foto-links

raamdom-gr

Nieuwe serie: Emoties…

Iets gaat je aan…

Literatuur, film, muziek maar ook de bijbel zijn doordrenkt van emoties, door de filosoof Frans Jacobs bondig omschreven als “Iets gaat je aan, er is iets mee, en je wilt iets doen”.

En dat we geraakt zijn en willen handelen wordt zichtbaar in ons lichaam. Onze gezichtsuitdrukking verandert, we blozen of bibberen, we krimpen in elkaar of strekken onze handen uit. Het zijn uitingen van wat zich op dat moment in ons binnenste afspeelt.

Angst, vreugde , schaamte, verdriet en woede zijn vijf basisemoties waarmee ieder mens in zijn leven te maken krijgt. Hoe kleuren deze emoties ons handelen, onze relaties, ons Godsbeeld? Wat hebben ze ons te zeggen, wat kunnen we van hen leren, en hoe kunnen we er op een constructieve manier mee omgaan?

Zondag 6 oktober: Angst

Het woord angst stamt af van angustia dat nauwte betekent. Het spectrum van benauwenissen dat we kennen is groot. Varieert van extreem tot irreëel tot meer ‘gewoon’ als angst voor eenzaamheid, ziekte en verlies. Maar zijn angsten alleen maar benauwend en verstikkend of kunnen ze ook bevrijdend werken? Wie zouden we zijn zonder onze angsten?

Lezing: Rex Brico: Ontmoetingen aan de Jabbok, Jeremia 1: 4-10

Overweging door Colet van der Ven

Zondag 13 oktober: Vreugde

Jezus zegt tegen de Samaritaanse vrouw: wie dit water drinkt dat ik te drinken geef zal nooit meer dorst krijgen. Vreugde is iets anders dan alle hoogtepunten en successen die we met elkaar op social media delen. Het is ook niet perse hetzelfde als genieten. En het is ook niet het tegenoverstelde van verdriet, geloof ik. Laten we samen wat dieper nadenken over vreugde.

Lezing: Johannes 4: 5-15

Overweging door Claartje Kruijff

Zondag 20 oktober: Woede

Woede ontstaat uit gefrustreerde verlangens en teleurgestelde liefde. Wanneer woede vooral door eigenbelang en eigenliefde gevoed wordt, kan dit gevoel al gauw ook gevaarlijk zijn. Een extreem voorbeeld hiervan vinden we in het beroemde verhaal van Herman Melville over kapitein Achab die, in zijn woedende en wraakzuchtige strijd met de witte walvis Moby Dick, niet alleen zichzelf maar de gehele bemanning van zijn schip mee de dood injaagt. Wanneer daarentegen in iemands woede de liefde voor de ander die de woede wekt toch belangrijk blijft, kan woede in vergeving verkeren en zelfs het begin zijn van nieuw leven, nieuwe liefde. Een extreem voorbeeld hiervan is Gods eigen woede zoals die door de profeet Hosea verhaald wordt.

Hosea 2

Overweging door Henk Hillenaar

Zondag 27 oktober: Schaamte

Schaamte is een tweesnijdende emotie, enerzijds kan iemand zich letterlijk ‘dood schamen’ – een levensgevaarlijke emotie, die mensen ten gronde kan richten. In die zin is schaamte een volksgericht tegen alles wat afwijkt van het ‘normale’ en ‘collectieve’.

Anderzijds kan schaamte ook een intuïtieve functie vervullen – je kan je als Nederlander schamen voor het slavernijverleden, terwijl je persoonlijk niet schuldig bent. Genesis begint zo ongeveer met schaamte, en wij kunnen dat boek nog lang niet sluiten.

