foto-links

raamdom-gr

wind

Wind die scheidt – Wind die verbindt. Laatste serie van dit seizoen.

Een serie na Pinksteren over oecumene in de wijdste zin van het woord en over reformatie van binnenuit.

wind

Terwijl dit jaar in de protestantse kerken 500 jaar reformatie wordt gevierd, staat in de Spuistraat in Amsterdam een kerk waar oecumene ‘gebeurde’.

Hoe is het voor ons in zo’n gezelschap te verkeren, elkaar min of meer terug te vinden en als mensen van verschillende (kerkelijke of niet-kerkelijke) origine de gezamenlijkheid te zoeken?

Maakten wij, aangestoken door een nieuwe wind, als gemeente ook een soort ‘reformatie’ door?

Zonder krampachtig vast te houden aan ieders afzonderlijke gewoonten of geloofsbelijdenis kon hier  in woord en gebaar ruimte ontstaan,  door aan de ene kant vast te houden wat ons lief is en aan de andere kant nieuwe winden te laten waaien. Van de bevrijdingstheologie tot de hedendaagse vragen uit de geseculariseerde wereld van nu.

Dit gebied van ‘uiteengaan en terugvinden’, continuїteit en discontinuїteit,  willen we in een serie van vier zondagen verkennen, in gedachten houdend dat de grote reformaties in de geschiedenis van binnenuit kwamen. Iemand staat op en stelt een vraag.

Al in het Oude testament en in het Nieuwe gebeurde het dat langs de rafels van traditie en religie en in een veranderende wereld telkens nieuwe mensen nieuwe wegen bewandelden. Abraham en Sara gaan op weg, vertelt het verhaal. Mozes leidt uit, uit Egypte.  Een nieuwe koning staat op of een nieuwe profeet. Vrouwen treden op als redders van hun volk en zingen als Mirjam, Hannah en Maria hun eigen lied.

Zo ging het van verdrukking naar bevrijding, van gestolde woorden naar nieuwe ontvankelijkheid. In alle tijden stonden stemmen op om afgedane beelden en praktijken omver te werpen en ruimte te maken voor de geest Gods in een nieuwe wereld.

We willen stilstaan bij wat het betekent te leven in die wereld waarin aan de ene kant stromingen uiteengroeien, met bittere gevolgen soms van elkaar niet langer verstaan en zelfs verwerpen. Waar aan de andere kant midden in het oude vernieuwing optrad, zoals Luther niet de eerste protestant was maar een Augustijner monnik en Jezus niet de stichter van de kerk maar joods van huis uit en de Islam teruggaat op dezelfde aartsvaders als wij.

Maar hoe de openheid te behouden, zodat die niet opnieuw verstart in het eigen gelijk?

Vier diensten om ons opnieuw te laten openwaaien door de geest Gods, die opschudden, vernieuwen en verbinden kan.

 

Zondag 4 juni -  Pinksteren

Mensen die elkaar nooit begrepen, gaan elkaar verstaan zonder dat ze daarvoor hun eigen taal opgeven. Hoe kan dat? Een gezamenlijkheid ontstaat ondanks verschillen over de grootste kloven heen.

We lezen uit Handelingen 2 en 1 Korinthe 12   voorganger: Juut Meijer

 

Zondag 11 juni  De Geest vernieuwt.

Zoals Luther 500 jaar geleden een impuls tot vernieuwing was, zo waren de studenten en de vrouwenbeweging dat in 1968. De samenleving- en de kerken kwamen in een veranderingsproces. De geest van moed en bevrijding steekt de kop op en activeert de weerstanden. Steeds weer wordt de jonge wijn in oude zakken gestopt, maar de geest van vernieuwing gaat door, want de bruidegom laat het niet afweten.

Lucas 5,27-39   Voorganger: Andre Wesche

 

Zondag 18 juni – Grenzen aan opstandigheid

In Israel is ieder mens geroepen priesterlijk te leven. Dit besef hoog te houden lag vooral bij de Levieten.  Als Mozes en Aaron hoger in rang lijken te geraken, komt Korach in verzet. Ook hij is een Leviet en die mochten toch allemaal priester zijn. Worden ze nu ondergeschikt? Het wordt een pittige strijd en het gaat er heftig aan toe. Een rechtmatige poging tot hervorming en verzet, of zijn er aan verzet ook grenzen?

