foto-links

raamdom-gr

Nieuwe Serie: God anno 2.0

Over een verdwenen God en God als open einde, over zwijgen en spreken en de weg van bevrijding Een God die in mensen beweegt en onze verbeelding een kritische spiegel voorhoudt

Of je nu in een kerk komt of niet, wat wij geloven of niet geloven is niet in een paar woorden te zeggen. Als het over God gaat, bestaan er onder kerkgangers even verschillende gedachten en ervaringen als overal elders. Geloven wij in een God die bestaat of is ’bestaan’ als het over God gaat niet het goede woord? Al ervaren we Gods aanwezigheid in het hele leven, in mens en natuur, in heden en toekomst, dan nog blijft God ongrijpbaar verborgen en in essentie een mensenwoord.

Ook onze verbeelding speelt een rol. God komt tot aanschijn vanuit onze verwondering om alles wat bestaat. In ons verlangen als mens geborgen te zijn, in onze hoop op een toekomst van gerechtigheid en vrede die er nu nog niet zijn en ook in ons besef dat we ondanks alle verdeeldheid in de wereld uit dezelfde grond geboren zijn.

Maar God wordt ook misbruikt door wie zich teveel ‘verbeeldt’, voor macht en geweld. Mede daarom is ons godsgeloof altijd in verandering, willen we er soms niet mee te maken hebben en is het noodzakelijk ons telkens opnieuw te bezinnen in een wereld waarin God voor menigeen ‘verdween’ en een verwarrend woord werd.

Is God nog de God van onze jeugd of kan God ook meegroeien God in de tijd? Zoals in de verhalen van de Schrift een God van trekkers en nomaden een God van stedelingen en instituties werd, maar ook weer een God van bevrijding in plaats van ‘status quo’. Zo maken ook wij veranderingen door als het over God gaat. Kan God nog persoonlijk zijn, of spreken we liever in abstracties? Kunnen we over God maar het beste zwijgen of is het geboden over wat ons en onze wereld te boven gaat altijd opnieuw te blijven spreken?

In deze serie willen we kritische vragen stellen maar ook vieren en blijven zoeken. Misschien blijkt er dan toch iets te zeggen voor het wonderlijke talent van de liturgie boven onszelf uit te zingen en voor de ervaring van ‘mysterie’, maar ook tegendraads verlangen, gerechtigheid en verbinding een blijvende plaats in te ruimen. Als een persoonlijk appèI: in , voor en boven ons uit.

Vier zondagen houden we ons bezig met onze omgang met God, die nooit vaststaat. ‘’Die is, die was en die komen zal’’, zeiden ze vroeger. Een geheim dat we kunnen blijven zoeken, maar dat niet gauw zal worden gevonden. Misschien moet je dat laatste ook vooral niet willen.

Zondag 12 januari – God: Alles of Niets

Als God al schept, is het vooral onrust, lijkt het wel. Tussen culturen, tussen volken en soms ook nog in ons eigen hart. Zijn we zonder God beter af? Of zijn er toch goede redenen voor God plaats in te blijven ruimen? Een God die nooit is vast te leggen in een woord, maar een open einde heeft. Een God die nooit alleen maar ’is’, maar vooral ‘zal zijn’.

Lezingen uit Exodus 33 en Etty Hillesum, Het verstoorde leven
Overweging: Juut Meijer

Zondag 19 januari – God de Drie-Ene: dansen met God

Het lijkt een gekmakende stelling: God is Drie-Een. Maar je wordt er alleen maar kriegel van als je gaat rekenen. Als je gaat kijken, horen, ruiken, proeven en voelen dan zie je dat het klopt: altijd is er ruimte, vorm, leven. Altijd nodigt het je uit om mee te doen. En altijd gaat het je begrip te boven. Kun je leven zonder God? De vraag is ridicuul als je gaat zien dat God het leven zelf is.

Lezingen:Psalm 139 en Koos van Zomeren, Over meesjes.
Overweging: Arjan Broers

Zondag 26 januari – God de Bevrijder: actie en contemplatie

‘De behoefte aan God is de voornaamste behoefte van onze tijd’, stelt Roger Garaudy. ‘Het overleven van de mensheid en haar zin staan op het spel.’ Maar om wat voor God gaat het dan? In het evangelie is God allereerst een appèl. Jezus heeft slechts enkele woorden nodig om zijn leerlingen te leren bidden. Meteen daarop volgt de aansporing om in beweging te komen: ‘Zoek, en je zult vinden!’ Zo ook voor Garaudy: ‘Het heeft geen zin tegen iemand die geboeid is te zeggen: God bevrijdt je, als ik niets doe om zijn boeien te verbreken.’

Lezingen: Lucas 11, 1-13 en Roger Garaudy, Hebben wij God nodig? (1993)
Overweging: Germain Creyghton

Zondag 2 februari – God persoonlijk

Ook al is God niet hetzelfde als een persoon, je kunt wel een persoonlijke band hebben met God. Hoe zou dat kunnen zijn? Wij blijven- net als Mozes – oeroude vragen stellen naar wie we zijn (wie ben ik om naar de farao te gaan om de Israëlieten te bevrijden?) en wie God is (wat zeg ik als ze mij vragen naar Uw naam?) – generatie op generatie. Middenin het geëngageerde verhaal van de uittocht blijkt God ook een God van personen te zijn. God kan op heel verschillende manieren betekenis hebben, voor ieder weer anders maar die God is niet zomaar los te verkrijgen Hij openbaart zich in verbond met al die zoekende, twijfelende, protesterende en getuigende zielen die voor ons kwamen.

Lezingen: Exodus 3 en Nadia Bolz-Weber en Rachel Held Evans
Overweging: Claartje Kruijff