Lezing: Genesis

Overweging door Stephan Sanders

Zondag 3 november, Allerzielen: Verdriet

Verdriet is de keerzijde van liefde; liefde die pijn doet omdat we degene die we liefhebben zo node missen. In de Bijbel komen we wonderlijke verhalen tegen waarin de dood wordt overwonnen, waarin de dood maar een tijdelijke ‘slaaptoestand’ is die met een eenvoudig woord teniet gedaan kan worden. Maar wat kunnen we daar vandaag mee, hoe kunnen we troost vinden in die verhalen juist wanneer we in deze viering de namen noemen, hardop of in stilte, van degenen die we hebben verloren, die niet meer wakker zullen worden hoe graag we dat ook zouden willen? In de laatste van de serie over emoties verkennen we verdriet. Ieders verdriet is uniek, zoals geen twee liefdes hetzelfde zijn. Toch delen we de ervaring met allen en is de traditie van Allerzielen en de soortgelijke en vroegere vormen van dit feest eeuwenoud en universeel: samen te gedenken, verdriet en verhalen te delen, het leven te vieren, met elkaar verbonden te zijn en met hen die we missen.

Lezing: Johannes 11: 1-44

Overweging door Eva Martens

(afbeelding naar Chagall: Elijah op Karmel, ets – tekening door F. Lobbrecht)

Bericht uit de Beleidsraad 19 (oktober 2019)

Het nieuwe seizoen is weer begonnen na die lange warme zomer. Het buiten zitten – haast verplicht als het mooi weer is – hoeft niet meer nu de dagen weer korter en koeler worden.

We ‘mogen’ weer lekker binnen zitten.

In de eerste reeks vieringen hebben we ons bezonnen op de diverse betekenissen die het woord ‘huis’ voor ons kan hebben. En dat kan gaan van onze eigen binnenkamer tot de aarde en de kosmos. ‘Muren van huid, ramen als ogen’ zingen we over ons kerkgebouw, maar dat past net zo goed op andere huizen en thuizen. Want overal zijn het de mensen die het huis bewonen. En zo bewonen wij de Dominicus.

Dat bewonen van ons huis doen we van nu af zonder onze ‘nestor’ en oudste Dominicaan, Jan Nieuwenhuis, die eind augustus overleed op hoge leeftijd. De druk bezochte uitvaart maakte wel duidelijk dat hij bij ons zeer geliefd was. En is, want zelf zei hij immers “er zal een dag aanbreken dat dit lijf zegt: daag …(-) maar ik ben niet dood. Een mens is veel meer dan een machine, dan dit”. En dat hebben we bekrachtigd met het in de geest van Jan drinken van een glaasje en daarbij zeggen of denken of misschien zelfs roepen ‘est, est, est’. Wij blijven hem eren als een van degenen die de basis van onze gemeente legde en door de jaren heen zoveel voor ons betekende.

Nu is het vergaderseizoen weer geopend, de diverse werkgroepen zijn druk aan de slag met het lopende werk en nieuwe plannen.  Momenteel valt daar niet zo veel over te melden, in de beleidsraad zijn het vooral vergaderonderwerpen die op voortgang van processen duiden: het beleidsplan 2020-2023, het bezoekersbestand, de contacten met de aandachtsvelden diaconaat, pastoraat, liturgie en beheer. We nodigen regelmatig vertegenwoordigers van een werkgroep of subwerkgroep uit, als mogelijkheid om elkaar te ontmoeten en te vertellen waar we mee bezig zijn, waarbij ook vragen of problemen besproken worden die zich voordoen. Het pastoraal team, bestaande uit Juut Meijer en Eva Martens, is regelmatig te gast in onze vergaderingen. En tussendoor is er vaak contact tussen degene uit de BR die het aandachtsveld onder zijn of haar hoede heeft en de betreffende werkgroep.

