foto-links

raamdom-gr

Namen voor Jezus – terugblik

Een korte terugblik van overwegingen gehouden in de Dominicus. Negentwintig namen:een zoektocht naar metaforen die een ruimte scheppen, waarin bevrijding, gerechtigheid en liefde gedijen. Wie is de Komende die wij verwachten? Jezus, icoon van de onzichtbare God. Overwegingen van André Wesche, Juut Meijer, Gerard Swüste, Henk Hillenaar, Claartje Kruijff en Niek Schuman.

Als een vreemdeling die zachtjes klopt op onze deur, zo gaat Jezus, de Gezalfde, de Messias, rond in onze wereld, in ons bestaan. Wie durft zijn veilige en vertrouwde wereld open te doen en de ontmoeting aan te gaan? Jesaja vertelt ons dat er geen wolf, panter, leeuw, beer of slang voor de deur staat, maar dat er een nieuwe wereld op aanbreken staat, dat het paradijs van verbondenheid eraan komt hier op aarde. En hoe ziet dat eruit? - André Wesche in zijn overweging VREEMDE, ONGRIJPBAAR ANDERS.

Ook ‘bruidegom’ is een naam voor Jezus. Of is het eerder het lang verwachte koninkrijk Gods dat ‘als een bruiloft is’ is? Waar een bruidegom niets is zonder bruid (m/v) en ieder zich op tijd klaar moet maken. En wie zorgen er voor de entourage, het licht en het feest? Jezus vertelt dit verhaal over een omhelzing tussen hemel en aarde die alleen mogelijk is als mensen zich voorbereiden. - Juut Meijer in haar overweging BRUIDEGOM

Eerlijk gezegd, van al die 29 namen die Huub Oosterhuis in zijn lied aan Jezus heeft toegedicht, vind ik ‘deur open’ op afstand de meest prozaïsche. Niet Jezus als een beschermende herder, een veelbetekenend woord, een droom van een mens, maar een plank die open en dicht kan, waar je in en uit en doorheen kunt. In de lezing van vandaag is het niet eens de deur van een paleis of een monumentaal pand. Het is de deur van een stal, een schapenstal. Je kunt je afvragen: is dit nu wel een geschikt beeld voor Jezus van Nazareth, een mens van wie we zingen dat we hem achterna willen?  – Gerard Swüste in zijn overweging DEUR OPEN

In het evangelie van Kerstmis – ‘In den beginne was het woord ‘ – verschijnt Jezus als Woord van God, als de mens door wie God tot ons spreekt. Johannes laat daarna Jezus zelf ook zeggen wie Hij is, in zeven ‘Ik ben’ woorden, waarvan het prachtige: ‘Ik ben de ware wijnstok’ het laatste is : Wij mogen geënt zijn op deze mens, deze Messias, als ranken op een wijnstok. Wat kan dit beeld, deze naam van Jezus, vandaag nog voor ons betekenen? – Lees meer van Henk Hillenaar IK BEN DE WARE WIJNSTOK

Als je wilt leven vanuit een grotere verbondenheid dan vergt dat moed. Om de teugels te laten vie- ren en om de controle los te laten. Om met nieuwe ogen te durven kijken naar een ander en naar jezelf en je eigen situatie. En je weet niet altijd wat je ergens voor terugkrijgt of waar een situatie op uit zal lopen. Dat kan spannend voelen, eng zelfs. - Claartje Kruijff in haar overweging MORGENSTER

Toen ik werd uitgenodigd om mee te doen in de serie ‘Namen voor Jezus’, was ik daar dubbel blij mee.. In het lied ‘Namen voor Jezus van Nazareth’ is de derde naam: ‘Jood’. Nu, dat wás hij, Jezus. Anderen gingen verder. ‘Koning der Joden’ noemden ze hem en de meesten moesten dan erg lachen, want het sloeg nergens op – behalve op een spottend tekstje bovenaan het kruis. Toch waren er anderen, vreemd uitgedoste lieden uit het oplichtende Oosten, die het serieus namen. Hun grootste geschenk, toen en nu, bestaat hierin dat zij (via Matteüs) ons de weg wijzen. – Lees de volledige overweging van Henk Hillenaar KONING DER JODEN

 

De Nieuwsbrief is weer verschenen!

