foto-links

raamdom-gr

1 angst geen ruimte geven

Vieringen in de 40dagentijd: Bewegen en bewogen worden, werken aan barmhartigheid

‘’ Ik had honger en je hebt mij te eten gegeven, ik had dorst en je hebt mij te drinken gegeven, ik was vreemdeling en je hebt mij opgenomen, ik was naakt en je hebt mij gekleed, ik was ziek en je hebt mij bezocht, ik zat in de gevangenis en je bent bij mij gekomen. ‘’

(Mattheüs 25: 35,36)

2 stil zijn 

Als het over ‘’barmhartigheid’’ gaat, het thema van de komende 40dagentijd, zal menigeen denken aan de werken van Barmhartigheid zoals we die uit het evangelie kennen: zes werken van barmhartigheid, die door paus Innocentius werden aangevuld met een zevende: ‘’de doden begraven’’ en door paus Franciscus recentelijk met een achtste: ‘’de aarde omarmen’’.

Die Werken van Barmhartigheid vormen dus geen gesloten canon, maar spreken mensen altijd weer op een nieuwe manier aan. In iedere tijd krijgt het omzien naar anderen en naar de wereld rondom weer andere accenten en ook gaan mensen over zichzelf telkens weer anders denken: wie zijn wij in onze omgang met elkaar en met onze wereld en wie zouden we kunnen zijn?

Ook in deze 40dagentijd willen we ons bezinnen op ons mens zijn, onze verbondenheid en verantwoordelijkheid. Alles rond dat thema van Barmhartigheid, dat in het Hebreeuws zowel als in het Nederlands verwant is aan Gods bewogen liefde die zich uitstrekt naar mensen, opdat mensen zich uit kunnen strekken naar elkaar. Zoals de fraters van Tilburg, die zich ook broeders van barmhartigheid laten noemen, het zo mooi zeggen: dat het gaat om ‘’zien’’, ‘’bewogen worden’’ en ‘’in beweging komen’’.

Holkje van der Veer, Dominicanes die cultureel en agogisch werk en theologie studeerde, stelde de Nieuwe werken van Barmhartigheid samen, die laten zien hoe barmhartigheid niet alleen op de ander is gericht maar ons ook zelf andere mensen maakt:

-          Angst geen ruimte geven

-          Stil zijn

-          Langzaam leven

-          Het initiatief nemen

-          Plezier maken

-          Kritisch consumeren

-          Bescheiden zijn

Met in ons achterhoofd de Werken van barmhartigheid uit het Mattheüsevangelie, zullen we ons door deze nieuwe formuleringen graag laten leiden in deze zondagen naar Pasen toe.

Woensdagavond 6 maart, 19.30u: Aswoensdag

We verbranden verdroogde palmtakjes en zegenen elkaar met as, symbool van vergankelijkheid. We zingen liederen over nieuw leven dat ontstaan kan uit wat voorbijgaat. En we bidden daarbij, met de psalmist: ‘Maak ons tot teken van uw barmhartigheid’.

Korte overweging door Germain Creyghton

 

Zondag 10 maart: Barmhartigheid

Barmhartigheid, ‘een hart vol erbarmen’,’ zien- bewogen worden – in beweging komen, het klinkt edelmoedig en mooi maar bij nadere beschouwing blijkt het om een aardse, moeilijke, dwarse vorm van naastenliefde te gaan. Onmogelijk bijna in onze ogen, maar niet in die van Jezus, die zich in de parabel van de barmhartige Samaritaan, van zijn radicale kant laat zien.

Lezing: Lukas 10, Overweging door Colet van der Ven

Na afloop van deze dienst is de Dominicus vertrekpunt voor Groene Kerken die willen meelopen met de Klimaatmars vanaf de Dam om 13 uur. Het vertrek zal worden ingezet met een kort woord en een zegen door enkele vertegenwoordigers van de deelnemende kerken (PKN en RK).

 

Zondag 17 maart: De angst geen ruimte geven

Als je de berichten over klimaatverandering en geweldsdreiging toelaat in je binnenste, kun je verlamd raken van schrik. Dat kan betekenen dat je je terugtrekt in je eigen comfortzone, dat je cynisch wordt en de hoop op verandering opgeeft. Dan laat je je niet meer raken en in beweging brengen. De profeten van het bijbelse Israël hadden hiertegen een tegengif: ‘de vreze des Heren’, traditioneel uitgedrukt; beter misschien: het ontzag voor de Eeuwige.

De profeet Jesaja zegt: vrees niet wat men vreest, heb liever ontzag (‘vrees’) voor de Eeuwige! Dat is niet een gemakkelijke weg, dat vraagt om innerlijke wijsheid en onderricht (in de bijbel ‘Torah’ geheten), om confrontatie en omstreden keuzes. Maar je begeeft je daarmee wel op de weg van de verwachting en de hoop. Al die woorden klinken in het bijbelgedeelte dat we op deze zondag zullen horen.

