foto-links

raamdom-gr

Terugblik: Zachtmoedigheid en Kracht

Hoe houd je hart in dit soms wel wat duistere landschap? Hoe ben je op een zachtmoedige manier krachtig of op een krachtige manier zachtmoedig? Een overzicht van de toespraken in deze serie rondom Zachtmoedigheid en Kracht.

Mogen wij het wagen, dit jaar, ons hart volgen als het diep geraakt wordt, en ook: de benen nemen als dat niet het geval is. Wij hoeven niet te lijden aan een samaritaan-syndroom: van alles maar op te moeten pakken. We kunnen kiezen voor wat ons hart wil. Kansen genoeg, voor wie wakker is. Mogen wij op die manier zorgen voor dat tere geschenk van de levensdagen van onszelf en van anderen.
Annewieke Vroom in haar overweging Twee zachtmoedigen: Lingzhao en de Samaritaan.

Als je een verbinding verbreekt of als de verbinding met jou verbroken wordt, val je terug op jezelf. Je hebt in je eentje vaak heel wat te verwerken en te worstelen. Het voelt aan alle kanten stil en eenzaam. En dan komt het aan op je fundament. Kun en durf je dan te vertrouwen dat je geliefd bent, ook als je de bevestiging van een ander of anderen niet krijgt? Claartje Kruijff in haar overweging Heb jezelf lief

Niet weten en gevonden worden. Loslaten, je overgeven en ergens terecht komen. Naast allerlei heldere standpunten leer ik ook dat uit de bijbel. Omdat het leven soms geen uitweg biedt dan in de onmacht te gaan staan. In het bijbelverhaal van vandaag gaat het daar niet over, hier trekt Jezus strakke lijnen ter aansporing van een heldere focus op het koninkrijk der hemelen. In andere gelijkenissen of vertellingen over zijn woorden en daden is Jezus de zachtmoedigheid zelve. Daar keert hij de andere wang toe, spreekt van naastenliefde, ontfermt zich over mensen die fouten maken. Maar op het laatst, in de tuin van Getsemane, geeft hij alles uit handen: ‘laat deze beker aan mij voorbijgaan’, ‘uw wil geschiedde’.
Mirjam Wolthuis in haar overweging Met zachte hand

Hebt u wel eens nagedacht over het mooiste cadeau dat u ooit hebt gekregen? Dat kan gelukkige herinneringen bovenbrengen. Lastiger is het om na te denken over het mooiste cadeau dat je ooit hebt gegeven. Geven is niet makkelijk en steekt nauw. Het moet niet te veel zijn, niet te weinig en soms geef je iets moois waarvoor geen aandacht is of wat niet wordt gewaardeerd. Dat zet je ook aan het denken. Was je zelf altijd wel een goede ontvanger? Had jij wel voldoende waardering en aandacht voor wat je kreeg? Of is ontvangen misschien nog moeilijker dan geven? 
Agnes Grond in haar overweging Tussen naastenliefde en eigenbelang

Soms overkomt het mij dat het gewone buitengewoon wordt. Dat dingen tot spreken komen. Dat een bloem een wereld opent. Dat je iets nieuws ziet in het bekende en vertrouwde. Dat de werkelijkheid even open gaat. De wereld gaat binnenstebuiten. Ineens zie je een glimp van de andere kant. De binnenkant straalt door de buitenkant heen. Een ontsluiting (disclosure), een openbaring, een visioen. Plotseling kan het je overkomen in een flits, kwetsbaar en vreemd, en het is zo weer weg. De regelkamer van ons verstand weet zich er geen raad mee en gooit het razendsnel in de prullenbak. Alleen een klein rood lichtje knippert gevaar. Pas op dat je geen gekke dingen zegt of ziet. Wees en doe normaal.
André Wesche in zijn overweging De Vrouwe en de draak, de kracht van kwetsbaarheid

Het evangelie is een voortdurende aansporing om liefde altijd boven je andere, hardere gevoelens te stellen. Dat vertelt de Bergrede in een reeks spreuken of statements. Het is een levens houding die geen vast programma hanteert, dat moet je telkens opnieuw zelf uitvinden. De Bergrede is zo ijzersterk omdat er geen regels, geen geboden en verboden in klinken. Er wordt alleen een weg aangeduid, een koers uitgezet : Jullie weten dat je niet moet stelen, niet mag doden of de partner van de buurman of buurvrouw begeren, maar ik Messias Jezus zeg jullie bovendien dit :
Zalig de zachtmoedigen,
Zalig de vredebrengers,
En het eindigt dus allemaal met: ‘Wat jij niet wilt dat jou geschiedt, doe dat ook een ander niet’. Een duidelijke koers, maar waarvan de praktijk steeds opnieuw uitgevonden moet worden. Die praktijk zadelt ons vaak op met meer vragen dan antwoorden. Zachtheid en hardheid horen bij elkaar, zoals leven en dood, goed en kwaad bij elkaar horen.
Henk Hillenaar in zijn overweging Koers houden.

