ze ook kerken?
Deze kinderdienst is gemaakt voor en door kinderen, die zelf het welkom doen en veel andere taken op zich nemen in de dienst.  Zij maken muziek uit andere werelden en zingen in vreemde talen over hoe mensen overal in de wereld verlangen naar het licht. Er is toneel en een mooi verhaal dat net als de bijbel vertelt:  als het donker is, verlang je naar het licht.
Wat gaat vanzelf? En kun je het ook licht(er) maken?

Waaien en wachten - Annewieke Vroom (Pinksteren, 15 mei 2016)
De Pinkster-gebeurtenis: ‘Er geschiedt eensklaps vanuit de hemel een ruisen zoals van een geweldig gedreven ademen en vult heel het huis waar zij gezeten zijn geweest. Er laten zich aan hen zien: tongen -die zich verdelen- als van vuur; het zet zich neer op ieder van hen (Handelingen 1:2-3). En dan constateren de bijstanders, joden van alle nationaliteiten en talen, die daar aanwezig zijn: wij hebben allen onze moedertaal gehoord. ‘Wat wil dit zijn?’ (vers 12) Wat is de taal van de moeder? En hoe werkt dat vandaag de dag? (Handelingen 2: 1-12)

Een nieuwe hemel en een nieuwe aarde – Colet van der Ven (8 mei 2016)
Het visioen van een nieuwe aarde en een nieuwe hemel hooghouden, is dat niet hopen tegen beter weten in? Of is beter weten niets anders dan schouderophalend berusten. En hopen een droom de werkelijkheid binnenhalen. Die droom kerven in een boom, een hart, een stenen tafel. Haar leven en zo de nieuwe wereld dichterbij halen. (Openbaringen 21)

De scheppende kracht van taal – Arjan Broers (1 mei 2016)
Vandaag gaat het over de scheppende kracht van onze taal. Hoe we elke dag opnieuw ruimte geven maar ook beperkingen opleggen aan de wereld om ons heen via de woorden die we gebruiken. Woorden maken heel, maar ook kapot. Welke woorden missen we of zouden we juist moeten missen in deze tijd? Volstaat ons spreken nog? Welke taal heeft onze toekomst nodig?

Het is al begonnen ! – Marcel Elsenaar (24 april 2016)
In de brief aan de Romeinen legt Paulus er de vinger op hoe we ons leven laten beheersen door onszelf te beperken tot onze natuur. Dat, zo schrijft hij, loopt uit op de dood. Maar hij getuigt ook van een andere mogelijkheid: leven in de geest van opstanding en verlossing.
De schepping kreunt en zucht in barensweeën. Ze ziet reikhalzend uit naar bevrijding uit de slavernij van de vergankelijkheid die al begonnen is, maar die wij nog niet zien. Als wij zuchten over ons lot, en hopen op een leven van heelheid en rechtvaardigheid, dan schuilt in die hoop misschien wel redding. Voor onszelf en onze kinderen. Het is al begonnen. (Romeinen 8: 4–25)

De aarde als de wijngaard Gods – Juut Meijer (17 april 2016)
De aarde waarop wij leven, heet bij Jesaja ‘de wijngaard Gods’. Daar kun je niet zomaar mee doen wat je wilt en je alles maar toe eigenen alsof je het voor het zeggen hebt. Er staat iets op het spel. De wijn mag dan rijkelijk vloeien en er wordt goed geboerd, maar intussen vergeten mensen waar het om draait en voor ‘Gods werk’ hebben ze geen oog. (Jesaja 5: 1-12)

Genesis 1 – Niek Schuman (10 april 2016)
Met het scheppingsverhaal van Genesis 1 als visioen staat of valt in feite heel de Schrift. Wie het niet leest zoals het zich aanbiedt, komt in rare discussies terecht én mist de profetisch-kritische en de priesterlijke-bemoedigende pointe ervan. De Schrift sluit af met het visioen van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. We worden uitgedaagd het in dat spanningsveld uit te houden. (Genesis 1)

God ziet het aan: Ja, het is goed! – Annewieke Vroom (3 april 2016)
‘God schept’ volgens de eerste van de twee in de bijbel opgenomen scheppingsgedichten, ‘de mensheid naar diens beeld en gelijkenis’. Wat is dat, beeld en gelijkenis Gods te zijn? Wat weten wij er op grond van dat eerste verhaal over? God is er eentje die schept, en die stilstaat om het aan te zien, en dan zegt God: Ja, het is goed. Kunnen wij zo scheppen? Aan de aarde denken, en kijken, en oordelen – is het goed, wat we scheppen? En als het zo is – bevestigen, erkennen, en het verder laten ontwikkelen. (uit de Naardense Bijbel, Genesis 1 en 2)

Opstanding – Mirjam Wolthuis (Paasmorgen 27 maart 2016)
Met Pasen vieren we het nieuwe begin dat mensen kunnen maken. In wat verloren en kapot leek kan toch een ongedachte levensenergie blijken te schuilen. Het overkomt de Emmausgangers. Ze keren ontgoocheld huiswaarts en krijgen opeens weer moed. Opstanding heeft vele vormen.
Voor de kinderen is er een verhaal. Het grote kleed ligt klaar, zo kunnen ze dicht bij de verteller zitten. En er is voor hen her en der een verrassing te vinden. (Lucas 24, 1-12 en Lucas 24, 13-35)

Nacht van bevrijding – André Wesche (Paaswake 26 maart 2016)
Waken in de nacht om stil te staan, te vieren en te luisteren naar verhalen en liederen waarin de Levende een nieuw begin schept.
Uittocht uit slavernij en uitsluiting. Bevrijding uit wat ons gevangen houdt.
Licht vinden in de duisternis.
(Lucas 23,50-56; Exodus 14,15-31; Jesaja 54, 5-14; Genesis 1,1-5; Lucas 24,1-12)

Welkom in Jeruzalem – Henk Hillenaar (Palmzondag 20 maart 2016)
Het eerlijke welkom dat velen van ons deze jaren aan vreemdelingen bereiden, leidt ook tot veel pijn, teleurstelling, ruzie. Niemand of niets is volmaakt. Tweeslachtigheid is één van de watermerken van een bestaan waarin leven en dood om de voorrang strijden. Palmzondag is daarvan het meest wrange voorbeeld. Jezus viert zijn welkom in Jeruzalem, wetend dat velen daar hem uit de weg willen ruimen. Wat kunnen we daar van leren, daar mee doen? (Mattheus 21)

Gastvrijheid – Gerard Swüste (13 maart 2016)
In Genesis 18 is Abraham bijna overdreven gastvrij. Wat wil je ook, als je er bijna zeker van bent, dat het God zelf is, die op bezoek komt! Hoe gastvrij moeten, kunnen wij zijn? Is het altijd doen alsof ‘God zelf onze gast is’? Zijn er ook grenzen aan de gastvrijheid? (Genesis 18:1-8)

Vluchten – Janneke Stegeman (De Nieuwe Liefde) (6 maart 2016)
‘Sommige mensen moeten vluchten. Ze zijn in gevaar, en om daarvan weg te komen moeten ze gevaren trotseren. Voor andere mensen, voor mij en misschien ook wel voor u, is het de kunst bij onszelf te blijven. Onze samenleving vereert het vluchtige, en verleidt ons steeds weg van onszelf. Dan is er ook nog Mozes, die moest vluchten juist omdat hij zichzelf had gevonden, en een groep waar hij bij hoorde. Vluchten – en waar kom je dan aan? (Exodus 2:11-22)

Thuiskomen – Germain Creyghton (28 februari 2016)
Dat God ons thuisbrengt uit onze ballingschap (psalm 126) – zal dat een droom blijven? Het volk Israël dat terugkeert in Jeruzalem blijkt zich niet zomaar thuis te voelen. Hoe komt dat? In Nehemia lezen we dat vrouwen aan de kaak stellen wat er mis is: geen rechtvaardige verdeling van rijkdom, gebrek aan voedsel voor iedereen. Wat betekent dit voor ons? Kunnen wij thuis zijn, zonder de herinnering te verliezen aan ons vreemdeling-zijn?
Lezing: gedeelten uit Nehemia 5 en 9

Weggaan – Juut Meijer (21 februari 2016)
Weggaan doe je niet zomaar en vrijheid vind je niet zomaar. Ze kunnen zoveel beloven… maar loopt het ook ergens op uit? Het zijn vragen van alle eeuwen en mensen…Daarom moeten we, voor we ruimte zoeken om met anderen in vrijheid te kunnen leven, weten waar het begon, wat onvrijheid is. (Exodus 1:1-16)

Gij zijt zelf vreemdeling geweest – Mirjam Wolthuis (14 februari 2016)
Niemand kan zijn plaats op aarde claimen. We zijn hier tijdelijk en vaak genoeg ook nog speelbal van politieke machten. Allen zijn we vreemdeling op aarde. We leven van elkaars gunsten. Daarom roept de bijbel op om te zien naar wie onderweg zijn naar een leefbare toekomst. Stel je huis open voor hen, neem de vreemdeling op in je midden, want ‘wat je aan hem doet doe je aan Mij’. Ga er maar aan staan! (Lev. 19,33-34 en Mt. 25,31-40)

Koers houden – Henk Hillenaar (7 februari 2016)
Het leven is kiezen. Dat geldt ook voor een leven volgens het evangelie. De afgelopen weken is het vaak gegaan over de keuze tussen zachte en harde krachten in onszelf en in de maatschappij. Om die koers te houden, de geesten in ons zo goed mogelijk te onderscheiden, is Jezus’ Bergrede een goede leidraad. (Mt. 5:1-16)

De Vrouwe en de draak, de kracht van kwetsbaarheid – André Wesche (31 januari 2016)
Is het niet levensgevaarlijk om zacht en open te blijven in een wereld die stijf staat van berekening, controle en zelfredzaamheid? Hoe blijf je vriendelijk terwijl ieder zijn eigen doelen nastreeft? ‘Alles van waarde is weerloos’ schrijft de dichter Lucebert. En de ziener Johannes onthult op Patmos hoe de draak een barende vrouw bedreigt en opwacht.
Zal het kwaad sterker zijn dan de liefde? Hoe te leven in deze strijd? (Apocalyps 12)

Tussen naastenliefde en eigenbelang – Agnes Grond (24 januari 2016)
Overstromingen, aardbevingen, hongerende kinderen, mensen op de vlucht. Voor alles wordt steun gevraagd. Net als voor de voedselbank, de kerk en de thuiszorg. Helpende handen zijn er altijd tekort en taken altijd te over. En wij hebben geleerd alles te geven. Immers wie zijn leven niet wil geven…
Is dat naïef en achterhaald? Of toch niet? (Paulus 2 Kor. 9: 6-15)

Met zachte hand – Mirjam Wolthuis (17 januari 2016)
3e dienst in de serie ‘Zachtmoedigheid en Kracht’, tevens doopdienst.
Zacht en slap handelend gaat aan ons de tijd voorbij en het licht raakt op. Dus moet er zo nu en dan ook een grens getrokken worden. In het verhaal van vandaag besluiten enkele jonge vrouwen de olie voor hun lampen niet te delen met degenen die de olie vergeten zijn. Zachtmoedigheid en solidariteit hebben kennelijk hun grenzen. Zoals een ouder die kan tegenkomen bij het opvoeden van kinderen. En wat gebeurt er op de overvolle bootjes op de Middellandse Zee? Waar zet je een streep? Hoe blijf je integer? (Mt. 25:1-13)

Heb jezelf lief – Claartje Kruijff (10 januari 2016)
2e dienst in de serie ‘Zachtmoedigheid en Kracht’.
Heb je naaste lief als jezelf. Vandaag onderzoeken wij wat er gebeurt als je voor jezelf kiest. Omdat je jezelf ook mag liefhebben. Zelfs als het ten koste van een ander gaat. Soms doe je dingen die anderen niet en misschien wel nooit zullen begrijpen. Waar haal je dan je kracht vandaan om toch voor jezelf te kiezen? (Lk. 6:46-49).