Lezing: Jesaja 8: 11-18, Overweging door Harry Pals, oud-predikant van de EUG-Janskerk in Utrecht

 Zondag 24 maart: Langzaam leven

Vertragen, stilte zoeken, het lijkt in eerste instantie alsof je dat vooral moet doen om barmhartiger, compassievoller met jezelf om te gaan. Want we weten allemaal hoe de versnelling er toe leidt dat we gehaast zijn, opgejaagd leven, ten koste van de aandacht voor onze eigen binnenwereld, voor andere mensen, dieren en ten koste van de aarde. Langzaam leven is tegelijk ook solidair zijn met mensen zonder hoop, mensen die niet mee kunnen komen, met zieken en gevangenen, met mensen die een verlies of diepe teleurstelling betreuren. Soms staat het leven in het teken van wachten op wat komt. Hoe doe je dat, wat heb je dan nodig? Wat helpt?
Langzaam leven is een geestelijke oefening die we tijdens deze langzame dienst in praktijk willen brengen, met minder woorden, meer contemplatie. Om gevoelig te worden, te gaan zien met de ogen van de eeuwige, te luisteren met andere oren.

Lezing: Handelingen 8:26-39, Overweging door Marcel Elsenaar

Zondag 31 maart, Laetare: Plezier maken

Wij mogen ons verheugen op dat wat nog niet is. Daarover gaat zondag Laetare. Maar hoe kan dat? Wie kan iemand zover krijgen dat hij gaat genieten van wat er nog niet is? Waar een mens gerechtigheid verwacht, daar is onrecht. Waar een mens recht zoekt wordt onrecht gevonden. Hoe leert De Prediker ons om in een wereld van systemen, waar autonomie van mensen niet lijkt te bestaan, toch de uitdaging te vinden om plezier te maken? Hoe leren wij onszelf om te genieten van het samen dingen doen? Wat is dat voor wijsheid? Hoe gunnen wij onszelf zo’n inzicht?

Lezing: Prediker 3:1-22, Overweging door Alle van Steenis

Zondag 7 april: Initiatief nemen – hoe en waartoe

Initiatief nemen vraagt moed: de weg van droom naar werkelijkheid is lang en vol hobbels. Het kan je eenzaam maken in je eentje voorop te gaan.

Wie initiatief en verantwoordelijkheid neemt, ontkomt vaak niet aan vuile handen. Misschien weerhoudt de angst fouten te maken ons er van om in actie te komen. Maar God heeft geen andere handen en voeten dan de onze: ons initiatief is nodig om te bouwen aan een nieuwe, rechtvaardige wereld. Waar dromen we van, en hoe geven we die dromen vorm?

In deze dienst vindt ook het ritueel van de handwassing plaats

Lezing: 2Kronieken 1:31, 2:3-5, 3:1 en 5:1-14, Overweging door Godian Ejiogu, theoloog, pastor en auteur van het boek Mijn Droom

 

Zondag 14 april, Palmpasen: Stil en bescheiden zijn

Bij Johannes wordt Jezus met palmtakken in Jeruzalem ingehaald als de man die Lazarus uit de dood heeft opgewekt. Voor Johannes is die opwekking de aankondiging van Jezus’ eigen opstanding. Aan het begin van de belangrijkste week van het kerkelijk jaar proberen we stil en bescheiden na te denken over wat dit mysterie van dood en leven voor ons kan betekenen.

Lezing: Johannes 12, Overweging door Henk Hillenaar

Witte donderdag 18 april, 20.00u                   Overweging door Henk Hillenaar

Goede Vrijdag 19 april, 20.00u                       Overweging door Janneke Stegeman

Paasnacht 20 april, 21.00u                              Overweging door Claartje Kruijff

Paasmorgen 21 april                                        Overweging door Juut Meijer

In en na de paasdienst neemt Thom Jansen na 49 jaar afscheid als pianist/organist van de Dominicus in verband met zijn pensionering. Het zal door Thom en Jeannette vast op prijs worden gesteld, als u daarbij aanwezig bent.

(De tekeningen zijn van Riet Deerenberg)

Bericht uit de Beleidsraad 14 – maart 2019

De beleidsraad is het nieuwe jaar begonnen met een bezinnings- en brainstormbijeenkomst over het onderwerp waartoe de BR op aarde is: ‘beleid’.

Het ’10-punten-beleidsplan 2015-2018’ vormde de leidraad, aangevuld met een toekomstvisie, een verhaal van de hand van onze voorzitter Jan Bade. Een inspirerend verhaal over ‘de Dominicus in 2041’, dat leidde tot een aantal nieuwe ideeën en ook al concrete plannen.

Het doel waarop we ons met name willen richten is ‘hoe kunnen we ook kerk zijn voor anderen’, andere doelgroepen, ook buiten de zondagen?