Wat extra aandacht vergt en ook krijgt zijn de a.s. verkiezingen voor twee nieuwe leden van de BR. Jop Mendelts en Tineke Dijkstra, die de verkiezingscommissie vormen, zijn bezig met de voorbereidingen hiervan en vooral met het werven van gegadigden. Vorig jaar kon er geen verkiezing plaats vinden vanwege het ontbreken van kandidaten, we hopen dit jaar dat het anders gaat. In de orde van dienst of op de website vindt u gegevens over de wijzen van het aanmelden van u zelf als kandidaat of het noemen van namen van bezoekers die u geschikt lijken voor deze functie. En aarzel niet om u kandidaat te stellen. De beleidsraad is een clubje mensen die in goede harmonie het wel en wee van de gemeente volgen, bespreken en (bege)leiden. Het is natuurlijk niet niks, het kost ook tijd, maar het is niet zo moeilijk dat u het niet zou kunnen! We doen het met elkaar en dan tellen alle talenten mee en versterken elkaar.

We houden u op de hoogte van de gang van zaken in de gemeente en hopen dat we met z’n allen een mooi kerkelijk seizoen tegemoet gaan.

Met vriendelijke groet, namens de beleidsraad,

Joanne Kruijswijk Jansen

Inzameling voedselbank 6 oktober

We leven weer in een periode van het jaar dat het veel gaat over koopplaatjes en dit jaar vooral dat het allemaal beter wordt.

Toch zijn er veel mensen die met wat ze aan salaris of uitkering krijgen niet rond kunnen komen en zijn aangewezen op de Voedselbank.

We kunnen deze mensen toch niet in de kou laten staan? Vaak gaat het ook om gezinnen met jonge kinderen of alleenstaande ouderen die alleen van de AOW moeten leven.

Jaarlijks houden we in de Dominicus een inzameling voor de Voedselbank.

Op zondag 6 oktober is er gelegenheid voor en na de dienst voedsel in te leveren, achterin de kerk.

Het gaat dan om houdbare producten in pak, blik of fles. De heer Jos Simis zorgt er dan voor dat alles maandag 7 oktober naar het centrale depot in de Houthaven wordt gebracht.

We hopen op een grote bereidheid van u allen.

Mocht u op 6 oktober in de Dominicus zijn en toch nog wat zijn vergeten, dan is daar altijd nog de Wereldwinkel.

– de werkgroep Diakonaat

Collecte via Givt

Sinds begin september 2019 kunt u via uw mobiele telefoon bijdragen aan de collectes (ook vanaf thuis !) Dat gaat via de app Givt.

De handleiding vindt u hier

In Memoriam Jan Nieuwenhuis

Jan Nieuwenhuis

Jan Nieuwenhuis, foto: Arjan Broers

Jan Nieuwenhuis (1924-2019) – Geliefd Dominicaan

In de oudste lagen van mijn ziel,
waar hij van stenen is gemaakt,
bloeit als een gaaf ontkleurd fossiel,
de stenen bloem van uw gelaat.

Ik kan mij niet van U bevrijden,
er bloeit niets in mijn steen dan Gij,
de oude weelden zijn voorbij.
Maar niets kan mij meer van U scheiden.
– Vasalis

Een geliefd Dominicaan en medegrondlegger van onze gemeente is van ons heengegaan. Op de vroege ochtend van 24 augustus overleed Jan Nieuwenhuis op 95-jarige leeftijd.

Zaterdag 31 augustus nemen we in de Dominicus afscheid van Jan Nieuwenhuis. De afscheidsdienst begint om 11:00 uur. U kunt hier thuis meeluisteren.  De orde van dienst vindt u hier

De begrafenis is aansluitend in besloten kring.


Wat is voor jou een zekerheid?