We lezen uit Numeri 16 en 17  Voorganger: Tamarah Benima, rabbijn

In deze viering worden 3 kinderen gedoopt

 

Zondag 25 juni -   Samen

De slotdienst van het jaar, vlak voor de zomerserie begint, is al een beetje een voorproefje. Een bijzondere muziekdienst met medewerking van impro-zangeres Nicoline Snaas en onze eigen muzikanten natuurlijk. Geen mantra’s, wel een beetje losser zingen dan gewoonlijk en deze keer een extra korte overweging.

Voorganger: Annewieke Vroom

 

Zomerdiensten met zomerkoor

Het is een traditie om in juli en augustus de diensten wat anders in te richten dan in de rest van het jaar. Er wordt gelezen uit werk van literaire en filosofische schrijvers en dichters. De lezingen worden vergezeld van kort commentaar.

Wie de voorgangers zijn en waar de dienst gaat zal zo spoedig mogelijk op de site te lezen zijn, bij de betreffende datum.

Het koor repeteert elke zondag voor de dienst, vanaf 10 uur. Goede zangers die vertrouwd zijn met het repertoire zijn van harte uitgenodigd om mee te zingen in het koor. Je kunt een enkele keer komen, of elke week. De muziek en mappen liggen klaar!

 

 

Kerkennacht: feest voor alle vrijwilligers

Wij nodigen jullie uit voor een gezellig samenzijn voorafgaand aan de kerkennacht op zaterdag 24 juni om 17.30 uur. Er is dan een maaltijd voor IEDEREEN, om jullie te bedanken voor het prachtige werk dat door vrijwilligers en medewerkers jaar in jaar uit wordt gedaan.

Wij nodigen iedereen uit die op welke wijze dan ook heeft bijgedragen. Het belooft een mooi begin van de kerkennacht te worden want vanaf 19.30 uur begint dan het programma van de Dominicus.

Wij vragen wel om je even op te geven bij Stan van Walstijn, de coördinator van de Kerkennacht. Zijn email adres is

vanwalstijn.advies@hetnet.nl

 

nota bene:

Het gaat om ALLE vrijwilligers: diegenen die taallessen geven, meditatie geven, bloembollen verkopen of bloemen neerzetten op zondag, geluidstechnici, boekentafel, gastheren/vrouwen, koffie, schoonmaak en toilet, werkgroep kind, Het open huis, LT, WP, diaconaat, lezersgroep, de BC, redactie Dominicuskrant, jubileumcie, KKN-cie, webredactie, koor, koorbestuur, solidariteitsfonds, wereldwinkel, cie collecten voor derden, kascommissie, externe betrekkingen, blikopener, wereldwinkel, Amnesty groep, klachtenbegeleider, verkiezingscie, en wie ik zelfs na deze lange lijst toch nog niet ken of zonder het te weten vergeet.

namens de beleidsraad,

en tot ziens op zaterdag 24 juni vanaf 17.30 uur!

Stan van Walstijn

 

 

 

Vergaderschema van de beleidsraad

 

Bericht van de beleidsraad:

Beste bezoekers van de Dominicuskerk,

De Beleidsraad maakt u graag bekend met het vergaderschema van het tweede halfjaar 2017. Dat luidt als volgt:

- Vergadering van de Beleidsraad: maandag 26 juni, 4 september, 25 september, 23 oktober , 6 november en 20 november, aanvang altijd 20 uur;

-  Coördinerend overleg, d.w.z. de Beleidsraad met een vertegenwoordiging van alle werkgroepen met als doel uitwisseling van de stand van zaken: maandag 23 oktober, van 19 tot 20 uur.

-   Najaarsoverleg, d.w.z. de Beleidsraad met een vertegenwoordiging van alle werkgroepen over specifieke beleidsonderwerpen: donderdag 2 november om 19.30 uur. Op de agenda staat in elk geval de begroting 2018, andere onderwerpen nog niet bekend.