Een van de plannen is om de zomeropenstelling uit te breiden tot de zaterdagavond. We zetten de deur aan de Spuistraat open, nodigen voorbijgangers – stappers, toeristen, buurtbewoners – uit naar binnen te gaan, stilte te beleven, te genieten van muziek, poëzie, samen zingen en een kaars aansteken. We kunnen dat gaan doen, als experiment dat kan lukken en mag mislukken. Het hoeft niet veel te kosten en mogelijk voorziet het wel in een behoefte. Het idee is afkomstig uit Utrecht, waar eenmaal per maand op zaterdagavond de Domkerk volstroomt tijdens de ‘Night of Light’.

Andere plannen liggen b.v. op het gebied van meer samenwerken met andere kerken in Amsterdam. En dan niet direct voor een gezamenlijke viering op zondag, maar meer in de sfeer van leerhuis en van diaconaat.

Binnenkort komt de BR met In een aangepast ’beleidsplan 2019-2222’. Daarin staat nog veel meer. Het plan zal eerst besproken worden met de werkgroepen en dan met de gemeente.

Intussen is een kleine commissie bezig het afscheid van Thom Jansen voor te bereiden. Dit vindt plaats op paaszondag 21 april tijdens en na de dienst. In de dienst zal veel muziek van Thom klinken, waaronder waarschijnlijk twee nieuwe composities. Na de dienst is er een afscheidsmoment met aansluitend koffie/thee/bubbels en iets lekkers. U heeft hier meer over kunnen lezen in het inlegvel in de orde van dienst. Inlegvel gemist? Stuur dan even een mailtje naar: secretariaat@dominicusamsterdam.nl

Over de vervanging van Thom wordt nagedacht, dit wordt een open sollicitatieprocedure. Tot de zomer is vervanging van Thom in de diensten geregeld.

We zijn blij u te kunnen vertellen dat onze pastor Eva Martens met ingang van 1 mei een vaste benoeming heeft gekregen.  Ook verheugt het ons te kunnen meedelen dat Marcel Elsenaar door de BR is benoemd tot lid van het Liturgisch Team.  En, zoals U in de orde van dienst heeft kunnen lezen, is tot ons grote genoegen Ellen van de Geer toegetreden tot de beleidsraad.

Er is een werkgroep communicatie in oprichting, daarover een volgende keer meer. De Dominicus heeft onlangs al de aandacht van de pers getrokken: in Trouw werd het gesprek van Karin Kasdorp met Marinus van de Berg in de Dominicuskrant van februari j.l. besproken. Met daarbij een kleurenfoto van de pui aan de Spuistraat met de regenboogvlag in top. Gratis publiciteit van de bovenste plank!

Met hartelijke groet,

namens de Beleidsraad,

Joanne Kruijswijk Jansen

En een ps: leest u ook dit bericht over het nieuwe lid van de BR!

Bericht uit de Beleidsraad 13 – februari 2019

Het kan eigenlijk niet meer, maar het is nog niet te laat om namens de beleidsraad ons allen met elkaar – alle Dominicusgangers, medewerkers en vrijwilligers – een mooi, goed en inspirerend 2019 toe te wensen!

Dat we maar vaak mogen zingen van dit huis waar de deur open staat en waar ieder welkom is. De regenboogvlaggen die half januari aan de gevel van onze kerk wapperen, spreken daarvan en zo is het ook!

Hoe gaan we verder in dit nieuwe jaar?

De verkiezingen voor nieuwe BR-leden hebben niet plaatsgevonden, want er waren geen kandidaten. Dat betekent dat wij voorlopig verdergaan met z’n vijven: Jan Bade, Geert-Jan Meijerhof, Mirjam Nieboer, Jan van der Meulen en ondergetekende. We zijn wel van plan om te kijken of we de BR toch op sterkte kunnen brengen, en wie weet hebt u wel suggesties voor ons in die richting.

Na het vertrek van Emile is er een groep van vrijwillige kosters gevormd, die samen zorgen voor het goed laten verlopen van de reguliere kerkdiensten en bijzondere vieringen, zoals een uitvaart.

Deze groep van kosters bestaat uit Rieke Hart, Herman Huijmans, Jan Pieter de Jong, Emile Linssen, Frederik Lobbrecht, Geert-Jan Meijerhof, Petra Meijerhof  en Mirjam Nieboer. De BR is blij met deze mensen die zo vlekkeloos en onopvallend op de achtergrond dit werk doen!

Wat zijn de plannen voor het nieuwe jaar?

Voor de BR intern is het belangrijk dat de Structuurnota uit 2010 herzien wordt vanwege verouderde, onvolledige of ontbrekende procedures. Dat zal in dit jaar gaan gebeuren, een grote klus voor de mensen die zich hiermee gaan bezighouden.

