foto-links

raamdom-gr

Nieuwe Serie: God anno 2.0

Over een verdwenen God en God als open einde, over zwijgen en spreken en de weg van bevrijding Een God die in mensen beweegt en onze verbeelding een kritische spiegel voorhoudt

Of je nu in een kerk komt of niet, wat wij geloven of niet geloven is niet in een paar woorden te zeggen. Als het over God gaat, bestaan er onder kerkgangers even verschillende gedachten en ervaringen als overal elders. Geloven wij in een God die bestaat of is ’bestaan’ als het over God gaat niet het goede woord? Al ervaren we Gods aanwezigheid in het hele leven, in mens en natuur, in heden en toekomst, dan nog blijft God ongrijpbaar verborgen en in essentie een mensenwoord.

Ook onze verbeelding speelt een rol. God komt tot aanschijn vanuit onze verwondering om alles wat bestaat. In ons verlangen als mens geborgen te zijn, in onze hoop op een toekomst van gerechtigheid en vrede die er nu nog niet zijn en ook in ons besef dat we ondanks alle verdeeldheid in de wereld uit dezelfde grond geboren zijn.

Maar God wordt ook misbruikt door wie zich teveel ‘verbeeldt’, voor macht en geweld. Mede daarom is ons godsgeloof altijd in verandering, willen we er soms niet mee te maken hebben en is het noodzakelijk ons telkens opnieuw te bezinnen in een wereld waarin God voor menigeen ‘verdween’ en een verwarrend woord werd.

Is God nog de God van onze jeugd of kan God ook meegroeien God in de tijd? Zoals in de verhalen van de Schrift een God van trekkers en nomaden een God van stedelingen en instituties werd, maar ook weer een God van bevrijding in plaats van ‘status quo’. Zo maken ook wij veranderingen door als het over God gaat. Kan God nog persoonlijk zijn, of spreken we liever in abstracties? Kunnen we over God maar het beste zwijgen of is het geboden over wat ons en onze wereld te boven gaat altijd opnieuw te blijven spreken?

In deze serie willen we kritische vragen stellen maar ook vieren en blijven zoeken. Misschien blijkt er dan toch iets te zeggen voor het wonderlijke talent van de liturgie boven onszelf uit te zingen en voor de ervaring van ‘mysterie’, maar ook tegendraads verlangen, gerechtigheid en verbinding een blijvende plaats in te ruimen. Als een persoonlijk appèI: in , voor en boven ons uit.

Vier zondagen houden we ons bezig met onze omgang met God, die nooit vaststaat. ‘’Die is, die was en die komen zal’’, zeiden ze vroeger. Een geheim dat we kunnen blijven zoeken, maar dat niet gauw zal worden gevonden. Misschien moet je dat laatste ook vooral niet willen.

Zondag 12 januari – God: Alles of Niets

Als God al schept, is het vooral onrust, lijkt het wel. Tussen culturen, tussen volken en soms ook nog in ons eigen hart. Zijn we zonder God beter af? Of zijn er toch goede redenen voor God plaats in te blijven ruimen? Een God die nooit is vast te leggen in een woord, maar een open einde heeft. Een God die nooit alleen maar ’is’, maar vooral ‘zal zijn’.

Lezingen uit Exodus 33 en Etty Hillesum, Het verstoorde leven
Overweging: Juut Meijer

Zondag 19 januari – God de Drie-Ene: dansen met God

Het lijkt een gekmakende stelling: God is Drie-Een. Maar je wordt er alleen maar kriegel van als je gaat rekenen. Als je gaat kijken, horen, ruiken, proeven en voelen dan zie je dat het klopt: altijd is er ruimte, vorm, leven. Altijd nodigt het je uit om mee te doen. En altijd gaat het je begrip te boven. Kun je leven zonder God? De vraag is ridicuul als je gaat zien dat God het leven zelf is.