Twee zachtmoedigen: Lingzhao en de Samaritaan – Annewieke Vroom (3 januari 2016)
In deze serie stellen wij kritische vragen bij zachtmoedigheid. Deze eerste zondag onderzoeken wij alvast maar wat het is. Wij lezen er twee verhalen over: dat van de Barmhartige Samaritaan en een kort Chinees verhaal uit de achtste eeuw over de oude boer Pang en zijn dochter Lingzhao, twee iconen uit de zen-traditie. De vergelijking van de twee verhalen blaast ‘onze’ oude parabel nieuw leven in, en werpt nieuw licht op aspecten van zachtmoedigheid. (Lk.10:25-37 & Pang en Lingzhao).

Ere zij God in den hoge – Henk Hillenaar (Kerstmis 2015)

Nacht als vindplaats van licht – Juut Meijer (20 december 2015)
4e Adventszondag, serie ‘Zinnen in de nacht’.
Gelezen: uit Jesaja 65
en teksten van Svetlana Aléxijevitsj en Johannes van het Kruis

Nacht van wijzer worden – Arjan Broers (13 december 2015)
3e Adventszondag, serie ‘Zinnen in de nacht’.
Gelezen: Jesaja 64, 1-7 (NBV)
en een deel uit Nick Cave, Are You the One that I’ve Been Waiting For?

Nacht van waakzaamheid – Germain Creyghton (6 december 2015)
2e Adventszondag, serie ‘Zinnen in de nacht’.
Gelezen: Jesaja 21, 1-12 en Psalm 130

De nacht van troost – André Wesche (29 november 2015)
1e Adventszondag, serie ‘Zinnen in de nacht’.
Gelezen: Jesaja 40,1-11 en Lukas 4,16-21

HOREN en GEHOORD WORDEN – Alex van Heusden en Claartje Kruijff (22 november 2015)
Samendienst met de Ekklesia Amsterdam. De eerste in een serie van drie diensten over ‘horen, zien en zwijgen’. Claartje Kruijff en Alex van Heusden houden de overweging.

Onzichtbaar gegeven in geur en smaak – Juut Meijer (15 november 2015)
Op allerlei wijzen zijn we volgens de Schrift Gods gelijkenis. Ook in geur en smaak. We zingen ervan. Wordt in de Bijbel aanvankelijk gesproken over het brengen van brand en reukoffers tot Gods eer, in het vervolg blijkt de mens zelf ook geur en smaak te kunnen zijn. Mensen zijn het zout der aarde of verspreiden het evangelie als een aangename geur. Voor Jezus’ dood wordt de vrouw genoemd die met geurige olie Jezus’ voeten zalft en volgens Paulus is wie in eenheid met Christus leeft zelf de wierook.
Lezing: 2 Korintiërs 2, 14–17

Water – Colet van der Ven (8 november 2015)
Een van de meest kenmerkende eigenschappen van water is dat het stroomt, bruist, opwelt, vliet. Water staat voor leven, voor beweging en transformatie. Maar ook is water in volksgeloven en religieuze tradities symbool voor reiniging en heiliging. En volgens de Chinese filosofie is water verbonden met ethiek. Wat kunnen wij leren van water?
We lezen fragmenten uit Gesprekken van Confucius.

Overal zijt Gij onzichtbaar gegeven – Mirjam Wolthuis (1 november 2015)
De bladeren vallen en we gedenken onze overledenen – de cyclus van het leven is onmiskenbaar. Bij de auteur van Prediker roept dit een gevoel op van zinloosheid. Alles gaat altijd weer voorbij. Wat zou je je druk maken. Lucht en leegte zijn de begin en slotwoorden van zijn waarnemingen. Terwijl we tegelijkertijd zonder lucht niet kunnen leven. Hoe dan te leven, tussen vergeefse vergankelijkheid en inspirerende ruimte.
We lezen uit Prediker.

Wie weet waar ooit het vuur begon? – Germain Creyghton (25 oktober 2015)
Wat door het vuur wordt aangeraakt blijft nooit hetzelfde: het ontvlamt, brandt in lichterlaaie, wordt verteerd, uitgezuiverd. In het vuur zoeken we licht en warmte, maar we kunnen ons er ook aan branden. Het trekt ons aan en houdt ons op afstand. Die dubbelheid van het vuur is in de Bijbel herkenbaar: in de vuurkolom die het volk de weg wijst, de brandende braamstruik, de vurige taal van de profeten, het vuur van de Geest en het spreken van Jezus zelf : ‘Ik ben gekomen om op aarde vuur te ontsteken, en wat zou ik graag willen dat het al brandde.’ (Lc. 12, 49)
We lezen uit Exodus, Jeremia en Lucas.

Onzichtbaar aanwezig waar mensen elkaar aanraken - Henk Hillenaar (18 oktober 2015)
Ons lichaam heeft de tastzin ons ‘gevoel’ als meest fundamentele zintuig: verspreid over het gehele lichaam, met seksualiteit, even mooi als kwetsbaar, als stuwende en scheppende kracht. In die scheppende kracht, die in alles wat mensen tot stand brengen doorwerkt, mogen we Gods onzichtbare aanwezigheid herkennen, in bewondering en dankbaarheid.
We lezen ‘Liefdesliedjes ‘, geïnspireerd door het Hooglied, van Judith Herzberg.

Oncomfortabele Liefde - Claartje Kruijff (11 oktober 2015)
Liefde! Daar zou ik graag over (s)preken was mijn allereerste gevoel. Op zo’n moment een primaire reactie, recht vanuit het hart. Maar fundamenteel vanuit Liefde leven? Hoe langer ik erover nadenk, hoe oncomfortabeler ik mij voel. Hoe langer ik erover nadenk, hoe groter mijn verlangen wordt.
Lezing: 1Johannes 3,11-24

Jullie zijn kinderen van God! – André Wesche (4 oktober 2015)
Kijkt de levende (God) anders naar ons, dan wij, moderne burgers van een welvarend en beschaafd land, naar ons zelf kijken? Wij zijn individuen geworden die het leven zelf organiseren en ter hand nemen. Het is ons leven en wij zijn verantwoordelijk voor het welslagen (succes) ervan. Zo presenteren we ons op facebook. Ieder is de schepper van zijn eigen leven, zo lijkt het. Een zwaar juk, dat maar amper lukt. En nu vertelt Johannes dat we geen zzp-ers van ons eigen levensgeluk zijn, maar geliefde kinderen die door God zijn verwekt en zijn zaad mogen laten ontkiemen in onszelf en in anderen.
Lezing: 1 Johannes 2,28-3,10

Blijf in de waarheid – Manuela Kalsky (27 september 2015)
Wie heeft het bij het juiste eind? De gemeenschap is verdeeld. De visies over het ware geloof lopen uiteen en de emoties hoog op. Grote woorden vallen: antichrist, valse profeten, valse messiassen – het gevecht tussen goed en kwaad is in volle gang.
En nog steeds spreken deze apocalyptische beelden in tijden van crisis tot de verbeelding.
Ook 2000 jaar na dato vragen we ons af: Wat is waarheid? Wat is leugen? En vooral: hoe kom je daarachter?
Lezing: 1.Johannes 2,18-27

Twaalfjarigen viering 2015 – Alle van Steenis (20 september 2015)
De overgang van basisschool naar het vervolgonderwijs wordt in de Dominicus gevierd als een belangrijke ‘rite de passage’.  Daarom zullen de jongeren zelf het woord voeren en voor het eerst zelf brood en wijn uitdelen. Nieuwe kansen, nieuwe ontdekkingen die passen bij een nieuwe levensfase.
Lezingen door zeven startende middelbare scholieren. Bovendien spelen zij viool, piano, fluit en trom en zingen ze solo’s.

Erkennen wat is – Annewieke Vroom (13 september 2015)
Johannes schrijft aan de gemeente waarom Jezus van belang is bij het leven op Gods weg. We onderzoeken zijn antwoord op deze vraag door beter te kijken naar de sterke contrasten die hij schetst, bijvoorbeeld tussen licht en duisternis; liefde en haat; en houden van de wereld versus houden van de mensen die daarin wonen.
Lezing: 1.Johannes 2,1-17

Uw licht weerkaatsen – Germain Creyghton (6 september 2015)
Meteen vanaf het begin van de eerste Johannesbrief klinkt het enthousiasme door van de eerste getuigen die Jezus hebben gezien, gehoord en aangeraakt. Een lijfelijke ervaring waar je niet omheen kunt als je iets wilt zeggen over de verbondenheid van mensen met God en met elkaar. ‘God is licht’, wordt ons gezegd. Ja – maar wat betekent dit als wij ons hierdoor geroepen voelen tot een gemeenschap van mensen?
Lezing: 1.Johannes 1,1-10

Zomerdienst met teksten van Ralph Waldo Emerson – Henk Hillenaar (19 juli 2015)
We lezen vandaag een aantal fragmenten uit essays van Ralph Waldo Emerson (1803-1882). Deze vrijzinnige predikant uit Boston is, nadat hij dat ambt verlaten had, als redenaar, dichter en essayist de meest invloedrijke denker over godsdienst en levensbeschouwelijke vragen geworden die Noord-Amerika gekend heeft. Zijn invloed duurt tot op de dag van vandaag voort.
Veel vragen die wij ons nu stellen over God, Kerk en maatschappij vinden we terug in essays van zijn hand, die onder meer de titels ‘Natuur’, ‘Zelfvertrouwen’, ‘De dichter’ en ‘De Ziel van al wat is’ dragen.

Be in love / Wees liefdevol – Juut Meijer (28 juni 2015)
Kun je dat wel zeggen zo?  Liefde gebeurt toch? Die laat zich toch niet afdwingen?
Toch is dit de imperatief waar we ons op deze laatste zondag door willen laten aanspreken voor we de zomerrust ingaan. Leven en werken vanuit het hart met toewijding en ruimte als gevolg.
Lezing: Spreuken 4, 1-9 en 20-27

Be responsible / Wees verantwoordelijk – Jean-Jacques Suurmond (21 juni 2015)
‘Onthoud een ander niet waarop hij recht heeft, maak geen ruzie, wees niet jaloers’… van zulke moralistische regels gaat je hart niet sneller kloppen. We ervaren ze als saai, of ze roepen verzet op, of we gaan ze ijverig naleven omdat we ‘goed’ willen zijn. Zo blijven we gevangen in onszelf waardoor we het ‘juiste moment’ (kairos) missen. We kunnen dan zelfs het tegenovergestelde bereiken van wat we beogen. Wijsheid, daarentegen, kan om zichzelf lachen. Wijsheid is vrijheid en begint met het inzicht dat alleen God het goede in ons kan doen. Zo worden we zijn antwoord op elke situatie.
Lezing: Spreuken 3, 27 – 35

Be reasonable / gebruik je hart! – Gerhard Scholte (14 juni 2015)
Kairos is dat ene soms onverwachte moment om te handelen. Een moment van Nu of Nooit. Maar hoe weet je dat een gegeven moment een kairosmoment is? Gebruik je verstand.
Be reasonable! Maar ook geldt: be reasonable en vertrouw op je gevoel! Of: vertrouw niet alleen op eigen inzicht. En vooral: be reasonable en neem kritiek en feedback ter harte! Er is één maar: als je al deze inzichten tegelijk paraat moet hebben, mis je je eigenste kairos-moment geheid.
Lezing: Spreuken 3, 27-35

Be Intelligent / De Tijd Nemen – Gerard Swüste (7 juni 2015)
Het boek Spreuken raadt ons in al zijn Wijsheid aan om je niet te laten meeslepen in alles wat zich aandient, maar je eigen tijd te bepalen, je tijd te nemen. Zo kun je je openstellen voor wat zich aandient zonder dat het je overspoelt.
Lezing: Spreuken 2, 1-12 en “Tijd is” uit Het vertrapte mysterie van H.C. ten Berge.

