foto-links

raamdom-gr

Advertentie2

Vacature pianist-organist

De Dominicusgemeente zoekt een Pianist-organist (m/v) voor 6 uur in de week

Interesse? Voor meer informatie, de functiebeschrijving en om te reageren:
klik hier op de profielschets*

(* In sommige browsers opent een pdf-document in uw browser, anderen downloaden deze zodat u die zelf kunt openen).

1 angst geen ruimte geven

Vieringen in de 40dagentijd: Bewegen en bewogen worden, werken aan barmhartigheid

‘’ Ik had honger en je hebt mij te eten gegeven, ik had dorst en je hebt mij te drinken gegeven, ik was vreemdeling en je hebt mij opgenomen, ik was naakt en je hebt mij gekleed, ik was ziek en je hebt mij bezocht, ik zat in de gevangenis en je bent bij mij gekomen. ‘’

(Mattheüs 25: 35,36)

2 stil zijn 

Als het over ‘’barmhartigheid’’ gaat, het thema van de komende 40dagentijd, zal menigeen denken aan de werken van Barmhartigheid zoals we die uit het evangelie kennen: zes werken van barmhartigheid, die door paus Innocentius werden aangevuld met een zevende: ‘’de doden begraven’’ en door paus Franciscus recentelijk met een achtste: ‘’de aarde omarmen’’.

Die Werken van Barmhartigheid vormen dus geen gesloten canon, maar spreken mensen altijd weer op een nieuwe manier aan. In iedere tijd krijgt het omzien naar anderen en naar de wereld rondom weer andere accenten en ook gaan mensen over zichzelf telkens weer anders denken: wie zijn wij in onze omgang met elkaar en met onze wereld en wie zouden we kunnen zijn?

Ook in deze 40dagentijd willen we ons bezinnen op ons mens zijn, onze verbondenheid en verantwoordelijkheid. Alles rond dat thema van Barmhartigheid, dat in het Hebreeuws zowel als in het Nederlands verwant is aan Gods bewogen liefde die zich uitstrekt naar mensen, opdat mensen zich uit kunnen strekken naar elkaar. Zoals de fraters van Tilburg, die zich ook broeders van barmhartigheid laten noemen, het zo mooi zeggen: dat het gaat om ‘’zien’’, ‘’bewogen worden’’ en ‘’in beweging komen’’.

Holkje van der Veer, Dominicanes die cultureel en agogisch werk en theologie studeerde, stelde de Nieuwe werken van Barmhartigheid samen, die laten zien hoe barmhartigheid niet alleen op de ander is gericht maar ons ook zelf andere mensen maakt:

-          Angst geen ruimte geven

-          Stil zijn

-          Langzaam leven

-          Het initiatief nemen

-          Plezier maken

-          Kritisch consumeren

-          Bescheiden zijn

Met in ons achterhoofd de Werken van barmhartigheid uit het Mattheüsevangelie, zullen we ons door deze nieuwe formuleringen graag laten leiden in deze zondagen naar Pasen toe.

Woensdagavond 6 maart, 19.30u: Aswoensdag

We verbranden verdroogde palmtakjes en zegenen elkaar met as, symbool van vergankelijkheid. We zingen liederen over nieuw leven dat ontstaan kan uit wat voorbijgaat. En we bidden daarbij, met de psalmist: ‘Maak ons tot teken van uw barmhartigheid’.

Korte overweging door Germain Creyghton

 

Zondag 10 maart: Barmhartigheid

Barmhartigheid, ‘een hart vol erbarmen’,’ zien- bewogen worden – in beweging komen, het klinkt edelmoedig en mooi maar bij nadere beschouwing blijkt het om een aardse, moeilijke, dwarse vorm van naastenliefde te gaan. Onmogelijk bijna in onze ogen, maar niet in die van Jezus, die zich in de parabel van de barmhartige Samaritaan, van zijn radicale kant laat zien.

Lezing: Lukas 10, Overweging door Colet van der Ven

Na afloop van deze dienst is de Dominicus vertrekpunt voor Groene Kerken die willen meelopen met de Klimaatmars vanaf de Dam om 13 uur. Het vertrek zal worden ingezet met een kort woord en een zegen door enkele vertegenwoordigers van de deelnemende kerken (PKN en RK).