Alle vergaderingen zijn open voor iedere bezoeker die daarvoor belangstelling heeft. U bent van harte welkom in de pastorie op de genoemde tijd.

 

 

Bericht van en uit de Beleidsraad

Voor de gemeentemiddag op zondag 28 mei wordt u bij deze van harte uitgenodigd.

Het thema is ‘kennen en gekend worden’. Dat thema wordt uitgewerkt via verschillende werkvormen.

We beginnen de middag na de koffie, dus om een uur of half één, en – natuurlijk zou ik haast zeggen – sluiten we de middag af met een borrel, dat zal om ongeveer half vier zijn.

We hopen op een flinke opkomst, want we hebben u nodig om met ons mee te denken over gemeente zijn met elkaar, kennen en gekend worden!

Dan is er de Kerkennacht op zaterdag 24 juni a.s. waaraan we als Dominicusgemeente weer meedoen. Met alle vrijwilligers die hieraan mee willen gaan werken wordt de avond begonnen met een feest, waarbij de (inmiddels traditionele?) knipoog uitgedeeld zal worden. Stan van Walstijn houdt zich bezig met de organisatie van deze avond en nacht, bij hem kunt u terecht voor informatie en ook voor uw aanmelding.

Namens de Beleidsraad,

Joanne Kruijswijk Jansen

gemeentemiddag goede foto

Gemeentemiddag, zondag 28 mei

gemeentemiddag goede foto

De beleidsraad nodigt u van harte uit voor de gemeentemiddag op zondag 28 mei, na de dienst. Het thema is ‘kennen en gekend worden’. We gaan dat thema via verschillende werkvormen onderzoeken.

We beginnen de middag na de koffie, dus om een uur of half één, en – natuurlijk zou ik haast zeggen – sluiten we de middag af met een borrel, dat zal om ongeveer half vier zijn.

We hopen op een flinke opkomst, want we hebben u nodig om met ons mee te denken over gemeente zijn met elkaar: kennen en gekend worden!

 

 

DE VREEMDE VRIJHEID een serie diensten over vrijheid en vrijzinnigheid

De schrijvers van het Nieuwe Testament leggen ieder op een eigen wijze en meestal indirect getuigenis af van het leven dat Jezus als mens heeft geleid temidden van de culturele, godsdienstige en politieke situatie waarin hij leefde. Doorheen alle verschillende beelden die zij oproepen van zijn optreden, van zijn houding tegenover machthebbers en van zijn omgang met ‘tollenaars en zondaars’, is als rode draad te herkennen dat Jezus zich vanuit een innerlijke, geestelijke vrijheid onafhankelijk opstelt tegenover de wereld zoals die is. Niet alleen doordat hij de hypocrisie van de gevestigde orde blootlegt, maar ook doordat hij in staat is om mensen vrij te maken van de vastgeklonken zelfbeelden en de angsten die hen op een of andere manier tot gevangene maken, van zichzelf en van hun maatschappelijke situatie. Voortkomend uit de Joodse traditie waarin hij opgroeide en uit naam van de Ene God, Ik-zal-er-zijn, die hij zijn Vader noemde, stelt Jezus tegenover al die vormen van gevangenschap een radicale boodschap van bevrijding.

Met een hedendaagse, vooral in ons land gangbare term, kunnen we zeggen, uitgaande van het beeld dat de evangelisten ons van hem geven, dat Jezus zich in zijn tijd als een vrijzinnig mens heeft opgesteld. Een vrijzinnigheid die herkenbaar is in de vrijmoedigheid waarmee hij handelt en spreekt. Het gaat hem niet om een godsdienstigheid van uiterlijk vertoon en nauwgezette naleving van de wet, maar om een herbronning van de wet in het verbond van God met de mensen, een verbond van liefde en trouw. In Jezus manifesteert zich de dynamiek van de geest die ook ons ondersteunt in het nabij brengen, hier en nu, van het Koninkrijk van God.