‘Dat de dood niet bestaat. Als je de verhalen van Jezus gaat lezen: daar komt het woordje dood niet in voor. Er zijn een aantal cruciale verhalen van Jezus waarin de dood voorkomt: het dochtertje van Jaïrus, de hofbeambte van Kafarnaüm, Lazarus. Het grote verhaal van Johannes: Ik hoef je natuurlijk niet te vertellen dat dat superieur is aan de andere!
Maar Jezus neemt het woordje dood nooit in zijn mond. Hij zegt tegen Jaïrus: ze slaapt. De hofbeambte van Kafarnaüm loopt het hele eind naar hem toe, maar Jezus blijft gewoon zitten. Ga maar naar huis, je knecht is beter. En Lazarus: Hoe Johannes daar over vertelt, vind ik adembenemend. Dat verhaal is grandioos. Drie dagen is Lazarus overleden. Maar Jezus zegt ook hier: hij slaapt. Hij weigert ze dood te noemen, als je die verhalen goed leest. De realiteit van wat wij dood noemen, weigert hij te accepteren. Ook in zijn eigen einde komt het niet voor. Jezus geeft zijn leven, deelt het uit. Die denkwereld is door de Grieken verwoord: de dood bestaat niet.’
Dus als je mij vraagt: er zal een dag aanbreken, dat dit lijf zegt: daag… Ik zou zeggen: drink allemaal een lekker glaasje…, maar ik ben niet dood. Een mens is veel meer dan die machine, dan dit.’
– 
Karin Kasdorp in gesprek met Jan Nieuwenhuis.

Jan Nieuwenhuis - Dominicus Amsterdam

Foto: Jan Nieuwenhuis houdt in 2009 op de berg Nebo (Jordanië, op de ‘vlakte van Moab’) – waar Mozes volgens Deuteronomium 34 is gestorven – een overweging over Mozes’ dood: ‘aan de mond van God’, in een ‘goddelijke kus’.

Korenfestival ‘Halleluja Amsterdam’ – Raad van Kerken, 28 sept

‘Halleluja Amsterdam’ is het thema van het Korenfestival dat de Raad van Kerken Amsterdam zaterdag 28 september van 14.00 tot 16.30 uur organiseert in de Oude Lutherse Kerk aan het Spui in Amsterdam. Aan het festival nemen koren deel die afkomstig zijn uit kerken die bij de Raad aangesloten zijn. Vanuit hun culturele traditie brengen de koren liederen ten gehore die zij met het thema verbinden. Het is de tweede keer dat de Raad van Kerken Amsterdam, die dit jaar 50 jaar bestaat, een korenfestival organiseert en zo op een muzikale manier haar diversiteit viert.

De deelnemende koren zijn afkomstig uit de Ethiopisch-Orthodoxe Kerk, de Evangelische Broedergemeente, de Koptisch-Orthodoxe Kerk, de Protestantse Keizersgrachtgemeente, de Rooms-Katholieke parochie de Krijtberg, Vrijburg (Remonstranten en Vrijzinnig Protestanten) en de Waalse Kerk. De bezoekers kunnen hun stem laten klinken tijdens de samenzang van ‘wereldse liederen met een spirituele inslag’ onder leiding van dirigente Rinske van der Meer. Het afwisselende programma biedt daarnaast volop ruimte voor ontmoeting met koorleden en bezoekers uit de vele kerken die in de Raad van Kerken Amsterdam vertegenwoordigd zijn. Belangstellenden kunnen in- en uitlopen. De toegang is gratis, een vrijwillige bijdrage wordt op prijs gesteld.

De Raad van Kerken Amsterdam is een samenwerkingsverband van 23 christelijke kerken en gemeenschappen in Amsterdam. De Raad wil bijdragen aan een goed samenleven in de stad. De Raad zet zich o.a. actief in voor vluchtelingen in de knel en draagt bij aan de interreligieuze dialoog en samenwerking. 23 oktober 2019 is het 50 jaar geleden dat de Raad van Kerken Amsterdam werd opgericht. Dit korenfestival staat mede in het teken daarvan.

Kijk voor meer informatie op www.rvkamsterdam.nl of neem contact op met de organisatie via raadvankerkenamsterdam@gmail.com.