Lezingen:Psalm 139 en Koos van Zomeren, Over meesjes.
Overweging: Arjan Broers

Zondag 26 januari – God de Bevrijder: actie en contemplatie

‘De behoefte aan God is de voornaamste behoefte van onze tijd’, stelt Roger Garaudy. ‘Het overleven van de mensheid en haar zin staan op het spel.’ Maar om wat voor God gaat het dan? In het evangelie is God allereerst een appèl. Jezus heeft slechts enkele woorden nodig om zijn leerlingen te leren bidden. Meteen daarop volgt de aansporing om in beweging te komen: ‘Zoek, en je zult vinden!’ Zo ook voor Garaudy: ‘Het heeft geen zin tegen iemand die geboeid is te zeggen: God bevrijdt je, als ik niets doe om zijn boeien te verbreken.’

Lezingen: Lucas 11, 1-13 en Roger Garaudy, Hebben wij God nodig? (1993)
Overweging: Germain Creyghton

Zondag 2 februari – God persoonlijk

Ook al is God niet hetzelfde als een persoon, je kunt wel een persoonlijke band hebben met God. Hoe zou dat kunnen zijn? Wij blijven- net als Mozes – oeroude vragen stellen naar wie we zijn (wie ben ik om naar de farao te gaan om de Israëlieten te bevrijden?) en wie God is (wat zeg ik als ze mij vragen naar Uw naam?) – generatie op generatie. Middenin het geëngageerde verhaal van de uittocht blijkt God ook een God van personen te zijn. God kan op heel verschillende manieren betekenis hebben, voor ieder weer anders maar die God is niet zomaar los te verkrijgen Hij openbaart zich in verbond met al die zoekende, twijfelende, protesterende en getuigende zielen die voor ons kwamen.

Lezingen: Exodus 3 en Nadia Bolz-Weber en Rachel Held Evans
Overweging: Claartje Kruijff

Vrouwenweekend 2020

Lieve Dominicusvrouwen,

Voor het dertiende jaar wordt het Dominicusvrouwenweekend voor en door vrouwen georganiseerd! Ieder jaar weer een bijzonder evenement waar verrassende dingen gebeuren. Het weekend vindt plaats op 7 en 8 maart 2020 in het Zeehuis in Bergen aan Zee.

Aan de hand van het thema ‘Zintuigen aan Zee’ wordt het programma voor het weekend samengesteld. De workshops door en voor vrouwen zijn divers en geven een extra dimensie aan het weekend. Heb je ideeën of wil je een workshop geven? Laat het ons weten!

We hopen weer op een actieve en inspirerende inbreng van deelnemers. Iedereen kan naar eigen mogelijkheden meedoen aan de workshops, de kledingruilbeurs, wandelingen, maaltijden, enz.  Naast aandacht voor het thema is er veel ruimte voor ontmoeting en genieten van de omgeving. Zo hebben we o.a. een kleding- en boekenruilbeurs waar een aantal vrouwen actief bij betrokken is met kleding- en kleuradviezen, kleine modeshows en vooral veel plezier met het passen van de kleding en het uitzoeken van accessoires en sieraden. De meest gehoorde uitspraken tijdens en na het weekend zijn; verbondenheid, vertrouwen, gezelligheid en creativiteit. Maar vooral veel verdieping en plezier met elkaar! Kortom een heerlijk weekend weg, waarin ruimte is voor voor rust maar ook voor activiteit.

Er is plaats voor 40 vrouwen. Een traplift is aanwezig voor degenen die slecht ter been zijn. Diverse vrouwen hebben aangeboden deelnemers die met het openbaar vervoer komen van en naar station Alkmaar te halen en te brengen. Dus ook dat hoeft geen belemmering te zijn!
Wil je een 1persoonskamer dan kan je dat regelen via het Zeehuis.
Er is ook gelegenheid om één dag aan het weekend deel te nemen.
Zijn de kosten een bezwaar? Het Solidariteitsfonds kan uitkomst bieden!

Op 26 januari 2020 vindt na de dienst in de grote zaal van de pastorie een kennismaking en informatiebijeenkomst plaats.

Voor vragen en informatie kun je contact opnemen met
Annemarie van der Voet of Hannnie Bulsink (contactgegevens via het secretariaat).

Aanmelden kan via email (ook als je één dag kan/wilt komen):  DominicusVW@gmail.com

We hopen weer op een mooi en inspirerend weekend!

Vriendelijke groet,

Tineke Dijkstra, Hannie Bulsink, Anselma van der Gulik, Veronique Schol, Annemarie van der Voet

Programma Open Huis 2019

U vindt het programma van het 50e Open Huis hier !