 

Zondag 17 maart: De angst geen ruimte geven

Als je de berichten over klimaatverandering en geweldsdreiging toelaat in je binnenste, kun je verlamd raken van schrik. Dat kan betekenen dat je je terugtrekt in je eigen comfortzone, dat je cynisch wordt en de hoop op verandering opgeeft. Dan laat je je niet meer raken en in beweging brengen. De profeten van het bijbelse Israël hadden hiertegen een tegengif: ‘de vreze des Heren’, traditioneel uitgedrukt; beter misschien: het ontzag voor de Eeuwige.

De profeet Jesaja zegt: vrees niet wat men vreest, heb liever ontzag (‘vrees’) voor de Eeuwige! Dat is niet een gemakkelijke weg, dat vraagt om innerlijke wijsheid en onderricht (in de bijbel ‘Torah’ geheten), om confrontatie en omstreden keuzes. Maar je begeeft je daarmee wel op de weg van de verwachting en de hoop. Al die woorden klinken in het bijbelgedeelte dat we op deze zondag zullen horen.

Lezing: Jesaja 8: 11-18, Overweging door Harry Pals, oud-predikant van de EUG-Janskerk in Utrecht

 Zondag 24 maart: Langzaam leven

Vertragen, stilte zoeken, het lijkt in eerste instantie alsof je dat vooral moet doen om barmhartiger, compassievoller met jezelf om te gaan. Want we weten allemaal hoe de versnelling er toe leidt dat we gehaast zijn, opgejaagd leven, ten koste van de aandacht voor onze eigen binnenwereld, voor andere mensen, dieren en ten koste van de aarde. Langzaam leven is tegelijk ook solidair zijn met mensen zonder hoop, mensen die niet mee kunnen komen, met zieken en gevangenen, met mensen die een verlies of diepe teleurstelling betreuren. Soms staat het leven in het teken van wachten op wat komt. Hoe doe je dat, wat heb je dan nodig? Wat helpt?
Langzaam leven is een geestelijke oefening die we tijdens deze langzame dienst in praktijk willen brengen, met minder woorden, meer contemplatie. Om gevoelig te worden, te gaan zien met de ogen van de eeuwige, te luisteren met andere oren.

Lezing: Handelingen 8:26-39, Overweging door Marcel Elsenaar

Zondag 31 maart, Laetare: Plezier maken

Wij mogen ons verheugen op dat wat nog niet is. Daarover gaat zondag Laetare. Maar hoe kan dat? Wie kan iemand zover krijgen dat hij gaat genieten van wat er nog niet is? Waar een mens gerechtigheid verwacht, daar is onrecht. Waar een mens recht zoekt wordt onrecht gevonden. Hoe leert De Prediker ons om in een wereld van systemen, waar autonomie van mensen niet lijkt te bestaan, toch de uitdaging te vinden om plezier te maken? Hoe leren wij onszelf om te genieten van het samen dingen doen? Wat is dat voor wijsheid? Hoe gunnen wij onszelf zo’n inzicht?

Lezing: Prediker 3:1-22, Overweging door Alle van Steenis

Zondag 7 april: Initiatief nemen – hoe en waartoe

Initiatief nemen vraagt moed: de weg van droom naar werkelijkheid is lang en vol hobbels. Het kan je eenzaam maken in je eentje voorop te gaan.

Wie initiatief en verantwoordelijkheid neemt, ontkomt vaak niet aan vuile handen. Misschien weerhoudt de angst fouten te maken ons er van om in actie te komen. Maar God heeft geen andere handen en voeten dan de onze: ons initiatief is nodig om te bouwen aan een nieuwe, rechtvaardige wereld. Waar dromen we van, en hoe geven we die dromen vorm?

In deze dienst vindt ook het ritueel van de handwassing plaats

Lezing: 2Kronieken 1:31, 2:3-5, 3:1 en 5:1-14, Overweging door Godian Ejiogu, theoloog, pastor en auteur van het boek Mijn Droom

 

Zondag 14 april, Palmpasen: Stil en bescheiden zijn

Bij Johannes wordt Jezus met palmtakken in Jeruzalem ingehaald als de man die Lazarus uit de dood heeft opgewekt. Voor Johannes is die opwekking de aankondiging van Jezus’ eigen opstanding. Aan het begin van de belangrijkste week van het kerkelijk jaar proberen we stil en bescheiden na te denken over wat dit mysterie van dood en leven voor ons kan betekenen.

