foto-links

raamdom-gr

Zeg-ja-tegen-het-leven-2

Serie diensten: Zeg maar Ja tegen het leven

“Ik roep vandaag hemel en aarde als getuigen op: u staat voor de keuze tussen leven en dood, tussen zegen en vloek. Kies voor het leven, voor uw eigen toekomst en die van uw nakomelingen, door de HEER, uw God, lief te hebben, hem te gehoorzamen en hem toegedaan te blijven. Dan zult u lang blijven wonen in het land dat hij uw voorouders Abraham, Isaak en Jakob onder ede heeft beloofd.’”        Deuteronomium 30, 19-20

 Zeg-ja-tegen-het-leven-2


“Zeg maar ja tegen het leven!”

Velen zullen bij deze zin terugdenken aan de brenger ervan: Frater Venantius, een personage dat in de jaren ’60 werd vertolkt door Wim Sonneveld. Niet geheel toevallig koos Sonneveld ervoor deze boodschap te brengen als blijmoedige frater. Religies en hun ambassadeurs staan er immers om bekend dat ze in het algemeen staan voor deze affirmatie. In letterlijke zin; in de bekende ethische kwesties rond levensbeëindiging, maar ook in de vorm van een meer psychologisch uitgangspunt. Het is niet genoeg ‘gewoon’ te bestaan, je moet ervoor kiezen om ‘ja te zeggen’, om steeds opnieuw het leven omarmen. Maar wat betekent dat dan precies? Wat is de vorm van God liefhebben, gehoorzamen en toegedaan zijn in specifieke omstandigheden?

In nieuwe tijden, maar ook op verschillende momenten in het leven dient die vraag zich opnieuw bij ons aan. Wat betekent ‘ja zeggen’ tegen het leven nu, voor onszelf? Bestaat er in elke situatie wel een volmondig ‘ja’?

In de komende weken willen we stilstaan bij de vraag hoe het leven te omarmen en thema’s die hierin meeresoneren. Vragen die persoonlijk onderzoek van eenieder vergen. In deze serie zullen we een eerste stap zetten in de reflectie op een aantal van deze pittige levensvragen.

 

Verkiezingen Beleidsraad

Per 1 januari a.s. ontstaat er een vacature in de Beleidsraad (BR). In verband daarmede zullen er op 25 november a.s. na de viering verkiezingen zijn, welke door Verkiezingscommissie (VK) georganiseerd zullen worden.

De BR roept in verband hiermee mensen op om zich kandidaat te stellen; dat kan door zich aan te melden bij de VK; deze aanmelding moet vergezeld gaan van een korte persoonsbeschrijving, de visie die de kandidaat heeft op de Dominicuskerk/motivatie en de functie die men ambieert. Binnen de BR zijn er drie aandachtsvelden: Pastoraat, Diaconaat en Interne Communicatie . Kandidaten moeten overigens ten minste 18 jaar oud zijn. Helaas zijn leden van de Werkgroep Pastoraat, Diaconaat en de Beheercommissie niet verkiesbaar.

Informatie kunt u inwinnen bij de leden van de VK : Tineke Dijkstra  (tineke-dijkstra@live.nl) en Jop Mendelts (jopmendelts@telfort.nl) en de BR.

U kunt de leden van de Verkiezingscommissie na de dienst voor het podium vinden.

Aanmeldingen moeten voor 6 november a.s. bij de commissie binnen zijn; dan sluit de termijn voor de kandidaatstelling.

Gemeentemiddag 18 november 2018, Levenslange reizen, pleisterplaatsen voor de ziel in de Dominicus

Wij gaan op reis langs de weg van verlangen.

Ga met ons mee langs de beelden van hoop.

Met deze twee zangregels uit een kinderlied voor de veertigdagentijd willen wij u uitnodigen voor de gemeentemiddag van zondag 18 november a.s..

Vanuit onze eigen ervaring en beleving als Dominicus-gangers willen we samen op reis gaan. Het gaat daarbij eerst om het delen van de ervaringen uit heden en verleden, maar vervolgens zoeken we ons vooral een weg naar de onbekende verte. Aan het eind van de middag hopen we deze gedeelde ervaringen samen te vatten in een aantal inspirerende beelden voor de toekomst van onze Dominicus gemeente.