Alle overwegingen, toespraken gehouden in de Dominicus staan zo snel mogelijk op onze website. Je leest ze hier.

Hans Hermans

NAAR PASEN ONDERWEG – Veertigdagentijd

Naar het Beloofde Land?

De aanhoudende vluchtelingenstroom vraagt om bezinning. Deze nieuwe situatie stelt vragen bij allerlei vanzelfsprekendheden. Van wie is een land eigenlijk? Wie is mijn naaste? Waar trek je een grens – qua hulp, gastvrijheid, uitzettingsbeleid? Zonder te vergeten dat in de loop der tijden de rollen kunnen verschuiven en degene die nu gastheer is straks misschien zelf moet vluchten. Hoe de oproep in de bijbel te lezen om de vreemdeling ‘in je samenkomsten binnen te halen’? En wat betekent het als Jezus zegt dat je alles wat je voor een vreemdeling hebt gedaan, aan Hem hebt gedaan?

Een vreemdeling is iemand die anders is dan jij. Zoals jijzelf een vreemde bent voor wie van elders komt. Dat kan nieuwsgierig maken, maar ook angst inboezemen. Een ontmoeting met een vreemdeling kan tot een uitnodiging van gastvrijheid leiden, maar klaarblijkelijk ook aanleiding worden om grenzen te sluiten. Idealen en praktijk kunnen behoorlijk botsen.

Gedurende deze veertigdagentijd staat het verlangen naar een leefbare wereld centraal, naar een land waar vrede en gerechtigheid heersen. Wie is daar niet naar op weg? We zijn immers allemaal pelgrims (Latijn: peregrinus = vreemdeling) op aarde. Of is het Beloofde Land enkel een visioen? Het Liturgisch Team, de Werkgroep Diaconaat en de Werkgroep Pastoraat hebben de handen ineen geslagen om actieve bezinning mogelijk te maken in deze periode tot Pasen. Met zondagse vieringen, doordeweekse meditaties, filmavonden, Bijbelstudie, gesprekskringen, maaltijd, solidariteitswaken en nog meer. Laten we elkaar ontmoeten en bevragen op onze drijfveren en inspiratie om bij te dragen aan een hartelijke wereld, maar laten we ook mogelijke angsten en twijfels onderzoeken. Hoe ver te gaan, voor het Pasen kan worden?

Wij nodigen u van harte uit tot deelname aan de activiteiten in de Veertigdagentijd. Download het volledige programma HIER.

Juut Meijer
Mirjam Wolthuis
Pastores Dominicus Amsterdam

DIGITALE KALENDER IN DE 40DAGENTIJD

U kunt in de 40dagentijd elke dag een inspirerende tekst per e-mail ontvangen. Deze teksten zijn gemaakt of uitgezocht door mensen van de Dominicusgemeente. U kunt zich hiervoor opgeven door een e-mail te sturen naar:

40dagendominicus@gmail.com onder vermelding van: digitale kalender 2016.

Hieronder volgen activiteiten, met datum, tijdstip en plaats. Als u op de titel klikt, vindt u meer informatie.

Wees welkom in mijn huis6 februari – Mirjam Wolthuis, 13 februari – Juut Meijer, 27 februari – Janneke Stegeman, 5 maart – Gerard Swuste. Zaterdagmorgen van 10.30 – 12.30 uur.

De weg van de mens, Dinsdagen 26 januari, 9 en 23 februari, 8 en 22 maart, 5 april, 3, 17 en 31 mei, 14 juni van 19.30 – 21.45 uur.

ASWOENSDAG 10 FEBRUARI Geef mij een nieuw hart overweging door Claartje Kruijff

Aansluitend bij deze viering is er een STILTE-MEDITATIE, ongeveer een uur, in de grote zaal van de pastorie onder leiding van Dick de Korte.