Schrijf je in voor de nieuwsbrief


 


Nieuwsbrief uit de Dominicuskerk

View this email in your browser

Een gezegend 2017!

Laten wij uit onszelf
een nieuw verhaal van uittocht schrijven.
En worden:
stem die aanvecht.
Woord dat optilt.
Adem van verzoening.
Schouder naast een ander.
Brood dat leven geeft.

   – als voorbede uitgesproken door André Wesche in de Dominicus

op 1 januari 2017 (uit Kiem dragen van Kris Gelaude)

Via deze Nieuwsbrief informeren we je graag over nieuwe en vertrouwde activiteiten in de Dominicus. Hieronder kunt u doorklikken naar verschillende activiteiten. Weet je van harte uitgenodigd op zondag, door de week en online.

 Webredactie DominicusAmsterdam.nl

Dienst in de serie Namen voor Jezus met Niek Schuman
Zondag 8 januari
Kerstavond – een korte terugblik
Bekijk de foto’s
Meditatie op woensdagavond
Meer informatie

Open Huis 2016: eten met 750 waanzinnig leuke mensen
Video
Samen eten op vrijdagavond
Eet je mee?
Muziek in de Dominicus
Liep ik te dromen

Serie diensten rondom het   Matteüs-evangelie
Lees meer
Luister mee met de Dominicus
Terugluisteren
Joods Leerhuis: Deuteronomium
Meld je aan

Copyright © *|CURRENT_YEAR|* *|LIST:COMPANY|*, All rights reserved.

You can update your preferences or unsubscribe from this list

*|IF:REWARDS|* *|HTML:REWARDS|* *|END:IF|*


Kerstavond Dominicus Amsterdam

Terugblik Kerstnacht: Morgenster

Het licht scheen in de duisternis, en de duisternis kon het niet aan. 

Met 93 kinderen in de Kerstnachtdienst, een tocht van Licht, het verhaal Witte Kerst van Godfried Bomans, een overweging van Claartje Kruijff, zang van het Dominicuskoor was het een bijzondere Kerst. Morgenster. Een korte terugblik met foto’s, filmpjes en de overweging van Claartje Kruijff.

Kerstavond Dominicus Amsterdam

Bekijk de tocht van Licht.

Wij vieren en gedenken met Kerst de geboorte, de komst van God die zich openbaart in een mens: zijn ouders vanwege een volkstelling opgejaagd en onderweg, een mens die geboren wordt in het donker, in de marge van de samenleving, een kind kwetsbaar en puur, die niet welkom is in de herberg… een veelzeggend en dwars verhaal. Een verhaal van alle tijden maar hoogst actueel. Een verhaal dat dicht onder onze huid kruipt.

Laat het Kerstverhaal een uitnodiging zijn om de deuren van onze gesloten herbergen te openen en als ze al open zijn – ze open te houden. Opdat de morgenster op mo-ge gaan in ons hart en in ons levenslied. De gehele overweging van Claartje Kruijff lees je hier. 

Dominicus Amsterdam Kerstavond Dominicus 2016:2

Foto’s: Gertjan van Dijk

Terugblik ‘Spreken over God’

Wat bedoelen en verlangen wij wanneer we het woord ‘God’ in de mond nemen? Zes verschillende antwoorden van Henk Hillenaar, Colet van der Ven, Juut Meijer, Marcel Elsenaar, Agnes Grond en Annewieke Vroom op de vraag wat wij bedoelen en verlangen wanneer we in gezang en gebed, prediking en gesprek, het woord ‘God’ in de mond nemen. Een uitnodiging om met elkaar van gedachten te wisselen. Een terugblik met een klein fragment uit iedere overweging en een link naar de gehele overweging.