Lezing: Johannes 12, Overweging door Henk Hillenaar

Witte donderdag 18 april, 20.00u                   Overweging door Henk Hillenaar

Goede Vrijdag 19 april, 20.00u                       Overweging door Janneke Stegeman

Paasnacht 20 april, 21.00u                              Overweging door Claartje Kruijff

Paasmorgen 21 april                                        Overweging door Juut Meijer

In en na de paasdienst neemt Thom Jansen na 49 jaar afscheid als pianist/organist van de Dominicus in verband met zijn pensionering. Het zal door Thom en Jeannette vast op prijs worden gesteld, als u daarbij aanwezig bent.

(De tekeningen zijn van Riet Deerenberg)

Solidariteitsactie ‘Lezen maakt wijsheid groter’

Dit jaar valt de boekenweek tussen 24 en 31 maart.
Lezen is belangrijk want ‘Lezen maakt wijsheid groter’ is het gezegde.

Er kunnen zich allerlei omstandigheden voordoen waardoor het niet voor alle Dominicusgangers vanzelfsprekend is dat ze een boek kunnen kopen of het lidmaatschap van een bibliotheek kunnen betalen.
Het is fijn als we Dominicusgangers daarbij kunnen ondersteunen.

Daarom organiseert de werkgroep Solidariteit op zondag 10 en zondag 17 maart 2019 de actie ‘Lezen maakt wijsheid groter’.

De actie richt zich ook op reiskosten die men maakt om naar de Dominicus te komen. Dit in relatie met het boekenweekgeschenk, waardoor het mogelijk is op zondag 31 maart 2019 een dag gratis met de trein te reizen.

Met deze actie brengen we Dominicusgangers die kunnen geven en Dominicusgangers die willen ontvangen bij elkaar.

Geven

Wilt u geven, dan kunt u uw bijdrage kwijt in de bus van het Solidariteitsfonds. U vindt deze bus achter in de kerk bij de tafel van het Solidariteitsfonds. Daar zijn ook leden van de werkgroep aanwezig die informatie verstrekken of vragen beantwoorden. Elke bijdrage is welkom.

Uw bijdrage is ook welkom  op rekeningnummer NL 72 INGB 0000224928
t.n.v. het Solidariteitsfonds Dominicus te Amsterdam.

Ontvangen

Wilt u graag ontvangen, dan kunt u dit formulier invullen (u kunt het ook halen bij de tafel van het solidariteitsfonds). Het ingevulde formulier kunt u dan kwijt in de bus van het Solidariteitsfonds. U kunt de strook ook persoonlijk overhandigen aan een van de leden van de werkgroep.
Ook kunt u uw aanvraag mailen naar een van onderstaande contactpersonen:

Bets Greefhorst: betsgreefhorst@kpnplanet.nl
Hanneke van Willigen: hanneke.solfonds@hotmail.com

Nieuw lid van de Beleidsraad

In het najaar kon de verkiezingscommissie ondanks herhaalde oproepen geen enkele kandidaat voor de BR vinden. Omdat vijf leden erg minimaal is voor het werk dat op de BR afkomt hebben we nog eens hard gezocht en gelukkig iemand gevonden.
De BR wil graag Ellen van de Geer benoemen als zesde lid van de BR.
Ellen is al jaren actief in de Dominicus.

De BR is blij dat zij zich in wil zetten voor het bestuur van onze gemeente. Wij vragen dan ook uw instemming met haar benoeming. Mocht u om zwaarwegende redenen toch een stemming willen, dan kunt u dat melden bij de voorzitter van de BR, Jan Bade, via jan.bade@gmail.com.
U kunt de leden van de BR natuurlijk ook na de kerkdienst aanspreken.

OurFather-klein

Serie diensten rondom het Onze Vader

De regels van het Onze Vader zijn eeuwenoud en worden wereldwijd gebeden. Het Onze Vader wordt ook wel eens ‘het gebed der oecumene’ genoemd.

Er zijn mensen die nooit meer een stap in een kerk hebben gezet en toch vragen om het Onze Vader op hun uitvaart. Een jongeman vertelt dat het voor hem, vanuit zijn streng gereformeerde jeugd, een uitgehold en verschraald gebed is geworden. Het raakte hem niet meer. Totdat hij in een kerk in Londen komt en het gebed als nieuw hoort maar nu in een andere taal dan zijn moerstaal: ‘ Thy Kingdom come, Thy Will be done, on earth as it is in heaven.’ Bij de Indiëherdenking zingen mensen met een Jappenkampverleden en hun families samen de Indische variant van het Onze Vader.

Dit gebed herbergt grote menselijke thema’s en is, ook in tijden van beproeving, een krachtbron en oriëntatiepunt voor velen gebleken en nog. Het eerste woord van het gebed zet al aan tot gezamenlijkheid: Onze Vader.