ZONDAG 14 FEBRUARI Gij zijt zelf vreemdeling geweest, samendienst met de Ekklesia Amsterdam. Overweging Mirjam Wolthuis

14.00 uur  Schipholwake De Dominicus Amsterdam, de Keizersgrachtkerk en de Ekklesia Amsterdam houden gezamenlijk de wake van overweging, gebed en gezang en een ommegang rond het complex waar vluchtelingen die hier illegaal verblijven gevangen worden gehouden.

De Kleine Prins, serie van drie bijeenkomsten: 16 februari, 1 en 22 maart

Documentaire film: ‘Special Flight’. Vrijdag 19 februari, vanaf 19:30

ZONDAG 21 FEBRUARI Ga weg uit dit land overweging van Juut Meijer

ZONDAG 28 FEBRUARI Als God ons thuisbrengt, met het ritueel van de handenwassing. overweging Germain Creyghton

De vreemdeling die in uw stede woont, 4 maart van 14-16 uur

ZONDAG 6 MAART Vluchten de overweging is van Janneke Stegeman. In deze dienst is er ook de sponsorloop voor en door de kinderen. En start de boekenbonnenactie van het Solidariteitsfonds

Vreemdeling op aarde, 7 maart van 20.00-22.00

ZONDAG 13 MAART Gastvrijheid overweging door Gerard Swüste

Film ‘Dheepan’, met maaltijd vooraf. 18 maart: 17 00 uur: inloop,17.30 uur start maaltijd; 19.15 uur aanvang film.

PALMZONDAG 20 MAART Welkom of niet? Henk Hillenaar houdt de overweging. Palmpasenoptocht van de kinderen in de kerk.

WITTE DONDERDAG 24 MAART
Viering: 20.00 uur
Germain Creyghton  

GOEDE VRIJDAG 25 MAART
Viering: 20.00 uur
Juut Meijer. 

PAASZATERDAG 26 MAART
Viering: 21.00 uur
Overweging: André Wesche

PAASZONDAG 1E PAASDAG 27 MAART
Viering: 11.00 uur
Overweging: Mirjam Wolthuis

DOORLOPENDE GROEPEN

De meditatiegroepen van de maandagavond en de woensdag en sacred dance zijn niet in het programmaboekje van de 40-dagentijd opgenomen. De programmering daarvan vindt u in de kalender.

UITNODIGING Snuffelstage in de Kloof

Dit jaar heeft de 40dagentijd in de Dominicus als thema :  “over vreemdeling, vluchteling en gastvrijheid”. Daarom willen wij van de Kloof (inloophuis voor dak- en thuisloze mensen) elke geïnteresseerde Dominicusganger de mogelijkheid bieden om een snuffelstage te doen: in de 40dagentijd één keer in de Kloof assisteren door op ’n ochtend ’n uurtje mee te helpen bij het koffieschenken, bij het ruilen van kleding, of te praten met bezoekers. Zonder verdere verplichting.

Ton Steenaert is op maandag- en vrijdagochtend aanwezig in de Kloof. Bel hem [072- 533 22 07] wanneer je meer informatie wilt of in de gelegenheid bent om  in de 40dagentijd de vreemdeling een gezicht te geven.

BIJDRAGE IN DE KOSTEN VOOR EEN ACTIVITEIT

Wilt u deelnemen aan een activiteit, maar zijn de kosten voor deelname en/ of reiskosten een bezwaar, dan kunt u vooraf een tegemoetkoming in de kosten aanvragen bij het Solidariteitsfonds.

U stuurt dan een e-mail naar Betsie Wessendorp:   pietsmit2000@planet.nl

OP DE BOEKENTAFEL:

Het kinderboek  “Dromen van vrijheid”.  Een rijk geïllustreerd verhalenboek waarin de mensenrechten verhelderd worden. De opbrengst gaat naar Amnesty International. Ook het kinderboek “Dromen van vrijheid” van Lieke van Duin en Truus Huizenga, over een meisje dat vier jaar in  Jappenkampen leefde, ligt er.

“Soep voor Syrië, kookboek om de mensheid te vieren” De winst van het kookboek, samengesteld door Barbara Abdeni Massaad, komt ten goede aan het voedselprogramma van UNHCR voor Syrische vluchtelingen.

Van Paul Begheyn, “Frans van de Lugt S.J.1938-2014bruggenbouwer en martelaar in Syrie”. 

Gelukzoeker, van generaal pardon tot premier gezocht”

Autobiografisch relaas van Gor Khatchikyan, pas afgestudeerd arts, over wat hij mee heeft gemaakt in Nederland nadat hij als Armeense jongen met zijn ouders als vluchteling hier kwam.