In de laatste vergadering stelde de BR de nota ‘vrijwilligersbeleid’ vast, dit beleid gaat in 2019 ingevoerd worden. Sommige vrijwilligers zullen merken dat ze verplicht een Verklaring rondom Gedrag, de zogenoemde VOG, zullen moeten aanvragen. De kosten hiervan worden door de Dominicus vergoed. Een VOG biedt geen garantie om ‘ellende’ te voorkomen maar het is wel een teken dat we zorgvuldig kijken wie er met taken in onze kerk bezig gaan en waar we op moeten letten.

Een verbouwing van de entree van de kerk staat op de agenda dit jaar. Het gaat met name om de ingang en de toiletten drempelloos te maken. Dat is hard nodig om voor alle mensen die de Dominicus willen bezoeken een moeiteloze toegang te verzorgen. Het fijne hiervan gaat u ongetwijfeld van de beheercommissie vernemen.

En verder gaan we door op de ingeslagen weg, het zorgen voor goed bestuur van onze gemeente en ons kerkgebouw. U mag ons daarop aanspreken en wij op onze beurt zullen ons zo goed mogelijk naar u verantwoorden.

Dat is beloofd en het belooft dus een mooi jaar te worden!

Met hartelijke groet, namens de beleidsraad,

Joanne Kruijswijk Jansen, secretaris

brug-in-amsterdam-genoemd-naar-pater-jan-van-kilsdonk-530x486

Vanwege de actualiteit

Deze week is er op Facebook een storm opgestoken waarin de Dominicuskerk haar partijtje meeblaast. Dit vanwege de actualiteit in de kerk.

Omdat niet iedereen op Facebook kan kijken volgt hieronder het bericht dat de Dominicuskerk afgelopen maandag op haar eigen pagina heeft geplaatst, met de foto. Het is door meer dan 26.000 mensen bekeken en zeer velen hebben het op hun eigen pagina overgenomen en er instemmend op gereageerd:

Pater Jan van Kilsdonk, jarenlang trouwe bezoeker van de Dominicuskerk, zei ooit:
“Als wij op deze aarde zoveel vrouwen en vrouwen en mannen en mannen gadeslaan die zelfs in een bedreigende cultuur niet ophouden een eigen liefdesaanleg met ontroerende ernst en bloei te handhaven, dan kan een gelovige niet anders begrijpen: deze behoefte en deze kunst om te beminnen en om bemind te worden, is niet zomaar een toeval, nog minder een ongeval. Zij is een vondst, een ontwerp van de Schepper. Zij is een gave én opgave. Net zoals zon, maan en sterren dat zijn, of zwart, bruin of blank, of man en vrouw als paar.”

brug-in-amsterdam-genoemd-naar-pater-jan-van-kilsdonk-530x486

 

Aanstaande zondag zal in heel veel kerken het volgende lied gezongen worden, ook in de Dominicus:

Ongestraft mag liefde bloeien

1. Ongestraft mag liefde bloeien,
vrijuit zoeken naar de zon.
Liefdes loop verdraagt geen boeien:
laat haar stromen als een bron!

2. Laat de liefde maar gebeuren
als een wonder van het licht,
als een regenboog vol kleuren
door de hemel zelf gesticht.

3. Niemand houdt de liefde tegen
waar zij langs de straten gaat.
Wie met liefde is gezegend,
koestert wie om liefde gaat.

4. God verhoede dat er iemand
in de liefde wordt gekrenkt.
Ware liefde oordeelt niemand,
maar aanvaardt haar als geschenk.

5. Liefde vraagt ons om ontferming
tegen wie haar vlammen dooft.
Wie haar rechten wil beschermen
vindt in liefde zelf geloof.

6. Wie voor liefde is geschapen
vreest ook niet bij tegenwind.
Liefde is het hemels wapen
dat de angsten overwint.

7. Leg de liefde niet aan banden,
gun haar gang de vrije loop.
Geef haar bloemen nooit uit handen,
want haar vrucht is onze hoop!

8. Ongestraft mag liefde bloeien,
vrijuit zoeken naar de zon.
liefdes loop verdraagt geen boeien,
laat haar stromen als een bron!

Sytze de Vries
In 2011 geschreven voor het boekje ‘Coming out churches’

IMG_20190109_150041_resized_20190109_033303290

 

 

Om liefde gaan wij een leven,
sterven wij dood na dood,
wagen de verste wegen,
om jou op hoop van zegen,
mijn liefste, mijn reisgenoot.

Dalen van zwarte aarde,
bergen van hemelsblauw,
om alles ga ik dit leven,
om alles of niets met jou.

~ tekst: Huub Oosterhuis ~

Ook de Dominicuskerk geeft een teken van liefde, door de regenboogvlaggen op te hangen. Liefde voor iedereen.

IMG_20190109_150111_resized_20190109_033302938

OurFather-klein

Serie diensten rondom het Onze Vader

De regels van het Onze Vader zijn eeuwenoud en worden wereldwijd gebeden. Het Onze Vader wordt ook wel eens ‘het gebed der oecumene’ genoemd.