Wanneer ik over God, ‘Ik zal er zijn’, spreek, bedoel ik vooral die Geest van de schepping, die in het begin boven de chaos hing en die de aarde met goedheid bezielde. Die geest is daar sedertdien mee bezig gebleven, de eeuwen door, ook in mij, in ons hier: als verlangen, als aandacht, als liefde: als geest die mensen doet voelen en denken, dromen en spreken, zingen en dansen, die de daad bij het woord voegt, die de chaotische wereld anders, nieuw wil en kan maken.  - Henk Hillenaar in zijn overweging De Geest boven de chaos

Religie gaat over verlangen. Verlangen dat ontstaat als we voelen dat de grenzen van het mogelijke verder reiken dan die van het werkelijke. Over God spreken we vanuit onze verbeelding en verbeelding is een liefdesverklaring aan wat nog kan en moet ontstaan. Maar hóe dat spreken eruit ziet wordt gekleurd door het ritme van onze dagen, onze levensgeschiedenis, ons persoonlijke verlangen naar afwezige aanwezigheid. - Colet van der Ven in haar overweging Bidden met je voeten

Wat betekent toch die naam ‘’Ik zal er zijn’’, vroeg iemand laatst, die daar op de muur staat en die we hier zingen. De godsnaam die in het Hebreeuws onuitsprekelijk is voor ons mensenverstand. ‘’Ik zal er zijn’’, onze maar gedeeltelijk de lading dekkende vertaling van die aparte werkwoordsvorm die de bijbel gebruikt. Die geen tijd kent. Die wel ergens begonnen is, maar niet in het verleden achterbleef, niet ophoudt met er te zijn. Waarachter we niet terug kunnen, maar die zoiets zeggen wil als dat er nog iets aan het worden is. Waar het vandaan komt, God mag het weten, maar morgen ‘’zal Ik er zijn’’ betekent die naam. Altijd ‘’in wording’’. Steeds maar aan het ontwikkelen. Toekomst die zich ontvouwt. Leven dat begonnen is en veranderen kan maar niet overgaat. Een onbegrijpelijke troost. Dat ondanks onze oorlogen, onze breekbare wereld en niet te vergeten de breekbare mensen die we zijn, onze doden, er ook die ónsterfelijke en eeuwige naam is , die door alles heen verder reikt. Onbegrijpelijke troost, die ook de troost van Abel Herzberg geweest moet zijn. Ergens geborgen te zijn in wat verder reikt. Ondanks Auschwitz en wie hém aan dierbaren ontvallen moeten zijn. En het mag ook onze troost zijn. - Juut Meijer in haar overweging Alles wat wij zijn

Als ik over God spreek, wat bedoel ik dan? Met die vraag heb ik geworsteld. Mijn eerste reactie was dat God in mijn dagelijks leven nauwelijks voorkomt. Wanneer God ter sprake komt in de wereld van alledaagse dingen, dan ben ik vaak even in de war. Ik vroeg mij lang af waarom, en nu weet ik het: Spreken over God is voor mij altijd iets intiems. Want hoe onbereikbaar groot en ver God ook kan lijken, hij – of zij, dat weet ik ook nooit – is ook in elke cel en vezel van mijn bestaan. Zo dicht bij. Daarover kan ik jou iets vertellen als er een context is, zoals deze liturgie. Of wanneer mensen samenzijn – waar dan ook – en open staan om verder te vragen, bij diepere lagen – die soms met elkaar in tegenspraak lijken – te komen.  Marcel Elsenaar in zijn overweging ‘Zo onbereikbaar, zo dichtbij’