In het Lucas evangelie zijn deze gebedsregels het antwoord van Jezus als zijn leerlingen hem vragen: Heer, leer ons bidden. De versie volgens Lucas is korter dan die volgens Mattheus. In het evangelie volgens Mattheus maakt het Onze Vader deel uit van de Bergrede.

Er zijn allerlei versies, vertalingen en varianten van dit gebed. Katholieken bidden een kortere versie dan protestanten. Joden bidden het niet maar herkennen wel delen van het gebed uit hun eigen traditie. Moslims hebben gebedsregels die op het Onze Vader lijken: het al-Fatiha, de eerste soera, het eerste hoofdstuk uit de Koran.

De komende zeven zondagen concentreren we ons op dit gebed. We overwegen de gebedsregels één voor één en zullen samen onderzoeken en overwegen wat woorden als heilig, koninkrijk, wil, brood, schuld, vergeving en verlossing ons in onze huidige context te zeggen hebben.

OurFather-klein

 

Zondag 13 januari: Onze Vader die in de hemel zijt

‘Onze vader die in de hemel zijt…’, het oudste gebed, het gebed dat Jezus ons leerde en dat alles zegt wat van belang is binnen een verbond. Maar het beeld van God als vader is afgodisch geworden, heeft met name vrouwen buitengesloten en kopschuw gemaakt. Hoe kunnen we een ander Godsbeeld ontdekken dat uitnodigt en ruimte geeft om het oude gebed weer te kunnen bidden?

Overweging door Agnes Grond

 
Zondag 20 januari: Uw Naam worde geheiligd

Hoe is uw naam, vroeg Mozes aan God. ‘Ik ben die wordt’, was het ontwijkende antwoord. En terecht, want het heilige wijkt en is niet goed te benoemen. Toch moeten we er ruimte voor maken en dat vinden we moeilijk in ons bijna perfecte polderland. We zijn zo ongelofelijk goed geworden in het aanwijzen, analyseren en oplossen van problemen, dat het heilige in de verdrukking komt. Ze toont zich immers op momenten die lijken op problemen die moeten worden opgelost.

Overweging door Arjan Broers

 
Zondag 27 januari: Uw Koninkrijk Kome

Met het woord koninkrijk staan we in het centrum van Jezus’ boodschap. Wat toen ‘nabij’ was, durven we daar nu – tweeduizend jaar later – nog steeds op te hopen, nog steeds voor te bidden? Hebben velen van ons niet, met Reve, ooit de gedachte gehad: “Dat koninkrijk van U, weet U wel, wordt dat nog wat?” Wanneer Farizeeën vragen wanneer het koninkrijk komt, antwoordt Jezus: “De komst van het koninkrijk van God laat zich niet aanwijzen (…) maar weet wel: het koninkrijk van God is in uw midden”. Het is er al en toch blijven we uitzien naar de komst ervan. Dat lijkt op het eerste gezicht een woordenspel om een moeilijk theologisch probleem te omzeilen. Maar het kan ook een uitnodiging zijn om los te komen uit onze beperkende koninkrijken. Om te kunnen leven middenin de wereld zonder erdoor te worden opgeslokt.

Overweging door Eva Martens

 
Zondag 3 februari: Uw wil geschiede, op aarde zoals in de hemel

Uw wil geschiede? Voor ons als autonome individuen met een vrije wil anno 2019 is dit een spannende gebedsregel. Want soms lijkt die wil van ons overvraagd en lopen we tegen onze eigen grenzen op. Je zou zomaar verlangen naar een andere wil waar je je aan overgeven kunt. Maar is er een grotere bedoeling en wat snappen wij daar van? Uit het gebed wordt duidelijk dat die wil van Godswege in ieder geval te maken heeft met een ons. En met genoeg brood en vergeving en verlossing voor allen.

Overweging door Claartje Kruijff

 
Zondag 10 februari: Geef ons heden ons dagelijks brood

Het Onze Vader is voor moslims meestal een onbekend gebed. Dat is op zich verwonderlijk, omdat de Koran ook een soort ‘onze vader’ heeft waarmee moslims altijd hun gebedsdienst mee aanvangen. De parallellen gaan verder. De gebedsregel ‘Geef ons heden ons dagelijks brood’ is via diverse verhalen verweven in de islamitische traditie, waarbij de persoon Abraham vaak wordt geassocieerd met brood. Brood is ook het symbolische voedsel dat hemel en aarde met elkaar verbindt.