Zomerdiensten

Het is een traditie om in juli en augustus de diensten wat anders in te richten dan in de rest van het jaar. Het accent ligt meer op de lezingen. De lezingen worden vergezeld van kort commentaar.

zondag 7 juli                DROMEN OVER GRENZEN HEEN

Veel mensen zoeken in de zomer de grens op. Een grens passeren geeft een vrij gevoel. Deze eerste zomerdienst gaat ook over grenzen: over dromen van wat er aan de andere kant is van de grenzen van je bestaan.
We lezen fragmenten van Murat Isik’s ‘Mijn moeders strijd’ en Fatima Mermissi ‘Het verboden dakterras’.
Commentaar: Juut Meijer

zondag 14 juli               DE DRUK VAN HET GELUK

In onze tijd hebben we het in vele opzichten beter dan ooit. Toch is er ook grote druk: nog nooit waren zoveel mensen burn-out, de wachtlijsten in de GGZ zijn lang. Zou de druk die we ervaren iets te maken kunnen hebben met onze obsessie met geluk?
Stadspredikant en stand-up theoloog Tim Vreugdenhil zoekt deze zondag met ons een christelijk medicijn tegen de druk van geluk.
Commentaar: Tim Vreugdenhil

zondag 21 juli               KUN JE MET MUZIEK EEN OORLOG WINNEN?

Muziek, althans de meeste muziek, heeft een grote kracht. Ze kan ons troosten, optillen en veranderen, het goede in ons naar boven halen, en ons dichter bij elkaar en bij God brengen. Maar kun je er ook een oorlog mee winnen?
Lezingen: Psalm 150, de Kreutzersonate van Leo Tolstoj en Het valse seizoen van Christiaan Weijts
Commentaar: Agnes Grond

zondag 28 juli               HET GILGAMESH EPOS

We lezen fragmenten uit het Gilgamesh epos: één van de vroegste literaire teksten van de mensheid, bijna 5000 jaar geleden in steen gebeiteld, in Mesopotamië, lang vóór de Bijbel, lang vóór de Ilias en de Odyssee.
We lezen er over vriendschap en heldendom, dood en sterfelijkheid en over een god die de mensheid wil verdelgen met een zondvloed. Niets nieuws onder de zon.
Commentaar: Henk Hillenaar

zondag 4 augustus       MUREN EN MOGELIJKHEDEN

Opeens staat er een onzichtbare glazen muur in het landschap. Daarachter komt het menselijk leven tot stilstand. Aan de andere kant probeert een vrouw te overleven. De Oostenrijkse Marlen Haushofer schreef in 1968 ‘Die Wand’: over betekenis en opdracht van te leven.
Commentaar: Mirjam Wolthuis

zondag 11 augustus      ANTWOORD OP HET CYNISME?

We lezen fragmenten uit ‘Archipel van de Hond’, een boek van Philippe Claudel. Hij beschrijft wat er gebeurt als er dode lichamen aanspoelen op het strand van een tropisch eiland. ‘Waarden als respect, wederzijdse hulp, broederschap, mededogen en empathie zijn we kwijt. De mens van nu moet volkomen vrij zijn om het beste uit zichzelf te halen. Maar zo werkt het niet. We hebben morele opvoeding nodig’, zegt hij in een interview. Om het cynisme tegen te gaan en niet weg te kijken.
Commentaar: Cor Ofman

zondag 18 augustus      ‘IK GA OP REIS EN IK NEEM MEE…’

In deze zomerdienst nemen we ‘de toerist’ onder de loep. Hij deed vorig jaar met nog zo’n 18 miljoen medereizigers deze stad aan, en in de nabije toekomst staan er nog veel meer mensen te popelen om hier op vakantie te komen. Is dit een bedreiging of een verrijking? Schrijver Ilja Leonard Pfeijffer vindt in zijn boek ‘Grand Hotel Europa’ vooral het eerste en schrijft met giftige inkt over de verschillende types toeristen die hem in de weg lopen. Maar maatschappelijk uitvinder Elena Simons geeft er juist een positieve draai aan met haar alternatieve reisgids ‘The untourist guide to Amsterdam.’
Een bloemlezing over de mooie en minder mooie kanten van toerisme.
Commentaar: Geeske Hovingh

zondag 25 augustus      OSIP EN NADJEZJDA MANDELSTAM

In de nacht van dertien op veertien mei 1943 valt de Russische geheime dienst het appartement van Osip en Nadjezjda Mandelstam binnen. Aanleiding is een hekeldicht dat Osip op Stalin heeft geschreven en dat hij in beperkte kring heeft voorgelezen, niet wetende dat zich onder de toehoorders een collaborateur bevond. De nacht is een opmaat naar een van de moeilijkste perioden in het leven van het echtpaar, maar tegelijkertijd een van de productiefste voor de dichter; deze grote Russische poëet die zonder Nadjezejda in de vergetelheid zou zijn geraakt. Het verhaal van een leven, het verhaal van een liefde.
Commentaar: Colet van der Ven