Er zijn mensen die nooit meer een stap in een kerk hebben gezet en toch vragen om het Onze Vader op hun uitvaart. Een jongeman vertelt dat het voor hem, vanuit zijn streng gereformeerde jeugd, een uitgehold en verschraald gebed is geworden. Het raakte hem niet meer. Totdat hij in een kerk in Londen komt en het gebed als nieuw hoort maar nu in een andere taal dan zijn moerstaal: ‘ Thy Kingdom come, Thy Will be done, on earth as it is in heaven.’ Bij de Indiëherdenking zingen mensen met een Jappenkampverleden en hun families samen de Indische variant van het Onze Vader.

Dit gebed herbergt grote menselijke thema’s en is, ook in tijden van beproeving, een krachtbron en oriëntatiepunt voor velen gebleken en nog. Het eerste woord van het gebed zet al aan tot gezamenlijkheid: Onze Vader.

In het Lucas evangelie zijn deze gebedsregels het antwoord van Jezus als zijn leerlingen hem vragen: Heer, leer ons bidden. De versie volgens Lucas is korter dan die volgens Mattheus. In het evangelie volgens Mattheus maakt het Onze Vader deel uit van de Bergrede.

Er zijn allerlei versies, vertalingen en varianten van dit gebed. Katholieken bidden een kortere versie dan protestanten. Joden bidden het niet maar herkennen wel delen van het gebed uit hun eigen traditie. Moslims hebben gebedsregels die op het Onze Vader lijken: het al-Fatiha, de eerste soera, het eerste hoofdstuk uit de Koran.

De komende zeven zondagen concentreren we ons op dit gebed. We overwegen de gebedsregels één voor één en zullen samen onderzoeken en overwegen wat woorden als heilig, koninkrijk, wil, brood, schuld, vergeving en verlossing ons in onze huidige context te zeggen hebben.

OurFather-klein

 

Zondag 13 januari: Onze Vader die in de hemel zijt

‘Onze vader die in de hemel zijt…’, het oudste gebed, het gebed dat Jezus ons leerde en dat alles zegt wat van belang is binnen een verbond. Maar het beeld van God als vader is afgodisch geworden, heeft met name vrouwen buitengesloten en kopschuw gemaakt. Hoe kunnen we een ander Godsbeeld ontdekken dat uitnodigt en ruimte geeft om het oude gebed weer te kunnen bidden?

Overweging door Agnes Grond

 
Zondag 20 januari: Uw Naam worde geheiligd

Hoe is uw naam, vroeg Mozes aan God. ‘Ik ben die wordt’, was het ontwijkende antwoord. En terecht, want het heilige wijkt en is niet goed te benoemen. Toch moeten we er ruimte voor maken en dat vinden we moeilijk in ons bijna perfecte polderland. We zijn zo ongelofelijk goed geworden in het aanwijzen, analyseren en oplossen van problemen, dat het heilige in de verdrukking komt. Ze toont zich immers op momenten die lijken op problemen die moeten worden opgelost.

Overweging door Arjan Broers

 
Zondag 27 januari: Uw Koninkrijk Kome

Met het woord koninkrijk staan we in het centrum van Jezus’ boodschap. Wat toen ‘nabij’ was, durven we daar nu – tweeduizend jaar later – nog steeds op te hopen, nog steeds voor te bidden? Hebben velen van ons niet, met Reve, ooit de gedachte gehad: “Dat koninkrijk van U, weet U wel, wordt dat nog wat?” Wanneer Farizeeën vragen wanneer het koninkrijk komt, antwoordt Jezus: “De komst van het koninkrijk van God laat zich niet aanwijzen (…) maar weet wel: het koninkrijk van God is in uw midden”. Het is er al en toch blijven we uitzien naar de komst ervan. Dat lijkt op het eerste gezicht een woordenspel om een moeilijk theologisch probleem te omzeilen. Maar het kan ook een uitnodiging zijn om los te komen uit onze beperkende koninkrijken. Om te kunnen leven middenin de wereld zonder erdoor te worden opgeslokt.

Overweging door Eva Martens

 
Zondag 3 februari: Uw wil geschiede, op aarde zoals in de hemel

Uw wil geschiede? Voor ons als autonome individuen met een vrije wil anno 2019 is dit een spannende gebedsregel. Want soms lijkt die wil van ons overvraagd en lopen we tegen onze eigen grenzen op. Je zou zomaar verlangen naar een andere wil waar je je aan overgeven kunt. Maar is er een grotere bedoeling en wat snappen wij daar van? Uit het gebed wordt duidelijk dat die wil van Godswege in ieder geval te maken heeft met een ons. En met genoeg brood en vergeving en verlossing voor allen.