Overweging door Enis Odaci

 
Zondag 17 februari: Vergeef ons onze schuld, zoals ook wij vergeven onze schuldenaren

Iedereen wil vergeven worden. Genade is het mooiste dat er is. Maar precies in deze bede van het Onze Vader zit dat venijnige extra zinnetje: ‘zoals ook wij vergeven onze schuldenaren’. Werk aan de winkel voor iedereen die het durft te bidden. Wat is vergeving, hoe ontvang je het en hoe word je zelf genadig? Misschien wel de moeilijkste vragen uit het beroemde gebed van Jezus.

Overweging door Alain Verheij

 
Zondag 24 februari: Houd ons staande in de beproeving en verlos ons van het kwaad

Tenslotte bidden we om verlossing van het kwaad in allerlei vorm: het kwaad waartoe wij ons laten verleiden of dat we zelf veroorzaken; het kwaad dat ons overkomt, in geweld van mens of natuur, of in een ziekte die langzaam insluipt in ons leven. Het kwaad kan ons radeloos maken, vooral als het goede mensen treft en niet oplosbaar is. In ons bidden kunnen we het kwaad evenmin oplossen, maar brengen we het wel in relatie tot God, Ik-zal-er-zijn. We bidden om verlossing in de hoop dat we in onze radeloosheid toch niet reddeloos zijn.

Overweging door Germain Creyghton

Woorden van Jan Nieuwenhuis op 6 januari 2019

In de 52 jaar waarin ik aan de Dominicus verbonden ben geweest, heb ik vermoedelijk 77 zondagspreken gehouden. Eind 1989 zijn 51 van die preken in een boekje uitgegeven onder de titel Te pas en te onpas. Die preken waren geordend naar het kerkelijk jaar.

JanN zwaait 2

Daarna lagen er nog 26 die gedrukt en gepubliceerd zouden kunnen worden. Dit gebeurt vandaag in dit nieuwe boekje: Bij tij en ontij. 26 zondagspreken plus twee artikelen van Henk Hillenaar en Pieter van der Ven.
Dit is een slotwoord, een puntkomma, na al wat ik in die 52 jaar hier heb geprobeerd te schrijven en zeggen.

Zondagspreken, wat zijn dat eigenlijk? Ik herinner me elke keer dat ik de beurt had de laatste paar minuten de hoop had dat iemand anders me de beurt kon overnemen en dat ik rustig kon blijven zitten op mijn plaats. Bij een zondagspreek sta je opeens een meter of meer boven de anderen, misschien wel 500 mensen die van mij iets verwachten en willen horen. Je moet iets zeggen, maar wat?

Ik heb mijn best gedaan om iets te zeggen wat ik echt meende. Niet wat ingestudeerd was, maar echt mezelf. Ik stond er niet om te herhalen wat er al stond, maar om te proberen te zeggen wat ik dacht en voelde. Zoveel keer, telkens iets anders en toch hetzelfde.

Maar er is nog iets. Ik durf het nauwelijks te zeggen, maar ik heb ook de ervaring dat je als je ouder wordt sommige dingen weet. Zeker weet.  Waar je voorheen over twijfelde, zocht en probeerde, is het iets wat je nu geschonken wordt: stelligheid, vastheid, lijnen, zo is het. Niemand maakt mij meer iets anders wijs.

Ik weet niet zeker of één en één twee is. De geleerden beweren van niet. Maar ik weet zeker dat ik iets kan en wil. Dat ik er niet voor niets ben. Dat er in en achter en boven en onder mij een kracht is, een stem, een impuls, een hand die mij begeleidt en roept, af en toe bij de haren grijpt en mij, dat geloof ik vast, opvangt als de dag is gekomen.

Ik wil noch kan iemand van u verplichten om hetzelfde te weten. Maar ik kan er niet onderuit. Ik weet in gemoede niet of ik geloof of geloven kan, maar ik weet, ik wéét dat ik niet alleen ben en dat er iemand, God weet, die er is, die me vasthoudt, een engel die me troost, die me kwelt, ik zou niets zijn zonder die metgezel.

Zoals Vasalis ooit in een gedicht geschreven heeft:

In de oudste lagen van mijn ziel,

waar hij van steen is gemaakt,

bloeit als een gaaf ontkleurd fossiel,

de stenen bloem van uw gelaat.

 

Ik kan mij niet van U bevrijden,

er bloeit niets in mijn steen dan Gij,

de oude weelden zijn voorbij.