Om goed toegerust te worden voor deze reis naar de toekomst bieden wij u een aantal pleisterplaatsen waar u even op adem kunt komen. In wisselende kleine groepjes kunt u met elkaar verdieping zoeken vanuit een gedicht, een beeld, een lied, een kort verhaal, een preekcitaat of simpelweg de schoonheid van het kerkgebouw.

De lunch staat voor u klaar om 12.30 uur. Om 13.30 uur beginnen we met een kennismakingsspel gevolgd door een korte inleiding op het thema. Vanaf 14.00 uur kunt u drie pleisterplaatsen aandoen. Om 15.15 uur sluiten we dit gezamenlijk af en daarna staat de borrel klaar.

Namens de beleidsraad

Joanne Kruijswijk Jansen, Marcel Elsenaar, Jan van der Meulen

IMG_1073 bijgesneden

Bericht uit de beleidsraad 11 – oktober 2018

Dat was een mooie dag, die we als gemeente hadden op zondag 23 september. Het afscheid van onze secretaris Emile Linssen na 40 jaar trouwe dienst ging gepaard met mooie toespraken, een heerlijke lunch en een prachtig concert.

Een lunch werd samengesteld uit allerlei meegebrachte etenswaren, ‘Heel Holland bakt’ verbleekte bij het zien van het buffet. En het concert was een enorme verrassing, zowel voor Emile als ook voor de aanwezigen. Twee koren die belangeloos kwamen optreden – het Groot Concertkoor Amsterdam en Fenix & Friends – omdat ze met Emile een goede ‘verhuurverstandhouding’ hadden opgebouwd  in al die jaren dat ze in de Dominicus komen. Solisten – Herman Rouw en Gerrie Meijers – die de sterren van de hemel speelden. Stembevrijder Jan Kortie die ons met een paradijselijke mantra een hart onder de riem stak voor het Emile-loze tijdperk. En natuurlijk ons eigen Dominicuskoor onder leiding van Arjan van Baest, de zangers David Cohen en Jeanette Cramer die ons betoverden met hun stemmen en hun performance en last but not least het prachtige orgel- en pianospel én de speciaal voor deze gelegenheid gemaakte compositie op The Last Farewell van Thom Jansen. Als dat allemaal al niet onvergetelijk was, dan toch zeker het gezamenlijk gezongen slotlied ‘Aan de Amsterdamse grachten’… meer dan toepasselijk voor iemand die in een grachtenhuis geboren is! Iemand merkte op ‘waarom dansen we hier eigenlijk niet? We kunnen het !’

Als ik het goed gezien heb, heeft Emile genoten van dit alles, waar hij (ik citeer uit het lied van Gerard Swüste) “als een berg tegenop ziet. Dat de gemeente hem toezingt en eert met een feestlied”. Hij moest er toch aan geloven. Het ga je goed, Emile, en graag tot ziens!

Jan Bade, de voorzitter van de BR, noemde het al in zijn toespraak: Emile vervangen is een heel karwei. Zijn functie is opgesplitst. Het secretariaat wordt sinds juni gedaan door Frederik Lobbrecht. Voor de coördinatie en begeleiding van de verhuur is een nieuwe functie gecreëerd die wordt uitgevoerd door Jan Pieter de Jong. Jan Pieter wordt de komende maanden ingewerkt en bijgestaan door Emile. Voor de kosterstaken op zondag is een vrijwilligersteam samengesteld. Dit laatste is een experiment, in december wordt gekeken of het goed gaat en of het bijstelling behoeft.

IMG_1073 bijgesneden

Jan Pieter de Jong

 De privacyverklaring, die de Beheercommissie heeft opgesteld, is geaccordeerd door de BR met veel dank aan Jos Valke, die dit belangrijke document heeft opgesteld.