We kunnen elkaar vertellen over de sporen van God die soms plotseling oplichten in de rommeligheid van het leven. In en tussen mensen, in een blik, in een ontmoeting, of in de natuur, in dingen die goed of mooi zijn, of juist onbegrijpelijk, onverwachts of duister. Soms zie je God gebeuren. Je weet dat je getuige was van iets bijzonders en al snap je het niet echt, je kunt er wel over vertellen. Verhalen kunnen inzicht geven, in jezelf of in anderen. Je kunt erdoor geraakt worden of gemotiveerd, je kunt er hoop uit putten. Zeker in deze soms onbegrijpelijke wereld hebben we verhalen broodnodig, over liefde en hoop, over mensen die overeind blijven in de ellende, verhalen over hoe het anders kan. - Agnes Grond in haar overweging ‘Jij wordt altijd opnieuw geboren’ 

Welke richting gaan wij op, met ons spreken over God? U bent hier wellicht omdat u hebt ervaren, dat hier die persoon met wie het goed gaat sterker wordt. Dat is mijn hoop althans. Dat die verdieping waar het goed vertoeven is in uzelf vergroot kan worden, om met de anderen te kunnen delen. Zonder de ontkenning van de veinzer, de verdover, de godverlaten, en wie dan ook maar. Een eenduidig antwoord op de vraag naar God lijkt wellicht winst, maar wijst in feite op het ontkennen van verdiepingen in onszelf, die helemaal niet ontkend hoeven te worden – ze zijn allemaal deel van de mens, die door God geroepen werd, in dat oude verhaal, waar de vraag daar begon: mens, waar ben je?Annewieke Vroom in haar overweging ‘God complex’

Nieuwsbrief Dominicus Amsterdam

Ook de nieuwsbrief ontvangen? Meld je hier aan via ‘Subscribe’.

 


Nieuwsbrief uit de Dominicuskerk

View this email in your browser

Allerzielen, Verbinden & Verdiepen en meer..

Via deze Nieuwsbrief informeren we je graag over nieuwe en vertrouwde activiteiten in de Dominicus. Morgenavond, 25 oktober, een avond met Jannet Delver over bevrijding, emancipatie en inspiratie, over geloven en gemeente-zijn. Weet je welkom.

Weet je ook welkom met Allerzielen, aanstaande zondag 30 oktober. We gedenken dan al die mensen die langer of korter geleden gestorven zijn. Ze waren ons dierbaar en we dragen hen mee in ons hart.

We roepen ze op in onze herinneringen en

bidden dat we ze niet vergeten.

We willen ons aan hun gedachtenis warmen,

maar ook elkaar troosten

en bemoedigen om verder te gaan.

Dat zij – en ook wijzelf – ons bewaard

mogen weten in Liefde en Licht.

Hieronder kunt u doorklikken naar verschillende activiteiten binnen en buiten de Dominicus.

Wees welkom op zondag, door de week en online.

Webredactie DominicusAmsterdam.nl

Morgen: Verbinden en verdiepen
Jannet Delver
Zondag: Spreken over God
Serie op Zondag
Foto-expositie in de Fatih moskee
Museumnacht

Aanstaande zondag: Allerzielen
Lees meer
Een kaartje voor een Dominicusganger…
Briefpost
De Gouden Zon ceremonie
Welkom

Allerzielen met (klein)kinderen
Meer informatie
Herdenking: Overle-den vluchtelingen
Meer informatie
Om (nog eens) te lezen
Overwegingen

Copyright © *|CURRENT_YEAR|* *|LIST:COMPANY|*, All rights reserved.

*|IFNOT:ARCHIVE_PAGE|*
*|LIST:DESCRIPTION|*

Our mailing address is:

*|HTML:LIST_ADDRESS_HTML|* *|END:IF|*

Want to change how you receive these emails?

You can update your preferences or unsubscribe from this list

*|IF:REWARDS|* *|HTML:REWARDS|*
*|END:IF|*


Terugblik Blikopener-avond

Hoe open en gastvrij is de Dominicus?