Nieuwe Serie: In vuur en vlam. Serie wereldtheologen

Pinksteren is het feest van de geest. Die geest is vloeiend en ongrijpbaar, zeker ook in Bijbelse teksten. Er is nogal wat theologie aan te pas gekomen om de rol van de Geest te verhelderen. Misschien zijn we wat geest is op het spoor als we creativiteit hervinden, enthousiasme aanboren. Als verrassende verbindingen toch mogelijk blijken en verschillen worden erkend overbrugd.
Zo verleidt Pinksteren ons grensgangers te worden, niet te verstarren in wie we zijn en wat we geloven – zoals zo gauw gebeurt. In die zin staat de geest voor het diepste en mooiste, het goddelijke dat deze wereld als schepping en ook ons bezielt.

Er is veel te (her)ontdekken, ook in geloof en theologie en daarmee ook in onszelf. Alleen al het Christendom door de eeuwen heen, van verschillende plaatsen, tijden en tradities, herbergt enorme diversiteit. Oude thema’s, zoals de Drie-eenheid, die stoffig zijn geworden of duister, kunnen oplichten en (nieuwe) betekenis krijgen. De Geest beweegt ons om oude schema’s te doorbreken en nieuwe stemmen te integreren, onderweg naar het visioen van bevrijding voor de hele schepping.

In deze serie kiezen vier voorgangers een theoloog, of zelfs meerdere, die hen uitdaagt en op nieuwe wegen zet.

Zondag 9 juni: Pinksterzondag: Tot we samen zijn
Lezing: Johannes 14 en 16
Overweging door Henk Hillenaar

De heilige geest: het is dat stukje God in ieder van ons. De heilige geest op haar best is schepper van nieuwe, bevrijdende waarheid en daarmee ook vreugde onder mensen. Die geest van vernieuwing geeft ons vrijheid om onbevangen en in openheid verschillende tradities en levensbeschouwingen te leren kennen. Niet angstig, alsof een ander perspectief het onze zou bedreigen, maar in het vertrouwen dat we zullen doorgaan tot we samen zijn.

Zondag 16 juni, Trinitatis: Drie voor de prijs van één
Lezing: Genesis 1 en Dionysius de Areopagiet (fragmenten)
Overweging door Juut Meijer

Al rond de 5e eeuw beschreef Dionysius de Areopagiet hoe de ene God zich uitstort in alle leven. Hij maakte hiërarchische stelsels waarin hemelse wezens en engelen afdalen in het leven zoals wij dat op aarde waarnemen en ervaren.
In onze huidige tijd zijn er ook theologen die vermoeden dat God met alle dingen en alle leven verweven is, zoals Catherine Keller en de Russisch Orthodoxe theoloog Zizioulas. De beweging is een andere en minder top-down maar de gedachte dat alle leven vervuld is van een goddelijke betrokkenheid en toch zo veelsoortig is, blijft. Zo groeit theologie die teruggrijpt op de meest oude concepten en tegelijkertijd hedendaagse ontwikkelingen serieus neemt.