Open voor het onverwachte – Advent en Kerst 2019

Maar wie de Levende verwacht krijgt nieuwe kracht: hij slaat zijn vleugels uit als een adelaar, hij loopt maar wordt niet moe, hij rent maar raakt niet uitgeput.” Jes. 40,31

Advent is in het liturgische jaar de tijd van verwachting, ruimte maken in onszelf voor een nieuw begin. We lezen in het evangelie van Lucas de aankondigingen van de geboorte van Johannes en van Jezus. In beide situaties is de zwangerschap onverwacht. Het doorbreekt het normale en is daarmee ook ongemakkelijk; zowel Zacharias als Maria reageren aanvankelijk met verzet in de trant van: “hoe kan dat nu waar zijn?” Misschien herkennen we allemaal wel iets van die houding. Als een onverwachte gebeurtenis zich voordoet, die je leven op z’n kop zet, hebben we gemakkelijk de neiging te willen vasthouden aan het oude. Maar de schok gaat in de verhalen in het begin van het Lucas-evangelie over in het verwachten van het onverwachte, de zwangerschappen staan symbool voor het aanvaarden van het mysterie en het antwoord geven op een onvermoede roeping.

Ontvankelijk zijn is niet gemakkelijk in een tijd waarin beheersing en eigen keuzes centraal staan, waarin we veiligheid en voorspelbaarheid tot hoogste waarden hebben gekroond. En toch: de verhalen die we deze adventsperiode lezen kunnen ons meer zicht geven op wat zich in alle tijden aandient: onverwachte ontmoetingen en gebeurtenissen die ons vrij maken en ruimte scheppen voor leven op een nieuwe manier. Kan vandaag, in ons leven zo’n onverwachte gebeurtenis de bode zijn van een onvermoede roeping, of tot leven met nieuwe bezieling?

Wij vermoeden dat het voor jong en oud een verschil uitmaakt of we om kunnen gaan met het onverwachte dat op ons toe komt. Dat dat iets met geloof te maken heeft. En wat dat dan precies is en hoe je dat kunt oefenen? Dat gaan we met elkaar onderzoeken in deze advent.

De lezingen deze tijd worden gekozen uit het Lucasevangelie

Zondag 1 december, 1e Advent: Met stomheid geslagen
Tegen de achtergrond van het denken in termen van maakbaarheid, beheersing en meetbaarheid is het onverwachte als snel ongewenst. Iets anders krijgen dan op je verlanglijstje staat is een teleurstelling. Onverwacht bezoek is onhandig. En wat te denken van de niet verwachte zwangerschap in het begin van het Lucas-evangelie waarover we deze eerste zondag van de advent lezen? Tegelijk kan een onverwachte ontmoeting ook een onverwacht geschenk zijn. Een mislukking kan een nieuw perspectief openen, zicht geven op wat je nog niet kon zien. Omgaan met het onverwachte is leven tussen hoop en vrees. Hoe doe jij dat?

Lezing: Lucas 1: 5-25. De aankondiging aan Zacharias en Elisabeth.
Overweging door Marcel Elsenaar

Zondag 8 december, 2e Advent: De lofzang van Zacharias
Als we het ‘ik’ centraal stellen in wat we voelen, waarnemen, denken en doen, kunnen we dan nog ooit geraakt worden door iets nieuws, door een gebeuren dat ons bestaan in een nieuw perspectief stelt? Zacharias ziet eerst samen met zijn vrouw Elisabeth geen toekomst meer: ze zijn oud, hun leven is ‘voltooid’. Als hem de geboorte van een kind wordt aangekondigd, wil hij daar eerst niets van weten. In het verhaal wordt hem dan letterlijk het zwijgen opgelegd. De situatie verandert radicaal als hij samen met Elisabeth onverwacht toch een zoon krijgt en vader wordt. Het zwijgen slaat om in lofzang en dankgebed om het bestaan, in een woordenwaterval waarmee alles wat hij voelt, waarneemt, denkt en doet even radicaal van betekenis verandert.