Na het aanbrengen van enkele kleine wijzigingen zal de verklaring opgenomen worden in de Structuurnota, die momenteel ook bijgesteld wordt. De invoering van de verklaring komt op gang, alle mensen die op de website of andere digitale media van de Dominicusgemeente worden genoemd, krijgen de vraag om schriftelijk toestemming te geven voor het publiceren van hun gegevens.

De BR heeft intussen ook gesproken over een op te richten PR-commissie, in deze tijd onontbeerlijk. Verder is het Open Huis aan de orde geweest, de groep vrijwilligers die zich hier jaar in jaar uit voor inzet is weer aan de slag gegaan met de voorbereidingen. De coördinatie van het geheel is nog niet compleet, de zittende coördinator kan wel een tweede man/vrouw naast zich gebruiken. Het wordt dit jaar het 49ste Open Huis, we zijn dus onderweg naar de 50!

Een apart werkgroepje houdt zich bezig met het voorbereiden van een ‘glossy’ ter gelegenheid van dit komende jubileum.

Vanuit de BR zijn twee personen bezig met de voorbereiding van de gemeentemiddag op zondag 18 november. Zet die datum maar vast in uw agenda! Meer nieuws volgt in de novemberkrant.

Zo varen we voort met het gemeentewerk. Misschien is het laatste couplet van het afscheidslied voor Emile – op de wijs van ‘Dit is de dag’/’Komen ooit voeten gevleugeld’ – op ons als vrijwilligers ook wel een beetje van toepassing:

“Jaren van dienstbaarheid, wij zullen dat nooit vergeten.

Was hij ook ziek? Echt, ik zou het waarachtig niet weten!

Steeds in de weer

Altijd voor ons of de Heer.

Heeft hij wel ooit stil gezeten?”

 

Met een hartelijke groet,

namens de beleidsraad,

 

Joanne Kruijswijk Jansen

 

judit en holofernes

Door de hand van een vrouw: drie diensten over het bijbelboek Judit

Het apocriefe bijbelboek Judit spreekt tot de verbeelding. Kunstenaars van alle tijden hebben dankbaar gebruik gemaakt van de gruwelijke beelden in het verhaal over Judit, die als rijke en invloedrijke weduwe met haar schoonheid haar volk bevrijdt van zijn Assyrische belagers, door hun legeraanvoerder Holofernes in zijn slaap het hoofd af te snijden en dat vervolgens triomfantelijk aan haar stadgenoten in Betulia te laten zien.

Toch is Judit niet de femme fatale die er genoegen in schept om via de verleiding de macht te breken van een zich superieur wanende mannelijke heerser. Als we door de beeldvorming heen kijken en het bijbelboek in zijn geheel lezen, vallen diverse elementen op die duiden op verder reikende betekenissen.

Het boek Judit valt uiteen in twee grotere gehelen. In de hele eerste helft komt Judit als personage nog niet voor. Het is een weergave van allerlei verwikkelingen in de geschiedenis van het volk Israël die historisch niet klopt. Het belang ervan is wel duidelijk: het gaat niet om Judit zelf, maar om de schakel die haar optreden vormt in de overlevingsgeschiedenis van haar volk, dat steeds opnieuw het onderspit dreigt te delven ten opzichte van grotere machten. Ook nu is dat weer zo: dit kleine volk, dat zijn eigenheid bewaren wil en zich verzet tegen de afgoderij van de Assyriërs voor hun koning Nebukadnessar – hoe kan het zich nog staande houden, nu het door de overmacht van Holofernes’ troepen afgesloten is van water en voedsel? Het gaat hier om de vraag: wie is de God van Israël, die niet ingrijpt als het misgaat? Wat betekent ‘Ik zal er zijn’ als de geschiedenis keer op keer laat zien dat die belofte misschien niet betrouwbaar is?

Judit komt in het verhaal tevoorschijn op het moment dat de leiders van het volk op het punt staan om te capituleren, dat wil zeggen mee te gaan in de wanhoop van het volk en zich te schikken in onderdanigheid aan een vorst en een gewelddadige cultuur die ze niet willen, omdat die uiteindelijk onmenselijk is. Juist als het erop aankomt, neemt Judit het initiatief, toont zij het leiderschap waar de situatie om vraagt.