Hoe ziet de toekomst van de Dominicus er uit? Zijn we er over tien jaar nog? Waarom komen er maar zo weinig twintigers, dertigers en veertigers in de kerk? Ligt het aan ons of is het een tijdsbeeld? Moeten we actie ondernemen of moeten we vertrouwen hebben dat het goed komt? Moeten we veranderen of moeten we juist onszelf blijven? Dit soort vragen steken regelmatig de kop op: in de Dominicuskrant, in de Beleidsraad, in de wandelgangen. Het was enkele jaren geleden de reden om het project Blikopener te starten. Met veel enthousiasme en creativiteit is van alles geprobeerd om dertigers en veertigers te bereiken. Ze zijn ook bereikt, er waren goede gesprekken en mooie activiteiten, maar het gehoopte effect bleef uit. De Dominicuspopulatie is er niet door verjongd. Met veel dank aan de energie die de Blikopener-groep erin had gestoken, moesten we constateren dat we min of meer terug bij af zijn.

De beste remedie tegen frustratie en teleurstelling is: de verwachtingen bijstellen, een andere aanvliegroute kiezen en een nieuwe poging ondernemen. Op initiatief van de Beleidsraad heeft de Blikopener-groep in een iets andere samenstelling anderhalf jaar geleden een doorstart gemaakt. De doelstelling – meer dertigers en veertigers bereiken – werd een vraag: hoe open en gastvrij zijn wij als Dominicusgemeente? Met als achterliggende vraag: wanneer voel jij je in de Dominicus op je best? Op drie avonden met steeds een andere groep van circa twintig Dominicusbezoekers, jong en oud, hebben we hierover gediscussieerd. Wat hadden vier thema’s centraal gesteld: ‘inhoud, visie en leiderschap’, ‘taal, muziek en liturgie’, ‘gemeenschap zijn’ en ‘generaties’. Wat zouden we niet meer of minder en wat zouden we juist wél of vaker kunnen doen? De deelnemers waren zeer gemotiveerd en de (externe) gespreksleider Peter van der Geer wist iedereen goed uit zijn/haar tent te lokken. Het werden enerverende avonden met mooie, soms ook verontrustende, persoonlijke verhalen, nieuwe ontmoetingen, uiteenlopende meningen, hoog oplopende emoties, humor en (zelf)relativering. De gemene deler aan het eind van het traject: wat is het toch boeiend en inspirerend is om met elkaar over onze dierbare Dominicusgemeente te praten. Dát zouden we in ieder gevál vaker moeten doen…

Wat hebben de avonden opgeleverd? In de eerste plaats: veel verrassende, originele en spannende ideeën en tips om de openheid en de gastvrijheid van de Dominicusgemeente te vergroten. En die verandering begint, hoe kan het ook anders, bij jezelf. Ga eens op een andere plek zitten. Maak kennis met degenen die naast je zitten. Koop na de dienst een paar bekertjes koffie extra en deel ze uit aan wildvreemden. Positief betrokken zijn op nieuwkomers dus, maar ook op elkaar. Want dat laatste schiet er nogal eens bij in. We zijn als gemeente best kritisch en perfectionistisch, maar waarom eigenlijk en voor wie? Waarom geven we elkaar niet wat meer de ruimte om te oefenen en te experimenteren, in de liturgie en in de muziek en misschien ook in de omgang met elkaar? Want hé, niemand is perfect.

Wat gaan we met de uitkomsten doen? Want dát we er iets mee gaan doen, staat vast. In de evaluatie is besloten dat we tot het einde van het jaar de volgende, concrete stappen ondernemen. Omdat de Beleidsraad de opdrachtgever is van dit traject, komt er een inhoudelijke terugkoppeling in de vorm van een korte notitie. Die wordt na bespreking in de Beleidsraad op onze website geplaatst, dus iedereen kan meelezen. In het oktobernummer van de Dominicuskrant vertellen drie deelnemers aan de gespreksavonden over hun bevindingen. Hou die krant in de gaten! En er zijn plannen voor een gemeente-bijeenkomst om de belangrijkste conclusies en aanbevelingen met zoveel mogelijk Dominicusbezoekers te delen en met de meest concrete en doeltreffende ideeën aan de slag te gaan. Met als doel: een (nog meer) open en gastvrije Dominicusgemeente waar oude maar ook nieuwe bezoekers, ongeacht hun leeftijd, zich welkom en thuis voelen.