Lezing: Lucas 1: 57-80
Overweging door Germain Creyghton

Zondag 15 december, 3e Advent: De annunciatie en het Magnificat
De annunciatie is haast nog bekender als beeld dan als verhaal. Annunciatie-iconen zijn er in allerlei soorten. Zelfs in de klassieke iconen is er variatie: die prachtige van Fra Angelico met Maria, al een vrouw, en de engel net aangevlogen met een duifje met goud; of de Taizé icoon, Maria en de engel haast als vrienden; of soms is de engel net weg en zie je Maria die, bijbel op schoot, de woorden in haar hart bewaart. Interpretaties die verschillende aspecten van het verhaal uitlichten. In de moderne varianten speelt men vaak ook met het verhaal zelf. Soms verdwijnt de engel compleet uit het scenario, bijvoorbeeld met Maria als girl next door die de pil is vergeten; of je ziet Maria met haar vriendin en een buisje sperma.
Traditioneel zijn iconen vergezichten op God en het leven vanuit de diepste dimensie (liefde, licht). Wat zien we eigenlijk, als we erdoorheen kijken?

Lezing: Lucas 1: 26-56
Overweging door Annewieke Vroom

Zondag 22 december, 4e Advent: Marta en Maria. Meditatieve viering
In deze laatste viering vlak voor kerst kijken we met Marta en Maria hoe we in deze drukke tijd van kerstdiners, Open Huis, cadeaus, versiering, boodschappenlijstjes nog steeds kunnen oefenen in het openstaan voor wat op ons toekomt. Hoe houd je ondanks, of dankzij, of misschien juist zonder planning ruimte voor het mysterie van kerstmis, de komst van de Messias?

Lezing: Lucas 10
Overweging door Eva Martens

De vieringen met Kerstmis, Oudjaar en Driekoningen sluiten bij deze serie aan:

Dinsdag 24 december, Kerstavond, 19.00 en 22.00
Voor deze diensten worden toegangskaarten verkocht op 8, 15 en 22 december – klik daarvoor hier

Overweging door Henk Hillenaar
Voor meer informatie klik hier

Zondag 29 december, Oudjaar

Overweging door André Wesche

Zondag 3 januari, Epifanie

Overweging door Agnes Grond

Open Huis 2019 – 50e editie

Vrijwilligers 2019

Wilt u bij de 50e editie zijn? De inschrijving voor vrijwilligers is weer geopend – klik op deze link om u aan te melden.

Bekijk het programma hier !

Aanmelding Projecten Extra Collecte 2020

Voor de maandelijkse collecte ten bate van projecten buiten de Dominicus kunnen voor 2020 nieuwe aanvragen worden aangemeld.
De collectes zijn in solidariteit met de zwaksten in de samenleving (zowel in binnen- als buitenland) en de opbrengst dient hen ten goede te komen.
Een project heeft een collectieve bestemming en is dus geen ondersteuning van één of enkele individuele mensen. De projecten zijn kleinschalig en ontvangen geen of minimale overheidssubsidies, waarbij onze voorkeur uitgaat uit naar projecten die streven naar ontwikkeling van mensen in zelfredzaam- en zelfstandigheid. Projecten die al eerder (minimaal 2 jaar geleden) in aanmerking zijn gekomen voor een collecte, kunnen opnieuw een aanvraag indienen.
De aanmelding met een uitgebreide zelf geschreven beschrijving van het project kan uitsluitend schriftelijk worden ingestuurd naar het secretariaat van de Dominicus t.a.v. de Collectencommissie of via email: dickmanten@hotmail.com

Aanvragen voor de eerstvolgende beoordeling dienen vòòr 1 januari 2020 te zijn toegestuurd.

Nieuwe Serie: Water

Waterstromen en woestijnen – water in tijden van klimaatcrisis

 project: ID 140877903 © Rasica | Dreamstime.com

Door de hele bijbel heen vinden we beelden van de belangrijke rol die water speelt in de schepping. Water als een oerzee, een grote vloed, stromende rivieren, een zee die splijt, en bronnen die levend water geven. Water is een bron van leven én een bedreigende factor en waar we niet zonder kunnen.

Hetzelfde beeld komt naar voren als je de kranten doorbladert. De klimaatcrisis zorgt voor grote onvoorspelbare veranderingen in de waterstromen, zorgt voor extreem weer en zeespiegelstijging, voor extreme droogte en grote afname van biodiversiteit.