In onze tijd zijn de machten die ons dwingen van een andere orde, maar nog steeds is nodig wat Judit deed: persoonlijk engagement, naar voren treden en verantwoordelijkheid nemen, ja zelfs ‘vuile handen maken’ als dat echt nodig is om te kunnen overleven, om te kunnen blijven doen waartoe wij geroepen zijn: recht doen aan de minsten, vrede bewaren.

Tegenover de niet-werkende overmacht van het grote getal en het wapentuig, stelt Judit de werkzame macht van het persoonlijk initiatief, van de inzet van wie je bent als mens, met alles wat je in je hebt aan innerlijke drijfveren en aan uiterlijke overtuigingskracht. Zij beraamt het plan en voert het uit, waardoor een leven in vrijheid weer mogelijk wordt.

In een korte serie van drie diensten volgen we de grote lijn van het verhaal over Judit en belichten we vanuit een actueel perpectief drie belangrijke episodes uit het tweede deel van het boek.

judit en holofernes

Judit en haar dienstbode met het hoofd van Holofernes,  Arturo Martini, 1933, te zien in Kröller Müller

Zondag 7 oktober – Het gebed van Judit – hoofdstuk 9

Met luide stem bidt Judit tot God: ‘Geef mij, weduwe, een vaste hand om uit te voeren wat ik heb bedacht.’ In haar gebed getuigt zij van een actieve vroomheid en voelt ze zich gesterkt om verantwoordelijkheid te kunnen nemen, ten behoeve van haar volk dat dreigt om te komen van honger en dorst.
Overweging: Juut Meijer

Zondag 14 oktober – Het gesprek van Judit met Holofernes – hoofdstuk 11

In haar ontmoeting met Holofernes toont Judit haar scherpzinnigheid en strategisch inzicht. Zonder ook maar één onwaarheid uit te spreken, beantwoordt ze precies aan wat haar tegenspeler horen wil. De macht van Judit groeit in dit gevaarlijk samenspel met het geweld van Holofernes: de perfecte voorbereiding voor de uitvoering van haar plan.
Overweging: Germain Creyghton

Zondag 21 oktober – De bevrijdende hand van Judit – hoofdstuk 13

Judit voert haar plan uit, met strategische inzet van haar schoonheid, met onverschrokken trefzekerheid, vanuit de kracht die zij in zichzelf voelt en die toch ook van buiten komt.
Overweging: Bettine Siertsema

 

 

foto boek J Raeven

Jacqueline Raeven ontrafelt de familiegeschiedenis van haar oom en schrijft een boek

Drie jaar onderzoek en twee jaar schrijftijd heeft het gekost. Afgelopen voorjaar legde ze haar redactiepen even neer om het boek af te ronden, en met resultaat. Jacqueline ontrafelde de familiegeschiedenis van haar oom, die begint bij orgelbouwer Ehrenfried Leichel, die ook pianostemmer van Franz Liszt was. De familie zwierf over de aardbol, in de 19e eeuw gingen ze naar West-Indië, keerden terug naar Nederland en belandden in het Verre Oosten. Aan het eind van de speurtocht vond ze familieleden die niet van het bestaan van hun oom wisten. Een boeiend relaas van een turbulente familiegeschiedenis.
foto boek J RaevenIn de nalatenschap van zijn vader treft Frans Leichel (1940) een doos met documenten aan. De brieven en foto’s roepen vragen op over het leven van zijn voorouders. Tijdens een verjaardag toont hij ze aan zijn nicht en ons redactielid Jacqueline (Raeven-)Vreeken. Ze is direct geboeid. Op zoek naar antwoorden start ze een speurtocht en reconstrueert ze stukje bij beetje de turbulente familiegeschiedenis van haar oom.
Ze werpt licht op de rol van Franz Liszt in het leven van Frans’ overgrootvader Ehrenfried, de beroemde orgelbouwer. De intrigerende levensloop van grootvader Friedrich volgt ze op de voet. Hij gaat failliet, vertrekt alleen naar Nederlands-Indië en haalt op slinkse wijze zijn kinderen naar zijn nieuwe vaderland.
Dit had uiteindelijk tot gevolg dat de derde en vierde generatie Leichel in een jappenkamp terecht kwam. Over deze tijd werd tijdens de jeugd van haar oom nooit gesproken. Aan de hand van de summiere herinneringen van haar oom reconstrueert Jacqueline de tijd in het jappenkamp en na de kille ontvangst in Nederland, na de Tweede Wereldoorlog.