Overweging door Claartje Kruijff

 
Zondag 10 februari: Geef ons heden ons dagelijks brood

Het Onze Vader is voor moslims meestal een onbekend gebed. Dat is op zich verwonderlijk, omdat de Koran ook een soort ‘onze vader’ heeft waarmee moslims altijd hun gebedsdienst mee aanvangen. De parallellen gaan verder. De gebedsregel ‘Geef ons heden ons dagelijks brood’ is via diverse verhalen verweven in de islamitische traditie, waarbij de persoon Abraham vaak wordt geassocieerd met brood. Brood is ook het symbolische voedsel dat hemel en aarde met elkaar verbindt.

Overweging door Enis Odaci

 
Zondag 17 februari: Vergeef ons onze schuld, zoals ook wij vergeven onze schuldenaren

Iedereen wil vergeven worden. Genade is het mooiste dat er is. Maar precies in deze bede van het Onze Vader zit dat venijnige extra zinnetje: ‘zoals ook wij vergeven onze schuldenaren’. Werk aan de winkel voor iedereen die het durft te bidden. Wat is vergeving, hoe ontvang je het en hoe word je zelf genadig? Misschien wel de moeilijkste vragen uit het beroemde gebed van Jezus.

Overweging door Alain Verheij

 
Zondag 24 februari: Houd ons staande in de beproeving en verlos ons van het kwaad

Tenslotte bidden we om verlossing van het kwaad in allerlei vorm: het kwaad waartoe wij ons laten verleiden of dat we zelf veroorzaken; het kwaad dat ons overkomt, in geweld van mens of natuur, of in een ziekte die langzaam insluipt in ons leven. Het kwaad kan ons radeloos maken, vooral als het goede mensen treft en niet oplosbaar is. In ons bidden kunnen we het kwaad evenmin oplossen, maar brengen we het wel in relatie tot God, Ik-zal-er-zijn. We bidden om verlossing in de hoop dat we in onze radeloosheid toch niet reddeloos zijn.

Overweging door Germain Creyghton

JanN zwaait 2

Toespraak voor Jan Nieuwenhuis door Arjan Broers

De ogen van een kind.

Ik sta hier namens de predikbroeders en als predikbroeder en als broeder.

Ik sta hier namens de Orde van de predikbroeders in Nederland, de dominicanen, voor wie ik de communicatie verzorg. Dat doe ik al zoveel jaren dat iemand me onlangs ‘anonieme dominicaan’ noemde. Ik voelde me gestreeld. Ik weet niet zeker of dat een goed teken is…

Jan N Arjan 2 b

 

 

 

 

 

 

 

Namens de broeders dominicanen en hun provinciaal overste René Dinklo, die hier vandaag ook is, wil ik Jan Nieuwenhuis van harte prijzen om zijn volgehouden predikerschap. Jan, je hebt de durf gehad om in een sterk veranderend gelovig landschap op je post te blijven, mee te bewegen en mee te bouwen aan een eigen, krachtige en oecumenische gemeenschap. Je grote liefde voor taal en studie en verkondiging en democratisch overleg zijn daarbij typische dominicaanse trekken. Dat geldt trouwens ook voor het vermogen om het uit te houden met talloze vormen van eigenwijsheid en koppigheid, die van jouzelf incluis…

En bovenal ben je blijven getuigen dat het evangelie mensen raakt tot in hun ziel. Je preken zijn daarvan doordrenkt, op een doorleefde manier. Met toewijding ben je blijven zoeken, dwars door alle veranderingen heen, naar de continuïteit met de weg van de gezalfde, die ons leerde te zien. Jouw woorden leerden velen kijken. Dit boek, Bij tij en ontij, zet dat voort.

Ik sta hier ook als predikbroeder, sinds ik hier in de Dominicus gastpredikant ben. Lange tijd was jij daar steeds bij en dat deed me goed. Op de eerste rij, als aandachtige erflater, als aartsvader die me met een aardig woord zijn zegen gaf. Ook zo bouwde je nog mee aan deze gemeenschap. Met je aanwezigheid.

En tenslotte sta ik hier als broeder. Wat ik in die hoedanigheid wil zeggen, vraagt iets meer uitleg, omdat het spannend is.

Het is vandaag 6 januari, epifanie. Het feest van de verkondiging van de geboorte van Christus aan de niet-joden, de heidenen.

In onze lieflijke kerststalletjes komen drie koningen cadeautjes brengen. Daardoor is het scandaleuze van het verhaal niet meer goed te zien. God komt ter wereld in de gedaante van een kind van eenvoudige mensen en ligt in een voederbak voor dieren.

Magiërs uit verre, vreemde landen knielen voor deze baby en brengen het kostbare geschenken, inclusief de duurste lijkenbalsem die er is.

Enfin, ik zal geen preek opzetten, het gaat me er nu vooral om dat het verhaal van de gezalfde vanaf het allereerste begin de kringen van wij en zij doorbreekt. Want wie is gelovige incrowd en wie valt daarbuiten? Wie knielt er bij de kribbe en wie zoekt nog – of weer – zijn weg door de woestijn?