In deze serie staan we stil bij het water. Niet alleen vanuit het perspectief van de mens, maar ook vanuit het perspectief van de schepping. Alles wat in beweging is maakt ons duidelijk hoe ons leven verbonden is met het geheel. De huidige situatie vraagt om een ommekeer in onze manier van denken en doen. Wat geeft ons hoop in de scenario’s waar we mee te maken kunnen krijgen. En misschien is het water, de rivier ook een inspirerend symbool voor onze innerlijke houding, een ommekeer die al in de doop tot uitdrukking komt?

Zondag 10 november: Water als bron en bedreiging

Bijbelse verhalen gaan vooral over mensen en hun onderlinge verhoudingen. Toch zijn er een paar verhalen die laten zien hoe het lot van mensen verbonden is met dat van de hele schepping. Er wordt zelfs een verband gelegd tussen natuurrampen en menselijk gedrag. Welke inzichten verliezen we telkens weer uit het oog, als het gaat over de relatie mens en natuur? Wat hebben de veranderende waterstromen ons te vertellen?

Lezing: Habakuk 3 & De Muur, John Lanchester
Overweging door Marcel Elsenaar

Zondag 17 november: Waar zullen wij onze hoop op vestigen?

Als water schaarser wordt in grote wereldsteden en op het platteland, als de zeespiegel stijgt in de delta’s waar we wereldsteden hebben gebouwd, wat zal dat met ons doen? Luisteren we naar de technici die werken aan oplossingen, of naar de onheilsprofeten die oproepen tot gedragsverandering? Of kunnen we er op vertrouwen dat God nooit laat varen, het werk van zijn handen? Waar zullen we onze hoop op vestigen, en hoe kunnen we ook goed zorgen voor jongere generaties?

Lezing: Jona 2: het gebed van Jona & Hoop, Joris Luyendijk
Overweging door Juut Meijer

Zondag 24 november: Worden als het water (doopviering)

Water heeft een belangrijke plaats in tal van tradities. Confucius, een van de belangrijkste Chinese denkers, roept ons op ons op naar een rivier te kijken om te leren hoe we moeten leven. In onze eigen joods-christelijke traditie vervult water een belangrijke functie bij het doopritueel en is levend water beeldspraak voor God. Hoe kan water ons inspireren, spiegelen, helen?

In deze dienst worden 7 kinderen gedoopt en 1 kind gezegend.

Lezing: Ezechiël 47: 1-12 & Confucius en de loop van het water
Overweging door Colet van der Ven

Achtergrond:
Deze serie is geïnspireerd door de Internationale conferentie die het studiecentrum voor duurzaamheid en theologie organiseert op 6 november, waarbij patriarch Bartholomeus van de Orthodoxe kerken en kardinaal Turkson aanwezig zullen zijn, met afgevaardigden van een aantal grote wereldsteden die elk een watervraagstuk zullen inbrengen . www.vu.nl/watersymposium

Credit photo: project: ID 140877903 © Rasica | Dreamstime.com

Nieuwe serie: Emoties…

Iets gaat je aan…

Literatuur, film, muziek maar ook de bijbel zijn doordrenkt van emoties, door de filosoof Frans Jacobs bondig omschreven als “Iets gaat je aan, er is iets mee, en je wilt iets doen”.

En dat we geraakt zijn en willen handelen wordt zichtbaar in ons lichaam. Onze gezichtsuitdrukking verandert, we blozen of bibberen, we krimpen in elkaar of strekken onze handen uit. Het zijn uitingen van wat zich op dat moment in ons binnenste afspeelt.

Angst, vreugde , schaamte, verdriet en woede zijn vijf basisemoties waarmee ieder mens in zijn leven te maken krijgt. Hoe kleuren deze emoties ons handelen, onze relaties, ons Godsbeeld? Wat hebben ze ons te zeggen, wat kunnen we van hen leren, en hoe kunnen we er op een constructieve manier mee omgaan?

Zondag 6 oktober: Angst

Het woord angst stamt af van angustia dat nauwte betekent. Het spectrum van benauwenissen dat we kennen is groot. Varieert van extreem tot irreëel tot meer ‘gewoon’ als angst voor eenzaamheid, ziekte en verlies. Maar zijn angsten alleen maar benauwend en verstikkend of kunnen ze ook bevrijdend werken? Wie zouden we zijn zonder onze angsten?