’t Is een vreemd’ling zeker, Van Anton Wessels [november 2015,] gastvriendschap bij joden, christenen en moslims.

Abraham/Ibrahim, de spiritualiteit van gastvrijheid. Marcel Poorthuis, van Deursen en Mock

Afbeelding: Ochtendgloren van Hans Hermans.

Terugblik: Zinnen in de nacht

Een overzicht van de toespraken in deze serie rondom Zinnen in de nacht, een serie rondom het boek Jesaja. Advent en Kerst in de Dominicuskerk.

Wat is troosten? Wat gebeurt er tussen iemand die wil troosten en iemand die zich laat troosten? Wat is de kracht van deze wederkerigheid? Pater van Kilsdonk heeft daar ooit een mooie definitie van gegeven en die geef ik graag aan u door: “Troosten is iemand bewust maken van zijn eigen kracht die sterker is dan alles wat nu gebeurt waardoor de toekomst verlamd lijkt. Troosten is een diepere laag aanraken onder de pijn waaraan iemand lijdt.” Dit gaat over echte verbinding en aandachtig naar elkaar kijken en luisteren en in de pijn en in de verlamming de eigen kracht van iemand in alle kwetsbaarheid opgraven en teruggeven. Dit gaat dus niet over relativeren, goedpraten,snelle oplossingen aanbieden, moraliseren, overnemen of “kop op” roepen. Echte troost geeft iemand iets terug wat die mens kwijt is en toch in zich heeft. Het verlost iemand uit het gevangen zitten in zichzelf en geeft weer ruimte en adem (geestkracht).Echte troost zet iemand in beweging. Hoor, een stem roept: “Baan voor de Levende een weg door de woestijn, een pad in de wildernis.” 
André Wesche in zijn overweging De nacht van troost

Wat wil je zeggen met het antwoord dat ‘de morgen komt, maar ook weer de nacht’? Houdt het dan nooit op? Oorlog, vluchtelingencrisis, de aarde die opwarmt. Kunnen we nog wel vertrouwen op een God die ons bevrijding heeft beloofd? Of is het reëler om daar maar niet meer op te rekenen? In elk geval wordt in dit fragment van Jesaja geen geruststellende hoop verkondigd, geen ‘stil maar wacht maar, alles wordt nieuw’. De wachter van Jesaja doet mij denken aan Prediker: ‘De toekomst herhaalt het verleden, de daden der mensen herhalen zichzelf, en nieuw is er niets onder de zon.’ Dat klinkt teleurstellend. Voor- en tegenspoed, vrijheid en angst, dag en nacht: de schaduwkant en de lichte kant van het bestaan blijven onlosmakelijk met elkaar verbonden, ze zijn niet los verkrijgbaar. Is er dan alleen gewapende vrede mogelijk is, nooit de echte vrede die Jesaja verderop wel in gloedvolle taal verkondigt, de vrede die voortkomt uit gerechtigheid?
Germain Creyghton in zijn overweging Nacht van waakzaamheid

Wij zijn mensen die steeds opnieuw moeten leren dat wij niet de wereld kunnen veranderen – maar wel hoe wij kijken, wat wij opmerken. En daarmee verandert er van alles.
Dat geeft niks, dat wij dat niet doorhebben. Daarom zijn we hier, vandaag. En daarom blijven we op een of andere manier leerling van die man, lang geleden, die wonderen sprak en deed: ‘Zoek en je zult vinden. Klop en er zal worden opengedaan’. Daar gaat geloof over: leren zien in vertrouwen.
En dat is geen zoete koek, dat leert ons Jesaja. Daarvoor moet je door de nacht, door het donker, door het niet-weten, het niet-zien, het schuilen voor je pijn in de slaap.  
Arjan Broers in zijn overweging Nacht van wijzer worden

Maar is de nacht alleen ellende en narigheid dan? Veel mensen, de natuur en ook de stad, ze komen in het donker toch ook tot leven? In de sterrenpracht van de nacht, de café ’s die juist dán de deuren openen, de muziek die lokt en vervoert en in het holst van de nacht jong en ook oud op de been brengt? De stille straten waardoor je na afloop weer naar huis terugkeert: nachten waarin liefde en vrede zich verspreiden Over het land, een slapende wereld waar je alleen nog maar van houden kunt alsof die uit het donker wordt geboren. Ook dat is nacht. Coulant tegenover wat verborgen moet blijven, de veilige omhulling voor het gesprek dat je overdag niet durft voeren. Het donker dat toedekt, verwarmt en relativeert, wat overdag soms onoverkomelijk lijkt.
Juut Meijer in haar overweging Nacht als vindplaats van licht