Gelovig leven is niet iets wat je kunt, eerder iets wat je beoefent. Volleerd ben je nooit. De woestijn is altijd dichtbij en vaak onafzienbaar. Soms zie je geen ster die de weg wijst.

Beste Jan, het is geen geheim dat deze fase van je leven schraal is als een woestijn. In het interview dat we hadden voor het tijdschrift Volzin zei je: ‘Ik heb een grandioos leven gehad. Maar het hoeft niet meer. Ik wacht’. En dat wachten valt je soms zwaar.

Op je kamer hangt een portret dat broeder Donatianus 88 jaar geleden van je maakte. Het is een wonderlijk portret, vooral door de ogen van dat kind. Zelfbewust kijkt het, maar vooral lijkt het iets te zien dat verder, dat verder weg ligt. Het is een blik van verwondering en vertrouwen.

Er is vast een reden dat het portret bewaard is gebleven en dat het je nog steeds zo aanspreekt. Als jouw jongere broeder wens ik je toe dat je ook in deze laatste fase van je leven iets van die blik van verwondering en vertrouwen hervindt, zelfs al kun je letterlijk niet meer knielen.

Dat doen wij wel voor je.

6 januari 2019, Dominicus Amsterdam, voor Jan Nieuwenhuis

Arjan Broers

 

Bij tij en ontij

BIJ TIJ EN ONTIJ – preken op hoop van zegen, door Jan Nieuwenhuis, een uitgave van de Dominicuskerk. Vanaf 6 januari 2019 verkrijgbaar bij de boekentafel in de kerk of bij Boekhandel Kirchner, Leliegracht 36, 1015DH Amsterdam, info@boekhandelkirchner.nl. Prijs €15,- (excl. verzendkosten). Geïllustreerd, 136 blz. Met een inleiding van Henk Hillenaar en een portret van Pieter van der Ven.

 

Arjan Broers interviewde Jan Nieuwenhuis voor het tijdschrift Volzin. Dat interview is HIER te lezen.

De woorden die Jan Nieuwenhuis op 6 januari sprak leest u HIER

Woorden van Jan Nieuwenhuis op 6 januari 2019

In de 52 jaar waarin ik aan de Dominicus verbonden ben geweest, heb ik vermoedelijk 77 zondagspreken gehouden. Eind 1989 zijn 51 van die preken in een boekje uitgegeven onder de titel Te pas en te onpas. Die preken waren geordend naar het kerkelijk jaar.

JanN zwaait 2

Daarna lagen er nog 26 die gedrukt en gepubliceerd zouden kunnen worden. Dit gebeurt vandaag in dit nieuwe boekje: Bij tij en ontij. 26 zondagspreken plus twee artikelen van Henk Hillenaar en Pieter van der Ven.
Dit is een slotwoord, een puntkomma, na al wat ik in die 52 jaar hier heb geprobeerd te schrijven en zeggen.

Zondagspreken, wat zijn dat eigenlijk? Ik herinner me elke keer dat ik de beurt had de laatste paar minuten de hoop had dat iemand anders me de beurt kon overnemen en dat ik rustig kon blijven zitten op mijn plaats. Bij een zondagspreek sta je opeens een meter of meer boven de anderen, misschien wel 500 mensen die van mij iets verwachten en willen horen. Je moet iets zeggen, maar wat?

Ik heb mijn best gedaan om iets te zeggen wat ik echt meende. Niet wat ingestudeerd was, maar echt mezelf. Ik stond er niet om te herhalen wat er al stond, maar om te proberen te zeggen wat ik dacht en voelde. Zoveel keer, telkens iets anders en toch hetzelfde.

Maar er is nog iets. Ik durf het nauwelijks te zeggen, maar ik heb ook de ervaring dat je als je ouder wordt sommige dingen weet. Zeker weet.  Waar je voorheen over twijfelde, zocht en probeerde, is het iets wat je nu geschonken wordt: stelligheid, vastheid, lijnen, zo is het. Niemand maakt mij meer iets anders wijs.

Ik weet niet zeker of één en één twee is. De geleerden beweren van niet. Maar ik weet zeker dat ik iets kan en wil. Dat ik er niet voor niets ben. Dat er in en achter en boven en onder mij een kracht is, een stem, een impuls, een hand die mij begeleidt en roept, af en toe bij de haren grijpt en mij, dat geloof ik vast, opvangt als de dag is gekomen.

Ik wil noch kan iemand van u verplichten om hetzelfde te weten. Maar ik kan er niet onderuit. Ik weet in gemoede niet of ik geloof of geloven kan, maar ik weet, ik wéét dat ik niet alleen ben en dat er iemand, God weet, die er is, die me vasthoudt, een engel die me troost, die me kwelt, ik zou niets zijn zonder die metgezel.

Zoals Vasalis ooit in een gedicht geschreven heeft:

In de oudste lagen van mijn ziel,

waar hij van steen is gemaakt,

bloeit als een gaaf ontkleurd fossiel,

de stenen bloem van uw gelaat.