Lezing: Rex Brico: Ontmoetingen aan de Jabbok, Jeremia 1: 4-10

Overweging door Colet van der Ven

Zondag 13 oktober: Vreugde

Jezus zegt tegen de Samaritaanse vrouw: wie dit water drinkt dat ik te drinken geef zal nooit meer dorst krijgen. Vreugde is iets anders dan alle hoogtepunten en successen die we met elkaar op social media delen. Het is ook niet perse hetzelfde als genieten. En het is ook niet het tegenoverstelde van verdriet, geloof ik. Laten we samen wat dieper nadenken over vreugde.

Lezing: Johannes 4: 5-15

Overweging door Claartje Kruijff

Zondag 20 oktober: Woede

Woede ontstaat uit gefrustreerde verlangens en teleurgestelde liefde. Wanneer woede vooral door eigenbelang en eigenliefde gevoed wordt, kan dit gevoel al gauw ook gevaarlijk zijn. Een extreem voorbeeld hiervan vinden we in het beroemde verhaal van Herman Melville over kapitein Achab die, in zijn woedende en wraakzuchtige strijd met de witte walvis Moby Dick, niet alleen zichzelf maar de gehele bemanning van zijn schip mee de dood injaagt. Wanneer daarentegen in iemands woede de liefde voor de ander die de woede wekt toch belangrijk blijft, kan woede in vergeving verkeren en zelfs het begin zijn van nieuw leven, nieuwe liefde. Een extreem voorbeeld hiervan is Gods eigen woede zoals die door de profeet Hosea verhaald wordt.

Hosea 2

Overweging door Henk Hillenaar

Zondag 27 oktober: Schaamte

Schaamte is een tweesnijdende emotie, enerzijds kan iemand zich letterlijk ‘dood schamen’ – een levensgevaarlijke emotie, die mensen ten gronde kan richten. In die zin is schaamte een volksgericht tegen alles wat afwijkt van het ‘normale’ en ‘collectieve’.

Anderzijds kan schaamte ook een intuïtieve functie vervullen – je kan je als Nederlander schamen voor het slavernijverleden, terwijl je persoonlijk niet schuldig bent. Genesis begint zo ongeveer met schaamte, en wij kunnen dat boek nog lang niet sluiten.

Lezing: Genesis

Overweging door Stephan Sanders

Zondag 3 november, Allerzielen: Verdriet

Verdriet is de keerzijde van liefde; liefde die pijn doet omdat we degene die we liefhebben zo node missen. In de Bijbel komen we wonderlijke verhalen tegen waarin de dood wordt overwonnen, waarin de dood maar een tijdelijke ‘slaaptoestand’ is die met een eenvoudig woord teniet gedaan kan worden. Maar wat kunnen we daar vandaag mee, hoe kunnen we troost vinden in die verhalen juist wanneer we in deze viering de namen noemen, hardop of in stilte, van degenen die we hebben verloren, die niet meer wakker zullen worden hoe graag we dat ook zouden willen? In de laatste van de serie over emoties verkennen we verdriet. Ieders verdriet is uniek, zoals geen twee liefdes hetzelfde zijn. Toch delen we de ervaring met allen en is de traditie van Allerzielen en de soortgelijke en vroegere vormen van dit feest eeuwenoud en universeel: samen te gedenken, verdriet en verhalen te delen, het leven te vieren, met elkaar verbonden te zijn en met hen die we missen.

Lezing: Johannes 11: 1-44

Overweging door Eva Martens

(afbeelding naar Chagall: Elijah op Karmel, ets – tekening door F. Lobbrecht)

Bericht uit de Beleidsraad 19 (oktober 2019)

Het nieuwe seizoen is weer begonnen na die lange warme zomer. Het buiten zitten – haast verplicht als het mooi weer is – hoeft niet meer nu de dagen weer korter en koeler worden.

We ‘mogen’ weer lekker binnen zitten.

In de eerste reeks vieringen hebben we ons bezonnen op de diverse betekenissen die het woord ‘huis’ voor ons kan hebben. En dat kan gaan van onze eigen binnenkamer tot de aarde en de kosmos. ‘Muren van huid, ramen als ogen’ zingen we over ons kerkgebouw, maar dat past net zo goed op andere huizen en thuizen. Want overal zijn het de mensen die het huis bewonen. En zo bewonen wij de Dominicus.