Geboorte is immers veel meer dan het eenmalig gebeuren dat het misschien kan lijken : ons leven begint in feite bij ieder hartslag opnieuw. Begin, geboorte blijven we ons gehele leven in ons meedragen. Dat mogen we ons op kerstmis realiseren, het ons herinneren. Het gaat vannacht om het niet te lokaliseren stukje licht, kracht, liefde in onszelf dat het dichtst raakt aan onze verlangens, aan onze talenten en mogelijkheden, dat steeds opnieuw in beweging gezet, opnieuw geboren moet worden : het gaat om onze ziel – als ik dat oude woord mag gebruiken – die onzichtbare kern die zich in den beginne in ieder van ons gevormd heeft en waarmee wij als volwassen mensen nog altijd richting geven aan ons leven. Dankzij die ziel kunnen wij steeds weer opnieuw beginnen, een beetje, of helemaal, soms zelfs heel radicaal. Op die ziel doet het Kerstkind een beroep. 
Henk Hillenaar in zijn overweging met Kerst Ere zij God in den hoge

Alle overwegingen, toespraken gehouden in de Dominicus staan zo snel mogelijk op onze website. Je leest ze hier.

Voorbeden en Zegen

Uitgesproken door Annewieke Vroom op zondag 3 januari.

 

Levende God

Wij danken u voor de warmte en kracht die wij ontvangen hebben

Van een vriend – een geliefde

van een ouder - een kind

voor de warmte en kracht van een dier – van een onbekende

van iemand die wij niet opgemerkt hebben

Wij vragen u – blijf ons verwarmen en bekrachtigen

 

Levende God

Wij vragen u – laat ons bronnen van warmte en kracht zijn

voor een vriend – een geliefde

voor een ouder - een kind

voor een dier – voor een onbekende

voor iemand die wij niet opgemerkt hebben

en voor u

Hier nu, zoals wij hier zitten, en alle dagen van ons leven

 

Levende God

Wij erkennen dat wij vaak onhandig zijn, onwillig, afgeleid

In ons denken en ons doen

Wij vragen u – breng op ons pad wat wij van harte doen

Wij vragen u – blaas ons handelen leven in,

dag na dag

 

Levende God

In het bijzonder staan wij stil bij hen die gebroken en verlaten zijn

Maak deze wereld heel – totdat er overal handen van liefde werken

En niemand meer verloren gaat aan pijn, haat, geweld en onmacht

Geef wijsheid aan diegenen die invloed hebben

Breng de juiste mensen op de juiste plaats

Breng onze kracht en liefde in de buurt van waar ze vermeerderen

Geef ons de levensvreugde die duisternis verdrijft

 

En in stilte openen wij ons hart voor U

 

(Stilte)

Amen

 

Zegen

 

De Levende zegent ons en maakt ons tot duizend van haar handen.

Zij waakt bij ons en vult ons met kracht.

Jim Dine: The Little Heart in the Landscape. 1991. MoMA New York.

ZACHTMOEDIGHEID EN KRACHT serie januari/februari 2016

Er worden nieuwe woonconcepten ontwikkeld. Iets tussen een hotelkamer en een tijdelijk appartement in. Waar je in en uit kan vliegen. Overal ter wereld. Er komt een hele nieuwe beweging op gang: The New Nomads. Flexibele mensen zonder vaste verbanden. Waar je werkt of neerstrijkt; het maakt niet zo veel uit. En het levert creativiteit op, er ontstaan nieuwe kruisbestuivingen dwars door culturele verschillen heen. Maar de nomaden van vroeger trokken intens met elkaar op – en wij doen veel alleen. De flexibele wereld hebben wij in de vorige eeuw ingezet.

Het EYE-museum vertoonde onlangs een serie over Japanse films. Daar draaide de film Tokyo Story, een hit in de jaren ’50. Opa en oma uit het platteland bezoeken de kinderen. Na een dag treinen zijn ze in Tokyo. ‘Wat ben je er snel’, zegt de vrouw verheugd. De kinderen hebben het druk, ze schenken hun ouders wat daagjes aan zee. Alleen de schoondochter, weduwe van een zoon, maakt echt ruimte. (De single: de hoeksteen van de samenleving?) Kort daarna sterft de vrouw. De kinderen hebben spijt. En nu kan opa wel wat troost gebruiken. Maar – de stad roept alweer. De kinderen willen iets van hun leven maken – en er is een honkbalwedstrijd. Voor jezelf kiezen is ook belangrijk. Maar waartoe?