Dichterbij dan verwacht ontrafelt de levens van drie generaties Leichel in de marge van de geschiedenis. Verloren gewaande familieleden weten op een onverwachte manier gaten in de historie te dichten. De afwisseling van de roman met de hoofdstukken over het onderzoek van de auteur maken het boek extra boeiend en sleept je mee in haar zoektocht. Foto’s en andere afbeeldingen maken het boek compleet.

Op diverse plaatsen in Nederland zijn de orgels van Ehrenfried Leichel nog in gebruik. Sommige zijn tot rijksmonument verklaard. Zo ook dat in Rozendaal (Gld).

Reinoud G. Egberts, uit Ellecom, oud cantor-organist van de Grote of Martinikerk van Doesburg en lid van de Oudheidkundige Kring Rheden-Rozendaal schreef het volgende:

Boeiend beschrijft Jacqueline Vreeken haar spannende zoektocht naar deze familiegeschiedenis die zich deels in het oosten van ons land afspeelt. Dankzij de door hen gebouwde instrumenten is menige kerk in onze regio met de orgelmakers Leichel verbonden. Met de interessante speurtocht in dit boek komt, in de marge van de wereld- en cultuurgeschiedenis, ook een stuk historie in onze streek verrassend dichterbij.

Omroep Gelderland: Een verrassende familiegeschiedenis die raakt aan een rijke historie, waaronder ons Indisch verleden.

Leuk om te weten dat dit boek een soort ‘Dominicusproductie’ is; Anneke Geluk, voorheen ook redactielid van de Dominicuskrant, stond Jacqueline tijdens haar schrijftocht bij als redacteur. Daarom is het is verkrijgbaar bij de boekentafel (en bij bol.com en bij Jacqueline zelf: jacqueline@raeven.nl   €24,95. ISBN 9789082883800.

Sinds de verschijning van het boek besteedden De Gelderlander, De Jutter, De Hofgeest, Het Diemer Nieuws en Omroep Gelderland aandacht aan het boek.

De tekst op de omslag is HIER te lezen

Bericht uit de beleidsraad 10 september 2018

Dat was wat je noemt een lange hete zomer! Terwijl dit bericht geschreven wordt hebben we de laatste dag van de hittegolf 2018. Menigeen zal met mij een diepe zucht van verlichting geslaakt hebben op 8 augustus.

Wat zo mooi is in ons kerkelijk leven: welk weer het ook is in de zomer, alles gaat door zoals we dat gewend zijn. Iedere zondag weer werden we ontvangen in een schone kerk, die mooi aangekleed is met bloemen op het podium. Het koor zingt met aanvulling van ‘zomergasten’, het liturgisch team is vertegenwoordigd met een liturg en een voorganger. De zomerdiensten boden weer een heel scala van inhoudelijke invalshoeken, uit wereldliteratuur of anderszins.

Bijzonder was deze zomer dat er op donderdagmorgen een koffieochtend werd georganiseerd door de werkgroep pastoraat, in de keuken van de pastorie. Op elke ochtend kwamen zo’n 8 tot 10 mensen langs die genoten van de koffie en elkaars gezelschap.

Onze kerk is in de maanden juli en augustus elke zondagmiddag open geweest voor publiek. Bezoekers zijn meestal langskomende toeristen die door het promotiebord op straat worden binnengelokt en dan verrast zijn over die prachtig versierde binnenkant. Muzikale optredens waren er, terwijl ook het labyrint tweemaal werd uitgelegd voor de geïnteresseerden. Ruim 30 Dominicusgangers en toeristen liepen het labyrint en de informatieve folders vonden veel aftrek.