Dat bewonen van ons huis doen we van nu af zonder onze ‘nestor’ en oudste Dominicaan, Jan Nieuwenhuis, die eind augustus overleed op hoge leeftijd. De druk bezochte uitvaart maakte wel duidelijk dat hij bij ons zeer geliefd was. En is, want zelf zei hij immers “er zal een dag aanbreken dat dit lijf zegt: daag …(-) maar ik ben niet dood. Een mens is veel meer dan een machine, dan dit”. En dat hebben we bekrachtigd met het in de geest van Jan drinken van een glaasje en daarbij zeggen of denken of misschien zelfs roepen ‘est, est, est’. Wij blijven hem eren als een van degenen die de basis van onze gemeente legde en door de jaren heen zoveel voor ons betekende.

Nu is het vergaderseizoen weer geopend, de diverse werkgroepen zijn druk aan de slag met het lopende werk en nieuwe plannen.  Momenteel valt daar niet zo veel over te melden, in de beleidsraad zijn het vooral vergaderonderwerpen die op voortgang van processen duiden: het beleidsplan 2020-2023, het bezoekersbestand, de contacten met de aandachtsvelden diaconaat, pastoraat, liturgie en beheer. We nodigen regelmatig vertegenwoordigers van een werkgroep of subwerkgroep uit, als mogelijkheid om elkaar te ontmoeten en te vertellen waar we mee bezig zijn, waarbij ook vragen of problemen besproken worden die zich voordoen. Het pastoraal team, bestaande uit Juut Meijer en Eva Martens, is regelmatig te gast in onze vergaderingen. En tussendoor is er vaak contact tussen degene uit de BR die het aandachtsveld onder zijn of haar hoede heeft en de betreffende werkgroep.

Wat extra aandacht vergt en ook krijgt zijn de a.s. verkiezingen voor twee nieuwe leden van de BR. Jop Mendelts en Tineke Dijkstra, die de verkiezingscommissie vormen, zijn bezig met de voorbereidingen hiervan en vooral met het werven van gegadigden. Vorig jaar kon er geen verkiezing plaats vinden vanwege het ontbreken van kandidaten, we hopen dit jaar dat het anders gaat. In de orde van dienst of op de website vindt u gegevens over de wijzen van het aanmelden van u zelf als kandidaat of het noemen van namen van bezoekers die u geschikt lijken voor deze functie. En aarzel niet om u kandidaat te stellen. De beleidsraad is een clubje mensen die in goede harmonie het wel en wee van de gemeente volgen, bespreken en (bege)leiden. Het is natuurlijk niet niks, het kost ook tijd, maar het is niet zo moeilijk dat u het niet zou kunnen! We doen het met elkaar en dan tellen alle talenten mee en versterken elkaar.

We houden u op de hoogte van de gang van zaken in de gemeente en hopen dat we met z’n allen een mooi kerkelijk seizoen tegemoet gaan.

Met vriendelijke groet, namens de beleidsraad,

Joanne Kruijswijk Jansen

Inzameling voedselbank 6 oktober

We leven weer in een periode van het jaar dat het veel gaat over koopplaatjes en dit jaar vooral dat het allemaal beter wordt.

Toch zijn er veel mensen die met wat ze aan salaris of uitkering krijgen niet rond kunnen komen en zijn aangewezen op de Voedselbank.

We kunnen deze mensen toch niet in de kou laten staan? Vaak gaat het ook om gezinnen met jonge kinderen of alleenstaande ouderen die alleen van de AOW moeten leven.

Jaarlijks houden we in de Dominicus een inzameling voor de Voedselbank.

Op zondag 6 oktober is er gelegenheid voor en na de dienst voedsel in te leveren, achterin de kerk.

Het gaat dan om houdbare producten in pak, blik of fles. De heer Jos Simis zorgt er dan voor dat alles maandag 7 oktober naar het centrale depot in de Houthaven wordt gebracht.

We hopen op een grote bereidheid van u allen.

Mocht u op 6 oktober in de Dominicus zijn en toch nog wat zijn vergeten, dan is daar altijd nog de Wereldwinkel.

– de werkgroep Diakonaat