Deze vrijheid van geest strookt niet zomaar met wat wij, in de common sense van onze ‘vrije’ westerse samenleving, als vrijheid zijn gaan beschouwen. Onze vrijheid wordt doorgaans opgevat als een vrijheid van beperkingen of een vrijheid tot het zelf doen, zelf bepalen, zelf ontplooien van wat we willen en kunnen. In beide gevallen gaat het erom dat de mens als subject de wereld en zichzelf ontwerpt of onderwerpt.

In deze serie diensten willen we dit begrip vanuit een bijbels perspectief kritisch tegen het licht houden. Op de achtergrond gebruiken we hierbij het boekje De vreemde vrijheid  van Laurens ten Kate, als filosoof werkzaam aan de Universiteit voor Humanistiek in Utrecht (uitgeverij Sjibbolet, 2016) – en die zich op zijn beurt laat inspireren door tal van filosofen, onder wie Albert Camus in zijn opvatting van ‘de vreemde vrijheid van het scheppen’. Dit ‘andere’ begrip van vrijheid is niet wereldvreemd, maar brengt het nieuwe, het vreemde in de wereld. Er is wederkerigheid: ‘Wie vrij is, schept een wereld, maar wordt tegelijk door die wereld geschapen. Zo is vrijheid een confrontatie met het vreemde, in de wereld, in de mens, in onszelf.’

Deze vreemde vrijheid herkennen we vooral in de kunst, in de verbeelding, in het spel van het kind. We gaan op zoek, vanuit verschillende invalshoeken, naar wat dit betekent voor de manier waarop wij ‘in de wereld’ staan, zonder ‘van de wereld’ te zijn.

Zondag 23 april – Marcel Elsenaar     De vreemde vrijheid in de verwondering.  Gelezen: Lc. 24, 13-3

Zondag 30 april – Laurens ten Kate     De vreemde vrijheid in de schepping.   Gelezen: Gen. 2, 4-10a

Zondag 7 mei – Annewieke Vroom     De vreemde vrijheid in de Zhuang Zi.

Zondag 14 mei – Henk Hillenaar    De vreemde vrijheid in het spel.   Gelezen: Lc. 18, 15-27

Zondag 21 mei – Bettine Siertsema    De vreemde vrijheid in de roeping.    Gelezen Lc. 5, 1-11

Zondag 28 mei – Germain Creyghton    De vreemde vrijheid in de samenleving.

 

 

 

 

Digitale kalender in de veertigdagentijd

Ook dit jaar kunt u gedurende de 40-dagentijd dagelijks een aflevering van de digitale kalender via de email thuis krijgen. Elke dag een inspirerende tekst naar aanleiding van het thema van de 40-dagentijd: strijd. Elke dag een moment van bezinning. Veel Dominicusgangers hebben de afgelopen jaren de digitale kalender ontvangen. Misschien hoorde u daar niet bij. U kunt een email sturen naar André Burghardt: andre.burghardt@hetnet.nl.  Dan krijgt u hem ook dagelijks. Als u vorig jaar de digitale kalender ontving hoeft u niets te doen. U krijgt hem dan automatisch.

 

Serie rondom het evangelie van Matteüs

In de weken tussen de kersttijd en de veertigdagentijd lezen we uit het evangelie volgens Matteüs. Het oecumenisch leesrooster wijst de weg. In de kerkelijke traditie wordt het evangelie (op basis van Mat. 9,9; 10,3) toegeschreven aan de apostel  Matteüs, één van de twaalf, een tollenaar die door Jezus wordt geroepen.  Wetenschappers komen tot de conclusie dat de schrijver van dit levensverhaal van Jezus een christen van joodse origine moet zijn geweest en tussen het jaar 70 en 130 na Christus is geschreven. Het portret dat hij schildert laat vier kleuren zien waarin Jezus oplicht: als een tweede Mozes, als zoon van David, als Zoon van God, als Immanuël.

De opbouw van het evangelie wordt bepaald door vijf redevoeringen die Jezus in dit evangelie houdt. De bergrede (Mat.5-7), de uitzendingsrede (10),de parabelrede (13),  de gemeenterede (18) en de eschatologische rede, op weg naar het einde (24-25).