Maar eh… daar hoeven we natuurlijk niet op te wachten. Op een andere plek gaan zitten, de buurman/-vrouw begroeten en extra koffie uitdelen kan komende zondag al! Doet u mee?

Werkgroep Blikopener 2.0: Janrense Boonstra, Rien Fraanje, Claartje Kruijff, Petra Meijerhof, Mirjam Nieboer, Marjanne Tamminga, Mirjam Wolthuis (tot haar vertrek) 

Hier kun je het eindverslag van de Werkgroep Blikopener lezen: Eindverslag Blikopener

Voorbeden en Zegen door Jannet Delver

uitgesproken zondag 5 juni 2016

Gezegend zijt Gij, onze God, met uw Heilige Geest (herder der ziel),
die mensen voedt en draagt in uw liefde:

voor mensen hier en waar ook ter wereld die steun zoeken,
omdat ze leven in een storm van angst en zorg,
omdat ze eenzaam zijn,
omdat ze vermoeid zijn,
onzeker over hun toekomst,
voor hen bidden wij: voedt Gij hen met uw Licht en draagt Gij hen in uw liefde.


voor mensen die in rouw zijn,
voor al die mensen die zoeken niet weten waar te gaan,
voor mensen die in nood verkeren,
verdreven door de oorlog, zonder huis, zonder bescherming
voor mensen in oorlog met zichzelf,
voor mensen die lijden aan verwarring, of haat
die lijden onder de terreur van anderen,
voor mensen die tekort gedaan zijn
voor hen bidden wij: voedt Gij hen met uw Licht en draagt Gij hen in uw liefde.

voor de sterken onder ons bidden wij, die volhouden, ondanks alles,
voor mensen die bruggen bouwen over de lege plaatsen naast hen,
ja, voor alle namen die wij meedragen in ons hart,
bidden wij in stilte…
voedt Gij hen, voedt Gij ons allen met uw Licht en draagt Gij ons in uw liefde.
Moge het dan zo zijn.

Zegen.

Wij zijn hier bij elkaar oud voor jong, jong voor oud, sterk voor zwak
en zwak voor sterk.
om te herinneren en te bewaren
zodadelijk gaan wij weer naar de afdeling, naar onze eigen plek, de
wereld tegemoet.

Laten wij ons daarin gezegend weten:

De zegen van de Eeuwige onze God, die zich noemen laat IkZal Er Zijn voor jou,
zal u behoeden op de weg die u gaat,
zal het aangezicht over u lichten in genade en barmhartigheid
zal het aangezicht verheffen over u en u vrede geven.

Amen

Kaartje voor Jan Nieuwenhuis

Jan Nieuwenhuis is verhuisd naar Nijmegen:

Zorgcentrum Aqua Viva,  kamer  294N

Heyendaalseweg 290

6525SM  Nijmegen

 

Voorkant Hoog Paars

Pieter van der Ven: Hoog feest voor Paars

Pieter van der Ven maakte onlangs zijn come back met het boekje Hoog feest voor Paars. Bisschopsmotto’s en andere vergeten groenten à la Romana. We moesten er lang op wachten. In 1994 verliet Pieter het Liturgisch Team en sinds hij in 2007 met pensioen ging, moesten we ook zijn artikelen in Trouw missen. Maar het wachten heeft zich geloond. Hoog feest voor Paars is een luchtig boekje vol ‘nutteloze’ roomse kennis die, bij nader inzien, zeer de moeite waard blijkt te zijn. De vergeten groenten worden in stijl opgediend: met veel kennis, vaart en humor. Smakelijke kost, óók voor protestanten… 