Per middag liepen zo’n 150 tot 250 mensen bij ons binnen. De reacties waren heel verschillend, maar ‘beautiful, warm, lovely en impressive’ werden in vele talen gehoord. Ook toonde menigeen belangstelling voor het soort gemeente dat hier samenkomt, en soms met verbazing dát er nog vieringen zijn!

Ook in de zomerperiode werd vanuit de beheercommissie een privacyverklaring opgesteld en uitgewerkt voor praktische toepassing binnen onze gemeente. Hoe die verklaring – die eind augustus door de BR wordt besproken – precies gaat uitwerken zal in het najaar blijken. Indien nodig hoort u daar meer over tegen die tijd.

In het nieuwe seizoen wordt het afscheid van Emile werkelijkheid. Op zondag 23 september bent u allen na de viering uitgenodigd voor een feestelijke middag die we Emile met elkaar aanbieden.

Op zondag 18 november organiseren we als BR een gemeentemiddag, het thema daarvan is nog niet vastgesteld.

 

In het jaarverslag 2017, dat in de zomer geschreven werd, is verslag gedaan van ons gemeenteleven en van de financiën. Deze verslaglegging is verplicht omdat we als kerkelijke gemeente de ANBI-status hebben. Die status van Algemeen Nut Beogende Instelling maakt het mogelijk dat giften aan onze kerk aftrekbaar zijn voor de belasting. Dat maakt dat je dan gemakkelijker wat extra’s kunt geven want je krijgt 40% weer terug.

Het jaarverslag is te lezen op onze website: klik dan door op vriend van/anbi.

Onze kerk is ‘Dominicuskerk’.  Door de vieringen die door het LT elke zondag worden bedacht, samengesteld en uitgevoerd, en waar we als bezoekers ons zo intens bij betrokken kunnen voelen. Maar onze kerk is ook een vrijwilligerskerk, meer dan 200 mensen zorgen op alle terreinen en niveaus dat de vele taken worden uitgevoerd die maken dat we als gemeente bestaan en op weg blijven.

Vaak gaat het vlekkeloos, soms zijn er haperingen in de samenwerking of onvolkomenheden in de uitvoering. De vraag ‘wie heeft het hier voor het zeggen?’ wil ook nog weleens een rol spelen, het schip lijkt dan meerdere stuurlui te hebben waarvan een deel aan wal.

Allemaal niet erg, we komen er wel weer uit. Hoe? Misschien met een zin plus een couplet uit een gedicht van W.H. Auden:

“…

loof het menselijk tekort

tot de pijn extase wordt.

 

Laat de bron in de woestijn

van het hart tot lafenis zijn,

leer het loflied dat bevrijdt

in de kerker van de tijd.”

 

Laten we het daar in het nieuwe seizoen op houden!

Met een hartelijke groet namens de beleidsraad,

Joanne Kruijswijk Jansen

(W.H. Auden, In Memory of W.B. Yeats – died january 1939. Opgenomen in ‘De stille, droeve mensenmelodie’, vertaald door Jan Willem Schulte Nordholt, uitg. De Prom 1995)

 

‘s Zomers verpozen – ook in augustus

Op donderdagmorgen staat, ook in de maand augustus, de koffie klaar om 11 uur in de keuken van de pastorie. Even aanbellen bij Spuistraat 12 en gezellig aanschuiven. Natuurlijk zorgen we voor iets lekkers bij de koffie. Gewoon om in de zomer samen te verpozen: bij te praten, elkaar te ontmoeten. Als er nieuwe mensen zijn, beginnen we met een korte voorstelronde. Daarna zijn er meestal gesprekken in kleine groepjes en zo leer je elkaar beter kennen. Kom langs, iedereen is van harte welkom!

Voor de koffie en of thee wordt gezorgd door Juut en Lenny

frederik

Bericht uit de beleidsraad 9

Er is sinds het vorige bericht weer heel wat gepasseerd in de Dominicus.