Welke lijnen helpen wij doortrekken, naar de volgende generatie? Waar willen wij verblijven, wat voor huis maken wij? Een belangrijke christelijke waarde is zachtmoedigheid. Hoe verhoudt die waarde zich tot ‘je eigen leven ontwerpen’? In de praktijk lijken competitie en werkdruk te dwingen tot ‘scherpe keuzes maken’ – soms met een elleboog erbij. Gaan wij een andere weg? En leren wij onze kinderen niet de ‘fool’s compassion’: de zachtmoedigheid van de deurmat? Of maken wij ze liever een beetje hard; dat doen de anderen immers ook.

Hoe houd je hart in dit soms wel wat duistere landschap? (Zie afbeelding). Hoe ben je op een zachtmoedige manier krachtig of op een krachtige manier zachtmoedig?

Een serie diensten over zachtmoedigheid en kracht

download hier de folder Zachtmoedigheid en kracht

3 Januari 2016. Twee zachtmoedigen: Lingzhao en de Samaritaan. Annewieke Vroom

10 Januari 2016. Heb jezelf lief als je naaste. Claartje Kruijff

17 Januari 2016. Met zachte hand. Mirjam Wolthuis (Doopdienst)

24 Januari 2016. Tussen naastenliefde en eigenbelang; over geven en ontvangen. Agnes Grond

31 Januari 2016. De zachtmoedigheid en kracht van de Godin. André Wesche

7 Februari 2016. Koers houden. Henk Hillenaar

Jim Dine: The Little Heart in the Landscape. 1991. MoMA New York.

Jim Dine: The Little Heart in the Landscape. 1991. MoMA New York. 

Kerstlunch

Warme ontmoeting met vluchtelingen

27 december, de zondag na Kerst, 10.00 uur. Er is geen kerkdienst, maar toch is het een drukte van belang in de Dominicus. De kerkzaal ziet er prachtig uit, nog helemaal in kersttooi en met lange rijen feestelijk versierde tafels. Tientallen vrijwilligers zijn in de weer met koffie, thee en voorbereidingen voor de lunch. Na het Open Huis op Eerst Kerstdag krijgen we opnieuw bezoek. Een kleine 100 vluchtelingen uit opvangcentra in de Havenstraat en Bijlmer Arena hebben ingetekend voor een lunch, georganiseerd door de Dominicus in samenwerking met Vluchtelingenwerk Amsterdam. Het hartverwarmende initiatief komt van Caspar van ’t Oever en Geert-Jan Meijerhof. En ondanks de drukte van de afgelopen dagen zijn toch weer ruim 60 vrijwilligers op de been om hieraan mee te werken. Het wordt een onvergetelijke dag. 

door: Mirjam Nieboer

Om 11 uur arriveren twee bussen met in totaal zo’n 80 vluchtelingen: vooral jonge mannen en drie vrouwen. Het merendeel is gevlucht uit Syrië, maar er zijn ook mensen bij uit Afrika, Mongolië en Iran. Ze krijgen een warm welkom door het spontaan gevormde welkomstcomité. Handen worden geschud: “Welcome, welcome!” Een ontroerend moment als je bedenkt wat deze mensen in de afgelopen maanden hebben meegemaakt. Er is koffie en thee met iets lekkers erbij. Een koor brengt enkele kerstliederen ten gehore. De gasten en vrijwilligers waaieren vervolgens uit over de ruimte en al snel ontstaan overal geanimeerde gesprekken. Wie geen Engels spreekt, neemt zijn toevlucht tot gebaren. Handig zijn ook de atlassen die op tafel liggen, waarop mensen hun land van herkomst en hun vluchtroute kunnen laten zien. We luisteren naar hun verhalen. Verhalen van oorlog en geweld, van vluchten en alles achterlaten, van een lange reis vol ontberingen per boot, trein, bus en te voet door vijf, acht, elf verschillende landen, van kinderen en familie die thuis zijn achtergebleven, van leven in asielcentra met soms wel vijftig mensen op één slaapzaal, van maagpijn door stress en het vreemde eten, van wachten, heimwee en verveling en… van hoop op een beter leven. Op de achtergrond de sfeervolle klanken van een accordeon, bespeeld door Colet van der Ven.