Geschreven door: Mirjam Nieboer

Wist u dat aankomend bisschoppen een levensmotto kiezen – een spreuk uit de Bijbel die hun verdere leven met hen meegaat? Pieter van der Ven verzamelde een kleine 7000 van deze bisschopsmotto’s uit alle windstreken en tijden en hield ze tegen het licht. Hij kwam veel clichés tegen maar af en toe werd hij verrast. Een aantal pareltjes deelt hij met ons en hij zet een paar prachtige maar nooit gekozen motto’s op een rij. Neem nou Nihil solliciti sitie  – Maak je nergens bezorgd over. Dat is toch een bemoedigend begin van zo’n loodzware bisschopsloopbaan? Al lezend raak je geïnspireerd om zelf ook een levensmotto te kiezen. Pieter geeft aan het eind van het hoofdstuk 9 tips waar de halfwas bisschop en de lezer meteen mee aan de slag kunnen. Welk motto hij zélf zou kiezen, blijft hier nog even een verrassing…

Voorkant Hoog Paars

Wat die andere vergeten groenten zijn? In het ultra korte tweede hoofdstuk passeert de ‘doodzonde’ van bisschop Alfrink uit 1951 de revue. De auteur geeft een oplossing en doet daarbij een retourticket Jakarta-Amsterdam (Economy Class) cadeau. Hoe dit precies zit, moet u zelf maar lezen. In hoofdstuk 3 ten slotte neemt hij paus Franciscus onder de loep en ontdekt zowaar een paar smetjes op het hagelwitte blazoen. Ach ja, de paus is ook maar een mens.

Hoog feest voor Paars / Pieter van der Ven. 152 pagina’s, geïllustreerd, Uitgeverij U2pi, € 16,50. Het boekje is vanaf zondag 19 mei te koop bij de boekentafel.

Goede Vrijdag

Gebed van Juut Meijer

Bij deze ene
deze ene gekruisigde te midden van zovelen
éen dode,
een mensenkind, god, van jou,
bidden wij:
verlaat ons niet
om heel jouw wereld, om al jouw mensen
verlaat ons niet,
als we bang zijn voor wat ons gebeurt
verlaat ons niet in onze onmacht,
verlaat ons niet als wij ons gezicht afwenden
maar spreek tot ons hart
in het aangezicht van deze ene, jouw geliefde mens

bij wat wie dichtbij zijn te dragen hebben
en bij het grote lijden van zovelen die voor ons géen naam hebben
maar wel de dierbaren van anderen zijn en van u

zo zijn we hier bijeen
en bidden we in het aangezicht van hem:
van Jezus van Nazareth,
jouw kind van hoop op een menselijke wereld
van liefde voor ieder en vrede overal

hoe velen zijn er zo gegaan?
vol van goedheid, jouw goedheid
dromend van vrede, jouw vrede.

weten we wie ze waren?
uit welk verlangen ze leefden?
nog altijd sterven zij
door mensenhanden die niet weten wat ze doen
die zelfgekozen, of meegenomen in een zieke wereld
- uit wat ze dénken dat goed is -
hun medemens verraden en zichzelf.
Soms zijn wij het misschien wel zelf
die wegkijken,
die vervlakt raken en in alles wat gebeurt
ónze kaders niet meer weten te relativeren

bidden wij daarom voor de lijdenden van deze wereld
maar ook voor onszelf
met zoveel moslims, joden, christenen
en al die anderen die in een verscheurde wereld het goede zoeken,
vrede zoeken vanuit welke overtuiging ook
om als we elkaar dreigen kwijt te raken
te gaan waar geen wegen gaan

allen die niet ophouden te dromen van toekomst
voor een wereld waar mensen en kinderen menselijk kunnen leven.
zo bidden we

  • voor allen die vluchten
  • voor de slachtoffers van de aanslagen waar we getuige van waren
  • en voor wie er ten onrechte op aangekeken worden

even bang als wij.

en bidden we ook voor wie dichtbij hun kruis dragen
in eigen kwetsbaarheid of door ziekte
of omdat zij zelf de weg van het sterven moeten gaan.

zo bidden wij om al uw mensen
vooral de minsten onder hen
in wie – we weten het – jouw gelaat ons aankijkt

verlaat ons niet, o god
en dat wij joú niet verlaten
jij die liefde bent
nu en altijd