Wijsheid roept in de straten – Claartje Kruijff (31 mei 2015)
De volgende spreuk circuleerde op het internet: We are drowning in information while starving for wisdom (Wij verdrinken in de hoeveelheid informatie terwijl wij naar wijsheid hongeren).
In het boek Spreuken lezen we: De Wijsheid roept in de straten, over de pleinen klinkt haar stem. Hoe hoor ik de Stem die ik horen wil tussen alle stemmen om mij heen en in mijzelf?
Lezing: Spreuken 1, 1-7 en 20-33

Welkom, Oorsprong van binnen – André Wesche (Pinksteren, 24 mei 2015)
André Wesche houdt de overweging en het Dominicuskoor bezingt samen met de gemeente het waaien van de Geest.
Enkele liederen die zullen klinken:
‘Wees hier aanwezig, licht van de wereld, licht in ons midden, kom ons bevrijden.’
‘Hierheen adem, steek mij aan, stuur mij, uit jouw verste verte, golven licht.’
‘Wat altijd is geweest, het waaien van de geest gebeurt aan ons vandaag. Dat vuur van het begin. Hij maakt zijn woorden waar, wij spreken met elkaar een taal van hoop en vrede.’
Lezingen: Handelingen 2,1-11;  Genesis  2,4-8;  Johannes 20,19-23.

Brieven over en weer (Liefde) – Mirjam Wolthuis en Alex van Heusden (17 mei 2015)
De laatste van drie gezamenlijke diensten met de studentenekklesia. In de eerste gemeentes die ontstonden na Jezus’ dood, worden heel wat brieven geschreven. Door Paulus en Johannes, door Petrus en Jacobus. Ze zijn onderbouwend, kritisch en bevlogen, schrijven waar het op aan komt en houden elkaar ook een spiegel voor. In deze traditie willen ook wij vanuit onze twee gemeentes brieven schrijven in deze gezamenlijke diensten.

Ik ben wat ik doe (Dorothee Sölle) – Gerard Swüste (10 mei 2015)

Overweging bij teksten van Simone Weil – Germain Creyghton (3 mei 2015)
Simone Weil (1909-1943) probeerde als filosofe eerst vanuit zichzelf al denkend dichter bij de werkelijkheid te komen, maar vond die pas door dit denken ook los te laten: door zich te geven aan anderen, in het onderwijs, in het verzet, in het werken en leven met fabrieksarbeiders in ellendige omstandigheden. Dat doet ze niet om ‘goed te doen’, maar omdat in het lijfelijk delen van de armoede van een ander iets gebeurt dat zij ‘de aanraking van de ziel met God’ noemt. Het gaat niet om ‘God zoeken’, maar om aandacht: ‘dat de geest leeg is, dat je eigen gedachten plaats hebben gemaakt voor de ander.’

Wie is hier nou de mysticus? Hm? – Arjan Broers (26 april 2015)
Mystiek gaat over de reis naar binnen. Naar de diepe ervaring dat onder alle verscheidenheid en paradoxen heen alles bij elkaar hoort. Eigenlijk zou godsdienst daartoe moeten leiden: eerst gelooft u een autoriteit, gaandeweg komt u tot innerlijk weten.
Arjan Broers maakt, aan de hand van Gerard Reve en Pater van Kilsdonk, voelbaar dat u zelf een mysticus bent. Als u maar wilt leren kijken met wat sommige oude kerkvaders uw ‘derde oog’ noemen.

Hindoe-devotie voor de persoonlijk en onpersoonlijke God - Annewieke Vroom (19 april 2015)
‘Beschaamd staan zij die beelden aanbidden en zich beroemen op god van niets. Voor Hem moeten alle goden zich buigen’, horen we in psalm 97. Treffen we die Levende God ook in een oude hindoe-traditie van Zuid-India? We leven vandaag gedichten van de vijftiende eeuwse Tallapaka Annamayya, die volgens de legende dagelijks een gedicht schreef voor Venkatesvara-Vishnu. Deze ‘God van de berg’ is een lokale verbeelding van Vishnu, een van de drie gezichten van God in de hindoe-traditie: de Schepper (Brahma), de instandhouder (Vishnu) en de vernietiger (Siva). Dertienduizend van zijn padam, ‘lofdichten’ zijn bewaard gebleven in de lokale taal, het Telegu, in koperen platen gekrast. Zij kenmerken zich door simpele taal en gaan over het wisselspel tussen verlangen naar en vervulling door de godheid, die afwisselend persoonlijk en onpersoonlijk verbeeld wordt.
Lezing: psalm 97 en enkele lofdichten van Annamayya

Mystiek vandaag – Etty Hillesum – Henk Hillenaar (Beloken Pasen 12 april 2015)
Onze godsdienstige inspiratie als Christenen wordt gedragen door de Joodse Bijbel. Het is daarom zinvol een serie over mystiek ook te beginnen met Joodse mystiek: ditmaal niet met het chassidisme en teksten van Martin Buber maar, veel dichter bij huis, met deze vrijzinnige en zelfs vrijgevochten Amsterdamse, wier grote passie, tot in het concentratiekamp, God was.
Lezing: fragmenten uit dagboeken van Etty Hillesum

In het licht van Pasen – Claartje Kruijff (Pasen 5 april 2015)

Landkaart, wichelroede of vertrouwen – Mirjam Wolthuis (Paaswake 4 april 2015)

Met zijn allen! – Gerard Swüste (Palmpasen 29 maart 2015)
Jezus van Nazareth staat voor Pilatus. Lucas vertelt, dat Pilatus tot drie maal toe zegt dat hij Jezus wil vrijlaten. Maar hij laat zich overstemmen door de schreeuwende menigte. Hoe machtig kan de stem van het volk zijn? En is dat altijd verkeerd? Kunnen wij ons nog een eigen afgewogen mening vormen in de stortvloed van informatie die bijna dagelijks op ons af komt?
Lezing: Lc 23, 13-25

Kinderoverweging: ‘Ik ben boos’ – Annewieke Vroom (22 maart 2015)
Vandaag is er een speciale kinderviering die voor en door de kinderen is gemaakt: er is een kinderkoor, sommigen bespelen zelf hun instrument en de kinderen zullen ook op het podium een plek krijgen. De kinderen blijven de hele dienst in de kerk.
De toespraak van Annewieke Vroom die over boos-zijn gaat, knippen we in twee stukjes zodat iedereen alles goed kan volgen.
De korte kinderoverweging gaat over het verhaal van de ‘verloren’ zoon, die in het begin van het verhaal vooral een avontuurlijke zoon lijkt. Maar met zijn avonturen gaat het mis. Toch krijgt hij een feestje bij thuiskomst. En de broer die gewoon netjes zijn best doet, dag in dag uit, die vindt dat oneerlijk. Zouden jullie ook een beetje boos zijn?
Lezing: Lucas 15, 11-32 De verloren zoon

Er mogen zijn – de noodzaak van erkenning – Juut Meijer (15 maart 2015)
Gemeenschap en wederzijdse genegenheid kunnen alleen bestaan als alle mensen de moeite waard zijn en zich gezien weten. Als de geziene koning Saul zich door David voelt ingehaald, gaat het mis. David, een gewone jongen uit het volk, doet het op sommige fronten beter. En overal lijken de vrouwen meer voor hem te dansen en te zingen dan voor koning Saul. Saul kan hem niet meer zien en niet meer horen.
Lezing: 1 Sam. 18

Niemand – iemand – Mirjam Wolthuis (8 maart 2015)
Je komt de Dominicus niet binnen zonder zicht op de rode lampen van de prostituees. 70% van deze vrouwen zit hier niet vrijwillig, wordt gezegd. Hoe lopen we langs deze ramen? Waar begint het tot object maken van mensen? Een speciale dienst bij gelegenheid van Internationale Vrouwendag over vrouwenhandel op initiatief van de werkgroep diaconaat.
Lezing: Exodus 3

Het kwaad in de mens – Henk Hillenaar (1 maart 2015)
De broedermoord van Kain ‘met de donkere blik’ is het eerste kwaad waarover de Bijbel verhaalt na het verbreken van de paradijselijke eenheid tussen God en mens. Naar die eenheid blijft de mens terug en vooruit verlangen. Het verlangen naar eenheid, en de open blik die dit vraagt, blijkt steeds weer de weg uit het kwaad te zijn.
Lezing: Fragmenten uit Genesis 3 en 4

Kennis van goed en kwaad – Colet van der Ven (22 februari 2015)
Er bestaan vele verhalen over het menselijk kwaad. Over, zoals Primo Levi dichtte, ‘de zwarte raad die de vreugde van de slaap beneemt, brood en wij bederft en iedere avond het hart bezwaart’. Wat zijn voorwaarden om – in dagelijkse en minder dagelijkse situaties – te kiezen voor het goede? En hoe kunnen wij ons bewustzijn scherpen, ons geweten scholen? Het goede nieuws van het verhaal van de zondeval is dat met de kennis van goed en kwaad ook de vrijheid in het leven werd geroepen.
Lezing: Genesis 3.

Aswoensdagviering – Germain Creyghton (18 februari 2015)

Brieven over en weer (Hoop) – Gerard Swüste en Geeske Hovingh (15 februari 2015)
De tweede van drie gezamenlijke diensten met de studentenekklesia. In de eerste gemeentes die ontstonden na Jezus’ dood, worden heel wat brieven geschreven. Door Paulus en Johannes, door Petrus en Jacobus. Ze zijn onderbouwend, kritisch en bevlogen, schrijven waar het op aan komt en houden elkaar ook een spiegel voor. In deze traditie willen ook wij vanuit onze twee gemeentes brieven schrijven in deze gezamenlijke diensten.

Niet rusten, niet slapen – Juut Meijer (8 februari 2015)
‘Het was in Antiochië dat de leerlingen voor het eerst christenen werden genoemd.’
Door ‘standvastigheid en trouw’, door een goede organisatie en ‘onderricht aan tal van mensen’ lukt het de leerlingen, ‘vervuld van de heilige Geest’, om in Antiochië een christengemeente te stichten, bestaande uit Joden en Grieken.
Lezing: Handelingen 11, 19-26.

De Geest werkt grensoverschrijdend – Bettine Siertsema (1 februari 2015)
‘God heeft me duidelijk gemaakt dat ik geen enkel mens als verwerpelijk of onrein mag beschouwen.’
De Geest geeft de moed om door de gesloten muur van iedere ‘eigen kerk’ heen te breken en de ‘ander’, ook als die ons vreemd is, mee te nemen in een beweging waarin wij meer en meer kunnen ontdekken wat ons oorspronkelijk verbindt.
Lezing: Handelingen 10.

Waarom zou ik niet gedoopt kunnen worden? – Claartje Kruijff (25 januari 2015)
‘Kijk, water! Waarom zou ik niet gedoopt kunnen worden?’
De Geest brengt de volgelingen van Jezus op plaatsen waar ze van betekenis kunnen zijn. Filippus helpt de Etiopische eunuch om de schriften te verstaan en te ontdekken dat deze teksten over het leven van iedere lezer kunnen gaan. Tijdens deze dienst worden kinderen gedoopt.
Lezing: Handelingen 8, 26-39.