Zo was er de bevestiging en zegening van Eva Martens als pastor, in de eerste dienst waarin zij voorging op zondag 6 mei. We zijn heel blij dat hiermee de periode van het zoeken naar en vinden van een pastor en collega voor Juut is afgerond.

De zondag daarop kwam de aankondiging vanaf het podium door Jan Bade, voorzitter van de beleidsraad, over de aanstelling van de opvolger van Emile als secretaris van de Dominicus.

frederikDie opvolger is Frederik Lobbrecht, bekend als kerkganger sinds 2012 en ook als medewerker aan de kindernevendienst. Frederik is eigenaar van boekhandel Kirchner, gespecialiseerd in filosofie en spirituele en religieuze lectuur. De winkel is dichtbij de kerk en de Boekentafel betrekt haar assortiment voornamelijk via Kirchner. Op 1 juni is Frederik in dienst getreden, hij zal in de komende maanden door Emile worden ingewerkt wat het secretariaat betreft.

 

Emile is niet alleen secretaris maar doet nog onnoemelijk veel meer: het in goede banen leiden van de zondagse vieringen, uitvaarten en andere bijzondere vieringen en de hele coördinatie en begeleiding van de verhuur. Wat het laatste betreft: de BC heeft een onderzoek laten uitvoeren naar de verhuur van de Dominicus. De uitkomsten daarvan worden eind deze maand verwacht. Met het oog op al deze taken was eerst het plan om een koster te gaan werven, maar er wordt nu door BR, BC en LT gekeken naar andere, bredere oplossingen. Daarover kunnen we in de volgende krant meer berichten.

De BR is blij met Frederik, en dat was de gemeente ook, er volgde een hartelijk applaus  toen hij werd voorgesteld. Frederik zelf nam ook even de microfoon ter hand voor een dankwoord en deed daarmee al een eerste stap op zijn inwerktraject.

Emile zal op 23 september a.s. afscheid nemen vanwege het bereiken van de AOW-gerechtigde leeftijd, zoals dat tegenwoordig wordt aangeduid. Het is een grote stap na ruim 40 jaar trouwe dienst als duizendpoot en alleskunner. We kunnen ons de Dominicus nauwelijks voorstellen zonder hem, en dat hoeft voorlopig ook nog niet. Want Emile blijft de eerste maanden op een apart contract nog wel zorgen voor de verhuurzaken van de kerk. Zo blijft hij nog betrokken en is voor ons het afscheid niet zo definitief.

Een werkgroepje zorgt samen met Emile dat in de overgangsperiode alles goed verloopt. Het werkgroepje wordt gevormd door Mirjam Nieboer en Geert-Jan Meijerhof van de BR en Theo van Kamp van de Beheercommissie. Wie vragen, zorgen of aandachtspunten heeft rond de opvolging van Emile, kan bij hen terecht.

Met een hartelijke groet aan u allen,

namens de beleidsraad,

Joanne Kruijswijk Jansen

 

 

 

Profielschets van een nieuw lid van de Werkgroep Diaconaat

Er is ruimte voor 1 à 2 nieuwe, betrokken leden van de Werkgroep Diaconaat in onze gemeente. De Werkgroep heeft als motto:  ‘Samen delen; helpen waar geen helper is; roepen waar onrecht is.’ Ze is initiator van activiteiten, met name in de 40-Dagen-Tijd, en een klankbord voor groepen die binnen de gemeente aan diaconaat doen: de taalgroep, de wereldwinkelgroep, de Amnesty-groep, de werkgroep Solidariteit, et cetera. Binnen het Diaconaal Platform laat zij inspirerende uitwisseling plaatsvinden aan de hand van presentaties door actieve gemeenteleden.

De Werkgroep Diaconaat geeft vorm aan de visie, dat de Dominicus een gemeenschap is die zorg heeft voor elkaar en gevoelig is voor de noden daarbuiten. De werkgroep overlegt met de Beleidsraad, het Liturgisch team en de Werkgroep Pastoraat. De werkgroep komt elke 6-8 weken bijeen. Heb je belangstelling, neem dan contact op met Kees Sluis, in de kerk of via  sluiskimm@planet.nl.