Zondag 23 juni: Moed tot waarheid – Michel Foucault
Lezing: Psalm 139 en Esther Naomi Perquin
Overweging door Annewieke Vroom

De Franse filosoof Michel Foucault (Poitiers,1926 – Parijs,1984) is een opvallende keuze in een serie over wereldtheologen. Foucault zocht niet naar theos (God), maar naar sophia (wijsheid).Hij onderzocht niet de Bijbelse teksten, maar vooral de Griekse en wijsgerige.
De theologie wordt veel rijker door ook de blik van buiten toe te laten en actief te betrekken.
In Foucaults analyse van teksten aan de bakermat van de Europese cultuur vinden we een zoektocht omtrent de vraag: hoe probeert de mens het leven op een waardige manier te leven, in een wereld van macht en uitsluiting?
In de serie colleges, gegeven aan het College de France in de twee jaar voor hij stierf, onderzoekt hij Griekse teksten over de moed tot waarheid (parrhesia). Een ‘waarheidsspreker’ is iemand die de waarheid spreekt en belichaamt, ‘zelfs als hij zichzelf en de relatie met de ander ermee op het spel zet’. Je denkt vanzelf aan verhalen over Jezus, die er toch niet bepaald om heen draaide in zijn onderwijs.
Foucault analyseert kritisch de vroegchristelijke verbastering of verandering van dit waarheidsspreken. In de laatste alinea van het laatste college dat hij in zijn leven zou geven, stelt Foucault deze vraag: is daar een waarachtig leven vanuit de mens zelf opgegeven als een onmogelijk ideaal? Een kritische vraag die een beginpunt geeft deze zondag.

Tijdens deze dienst zal een kind gedoopt worden.

Zondag 30 juni, lichaam en G/geest
Lezing: Ezechiel 37
Overweging door Janneke Stegeman

Marcella Althaus-Reid was een provocatieve Latijns-Amerikaanse theologe. Ze heeft lichamelijkheid en seksualiteit een plek gegeven in de bevrijdingstheologie. Zij stelde de geest voor als een vloeibare en erotische kracht. ‘Geest’ staat niet tegenover ‘lichaam’, zoals soms in de theologie. Marcella Althaus-Reid wilde mensen en theologie bevrijden van benauwende en soms ook schadelijke visies op ons gelovige lichaam. De Geest nodigt ons juist uit thuis te zijn in ons lichaam, daagt ons uit de incarnatie van God op nieuwe manieren te ervaren.

Nieuwe serie: Worden als een kind

In de bijbel gaat het meestal over volwassenen. Vaak wordt de kindertijd overgeslagen, of heel summier genoemd. Toch zegt Jezus in alle synoptische evangeliën dat we moeten worden als een kind om het koninkrijk binnen te gaan. Hoe is dat dan? Wat is er eigenlijk zo goed aan kinderen? Gaat die uitspraak niet uit van een iets te romantische voorstelling van hoe kinderen zijn? En hoe kun je als volwassene worden als een kind?

In deze serie kijken we nader naar een aantal verhalen uit de bijbel waarin kinderen juist wel centraal staan, want ze zijn er natuurlijk wel en het gaat dan niet om de minste; in het Oude Testament vinden we verhalen over uitzonderlijke gebeurtenissen in de kindertijd van bijzondere personen. Bijvoorbeeld de jeugd van Isaak, Mozes en de profetes Mirjam die de zus was van Mozes. Uit het Nieuwe Testament lezen we over de kindertijd van Jezus en over een kind dat door Jezus wordt genezen.

Wat zeggen deze verhalen ons? Dagen ze ook ons uit te worden als een kind? Hebben die kinderverhalen ons iets te leren over hoe we, als mensen van God, zouden moeten leven? Zijn er misschien ook kinderstemmen in onze tijd die de echo van de verhalen doen klinken? Elke zondag zoeken we, bij de verhalen uit de bijbel ook naar verhalen van of over kinderen in onze tijd.

Kortom: Kinderen zijn tot en met 26 mei onze gids naar het koninkrijk van de hemel.