Niet te koop – André Wesche (18 januari 2015)
‘U denkt te kunnen kopen wat God geschonken heeft?’
Filippus brengt het goede nieuws naar Samaria. Het slaat aan. Zelfs de populaire en in magie bedreven Simon sluit zich aan. Als Petrus komt, ontvangen alle gedoopten de Geest door handoplegging. Simon ziet wel handel in deze handoplegging. Petrus steekt er een stokje voor. Dit geschenk is niet voor de verkoop. Het ego als spelbreker?
Lezing: Handelingen 8, 4-25.

De radicaliteit van Lucas - Manuela Kalsky (11 januari 2015)
‘Wie een stuk grond had verkocht het; het geld werd naar behoefte onder de gelovigen verdeeld.’
Het is te mooi om waar te zijn: in de eerste gemeenten was de omgang van de gelovigen met elkaar het paradijs op aarde. Waarheid of fictie? Wat is de boodschap van deze tekst? Waarvan wil de auteur getuigen?
Lezing: Handelingen 4, 32-37.

Getuigen – Waarvan? – Germain Creyghton (4 januari 2015)
‘Geld heb ik niet, maar wat ik wel heb, geef ik u!’
De apostelen worden getroffen door de lamme bedelaar bij de tempelpoort. Zij kijken hen aan en vragen hem dat ook te doen. Hij verwacht een aalmoes, maar zij beantwoorden zijn vraag door iets anders te doen: ze brengen beweging terug in zijn vermoeide lijf. Zo treden ze in het voetspoor van Jezus en geven ze de aanzet voor een veel grotere beweging die niemand onberoerd laat…
Lezing: Handelingen 3, 1-10.

Rond Psalm 103 – Mirjam Wolthuis (28 december 2014)
Aan de hand van Psalm 103 overpeinzen we het verglijden van de tijd (’niet de tijd gaat voorbij, maar wij-zelf gaan voorbij’ zegt de schrijver Octavio Paz) en de toezegging dat Gods liefde eeuwig duurt. Dat eerste voelen we aan den lijve. Maar die durende liefde van God? Wat betekent dat? En is die ook te ervaren?
Lezing: Psalm 103.

Woord van oudsher aan mensen gegeven – Juut Meijer (Kerstavond 24 december 2014)
Midden in de waan van de dag, wordt een kind geboren.
Voor Johannes is dit het aloude Woord dat onder de mensen komt.
Het woord van het licht en van bevrijding, dat altijd al ‘bij God’ was, wordt mens onder de mensen.
Dit vieren we vannacht.
Lezing: Lucas 2 en Johannes 1.

Het eerste lied – Gerard Swüste (21 december 2014)
Soms schieten woorden tekort om uitdrukking te geven aan wat je wilt zeggen. Gelukkig kun je het altijd nog zingen. Over dat de weg van slechte mensen een doodlopende weg is (Psalm 1) of dat kleine mensen groot woorden (Magnificat). Heerlijk om dat te zingen. Denken we ook dat het waar is?
Lezing: Psalm 1 / Magnificat.

De eerste stem – Henk Hillenaar (14 december 2014)
De ‘eerste stem’ kan alleen Gods eigen stem zijn: Aan God wordt nogal eens het woord gegeven in de Bijbel. Nergens gebeurt dit zo nadrukkelijk, zo intrigerend en tegelijk zo prachtig als in het boek Exodus, waar de God van Abraham, Isaac en Jacob vanuit een brandend braambos aan Mozes zijn naam openbaart: ‘Ik ben die er zijn zal’. God valt hier letterlijk samen met wat wij het ‘zijns-mysterie’, het mysterie van het bestaan – ons bestaan – noemen. De naam die in deze tekst klinkt wijst bovendien niet langer terug naar het verleden, naar de voorouders, maar legt de nadruk op de toekomst,  op belofte, op ‘advent’. God is nog komende, zoals ook ons leven steeds opnieuw komende is, anders wordt, en nieuw. Met Kerstmis straks vieren we niet de God van onze jeugd, maar een andere, nieuwe God. De diepere zin van Kerstmis zou wel eens kunnen zijn dat we het aandurven echt anders over God te gaan denken.
Lezing: Exodus 3, 1-16.

De eerste mens – Colet van der Ven (7 december 2014)
God had zijn werk weliswaar voltooid maar de mens moest nog beginnen. En leven is – volgens de joodse filosofen Hannah Arendt en Ernst Bloch – één groot opnieuw beginnen. Wij zijn niet, wij worden, zoals alles in de wereld in wording is. De hele geschiedenis van de  mensheid is een geschiedenis van het overschrijden van grenzen. Op weg naar ‘het eigenlijke’: het rijk van de mens in de woorden van Bloch, het Koninkrijk Gods in de taal van de bijbel.
Lezing: Genesis 2, 5-7.

De eerste dag – Mirjam Wolthuis (30 november 2014)
In het scheppingsverhaal is alles er voor het eerst: licht, donker, dag, nacht, sterren, vissen etc. Ook al weten we inmiddels dat alles ontstaan is uit een lang proces van evolueren, toch is ons leven vol van nieuw begin. Zonder die ervaring van steeds opnieuw de dag te kunnen begroeten zou er geen hoop zijn op verandering.
Lezing: Gen 1, 1-5 en Kavafis.

Brieven over en weer (Geloof) – Kees Kok en Juut Meijer (23 november 2014)
De eerste van drie gezamenlijke diensten met de Studentenekklesia in het seizoen 2014/2015.
In de eerste gemeentes die ontstonden na Jezus’ dood, worden heel wat brieven geschreven. Door Paulus en Johannes, door Petrus en Jacobus. Ze zijn onderbouwend, kritisch en bevlogen, schrijven waar het op aan komt en houden elkaar ook een spiegel voor. In deze traditie willen ook wij vanuit onze gemeentes brieven schrijven in de volgende drie gezamenlijke diensten.

Weten en geloven – Germain Creyghton (16 november 2014)
Of de grens tussen geloven en weten wel zo scherp is, als hij vaak wordt getrokken, kun je betwijfelen. De Bergrede daagt ons uit de spanning vol te houden en te vertrouwen op het onverwachte.
Lezing: Matteüs 7,13-20

Gods glimlach over ons – Agnes Grond (9 november 2014)
Als de dichteres Jacqueline van der Waals heeft gehoord dat zij dood zal gaan, ervaart zij alles intenser en mooier, is ze vertrouwder en vriendelijker tegen vrienden en vreemden, en vaak, schrijft zij: ‘gevoel ik plots Gods glimlach over mij’. Moet je aan de rand van de afgrond staan om zo te leven?
Lezing: Matteüs 7,1-6 en gedicht van Jacqueline van der Waals

Laat me los en houd me vast als het nodig is – Claartje Kruijff (2 november 2014)
Terwijl wij ons van kinds af aan hebben leren hechten en liefhebben worden we door ons leven heen telkens weer geconfronteerd met allerlei vormen van eindigheid. ‘Leren loslaten’. Het is een veelgehoord mantra. Makkelijker gezegd dan gedaan. Is er door alle verlies en pijn heen ook winst te behalen?
Lezing: Matteüs 6,24-29

Verzamel schatten in de hemel – Arjan Broers (26 oktober 2014)
Stel je voor dat je op je sterfbed ligt en kunt zeggen dat je een rijk leven hebt gehad. Waar bestond die rijkdom uit? En als je dat nu al weet, waarom investeer je daar dan zo weinig in? Een meditatie over het verzamelen van schatten in de hemel van nu.
Lezing: Matteüs 6,19-23 en iets uit Midas Dekkers, De kunst van het ontlasten

Ik en de ander – André Wesche (19 oktober 2014)
Kun je jouw medemens nog terugvinden in die ander die je tegenstaat? Maar wie ben ik? Alleen op de wereld of toch geliefd en in gesprek met mezelf, met anderen en deel van vele werelden?
Lezing: Matteüs 5,43-48

Innerlijke ruimte - Gerard Swüste (12 oktober 2014)
‘Zout zijn jullie, licht zijn jullie’, zegt Jezus tot zijn toehoorders.
Jezus heeft het niet over ‘worden’, maar over ‘zijn’.
Op zoek naar de innerlijke ruimte om zout en licht te zijn.
Lezing: Matteüs 5,13-16 en ‘Wit dal’ van de Schotse dichter Kenneth White.

Gemeente als beweging van groot en klein – Juut Meijer (5 oktober 2014)
Vandaag worden er kinderen gedoopt. De doop, die vanouds een inwijding in de kring van de gemeente is, werd al vroeg aan kinderen bediend. Zij horen erbij, moet de gedachte zijn geweest, ook als het volwassenen zijn die hen meenemen.
In deze viering staan we stil bij de betekenis van de doop als een weg van eeuwen, waar telkens nieuwe gemeenschappen doorgangs-huis zijn.
Lezing uit Lucas 18

Daarom sta ik hier – Germain Creyghton (28 september 2014)
De Dominicusgemeente is een ‘huis waar de deur open staat’. We gaan er binnen in vrijheid, in de hoop iets te ervaren van de geest die ons bemoedigt en vreugde geeft. Maar aangemoedigd door wat we horen en zien, door wat we delen en zingen, gaan we dat huis ook steeds weer uit: om in de wereld getuige te zijn van de geest die in ons leeft en om die steeds ‘als nieuw’ te ontdekken in anderen.
Vandaag horen we vier 12-jarigen iets vertellen over het ‘geheim’ van waaruit zij op weg gaan. En we spiegelen hun verhalen aan die van de eerste leerlingen van Jezus.
Lezing: Hand. 2, 1 – 13

Te doen gerechtigheid – Gerard Swüste (21 september 2014)
In zijn Bergrede houdt Jezus een pleidooi voor zorgeloosheid: eten, drinken, kleding, het komt allemaal wel.
Laat je zorg liever uitgaan naar het doen van gerechtigheid. Als je dat doet, komt de rest vanzelf.
Is dat ook zo of overdrijft Jezus? Wat betekenen deze woorden voor een gemeente die ‘Hem achterna’ wil?
Lezing: Mattheus 6, 24 – 34

Binnenkamer – Mirjam Wolthuis (14 september 2014)
Geen opzichtigheid wil Jezus volgens Mattheus: ‘doe recht in het verborgene, bid in het verborgenen’. Is het daarom dat de dikke muren van de Dominicuskerk voor een argeloze voorbijganger veel verbergen van wat hier gebeurt?
Soms is dat bijzonder spijtig. Soms is het ook een voordeel. Want de beslotenheid van deze ‘binnenkamer’ maakt bezinning mogelijk, een rustig gesprek of aandachtige studie. En gebed, dat in allerlei gestalten de motor is van een geloofsgemeenschap.
Lezing: Mattheus 6, 1 – 16.

Gemeente zijn – Henk Hillenaar (7 september 2014)
‘Compassie’- mede-voelen, mede-lijden – wordt in onze dagen herkend als de ‘deugd’ die mensen in al hun verscheidenheid samenbrengt, en openheid bewerkstelligt jegens andersdenkenden, anders-levenden, jegens vreemdelingen die vanuit eenzelfde gemis en verlangen naar erkenning, liefde, gemeenschap hun bestaan leiden.
Ook als gemeente delen wij in eerste instantie wat we niet hebben: het gebrek aan vrede, geluk, eenheid in deze wereld waaraan ook Jezus-Messias ten gronde is gegaan. Maar juist uit dat gedeelde niet-hebben en niet-zijn kunnen geloof, hoop en liefde groeien, kan gemeente ontstaan.
Lezing: Lucas 10

Het Hoogste Lied – Gerard Swüste (29 juni 2014)
Lezing: fragmenten uit het Hooglied

Sacramentszondag – Arjan Broers (22 juni 2014)
Lezing: Mattheüs 14, 13-21

De Vader, de Zoon en de heilige Geest – Henk Hillenaar (15 juni 2014)
Een dienst rond zondag ‘Trinitatis’ (Drievuldigheidszondag).
We lezen uit Johannes 14 en Mattheus 16.