Om 12.30 uur gaan we zitten aan de gedekte tafels. Juut Meijer houdt een korte toespraak die door een van de tolken ter plekke wordt vertaald in het Arabisch. Ze wijst op het licht, dat in meerdere religies het symbool is voor hoop. Ze vertelt dat de Dominicus is gebouwd door de architect die ook het Centraal Station heeft ontworpen, en dat de Dominicus ook een soort van station wil zijn: een plek van ontmoeting waar iedereen welkom is. Na een korte maar indrukwekkende stilte wordt de lunch geserveerd. Er is soep, couscous met saus, salades en Turks brood. Thom Jansen zorgt op de vleugel voor de muzikale omlijsting.

Na het eten zijn er workshops en is er een ‘open podium’. Sommige gasten hebben een instrument meegenomen en laten iets horen, een van hen toont een sterk staaltje vocale percussie en uit het niets duikt een strijkje op. Iets na 15 uur staan de bussen weer voor om de vluchtelingen naar hun onderkomens terug te brengen. Na een warm afscheid verdwijnen ze net zo snel als ze gekomen zijn. Hoe zal het hen de komende tijd vergaan? We weten het niet en kunnen alleen maar hopen dat er licht voor hen is aan het eind van de tunnel. Op deze middag schemerde dat licht al even door de ramen van de Dominicus.

De kosten voor de lunch zijn nog niet gedekt. Een financiële bijdrage is dan ook heel welkom op rekeningnummer NL37 INGB 0004 8850 50  o.v.v. ‘Open Huis Lunch vluchtelingen’. Hartelijk dank!

Kerstlunch  DSCF2085LR

Open Huis

Hartverwarmend Open Huis

Op Eerste Kerstdag vieren wij Kerst. Met open deuren, kerstversiering, een driegangenmenu voor 750 mensen, bijzondere optredens, koffie met slagroom, kerststollen in overvloed, dammen en schaken, knutselend en een fijn gesprek. Arm en rijk. Jong en oud. Gelovig en ongelovig. Eenzaam of juist de drukte ontvlucht. Iedereen is van harte welkom.

Dominicus Amsterdam Kerst  Dominicus Amsterdam Kerst  Dominicus Amsterdam Kerst  Dominicus Amsterdam Kerst

Op onze facebookpagina nog een aantal foto’s van deze bijzondere dag: https://www.facebook.com/Dominicuskerk/posts/1106022942771062

Kerstlunch met vluchtelingen

Kerst: Vluchtelingenlunch op 27 december

In de Dominicus willen we zondag 27 december nóg een keertje Kerst vieren. Vluchtelingen opgevangen in de noodopvang in Amsterdam zijn hartelijk welkom om de kerstsfeer te voelen in de Dominicus, elkaar te ontmoeten en samen te lunchen. Help je mee? Aanmelden en ideeën graag bij: gjmeijerhof@upcmail.nl

In verband met de toeloop van vluchtelingen in Amsterdam is het plan ontstaan een lunch te organiseren op de zondag na het Open Huis. Vluchtelingen werk Amsterdam wil graag meewerken/denken en is erg enthousiast. Vluchtelingenwerk Amsterdam regelt het vervoer van de opvanglocaties naar de Dominicus. Er worden regelmatig activiteiten opgezet voor de mensen in de noodopvang. Om enig zicht te krijgen op de belangstelling voor een activiteit worden intekenlijsten bijgehouden. Dat geeft wat houvast, maar op het laatste moment kan er “altijd” nog wat tussen komen.Slechts een klein deel van de populatie spreekt goed Engels (20 %) , zo’n 70 % Arabisch (maar verstaat vaak nog wel wat Engels) , de rest Eritrees (naast moedertaal vaak alleen wat Engels) Om een beetje te kunnen communiceren zijn in ieder geval tolken nodig. Vluchtelingenwerk zal voor 10-12 tolken zorgen.

Geen dienst op de 27-ste, maar wel als u dat leuk vindt een gezamenlijk maaltijd met in Amsterdam verblijvende vluchtelingen.

Terugblik: Overal zijt Gij onzichtbaar gegeven

Een overzicht van de toespraken in deze serie rondom ‘Overal zijt Gij onzichtbaar gegeven’. Een serie waarbij in de Dominicus geprobeerd werd stil te staan, in bewondering en verwondering, met woord en zang en in stilte, bij die elementen en bij onze zintuigen als de plaatsen waar de geest werkzaam is en zich toont.