Maar niets kan mij meer van U scheiden.

 

Ik wil het vandaag proberen te zeggen. Als de kalender je toefluistert dat je binnenkort 95 wordt, dan kan ik niet anders dan hoop houden dat leven groter is dan doodgaan. En dat verandering en ontluistering ook iets zijn van een schepping. Dat ouderdom ook iets heeft van een visioen. En dat er meer is tussen hemel en aarde dan je ooit hebt kunnen beleven.

Ik weet niets over God, ook nu niet, hier en nu. Maar Hij of Zij, wat maakt het uit, laat mij niet los. Ik ben door Hem of Haar in mijn heup geraakt en ik vrees dat geen mens mij kan wijsmaken dat het niet zo is.

Is dat misschien de kroon van de ouderdom? Dat je iets, maar niet veel, zeker weet. En dat geen mens het van je af kan nemen. Dat je er desnoods, als het dan niet anders kan, mee dood kunt gaan.

Amen. Dat wil zeggen: het is goed zo.

 

Bij tij en ontijBIJ TIJ EN ONTIJ – preken op hoop van zegen, door Jan Nieuwenhuis, een uitgave van de De Dominicuskerk. Het is verkrijgbaar bij de boekentafel in de kerk of bij Boekhandel Kirchner, Leliegracht 36, 1015DH Amsterdam, info@boekhandelkirchner.nl. Prijs €15,- (excl. verzendkosten). Geïllustreerd, 136 blz. Met een inleiding van Henk Hillenaar en een portret van Pieter van der Ven.

 

Arjan Broers interviewde Jan Nieuwenhuis voor het tijdschrift Volzin. Dat interview is HIER te lezen.

De woorden die Arjan Broers op 6 januari tot Jan Nieuwenhuis sprak leest u HIER.

Presentatie laatste boek Jan Nieuwenhuis

Zondag 6 januari na de dienst wordt het laatste boek van Jan Nieuwenhuis gepresenteerd.  Het boek is getiteld:  ‘Bij tij en ontij’ en bevat preken uit de laatste jaren dat hij als prediker in de Dominicus actief was.

Iedereen is daarbij welkom en meer informatie vindt u HIER

Het boek zal natuurlijk te koop zijn bij de boekentafel. Maar bestellen kan ook. Ook daarover meer informatie onder de link, hierboven.

 

 

 

anker2

Advent en kerst 2018

Natuurlijk niet. Hopelijk wel.

Iemand stelde aan Niek Schuman de vraag of het goed komt met deze wereld. Natuurlijk niet, zei hij. Hopelijk wel.

Die vraag ging nog jaren lang met hem mee: was er nog meer op te zeggen? Het resulteerde in een boek over hoop: ‘Dat ding met veertjes. Hopen door alle kwaad heen.’

Dit boek is de aanzet tot deze Adventsserie.

In de wereld van alledag kunnen we soms niet anders denken dan dat het gewoon helemaal mis gaat. De eerlijkheid gebiedt ons dat te zeggen: de realiteit is er een van onrecht, machtsmisbruik, ziekte, dood.

Er zit een grote spanning tussen hoe de wereld er aan toe is en de andere werkelijkheid van de hoop.

Wie hoopt ontkent niet de platte en pijnlijke realiteit, maar is in staat voorbij de grenzen van het zichtbare te kijken. Hoop is profetisch, creatief en schept toekomst. Het maakt dat we ons opnieuw naar die toekomst durven uitstrekken.

Hoop heeft niet te maken met gerustgesteld worden. Of met optimisme. Hopen betekent niet de werkelijkheid afdekken zodat je de narigheid even niet ziet. Hoop kan tevoorschijn komen waar we eerlijk durven zijn over wat er is in onze leven en in deze wereld. Het leven is anders bedoeld, zegt de hoop. Waar we in liefde, in oprechtheid en verzet betrokken zijn op elkaar en op de wereld beklemtonen we dat. En in wat we zingen, in poëzie. Daar wordt hoop voelbaar.

Die twee werelden – die van de harde werkelijkheid en die andere ons dragende werkelijkheid van de hoop –  zijn niet zomaar samen te voegen. Ze staan niet naast elkaar. Eerder is hoop van een ander niveau en we weten niet altijd hoe we dat niveau kunnen bereiken. Hoe we de hoop levend houden.

In deze serie zoeken we daar naar aan de hand van Bijbelse figuren die iets hebben gezien van wat hoop is en hoe het ons draagt: Jakob, Mozes, Maria en Simeon. Kan voor ons zichtbaar worden wat zij zagen?