Pinksteren – Juut Meijer (8 juni 2014)
7e dienst in de serie ‘De wereld zou te klein zijn’ – Levenskunst na Pasen.
Lezing: Johannes 14,18-31

Een tweede kans krijgen – Geeske Hovingh (1 juni 2014)
6e dienst in de serie ‘De wereld zou te klein zijn’ – Levenskunst na Pasen.
Lezing: Johannes 21,20-25
(4e dienst samen met de Studentenekklesia)

Heb jij mij lief? – Manuela Kalsky (25 mei 2014)
De wereld zou te klein zijn …
… als Jezus’ daden een voor een zouden worden opgeschreven.
Lezing: Johannes 21:15-19

Op de oever – Claartje Kruijff (18 mei 2014)
4e dienst in de serie ‘De wereld zou te klein zijn’ – Levenskunst na Pasen.
Lezing: Johannes 21:1-14

‘Niet zien en toch vertrouwen’ – Karel Smouter (11 mei 2014)
3e dienst in de serie ‘De wereld zou te klein zijn’ – Levenskunst na Pasen.
Lezing: Johannes 20,24-29

De angst voorbij – André Wesche (4 mei 2014)

wentel de steen van mijn graf
wentel die last van mij af
ik wil, van windsels bevrijd,
deel aan de werkelijkheid.
(Hella S. Haasse)

Lezing: Johannes 20,19-23
(3e dienst samen met de Studentenekklesia)

Loslaten – Mirjam Wolthuis (Beloken Pasen 27 april 2014)
1e dienst in de serie ‘De wereld zou te klein zijn’ – Levenskunst na Pasen.
Lezing: Johannes 20,11-18

Opstanding: niet te geloven – Gerard Swüste (Paasmorgen 20 april 2014)

Zijn met allen tegen de dood – Germain Creyghton (Paaswake 19 april 2014)

‘Het is volbracht’ – Arjan Broers (13 april 2014)

Wat is een geslaagd leven? Wanneer is het ‘volbracht’? Als je toegejuicht en bejubeld wordt? Als mensen Hosanna roepen? We hopen dat wel, en Hollywoodfilms versterken dat verlangen. Maar als we beter kijken, zien we dat de meesten van ons niet ‘slagen’ en dat er nog steeds lijden, onrecht en dood is. Arjan Broers mediteert in zijn toespraak op ons hoopvolle gebroddel. Lezing uit Joh 19.

‘Ik heb dorst’ – Huub Oosterhuis (6 april 2014)

‘Wie is die gekruisigde die daar schreeuwt: “Ik heb dorst”?
Het is de messiaanse voorbeeld-mens die dorst naar gerechtigheid.
Die bereid is zijn leven te geven voor een nieuwe wereld,
door hem zelf ‘Koninkrijk van God’ genoemd.’ Lezing uit Joh 19.
(2e dienst samen met de Studentenekklesia)

‘God mijn God waarom heb jij mij verlaten?’ – Mirjam Wolthuis (30 maart 2014)

Van Jezus wordt verteld dat hij een innige godservaring kende. Een groot geloof had hij en toch voelde hij zich aan het kruis ‘godverlaten’. Twijfelt Jezus daar – zoals velen van ons zo vaak doen? Of gaat het hier om iets anders ons bijna modieuze wikken en wegen inzake geloof? Jezus lijkt hier te strijden om juist dát geloof te bewaren dat geen garanties biedt, of zekerheden. Niet bepaald een benadering waar je een solide kerkelijk instituut op kunt bouwen. Lezing uit Marcus 15.

‘Vrouw, dat is uw zoon. Dat is uw moeder.’ – Annewieke Vroom (23 maart 2014)

In dit kruiswoord verbindt Jezus zijn moeder en leerling aan elkaar op zeer intieme wijze: uw moeder, uw zoon. Een verbintenis voorbij familiebanden, zoals de christelijke leefwijze zo hoog houdt. Broeders en zusters in God- voor sommigen wellicht het hoogste goed, maar soms lijkt meer de vraag: willen we daar genoegen mee nemen, en zo ja, waarom en hoe. Lezing: Joh 19, 26-27.

‘Ik verzeker je, nog vandaag zul je met mij in het paradijs zijn’ – Claartje Kruijff (16 maart 2014)

‘Ik verzeker je: Nog vandaag zul je met mij in het paradijs zijn’. Het zijn van die woorden die mij als muziek in de oren klinken. Want stel je voor dat je die belofte op je sterfbed zou krijgen- zoals de man die naast Jezus aan het kruis hangt en toch deze belofte krijgt. En dat we dus nu al zouden weten dat er straks een belofte uitstaat. Wat zou het kunnen betekenen om met een belofte op zak te leven? Lezing uit Lucas 23.

‘Vader, vergeef hun, want ze weten niet wat ze doen’ – Henk Hillenaar (9 maart 2014)

Net als het mysterie van het leven, en het mysterie dat wij God of de Levende noemen, zijn het kwaad en de dood een mysterie dat wij nooit echt zullen  begrijpen, dat ons te boven gaat.
We weten dan ook heel vaak niet, of maar zeer ten dele, wat wij doen als we kwaad bedrijven – zondigen – en vergeving nodig hebben : als individu maar meer nog als lid van een gemeenschap, een volk.
Het evangelie doet ons echter wel begrijpen dat het eerste woord dat Jezus op het kruis uitspreekt – de aanroeping ‘Vader’ – ons kan helpen om de ruimte van overgave, liefde en innerlijke vrijheid, te betreden waarin we gaan beseffen wat kwaad doen en wat vergeving schenken en ontvangen in ons leven kunnen betekenen. Lezing uit Lucas 23.

Vluchten en vertrouwen – Niek Schuman (2 maart 2014)

Sinds enkele jaren bestaat de goede gewoonte om in de zomer een gezamenlijke dienst te houden van de Dominicusgemeente en de Studentenekklesia. Tussen beide gemeentes bestaan van oudsher (vanaf 1966) zeer nauwe banden. Deze diensten worden veelal positief ervaren.
Onlangs heeft de ekklesia ons het verzoek gedaan om vaker gezamenlijke diensten te houden, vooral ook omdat het gebouw De Nieuwe Liefde te weinig ruimte biedt voor de vieringen. Na goed overleg van de beleidsraad en het liturgisch team met het bestuur van de ekklesia hebben wij besloten om in het voorjaar 2014, als proef, vier gezamenlijke diensten te organiseren.

Op 2 maart houdt Niek Schuman de overweging. De lezing is Psalm 31.

Kruis én munt – Gerard Swüste (23 februari 2014)

Farizeeën in gesprek met Jezus. Ze proberen hem zover te krijgen dat hij zichzelf gaat tegenspreken. Jezus is hen te slim af. ‘Geef aan de keizer wat van de keizer is en aan God wat van God is’. In deze passage van het Matteüs-evangelie is Jezus als het ware zelf een parabel van het Koninkrijk. Het Koninkrijk is niet je afwenden van de wereld, maar in die wereld gaan staan en je verantwoordelijkheid nemen, met het visioen van het Koninkrijk voor ogen. Lezing: Matteüs 22, 15-22

Wie ben je, wil je, kom dan… – Juut Meijer (16 februari 2014)

In de verhalen van Jezus zijn maaltijden een belangrijk beeld voor het koninkrijk. Je samen rond de tafel scharen drukt verbondenheid uit. Je viert gemeenschap. Zo ongeveer is het met het koninkrijk ook, zegt deze parabel. Denk maar aan een koning die een bruiloftsmaal aanricht en ieder is welkom erbij te zijn. Een prachtig beeld. Zo dichtbij kan het zijn. Maar het omgekeerde is bij Matteüs ook waar: wij kunnen het koninkrijk ook op afstand houden en ons er moedwillig vanaf keren. Wie neemt de uitnodiging dan wel aan? Lezing: Matteüs 22,1-14
(Tijdens deze dienst werden twee kinderen gedoopt)

Lezen met andere ogen - Colet van der Ven (9 februari 2014)

Het is een vreemd verhaal. Een landeigenaar verpacht zijn wijngaard aan wijnbouwers. Wanneer de tijd daar is stuurt hij zijn knechten om de oogst op te halen. Maar de wijnbouwers doodden de knechten waarop de landeigenaar een grotere groep op pad stuurt die hetzelfde trieste lot ondergaat. Dan vraagt hij zijn zoon naar de wijnbouwers te gaan vanuit de gedachte: voor hem zullen ze wel ontzag hebben. Ook die vindt de dood. Als je deze parabel met wereldse ogen leest druist hij in tegen alle wetten van hart en verstand. Wat een naïef, onverantwoordelijk gedrag van de landeigenaar. Maar als je leest met bijbels/visionaire ogen begint het te dagen. Deze parabel is een aanklacht tegen instrumenteel denken en een pleidooi voor verregaande medemenselijkheid en mededogen. Lezing: Matteüs 21, 33-46

N e g e n t i g - Jan Nieuwenhuis (2 februari 2014)

Een bijzondere dienst waarin we stilstaan bij de 90e verjaardag van Jan Nieuwenhuis.

Een vader met twee kinderen - Germain Creyghton (26 januari 2014)

Als Jezus de vraag krijgt toegeworpen met welke bevoegdheid hij zich in de tempel als leraar opstelt antwoordt hij met een gelijkenis die op het eerste gezicht niets aan duidelijkheid te wensen overlaat: niet wat we zeggen, maar wat we doen geeft recht van spreken. Toch blijft de vraag open: kunnen we wel zien aan wat of aan wie wij geloof kunnen hechten? Of worden we eerder opgeroepen zelf geloofwaardig te zijn? Lezing: Matteüs 21, 23-32

De schat en de parel – Claartje Kruijff (19 januari 2014)

Je ziet jezelf al staan als marktkoopman tussen allemaal parels: allemaal even glanzend en aantrekkelijk, totdat je die ene ziet! Je zou er alles voor willen verkopen om deze ene in je bezit te krijgen. Of je bent aan het wandelen en vindt een verborgen schat; zo bijzonder dat je er alles voor verkopen zou. Prikkelende beelden, maar wat wilde Jezus daarmee oproepen? Welke is die ene parel? Waar vind je die verborgen schat en zou je daarvoor vervolgens alles dat je bezit verkopen? Lezing: Matteüs 13, 4-46; 51-52

Onkruid vergaat niet - Erik Borgman (12 januari 2014)

Hoe hard we ook wieden, er is altijd onkruid. Hoe we ons ook inzetten voor het goede, er is altijd ook kwaad – en het lijkt soms ook nog akelig veel op het goede! Als Jezus het heeft over onkruid dat tussen de tarwe wordt gezaaid, gaat het hierover. Je weet niet wat graan en wat onkruid is, zegt hij. Wacht dus af en kijk dat je niet te vroeg grote schoonmaak houdt, want je zou iets waardevols weg kunnen gooien. Zou hij echt bedoelen dat moordenaars en seksdelinquenten niet uit onze gemeenschappen gewied mogen worden omdat zij iets te bieden hebben?! En wij dan, degenen die wel proberen te deugen? Lezing: Matteüs 13, 24-30