“Jezus was een jood, en zijn optreden en zijn boodschap zijn door hemzelf en zijn eerste volgelingen geïnterpreteerd in samenhang met de joodse bijbel, ons Oude Testament. Matteüs is van de vier canonieke evangelisten degene die ons dat het meest duidelijk en indringend laat zien. Hij vestigt onze aandacht nadrukkelijk op de joodse wortels van het   christendom. Matteüs ziet de Thora, de joodse Wet, als een positief gegeven, ook voor zijn gemeente geldig, maar dan wel in de interpretatie die Jezus eraan gegeven heeft. Deze houding zou ons kunnen helpen in onze omgang met wetten en regels”. (Maarten Menken,  Het evangelie van Matteüs, TvV 2011).

15 januari: Op de proef gesteld. Matteüs 4,1-11                        Juut Meijer

22 januari: Doe je mee?   Matteüs 4,12-25                                 Gerard Swüste

29 januari: Op de goede weg.   Matteüs 5,1-12                          André Wesche

5 februari:  Jullie zijn zout en licht.   Matteüs 5,13-16                Claartje Kruijff

12 februari: Matteüs 25,14-30        Kinderdienst                          Juut Meijer, samen met de kinderen

19 februari: Onverdeeld goed. Matteüs 5,38-48                         Jean-Jaques Suurmond

26 februari: Onze Vader in het verborgene. Matteüs 6,1-15    Colet van der Ven

 

Liep ik te dromen…

Een van de juweeltjes die Thom Jansen gemaakt heeft is: ‘En het werd avond en morgen’ op tekst van Huub Oosterhuis. Ooit opgedragen aan zijn geliefde, maar nog altijd graag gezongen.

Aan liederen die bestemd zijn voor de liturgie worden speciale eisen gesteld. Ze moeten namelijk geschikt zijn om uitgevoerd te worden door Podium en Zaal, zoals Bernard Huijbers stelde. Voor de gemeente moet het goed mee te zingen zijn, terwijl tegelijk het koor voldoende uitgedaagd wordt.

Bij dit lied is dat zeker het geval. De koorgedeelten vormen een bijzonder zangspel tussen mannen en vrouwen. De stemmen klinken afzonderlijk, dan weer samen, eenstemmig of meerstemmig, in een wonderschone opbouw en afwisseling. Vooral het tweede koorstuk, dat begint met een eenstemmige zangregel van de mannen: ‘In spleten van rotsen zat ik verscholen te denken: “ik weet niet meer wat.”’ Waarop de vrouwen antwoorden: ‘In tuinen vol vogels liep ik te fluiten, te dromen: “ik weet niet meer wat.”’

Dan begint het spel van elkaar opzwepende stemmen, tot het uitloopt in wat misschien wel de mooiste akkoordklank is die je als koor kunt vormen. Je hebt de neiging om het te laten doorklinken, de toon die je zingt aan te houden, zolang je adem hebt. Met deze klank wil je eigenlijk niet stoppen. Zelfs de sterrenhemel van de Dominicus gaat meedoen en geeft haar eigen klank terug.

En dan, als dit allemaal lukt, en dat is alleen zo als iedereen op dat moment precies weet wat we samen aan het doen zijn en niemand ‘loopt te dromen’, als dat ene moment van gezamenlijke concentratie daar is, dan volgt de eerste ontlading in het zingen van het refrein door het koor à capella, zonder begeleiding dus, als het ware vanzelf. Die ene klank zindert het hele refrein na en behoedt het koor voor zakken, iets dat zo gemakkelijk kan gebeuren bij het zingen zonder begeleiding. Maar op vleugels van die klank blijft het koor nu op toon.

En aan het eind, als de piano begint te spelen, volgt de tweede ontlading. Daarna maakt de gemeente het lied af terwijl het koor nog even na droomt en weer opnieuw ervaren heeft dat dat, wat we in een kostbaar moment samen tot stand gebracht hebben, groter is dan wij.

Carla van der Heijden