 

Zondag 2 december, 1e Advent. De ware Jakob

In de nacht vecht Jakob met een man. Jakob, meester in list en bedrog, laat zich niet overmeesteren. Hij laat zijn ware gezicht zien. Als de zon opkomt weet hij zich gewond, maar vooral gezegend. Hij krijgt een nieuwe naam, Israël, want hij heeft met God en mensen gevochten. Durven wij in onze nacht zo’n gevecht aan en op wat voor zegen durven we dan te hopen?

Lezing: Genesis 32: 23-32
Overweging door Gerard Swüste

 

Zondag 9 december, 2e Advent. Mozes: met ongebroken oog

Mozes is een man van onderweg. Aan het eind van zijn leven mag hij vanaf een hoge berg in de verte het Land zien waarheen hij zijn mensen is voorgegaan. Hij mag er niet in. Hij is de man van het zicht vanuit de verte. Niet de man van het resultaat. De man van gebed: van ‘geloven’ en ‘hopen’. Wij zijn allemaal als Mozes: levenslang onderweg. Ons levenspad loopt meestal anders dan we verwachtten of verbeeldden. Zien in de verte, met ongedimde blik zonder dat we weten hoe het uit zal pakken. Is dat een beangstigend perspectief of juist bevrijdend?

Lezing: Deuteronomium 34
Overweging door Claartje Kruijff

 

Zondag 16 december, 3e Advent. Maria: de gezongen revolutie (zondag Gaudete)

Misschien wel het mooiste gezang over hoop in de Bijbel is Maria’s Magnificat. Ze bezingt er haar persoonlijke hoop die wordt tot hoop voor het gehele volk, tot revolutionaire hoop : de rijken met lege handen, en de armen in overvloed. Dat is mogelijk omdat het kind in haar de vrucht is van Gods Geest, dezelfde Geest die in den beginne uit de chaos licht te voorschijn riep, en land en tenslotte ook zeer goede mensen. Dat kan en zal de Geest ook nu weer bewerkstelligen

Lezing: Lucas 1:39-56
Overweging door Henk Hillenaar

 

Zondag 23 december, 4e Advent. Simeon laat los

De oude Simeon ziet in een pasgeboren baby zijn levenslang meegedragen hoop vervuld. Nu kan hij gaan in vrede, zingt hij zelfs. Vol overgave is die Simeon. En wij? Kunnen wij het nog, ons zo hoopvol met dat kind verbinden?
Dienst met inloopkoor en een samenwerking met het Genetic Choir – waarvoor op 6 december een workshop is georganiseerd en u uitgenodigd bent: zie hier de uitnodiging.
Lezing: Lucas 2: 25-35
Overweging door Janneke Stegeman

 

Maandag 24 december, Kerstavond, 2 diensten
(Voor deze diensten worden toegangskaarten verkocht.)

      19.00u Overweging door Eva Martens

Tijdens de dienst van 19.00u, voor jong en oud, is er opvang voor de kinderen tot ca 6 jaar. De oudere kinderen zijn welkom in de dienst en kinderen zullen ook bijdragen aan de dienst.

      22.30u Overweging door Germain Creyghton

Tijdens de dienst van 22.30u zal klinken: “Belofte van toekomst”, een woorddienst voor kerstavond, een samenspel van zang, muziek en gesproken teksten, geschreven door Frank Ploum en Arjan van Baest.

 

Zondag 30 december, Serie Levensfasen: Winter
Overweging door Ko Bordens

Zondag 6 januari, Driekoningen
Lezing: Matteus 2
Overweging door Juut Meijer

Open Huis 2018

OpenHuis2016-04(zie misschien eerst de FAQ’s)

Kerstdag begroeten wij hier een huis vol mensen. We kennen ze niet allemaal bij naam en tellen ze niet. Wel weten we dat het zonder uitzondering mensen zijn die met Kerst een warme plek zoeken. Een dak om onder te schuilen, om onder bijeen te komen, om onder te feesten, om onder zichzelf te zijn.

Op 1e Kerstdag zetten wij de Dominicuskerk open en geven alle mensen een daverend onthaal. Met kleurrijke optredens, veel muziek, simultaan schaken en dammen, snelle tekenaars, creativiteit, knutselen, een overheerlijke drie-gangen-maaltijd, een open podium en een spetterend dansfeest!