Mosterdzaad en zuurdesem, de onstuitbare kracht van geloven – André Wesche (5 januari 2014)

Iets kleins dat verborgen wordt in de aarde of in meel en dat onzichtbaar uitgroeit tot een boom waarin vele vogels een plek vinden en brood genoeg voor allen. Iets kleins dat een expansieve en veroverende kracht heeft. Groeipotentie. Vaak gebruikt om de moed erin te houden en optimisme aan te wakkeren, maar even zo vaak bleek het valse hoop te zijn. Blijkbaar gaat er iets mis tussen het nemen en het zaaien (verbergen). Veel blijft in ons hoofd en denken steken en krijgt niet de kans om te aarden in onszelf/in de grond van ons hart. Lezing: Matteüs 13, 1-3a; 31-35

Je gekend weten – Gerard Swüste (29 december 2013)

In Psalm 139 weet de psalmist zich helemaal gekend door de Levende. Dat is niet het beeld van het alziende oog van God of de dreiging van een god die alles weet. In de psalm wordt een intens gevoel van rust, veiligheid en dankbaarheid bezongen. Lezing: Psalm 139

Opnieuw geboren worden – Mirjam Wolthuis (Kerstavond 24 december 2013)

Kan een mens tijdens zijn leven opnieuw geboren worden, vraagt Nicodemus aan Jezus.
In de nacht is hij op zoek gegaan naar Jezus om een antwoord. Waarheid zoekt hij, inzicht in het wezen van het menselijk bestaan. Zoals de herders een ster achterna gingen. Om (uit) te vinden wat een mens doet leven. Lezingen: Johannes 3, 1-13; Lucas 2

Geluk voor alle mensen – Juut Meijer (22 december 2013)

Op deze laatste adventszondag lezen we Psalm 2, die in de liturgie van de oude kerk de introïtus is in de kerstnacht. Een psalm die mogelijk in oorsprong het lied was van een kroningsritueel, maar in de loop der eeuwen steeds meer een psalm van verwachting werd. De belofte klinkt door van een andere koning, niet een leider die op macht uit is, maar een die geluk voorstaat. Een koning door de Levende zelf tot leven gewekt. Niet morgen, maar vandaag. Lezing: Psalm 2

Het is nabij – Germain Creyghton (15 december 2013)

Dat we eerst pijnlijk afscheid moesten nemen van het oude, voordat er iets nieuws kon opbloeien – wie van ons herkent dat niet? Zo vergaat het ook het volk Israël. Jesaja schildert ons het prille begin van een nieuwe wereld, die groeit als een jonge loot op een aloude stam: de wolf legt zich neer naast het lam, niemand doet nog iemand kwaad. Is dat te mooi om waar te zijn, alleen een ommekeer in perspectief, zonder echte verandering? Het visioen van Jesaja breekt door onze twijfels heen: geen utopie, geen illusie, het is nabij, concreet, dicht op de huid als de adem op de lippen. Lezing: Jesaja 11.

Licht dat tot leven wekt – Agnes Grond (8 december 2013)

Het volk dat in duisternis doolt, ziet een schitterend licht. Zo klinkt het in Jesaja 9. Een zoon is ons gegeven, gaat het verder, ons slavenjuk is afgeworpen en aan de vrede zal geen einde komen. Het verwoordt onze droom van een nieuwe wereld. Maar soms is dat visioen verduisterd. Wie of wat geeft ons dan toch de moed om ons in te zetten en het vertrouwen dat het er ooit zo’n toekomst zal zijn? Lezing: Jesaja 9, 1-6.

Samen verlangen, samen verwachten – Henk Hillenaar (1 december 2013)

Op deze eerste adventszondag lezen we Jesaja’s visioen over de volken – alle volken – die zullen optrekken naar de berg van de Levende. Een visioen van verlangen en verwachting, de gevoelens die deze Advent centraal staan. We denken na over verwachting, gisteren en vandaag, om te concluderen dat de enige betrouwbare verwachting de verwachting is waar we nu al aan gaan staan, een begin mee maken. Lezing: Jesaja 2 en 8

Een plek om te wonen – Gerard Swüste (24 november 2013)

Een dienst rond Psalm 15.

Het geloven waard – Claartje Kruijff (17 november 2013)

Sommige mensen blijken behoefte te hebben aan een sterke leider in deze crisistijd. Sterke leiders zijn er in de geschiedenis in alle soorten en maten, dus blijft de vraag: met welk soort leiderschap is een land in onweer gediend? Na de dood van zijn vader Jacob zijn de ogen op Jozef gericht. Neemt hij alsnog wraak op zijn broers of zijn er andere manieren om het gedane onrecht op een geloofwaardige manier te herstellen? Lezing: Gen. 50,15-21.

Scheefgroei – Mirjam Wolthuis (10 november 2013)

Jozefs familie wordt gastvrij onderdak verleend in Egypte. Het gaat hen daar goed onder de vleugels van hun machtige broer. Terwijl de Egyptenaren door de droogte grond, vee en zichzelf moeten verkopen in ruil voor graan. Zijn de ‘bancaire’ maatregelen van Jozef nu maatschappelijke dienstverlening of uitbuiting? Deze vraag is van alle tijden wanneer een economisch systeem tot eenzijdige afhankelijkheid leidt. Lezing: Gen. 47,11-29

Toekomst van Europa – Coen Teulings (3 november 2013)

Het vergeven van fouten en schuld is een wezenlijk thema in de verkondiging van het christendom, net als de oproep tot naastenliefde. Maar hoe ver reiken onze mooie gedachten over solidariteit en het vergeven van schuld? Binnen de Europese Unie lijken deze christelijke waarden op politieke grenzen te stuiten. Jozef stelt zijn broers onmogelijke eisen totdat zijn verlangen naar hereniging het wint van zijn behoefte om te straffen. Lezing: Genesis 44,18 – Genesis 45

Een wereldmacht en een onbegrijpelijke droom – André Wesche (27 oktober 2013)

Door in de zeven vette jaren graan te sparen regelde Jozef voedsel voor de zeven magere jaren die daarna kwamen. Ons kabinet roept op tot investeren en consumeren om de economie weer te laten draaien. Het is een korte-termijn-oplossing, want je kunt je afvragen of de afgedwongen versobering niet ook een kans is om een meer duurzame economie tot stand te brengen. Zodat de aarde nog langer dan 7×7 jaren kan bestaan. Lezing: Gen. 41,1-46

Mens zijn is oefenen – Colet van der Ven (20 oktober 2013)

De Griekse filosofen, de middeleeuwse monniken maar ook allerlei bijbelse personages waaronder Jozef gingen ons voor in ascese, letterlijk oefening. Voor de Duitse filosoof Peter Sloterdijk vormt ascese de kern van ons bestaan. Mens-zijn is jezelf oefenen in beschaving.
Mens-zijn is jezelf veranderen. Maar daar blijft het niet bij. In deze tijd van mondiale crisis is mens-zijn ook een oproep om de wereld te veranderen. Onmogelijk? Nee, onontkoombaar zegt Sloterdijk. Lezing: Gen 39, 1-20

Verdingelijken – Juut Meijer (13 oktober 2013)

Een grens wordt overschreden. Jozefs broers verkopen wat niet verkocht kan worden. Hun eigen broer wordt door hen als slaaf verkocht en als koopwaar naar Egypte gebracht. Over de grenzen van de economie en alle denkbare verhoudingen tussen ruilen, herverdelen, bezitsdrang, onderhandelen en geven, dringt hier het eigen gewin binnen in de intiemste kringen: familie- en liefdesrelaties, die alleen kunnen bestaan en levend blijven bij de gratie van doorgeven “om niet”. Van wat gekregen en ontvangen is: het leven zelf. Lezing: Genesis 37

Dromen slapen nooit – Germain Creyghton (6 oktober 2013)

Het begin van het verhaal over Jozef en zijn broers liegt er niet om: als vader Jacob zijn lievelingszoon een status geeft die de anderen niet krijgen, ontstaat er vanzelf jaloezie en wordt het netwerk van familierelaties grondig verstoord. Afgunst – dat is het eerste en overheersende gevoel, van waaruit de economische en politieke krachtlijnen in het verhaal zich ontwikkelen. In de moderne economie lijkt het net zo te gaan: we willen hebben wat de ander heeft. Maar worden we daar echt beter van en kan het ook anders? Lezing: Gen. 37, 1-25

De eerste wet - Gerard Swüste (29 september 2013)

In Genesis 26 spreekt de Levende over Abraham: ‘Abraham hield zich aan mijn woord, mijn geboden, mijn verordeningen en wetten’, aldus de Levende. Het is een merkwaardige uitspraak. ‘Mijn woord, geboden, verordeningen, wetten’, dat zijn woorden die in de Schrift vrijwel altijd verwijzen naar de Tien Woorden van de Sinai. Maar die Tien Woorden worden pas in Exodus 20 via Mozes aan de mensen gegeven. Is Abraham zijn tijd ver vooruit? Of zegt deze eerste verwijzing naar de Tien Woorden in de Schrift iets over Abraham en ook iets over de betekenis van de Tien Woorden? Lezing: Genesis 26

De eerste viering van brood en wijn (Vredeszondag) – Henk Baars (22 september 2013)

De vuile handen van wanhopige oorlogen, de ellendige dilemma’s. Het werk voor de vrede doet je steeds meer zwijgen. Je kunt de conflicten niet op een hand tellen. En altijd weer de diepste dierbare overtuigingen die botsen, het gevecht om water, brood en een beetje wijn. Wie weet nog een gebaar dat uit het hart komt, dat indruk maakt, dat verzoent? Waarmee vrede weer kan beginnen?
Als Abram op weg is naar het land van belofte, kiest diens neef Lot voor het rijke Sodom, waar spoedig oorlog uitbreekt. Na afloop van de strijd trekt koning Melchizedek(koning der gerechtigheid) Abram tegemoet en biedt hem brood en wijn aan. Lezing: Genesis 14

Daar sta je dan (Twaalfjarigenviering) - Alle van Steenis (15 september 2013)

Als Jakob – op de vlucht voor zijn broer – de eerste nacht buiten de tent van zijn moeder doorbrengt, krijgt hij in Betel een droom, die de eerste is in de bijbel. In die droom wordt Jacob de belofte gedaan: ‘het land waarop je nu ligt te slapen, zal ik aan jou en je nageslacht geven. Ik zal je behoeden waar je ook gaat’. Nu jouw stap naar het voorgezet onderwijs is gemaakt, is er de stap om in de grote Dominicusgemeenschap te zeggen: ‘En hier ben ik!’ Niet voor de eerste keer, want je komt hier al vaker. Wel de eerste keer als ’12 jarige’.

Jullie vertellen ons verhalen. Eigenlijk zijn dat ook dromen. Aan de hand van die verhalen laat je ons zien waar jij van droomt, wat jij belangrijk vindt. Lezing: genesis 28

Eerste ontmoeting met Jezus - Henk Hillenaar (8 september 2013)

In onze zondagse liturgie vieren wij de persoon van Jezus van Nazareth als onze Messias, ons voorbeeld, onze inspirator. Dat is nogal wat. Ook dat geloof heeft een begin en nadien waarschijnlijk de nodige ontwikkelingen gekend. We willen daarbij stil staan aan de hand van twee ‘eerste-keer-verhalen’ uit de evangelies : de eerste ontmoeting van de leerlingen met Jezus aan het meer van Galilea (Mattheus 4), die gemakkelijk te volgen is, en daarna, minder gemakkelijk te volgen, een eerste ontmoeting met hem na zijn dood, op Paasochtend (Joh. 20).