Zondag 28 april: Mozes en zijn zus.
Lezing Exodus 2: 1-10
Overweging door Geeske Hovingh

Zondag 5 mei: Het offer van Isaak.
Lezing Genesis 22: 1-13
Overweging door Karel Eykman

Zondag 12 mei: De dochter van Jaïrus.
Lezing Markus 5: 21-43
Overweging door Marcel Elsenaar

Zondag 19 mei: Jezus in de tempel
Lezing Lucas 2: 22-52
Overweging door Arjan Broers

Zondag 26 mei: Kinderviering. Worden als een kind.
Mattheus 18: 1-5
Overweging door Eva Martens

Bericht uit de Beleidsraad 15 – april 2019

Hoogtepunt in maart vormde wel de landelijke klimaatmars op 10 maart, en in het bijzonder de samenkomst van leden uit de Groene Kerken in onze Dominicus op deze zondagmorgen na de dienst.
Al tijdens het slotlied gingen de deuren aan de Spuistraat open en stroomden onze broers en zussen uit andere kerken naar binnen. De koffie stroomde ook en wel gratis, en men maakte natuurlijk dankbaar gebruik van de toiletten.
Na een korte bezinning op het doel van ons samenzijn, met psalm, toespraak en lied – De woestijn zal bloeien als een roos ! – gingen we met z’n allen door de ‘officiële’ uitgang in een grote stoet naar de Dam. Gewapend met prachtige spandoeken, gemaakt door mensen van de Dominicus en de Keizergrachtkerk. U ziet het op de foto’s.

Op deze plaats mogen we nog onze allerhartelijkste dank uitspreken, namens de klimaatlopers, aan alle koffiezetters en –schenkers, sjouwers met koorpodiumstukken en –stoelen, toiletreinigers en ieder die verder een aandeel had in de organisatie van deze dag onder de voortreffelijke leiding van Frederik. Het verliep allemaal vlekkeloos en dat is bijzonder omdat het in een tijdspanne van drie kwartier moest gebeuren.
Het was hartverwarmend, fijn om aan terug te denken, wachtend op de Dam tot het vertrek van de stoet, staand in de wind, de regen en de kou.
Dat de mars een signaal is geweest voor onze regering staat buiten kijf, 40.000 mensen waaronder vele ‘groene-kerk-gangers’!

Inmiddels gebeuren er ook andere dingen. De beleidsraad is bezig met het beleidsplan 2019-2022, dat in concept klaar is en in april en mei besproken zal worden in de werkgroepen liturgie, diaconaat, pastoraat en beheer. Een presentatie en bespreking in de gemeenten staat in september gepland, dan is het commentaar van de werkgroepen in het concept verwerkt. We hopen er dan samen met u, zoals dat heet, ‘een klap op te geven’.

Ellen van de Geer is geïnstalleerd als lid van de beleidsraad. Haar komst betekende ook een opnieuw kijken naar de verdeling van de aandachtsvelden. Daarbij kwamen we tot de volgende indeling:
– de beheercommissie blijft het aandachtsveld van Mirjam Nieboer en Geert-Jan Meijerhof
– en de werkgroep pastoraat dat van Joanne Kruijswijk Jansen
– de werkgroep diaconaat blijft in de aandacht van Jan van der Meulen
– Ellen van de Geer en Jan van der Meulen gaan het aandachtsveld liturgie bezetten
– en Jan Bade neemt de externe betrekkingen voor zijn rekening.
Het dagelijks bestuur van de BR wordt dit jaar gevormd door voorzitter Jan Bade, secretaris Joanne Kruijswijk Jansen en Mirjam Nieboer.

Wat valt er verder nog te vertellen?
De voorbereidingen voor het afscheid van Thom Jansen, gepland op paaszondag 21 april na de dienst, zijn in volle gang. Ook zijn opvolging heeft de aandacht. Er is een profiel voor een pianist-organist opgesteld en een sollicitatiecommissie gevormd. De hoop is dat we na de zomer een waardige opvolger hebben gevonden.
En er wordt gewerkt aan de herziening van de structuurnota 2010.
Namens de BR wens ik u een goede tijd in deze vastenperiode die zo mooi wordt ondersteund door de prachtige digitale kalender, met elke dag een pareltje in woord en beeld ter overdenking.

Met hartelijke groet,
namens de beleidsraad,

Joanne Kruijswijk Jansen