Op 1e Kerstdag staan er driehonderd open armen en honderdvijftig warme harten voor u klaar! Want het Open Huis kunnen we alleen bouwen dankzij zo’n twintig coördinatoren en vooral dankzij de honderdvijftig vrijwilligers.

Bouw je mee aan het Open Huis 2018?

Heel graag! Op de dag zelf (dinsdag 25 dec) en ook daarvoor (opbouw maandag 24 dec)  en daarna (afbouw donderdag 27 dec) kunnen we alle enthousiaste hulp goed gebruiken. Zie HIER voor meer informatie en voor het aanmeldingsformulier.

Ook het bankrekeningnummer van het Open Huis staat open voor al uw gulle giften:
NL37 INGB 0004 8850 50

Hartelijk dank voor uw bijdrage, in welke vorm dan ook!

Coördinatie Open Huis 2018

Danny van Ommen (06-21282638) en Arie Voordouw (06-16474176)

Dingmetveertjes

Dat ding met veertjes. Hopen door alle kwaad heen.

Van Niek Schuman verscheen net het boek “Dat ding met veertjes. Hopen door alle kwaad heen.”

De Adventserie dit jaar is op dit boek gebaseerd, en u leest er ook over in een stuk van de hand van Niek Schuman in de aanstaande Dominicuskrant. Een deel van dit artikel publiceren we hier alvast:

Hoop is dat ding met veertjes

Hoop is dat ding met veertjes
Dat neerstrijkt in de ziel
Er wijsjes zonder woorden zingt
En nooit valt hij er stil

Hoe hard de wind ook waaien zal
Hoe hevig ook de storm
Hij die zovelen warmte biedt
Dat vogeltje houdt vol

Het klonk zelfs in het koudste land
En in het verste oord
Toch vroeg het mij in grote nood
Nog nooit om kruimels brood

Emily Dickinson (1830 – 1886)
Ans Bouter, liedtekst- & poëzievertalingen

Komt het goed? Natuurlijk niet – hopelijk wel

We zingen het, en wat mij betreft niet gauw te vaak: ‘Hoe ver te gaan? En of er wegen zijn? Nooit meer gebaande. Hoeveel paar voeten zijn zij?’. Het is een vreemde stoet van mensen, dat is wel duidelijk: ‘Kreupelen, blinden, maar met iets in hun hoofd dat stroomt en licht geeft’. Zo blijven zij gaan, ‘angstig te moede, met grote hinkstapsprongen’.
Dit lied deinde door mijn hoofd toen ik in voorjaar 2015 terugreed naar huis van het Eernewoude, bij de Friese meren. Ik had daar een lezing gehouden in de ‘Earnewâldster Rûnte’, een leerhuis van hoog niveau. Woorden als ‘visioen’ en ‘brede perspectieven’ waren langs gekomen. In de pauze mocht ook de spreker even rust nemen, koffie drinken en vragen in ontvangst nemen. De laatste stond op een klein papiertje, en dat was deze dubbelvraag: ‘Komt het goed met deze wereld; wat is úw droom (onder verwijzing naar M.L. King)?’. Nu, daar had ik zo gauw geen aardig antwoord op – en ik zeg er alvast bij: nog steeds niet. Maar goed, ik brabbelde iets over de lange stoet van geloofsfiguren in Hebreeën 11 en vroeg of ik nog iets meer dan de afgesproken tijd kon krijgen. Nee, dat kon echt niet meer. Ik begreep het en dacht vaag: dan maar een boek hierover?

Ziekte en ander malheur leken tot dit jaar toe in de weg te staan. En wat zou ik trouwens over moeten zeggen wat er al niet over gezegd ís? Maar toch. ‘En of er wegen zijn?’: het deed me al die tijd denken aan een uitspraak van de Chinese wijze Lee Sjuun over de vraag wat hopen eigenlijk betekent: ‘Het is als met de wegen op aarde. Eerst zijn er helemaal geen wegen, maar dan ontstaan ze als steeds meer mensen in dezelfde richting gaan lopen’.
Welnu, het heeft me niet meer losgelaten, en in de mooie zomer van dit jaar 2018 vond ik gelegenheid om de eerder opgeschreven notities toch uit te werken tot een boek: Dat ding met veertjes (een dichtregel van Emily Dickinson), met de meer zakelijke ondertitel: Hopen door alle kwaad heen. Ruim uitgegeven (vind ik zelf), beslaat het boek 280 pagina’s mét aantekeningen en verwijzingen; het kost € 19,95.
U vindt het bij de boekentafel.