Op weg naar beloofd land - Claartje Kruijff (1 september 2013)

We lezen een bijbelverhaal over 12 verspieders die aan de grens staan van het beloofde land. Ze hebben opdracht gekregen om het land te verkennen dat hen gegeven zal worden. Van de twaalf verspieders komen er in het verhaal tien terug met barre verhalen, ze zien allerlei beren op de weg. Twee hebben vertrouwen in dit hen beloofde land en durven met open vizier verder te trekken. Hun verlangen en vertrouwen is groter dan de angst die ze voelen.
Dit verhaal brengt ons midden in de actualiteit. Terwijl de wereld waarin wij leven competitiever en harder wordt en velen zorgen hebben over werk, hypotheek en pensioen is er ook een bepaalde urgentie en verlangen voelbaar dat we ons leven en samenleven ook anders kunnen inrichten. Anders, maar hoe dan? Alsof we aan de grens staan van een andere wereld. Waar kunnen we vertrouwen vandaan halen om eerste stappen te zetten in nieuw land? Hoe kan ik leven uit vertrouwen?

Toespraken uit het preekseizoen 2012/2013

Core business - Mirjam Wolthuis (2 september 2012)
Koning Salomo en de wijsheid van het hart - Germain Creyghton (9 september 2012)
De tocht van ons hart - Claartje Kruijff (16 september 2012)
Vredeszondag - Henk Hillenaar & Anne Marie Hoogland (23 september 2012)
Twaalfjarigendienst 2012 - Alle van Steenis (30 september 2012)
Schuilen bij de Levende (Psalm 16) - Gerard Swüste (7 oktober 2012)
Leider zoekt leiding - André Wesche (14 oktober 2012)
Je eigen ziel bewaken - Jean-Jacques Suurmond (21 oktober 2012)
Op eigen benen - Mirjam Wolthuis (28 oktober 2012)
Allerzielen - Juut Meijer (4 november 2012)
De leider als leraar - Germain Creyghton (11 november 2012)
Leiden zonder eigenbelang - Maria van Balen (18 november 2012)
Gebed om Leiding- Claartje Kruijff (25 november 2012)
Onverwacht bezoek - André Wesche (2 december 2012)
Geloven in een onzekere toekomst - Agnes Grond (9 december 2012)
Ouderdam als gastvrijheid - Henk Hillenaar (16 december 2012)
Lofzang op het kind - Juut Meijer (23 december 2012)
In die dagen… - Gerard Swüste (24 december 2012)
Jezus – thuis in de tempel - Germain Creyghton (30 december 2012)
Kansen en verwachtingen - Mirjam Wolthuis (6 januari 2013)
Grensoverschrijdende trouw - Erik Borgman (13 januari 2013)
De berg en de veldrede- Niek Schuman (20 januari 2013)
Op reis zonder rugzak - Claartje Kruijff (27 januari 2013)
Om verdeeldheid te brengen - Juut Meijer (3 februari 2013)
Jeruzalem, stad die me aan het hart gaat - Gerard Swüste (10 februari 2013)
In Uw licht zien wij het licht - Mirjam Wolthuis (17 februari 2013)
Schaamte - Henk Hillenaar (24 februari 2013)
Zonde en schuld - Germain Creyghton (10 maart 2013)
Over de kracht van vergeving - André Wesche (17 maart 2013)
Over verantwoordelijkheid - Manuela Kalsky (24 maart 2013)
Leven met de gordijnen open - Claartje Kruijff (30 maart 2013)
Tegenlicht - Juut Meijer (31 maart 2013)
Voor wie en wat verantwoordelijk - Gerard Swüste (7 april 2013)
Authenticiteit - Colet van der Ven (14 april 2013)
Beweeglijkheid - Germain Creyghton (21 april 2013)
Stilte als grondwoord - Juut Meijer (28 april 2013)
Bevrijding - André Wesche (5 mei 2013)
Leven uit genade - Arjan Broers (12 mei 2013)
Heilige Geest - Henk Hillenaar (19 mei 2013)
Ingebed - Alex van Ligten (26 mei 2013)
Wandelen is bidden met je voeten - Juut Meijer (2 juni 2013)
Biddende mens - Claartje Kruijff (9 juni 2013)
Uitdrukken wat in ons is - Annewieke Vroom (16 juni 2013)
Bidden met open ogen   – Germain Creygthon (23 juni 2013)
In- en uitademen - Mirjam Wolthuis (30 juni 2013)

Far from the Tree’ - Claartje Kruijff (7 juli 2013)
Walt Whitman- Henk Hillenaar (14 juli 2013)
Zwerven in de dageraad met Kenneth White - Gerard Swüste (21 juli 2013)
Zin zien - Everdien Hoek (28 juli 2013)
Dorothee Sölle - Colet van der Ven (11 augustus 2013)
Hilde Domin, dichteres van de ballingschap - Kees Kok (18 augustus 2013)
Lessen voor levenden – Mirjam Wolthuis (25 augustus 2013)

Toespraken uit het preekseizoen 2011/2012

We zullen Doorgaan - Henk Hillenaar (4 september 2011)
De cirkel en de kern - Juut Meijer (11 september 2011)
Wij spreken ons uit - Alle van Steenis (18 september 2011)
De tenten bij elkaar opslaan - Claartje Kruijff (25 september 2011)
‘En dit zijn de namen’ - Jan Nieuwenhuis (2 oktober 2011)
God hoorde - Mirjam Wolthuis (9 oktober 2011)
Gehoor geven aan God - Germain Creyghton (16 oktober 2011)
Ons geheim - André Wesche (23 oktober 2011)
Gebroken en uitgedeeld - Claartje Kruijff (30 oktober 2011)
Opgetild uit water - Gerard Swüste (6 november 2011)
Het gouden kalf - Colet van der Ven (13 november 2011)
Een God van erbarmen - Henk Hillenaar (20 november 2011)
Aan de grens - Niek Schuman (27 november 2011)
Als je kind je vraagt - Juut Meijer (4 december 2011)
Armen zullen altijd bij je zijn - Gerard Swüste (11 december 2011)
Het Woord is dicht bij je - Jan Nieuwenhuis (18 december 2011)
Licht, Woord, Antwoord - Claartje Kruijff (24 december 2011)
Nieuwjaar? - Mirjam Wolthuis (1 januari 2012)
Een God van mensen - Henk Hillenaar (8 januari 2012)
Wat je zegt, ben je zelf - Juut Meijer (15 januari 2012)
God van de profeten en God van de mystici - Joep de Valk (22 januari 2012)
Uit God geboren - Germain Creyghton (29 januari 2012)
God die zich in zwijgen hult? - Agnes Grond (5 februari 2012)
Effata - Arjan Broers (12 februari 2012)
Ga met ons jouw weg - Claartje Kruijff (19 februari 2012)
‘Hoor Het Woord!’ - Jan Nieuwenhuis (26 februari 2012)
Recht op barmhartigheid - Mirjam Wolthuis (4 maart 2012)
Jona verzet zich - Nini Valeton (11 maart 2012)
Ieder je eigen God? - Juut Meijer (18 maart 2012)
Uit de diepte, een klaaglied - André Wesche (25 maart 2012)
Wie is dit - Niek Schuman (1 april 2012)
Witte Donderdag - Juut Meijer (5 april 2012)
Niet terug naar af - Mirjam Wolthuis (Paaswake, 7 april 2012)
De zachte krachten zullen zeker winnen - Henk Hillenaar (Paasmorgen, 8 april 2012)
Het goede nieuws - Claartje Kruijff (15 april 2012)
Nieuw inzicht, wat is blijven? - Alle Jonkman (22 april 2012)
De toonhoogte van de ziel- Colet van der Ven (29 april 2012)
Geroepen tot leven - Gerard Swüste (6 mei 2012)
Uit staat en stand - Germain Creyghton (13 mei 2012)
Geestkracht - Manuela Kalsky (20 mei 2012)
Vlam in drijfhout - Mirjam Wolthuis (Pinksteren, 27 mei 2012)
Disgenoten - André Wesche (3 juni 2012)
Begrijpen jullie het dan nog niet, voor jezelf? - Annewieke Vroom (10 juni 2012)
“Liefde, niets anders IS” - Henk Hillenaar (17 juni 2012)
Avondmaal - Juut Meijer (24 juni 2012)

Eenzame Uitvaarten - Claartje Kruijff (1 juli 2012)
Ontwapenen(d) - Mirjam Wolthuis (8 juli 2012)
Rainer-Maria Rilke - Germain Creyghton (15 juli 2012)
Praten over God - Gerard Swüste (22 juli 2012)
Identiteit - Nini Valeton (29 juli 2012)
Loflied op de lichtdragers - Colet van der Ven (5 augustus 2012)

Toespraken uit het preekseizoen 2010/2011

Komen ooit voeten gevleugeld
 - Juut Meijer (5 september 2010)
Elke naaste komt uit de hemel - Mirjam Wolthuis (12 september 2010)
Een bericht voor iedereen - Alle van Steenis (19 september 2010)
Licht op muziek gezet - Jan Nieuwenhuis (26 september 2010)
Psalm 104 - Henk Hillenaar (3 oktober 2010)
De graankorrel valt - Claartje Kruijff (10 oktober 2010)
Omgang met de eindigheid vanuit een antropologisch perspectief - Geeske Hovingh (17 oktober 2010)
Door eigen hand - Colet van der Ven (24 oktober 2010)
Loslaten - Mirjam Wolthuis (7 november 2010)
Verlangen Vervulling Voltooiing - Henk Hillenaar (14 november 2010)
Psalm 90 - Niek Schuman (21 november 2010)
Het begin: met stomheid geslagen - Gerard Swüste (28 november 2010)
Johannes de Getuige - Joep de Valk (5 december 2010)
De Doper - Jan Nieuwenhuis (12 december 2010)
Een barbaars feestmaal - Juut Meijer (19 december 2010)
Vreugde die voor het hele volk bestemd is - Henk Hillenaar (24 december 2010)
Stem in de stilte - Gerard Swüste (9 januari 2011)
De Naam in de stilte - Claartje Kruijff (16 januari 2011)
Om aanspreekbaar te zijn - Mirjam Wolthuis (23 januari 2011)
Bondgenoot tegen de chaos - Niek Schuman (6 februari 2011)
Het heelal is geschreven in de taal van de wiskunde - Henk Hillenaar (13 februari 2011)
Een nieuwe hemel en een nieuwe aarde - André Burghardt (20 februari 2011)
Kennen en gekend worden - Juut Meijer (27 februari 2011)
Van klacht naar vertrouwen - Gerard Swüste (6 maart 2011)
Bergrede - Claartje Kruijff (13 maart 2011)
De gulden regel - Manuela Kalsky (20 maart 2011)
Wees grootgelovig - Colet van der Ven (27 maart 2011)
Op zoek naar de parels en het heilige - Agnes Grond (3 april 2011)
De nacht in… - Gerard Swüste (23 april 2011)
Pasen 2011 - Claartje Kruijff (24 april 2011)
Gewekt worden - Juut Meijer (1 mei 2011)
Laat mij je gezicht zien, laat me luisteren naar je stem - Germain Creyghton (8 mei 2011)
Verlangen en vervulling - Annewieke Vroom (15 mei 2011)
Eros en Agapè - Colet van der Ven (22 mei 2011)
Ik ben van mijn lief en mijn lief is van mij - Henk Hillenaar (5 juni 2011)
Geest van Hoffelijkheid - Juut Meijer (12 juni 2011)
Heilige Verwarring - Jean-Jacques Suurmond (19 juni 2011)
Overal onzichtbaar gegeven - Mirjam Wolthuis (26 juni 2011)