 

Ik kan mij niet van U bevrijden,

er bloeit niets in mijn steen dan Gij,

de oude weelden zijn voorbij.

Maar niets kan mij meer van U scheiden.

 

Ik wil het vandaag proberen te zeggen. Als de kalender je toefluistert dat je binnenkort 95 wordt, dan kan ik niet anders dan hoop houden dat leven groter is dan doodgaan. En dat verandering en ontluistering ook iets zijn van een schepping. Dat ouderdom ook iets heeft van een visioen. En dat er meer is tussen hemel en aarde dan je ooit hebt kunnen beleven.

Ik weet niets over God, ook nu niet, hier en nu. Maar Hij of Zij, wat maakt het uit, laat mij niet los. Ik ben door Hem of Haar in mijn heup geraakt en ik vrees dat geen mens mij kan wijsmaken dat het niet zo is.

Is dat misschien de kroon van de ouderdom? Dat je iets, maar niet veel, zeker weet. En dat geen mens het van je af kan nemen. Dat je er desnoods, als het dan niet anders kan, mee dood kunt gaan.

Amen. Dat wil zeggen: het is goed zo.

 

Bij tij en ontijBIJ TIJ EN ONTIJ – preken op hoop van zegen, door Jan Nieuwenhuis, een uitgave van de De Dominicuskerk. Het is verkrijgbaar bij de boekentafel in de kerk of bij Boekhandel Kirchner, Leliegracht 36, 1015DH Amsterdam, info@boekhandelkirchner.nl. Prijs €15,- (excl. verzendkosten). Geïllustreerd, 136 blz. Met een inleiding van Henk Hillenaar en een portret van Pieter van der Ven.

 

Arjan Broers interviewde Jan Nieuwenhuis voor het tijdschrift Volzin. Dat interview is HIER te lezen.

De woorden die Arjan Broers op 6 januari tot Jan Nieuwenhuis sprak leest u HIER.

Niek Schuman is overleden

Op Eerste Kerstdag is Niek Schuman overleden. Hij had eigenlijk op 30 december in de Dominicus nog graag een overweging willen houden, maar hij zag al een tijdje aankomen dat zoiets niet meer mogelijk was.

Niek Schuman

Niek kwam in de Dominicus via pastor Sieds Prins. Vanaf 1983 hield hij regelmatig een overweging en van 2003 tot 2009 maakte hij deel uit van het Liturgisch team. Hij was voor het team een belangrijke en dierbare collega. Natuurlijk door zijn grote kennis en vertrouwdheid met de Schrift, maar zeker ook door zijn soepele en bevrijdende omgaan met de woorden en verhalen van de Schrift. In de rouwadvertentie staat dat Niek ‘theoloog in hoofd, hart en nieren’ was en dat is een perfecte omschrijving. Hij kon genieten van de Schrift. De bijbelverhalen benaderde hij met grote ernst, ongetwijfeld een vrucht van een calvinistische scholing. Maar hij wist ze altijd uit te leggen als verhalen over bevrijding, over hoop. De Schrift leek in zijn ogen geschreven te zijn als tegenhanger van de harde werkelijkheid, van het kwaad en het onrecht in de wereld. Zijn verkondiging was steeds dat wij ons hoofd niet moeten afwenden van wat gebeurt, maar dat we vooral geloof en hoop moeten putten uit die eeuwenoude verhalen die mensen steeds op het spoor willen zetten om recht te doen en vrede te maken. Niek heeft talloze boeken gepubliceerd. Maar het meest typeert hem zijn allerlaatste boek ‘Dat ding met veertjes – Hopen door alle kwaad heen’. Het werd op 6 november gepresenteerd, Niek kon daar zelf niet meer bij zijn. In dat boek zet hij zijn blik op de werkelijkheid en zijn kennis van de Schrift nog eens duidelijk tegenover elkaar. Hij zag de wereld zoals die was. Maar hij zag met evenveel overtuiging het visioen van licht en bevrijding. Zijn getuigenis zal blijven klinken en zal menigeen blijven inspireren.

De dankdienst voor Niek Schuman is op 3 januari in de Dominicus. Meer informatie vindt u HIER

Presentatie laatste boek Jan Nieuwenhuis

Zondag 6 januari na de dienst wordt het laatste boek van Jan Nieuwenhuis gepresenteerd.  Het boek is getiteld:  ‘Bij tij en ontij’ en bevat preken uit de laatste jaren dat hij als prediker in de Dominicus actief was.

Iedereen is daarbij welkom en meer informatie vindt u HIER

Het boek zal natuurlijk te koop zijn bij de boekentafel. Maar bestellen kan ook. Ook daarover meer informatie onder de link, hierboven.

 

 

 

Foto’s van het Open Huis

Sodis Vita maakte foto’s tijdens het Open Huis.
Een selectie vindt u HIER (je moet ingelogd zijn bij Facebook).