Wanneer wij bereid zijn de voeten te wassen van vele anderen, als van onze gelijken, zullen wij ook die ene ander naar wiens lichaam wij verlangen niet gebruiken, maar met hem of haar werkelijk liefde en leven delen.
Henk Hillenaar in zijn overweging Onzichtbaar aanwezig waar mensen elkaar aanraken

Het profetische vuur waarvan de Bijbel getuigt, kan ons helpen onderscheid te maken, door met inzicht en aandachtig waar te nemen wát het is, in onszelf en buiten onszelf, dat werkelijk tot leven voert: wat werkelijk menselijk is en wat niet. (…) Dat vuur dragen we met ons mee, wat we ook meemaken of doorstaan, hoezeer we ook de leegte voelen. We houden het vooral brandend als we het aan elkaar doorgeven, in het enthousiasme waarmee we ons werk doen, waarmee we zingen in een koor, mooie dingen maken, zorgen voor de schoonheid in de wereld, liefde geven, recht doen. Zo kan het vuur niet alleen onderscheidend zijn, maar ook verbindend en verenigend. Het is de potentie van het vuur dat het alles en iedereen meeneemt in de beweging van liefde naar God toe.
Germain Creyghton in zijn overweging Wie weet waar ooit het vuur begon?

Van de zomer op de fiets door het Gaasterland aan de zuidkust van Friesland, was er eindeloze lucht om mij heen en leek het alsof er alleen maar ruimte was. Ruimte die vrijheid, lichtheid en adem geeft.Met de armen wijd en mijn ogen omhoog zoog ik die onpeilbare wijdsheid in me op. Onbekommerd deel van een groter geheel. Zo zou ik me elke dag wel willen voelen. In een soort zorgeloze balans tussen er helemaal zijn aan de ene kant en niet uitmaken of ik ertoe doe met mijn leven hier op aarde aan de andere kant. In balans. Adem in en adem uit. Het is goed zoals het is.  
Mirjam Wolthuis in haar overweging Overal zijt Gij onzichtbaar gegeven

Wij zijn water. Water is een bron, een rivier, een zee. De kern van water is dat het kolkt stroom, vliet, vloeit, bruist. Welt uit de bron. Sitlstaand water is brak en dood. Water is worden. Beweging, verandering, transformatie maar ook: nieuw begin. In talloze scheppingsverhalen ontstaat leven uit water. Psychoanalytici – althans sommigen onder hen menen dat wanneer we dromen van oceanen of meren, het onbewuste zich roert. Dat is als het water zelf. We zien de oppervlakte, maar kennen niet de onmetelijke diepte die eronder verborgen ligt.
Colet van der Ven in haar overweging Water

Het is altijd weer die vraag: hebben we in de liturgie alleen mooie woorden of doen we er hier of elders ook iets mee? Stralen we iets uit? Op zoiets moet Paulus ook doelen als hij de inwoners in Korinthe oproept tot de goede geur van Jezus Messias. Die geur was kennelijk zoek. Ook reuk kan zoals Toon Telligen zegt, misschien wel breken, of je kunt te lang dezelfde geur nalopen, je blindstaren op jouw ene waarheid, dat het zo alleen kan zijn. En voor je het weet kom je dan in een kwade reuk te staan. We weten niet veel van wat daar in het multiculturele Korinthe aan de hand was. Wel dat de eenheid zoek was. Tussen christenen onderling en tussen christenen en anderen. Onenigheid alom – over levenswijze, de liefde onderling.
Juut Meijer in haar overweging Onzichtbaar gegeven in geur en smaak

Alle overwegingen, toespraken gehouden in de Dominicus staan zo snel mogelijk op onze website. Je leest ze hier.

-Hij- een monoloog van Esther van Steenis

Vrijdag 20 november om 20.00 uur in de Dominicuskerk, hartelijk welkom!
“Stel je voor dat je gelukkig bent. En juist die ander, die niet alleen de oorzaak is van jouw geluk, maar ook de reden van jouw zijn, die ander gaat weg.” 
Mijn naam is Esther van Steenis, ik zit in de 6e op het Cygnus Gymnasium. Ik heb een monoloog geschreven. En die ga ik opvoeren! Met de Dominicuskerk als decor wil ik graag aan iedereen laten zien wat ik gemaakt heb. Dat is natuurlijk erg spannend, maar vooral heel leuk! Nodig daarom iedereen die wil en kan uit om te komen kijken!
Kaartjes zijn gratis, maar reserveren is een grote pré. Je naam wordt dan op de lijst gezet en zo kom je binnen.
Reserveringen: HijPWS@gmail.com