Teksten 3-7-2011 - Mirjam Wolthuis (3 juli 2011)
Hadewych - Gerard Swüste (10 juli 2011)
Teksten 17-7-2011 - Erik Borgman (17 juli 2011)
Sterrenliedteksten - Claartje Kruijff (31 juli 2011)
Teksten 7-8-2011 - Henk Hillenaar (7 augustus 2011)
Zeven maal zeventig maal - Colet van der Ven (14 augustus 2011)
Zomerdienst Drie zinzoekers - Geeske Hovingh (21 augustus 2011)
Zomerdienst Alberto Giavometti - Germain Creyghton (28 augustus 2011)

Toespraken uit het preekseizoen 2009/2010

Wie ben je? - Claartje Kruijff (6 september 2009)
De rust van de zevende dag - Henk Hillenaar (13 september 2009)
Verborgen talenten - Juut Meijer (20 september 2009)
Het had niet gehoeven - Pieter van Hoof (27 september 2009)
Het zingen van de ziel - Colet van der Ven (4 oktober 2009)
Over de vloer van het huis van God - Abt Gerard Mathijsen osb (11 oktober 2009)
Snoei de fruitboom - Pieter van Hoof (18 oktober 2009)
Gehoorzaamheid - Erik Olsman (25 oktober 2009)
Om recht te doen - Mirjam Wolthuis (1 november 2009)
Gemeenschap - Juut Meijer (15 november 2009)
Hoop - Niek Schuman (22 november 2009)
Een oud verhaal dat ons is doorverteld - Jan Nieuwenhuis (29 november 2009)
Over hinken op twee gedachten - Juut Meijer (6 december 2009)
De stem van een zachte stilte - Pieter van Hoof (13 december 2009)
Gast aan tafel - Claartje Kruijff (21 december 2009)
Doe als God - Mirjam Wolthuis (24 december 2009)
De ongewenste messias - Colet van der Ven (10 januari 2010)
De ongrijpbare messias - Juut Meijer (24 januari 201)
De al te kleine messias - Niek Schuman (31 januari 2010)
Als door een venster - Pieter van Hoof (7 februari 2010)
Een voortgaande messias - Mirjam Wolthuis (14 februari 2010)
Een ander woord - Ton Honig (21 februari 2010)
Ik ben niet wie ik was - Erik Olsman (28 februari 2010)
Van Paradijs naar niemansland - Henk Hillenaar (7 maart 2010)
Wat je aan de geringe doet - Claartje Kruijff (14 maart 2010)
Omdat wij mensen zijn - Agnes Grond (21 maart 2010)
De Pelgrim - Pieter van Hoof (28 maart 2010)
Uit de diepten - Mirjam Wolthuis (3 april 2010)
In de tussenruimte - Juut Meijer (4 april 2010)
Twijfel en standvastigheid - Mirjam Wolthuis (18 april 2010)
Kiezen is geen lolletje - Ton Honig (25 april 2010)
De moed tot bescheidenheid - Maartje Romme (2 mei 2010)
Ingeblazen leven - Claartje Kruijff (Pinksteren, 24 mei 2010)
Een geschenk uit de hemel - Gerard Swüste (31 mei 2010)
Meister Eckhart - Bettine Siertsema (6 juni 2010)
Het proeven der dingen - Mirjam Wolthuis (13 juni 2010)
Levend water - Henk Hillenaar (20 juni 2010)
Vacare Deo - Juut Meijer (27 juni 2010)

Verstrooid - Erik Borgman (11 juli 2010)
Overweging - Everdien Hoek (25 juli 2010)
Gij die zegt God te zijn - Ko Bordens (1 augustus 2010)
Stilstaan bij de tijd - Gerard Swüste (15 augustus 2010)
Het niet te verzuimen moment - Dick de Korte (22 augustus 2010)
Kostbaar als een edelsteen
 - Colet van der Ven (29 augustus 2010)

Toespraken uit het preekseizoen 2008/2009

Met een helder hoofd en een hart vol verwachting - Mirjam Wolthuis (7 september 2008)
Van vele gaven en de ene liefde - Juut Meijer (14 september 2008)
Een Levend lichaam - Coen Glaser (21 september 2008)
Geheim Fluidum - Pieter van Hoof (28 september 2008)
Een vreemdeling op aarde - Huub Oosterhuis (5 oktober 2008)
Basjer - Jarek Kubacki (12 oktober 2008)
Dezelfde erfenis, hetzelfde lichaam, dezelfde belofte - Henk Hillenaar (26 oktober 2008)
Soms breekt uw licht - Juut Meijer (2 november 2008)
Schouwspelers van God - Niek Schuman (9 november 2008)
Zoek uw kracht - Mirjam Wolthuis (16 november 2008)
Leidster, Rustplaats, Liefde, Lof - Pieter van Hoof (23 november 2008)
Hoor een stem klinkt op - Paula Irik (30 november 2008)
De Komst van de Eeuwige naar Sion - Annemarieke van der Woude (7 december 2008)
De schok van inzicht en verandering - Niek Schuman (14 december 2008)
Kerstmis 2008 - Pieter van Hoof (25 december 2008)
De gunst van het leven - Mirjam Wolthuis (28 december 2008)
Open Land - Juut Meijer (4 januari 2009)
Verbonden en toch vrij - Claartje Kruijff (11 januari 2009)
De eigen begrenzing voorbij - Niek Schuman (18 januari 2009)
Hemel op aarde - Mirjam Wolthuis (25 januari 2009)
Op de weg naar Jeruzalem - Andre Wesche (1 februari 2009)
Het lege altaar - Pieter van Hoof (8 februari 2009)
Het dochtertje van Jaïrus - Bettine Siertsema (15 februari 2009)
God zij geloofd - Jan Nieuwenhuis (22 februari 2009)
Tussen orde en chaos - Gerard Swuste (1 maart 2009)
Jobs klacht - Juut Meijer (8 maart 2009)
Nooit heb ik niets met u - Niek Schuman (15 maart 2009)
De wijze man Job - Henk Hillenaar (22 maart 2009)
Zwijgen of verstommen - Pieter van Hoof (29 maart 2009)
Ik ben een van hen - Angela Berlis (5 april 2009)
Pasen 2009 - Niek schuman (12 april 2009)
Door de ogen van een ander - Erik Olsman (19 april 2009)
Een Samenleving van Nooit Genoeg - Maartje Romme (26 april 2009)
Als vrijheid het leven dient - Colet van der Ven (3 mei 2009)
Geroepen om vrij te zijn - Manuela Kalsky (10 mei 2009)
Zoals vogels vliegen - Pieter van Hoof (17 mei 2009)
Psalm 90: Nieuw begin met Mozes - Niek Schuman (24 mei 2009)
Op ooghoogte - Mirjam Wolthuis (31 mei 2009)
De Dominicus, een kerk die droomt - Ko Bordens (14 juni 2009)
Geloof je het zelf - Alle van Steenis (21 juni 2009)
Zingen is twee maal bidden - Ellen van de Geer (28 juni 2009)

Vincent in de Dominicus - Anton Wessels (5 juli 2009)
God is liefde - Ton van der Stap (26 juli 2009)
Zonder smet van taal of teken - Everdien Hoek (2 augustus 2009)
Golven - Mirjam Wolthuis (23 augustus 2009)

Toespraken uit het preekseizoen 2008/2007

Groeit God? - Juut Meijer (2 september 2007)
“En God kreeg spijt” - Mirjam Wolthuis (9 september 2007)
Geen gesneden beelden - Mirjam Wolthuis (16 september 2007)
Het Zinnetje - Pieter van Hoof (23 september 2007)
Heimwee naar de stad van de vrede - Gerard Swüste (7 oktober 2007)
De bijzondere weg - Jantine Heuvelink (21 oktober 2007)
Vastbesloten- Annigje Bos (7 november 2007)
Begint de pen die krast opeens te zingen - Pieter van hoof (12 november 2007)
Daar waar men staat - Mirjam Wolthuis (22 november 2007)
Honderd - Jan Nieuwenhuis (16 december 2007)
De geboorte van Ismaël- Manuela Kalsky (23 december 2007)
Een scheppend woord is geworden - Juut Meijer (24 december 2007)
Van Terzijde - Pieter van Hoof (30 december 2007)
Iemand begint te gaan - Mirjam Wolthuis (6 januari 2008)
Onbestaanbaar, onontkoombaar - Jantine Heuvelink (20 januari 2008)
Geloven is gekkenwerk - Gerard Swüste (27 januari 2008)
Een vreemd vertrouwen - Niek Schuman (3 februari 2008)
Zo andersom is alles, misschien - Christa Anbeek (17 februari 2008)
Ik schep vreugde in mijn zwakheid, omdat Christus mij kracht schenkt - Juut Meijer (24 februari 2008)
Mystiek (over Johannes 17) - Pieter van Hoof (2 maart 2008)
Eten is weten van onderscheid - Paula Irik (9 maart 2008)
Noli me tangere - Mirjam Wolthuis (23 maart 2008)
Onze vader… die in de hemelen… - Juut Meijer (30 maart 2008)
Geheiligd worde uw Naam - Anton Wessels (6 april 2008)
Kome uw koninkrijk - Will Verhoef (13 april 2008)
Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel - Erik Borgman (20 april 2008)\
Geef ons heden ons dagelijks brood - Mirjam Wolthuis (27 april 2008)
Zand erover? - Pieter van Hoof (4 mei 2008)
Een open boek, een open geest - Andre Wesche (11 mei 2008)
Overweging rond Franciscus - Anneke Lagerweij (18 mei 2008)
Het ‘en toch’ gevoel - Colet van der Ven (25 mei 2008)
Geloven is niet dom: Moses Mendelssohn als reisgezel - Niek Schuman (1 juni 2008)
Morgen zal ik haar nodig hebben - Juut Meijer (15 juni 2008)
Verstaat gij wat er staat - Mirjam Wolthuis (29 juni 2008)

Overweging 6 juli 2008 - Niek Schuman (6 juli 2008)
Overweging tijdens de uitvaart van Jan van Kilsdonk - Jan Nieuwenhuis (13 juli 2008)
Priester in Eeuwigheid - Jan Nieuwenhuis (3 augustus 2008)
Lofzang op het lichaam - Annigje Bos (31 augustus 2008)

Toespraken uit het preekseizoen 2007/ 2006

Levenslange reizen - Niek Schuman (7 januari 2007)
List en zegen - Mirjam Wolthuis (14 januari 2007)
De kunst van het wachten - Jannet Delver (21 januari 2007)
Dat had je gedroomd - Gerard Swüste (4 februari 2007)
Zo niet! - Juut Meijer (11 februari 2007)
De ontmoeting - Pieter van Hoof (18 februari 2007)
Is hij ‘het’? - Niek Schuman (25 februari 2007)
‘Barmhartigheid wil ik, geen offers’ - Mirjam Wolthuis (11 maart 2007)
‘De tijd is vol’ - Annigje Bos (1 april 2007)
Paaswake - Niek Schuman (7 april 2007)
In het voorbijgaan; Paasmorgen - Juut Meijer (8 april 2007)
Beloken Pasen - Pieter van Hoof (15 april 2007)
Die mij droeg - Mirjam Wolthuis (29 april 2007)
Mensenrechten: ook voor ‘anderen’? - Eduard Nazarski (6 mei 2007)
Als een roos - Juut Meijer (13 mei 2007)
Alsof zij dronken waren - Pieter van Hoof (27 mei 2007)
Droom en dagdroom - Niek Schuman (10 juni 2007)
De liefde van Rizpa - Agnes Grond (17 juni 2007)
Dromen van geborgenheid - Mirjam Wolthuis (24 juni 2007)