foto-links

raamdom-gr

Bericht uit de Beleidsraad 13 – februari 2019

Het kan eigenlijk niet meer, maar het is nog niet te laat om namens de beleidsraad ons allen met elkaar – alle Dominicusgangers, medewerkers en vrijwilligers – een mooi, goed en inspirerend 2019 toe te wensen!

Dat we maar vaak mogen zingen van dit huis waar de deur open staat en waar ieder welkom is. De regenboogvlaggen die half januari aan de gevel van onze kerk wapperen, spreken daarvan en zo is het ook!

Hoe gaan we verder in dit nieuwe jaar?

De verkiezingen voor nieuwe BR-leden hebben niet plaatsgevonden, want er waren geen kandidaten. Dat betekent dat wij voorlopig verdergaan met z’n vijven: Jan Bade, Geert-Jan Meijerhof, Mirjam Nieboer, Jan van der Meulen en ondergetekende. We zijn wel van plan om te kijken of we de BR toch op sterkte kunnen brengen, en wie weet hebt u wel suggesties voor ons in die richting.

Na het vertrek van Emile is er een groep van vrijwillige kosters gevormd, die samen zorgen voor het goed laten verlopen van de reguliere kerkdiensten en bijzondere vieringen, zoals een uitvaart.

Deze groep van kosters bestaat uit Rieke Hart, Herman Huijmans, Jan Pieter de Jong, Emile Linssen, Frederik Lobbrecht, Geert-Jan Meijerhof, Petra Meijerhof  en Mirjam Nieboer. De BR is blij met deze mensen die zo vlekkeloos en onopvallend op de achtergrond dit werk doen!

Wat zijn de plannen voor het nieuwe jaar?

Voor de BR intern is het belangrijk dat de Structuurnota uit 2010 herzien wordt vanwege verouderde, onvolledige of ontbrekende procedures. Dat zal in dit jaar gaan gebeuren, een grote klus voor de mensen die zich hiermee gaan bezighouden.

In de laatste vergadering stelde de BR de nota ‘vrijwilligersbeleid’ vast, dit beleid gaat in 2019 ingevoerd worden. Sommige vrijwilligers zullen merken dat ze verplicht een Verklaring rondom Gedrag, de zogenoemde VOG, zullen moeten aanvragen. De kosten hiervan worden door de Dominicus vergoed. Een VOG biedt geen garantie om ‘ellende’ te voorkomen maar het is wel een teken dat we zorgvuldig kijken wie er met taken in onze kerk bezig gaan en waar we op moeten letten.

Een verbouwing van de entree van de kerk staat op de agenda dit jaar. Het gaat met name om de ingang en de toiletten drempelloos te maken. Dat is hard nodig om voor alle mensen die de Dominicus willen bezoeken een moeiteloze toegang te verzorgen. Het fijne hiervan gaat u ongetwijfeld van de beheercommissie vernemen.

En verder gaan we door op de ingeslagen weg, het zorgen voor goed bestuur van onze gemeente en ons kerkgebouw. U mag ons daarop aanspreken en wij op onze beurt zullen ons zo goed mogelijk naar u verantwoorden.

Dat is beloofd en het belooft dus een mooi jaar te worden!

Met hartelijke groet, namens de beleidsraad,

Joanne Kruijswijk Jansen, secretaris

brug-in-amsterdam-genoemd-naar-pater-jan-van-kilsdonk-530x486

Vanwege de actualiteit

Deze week is er op Facebook een storm opgestoken waarin de Dominicuskerk haar partijtje meeblaast. Dit vanwege de actualiteit in de kerk.

Omdat niet iedereen op Facebook kan kijken volgt hieronder het bericht dat de Dominicuskerk afgelopen maandag op haar eigen pagina heeft geplaatst, met de foto. Het is door meer dan 26.000 mensen bekeken en zeer velen hebben het op hun eigen pagina overgenomen en er instemmend op gereageerd:

Pater Jan van Kilsdonk, jarenlang trouwe bezoeker van de Dominicuskerk, zei ooit:
“Als wij op deze aarde zoveel vrouwen en vrouwen en mannen en mannen gadeslaan die zelfs in een bedreigende cultuur niet ophouden een eigen liefdesaanleg met ontroerende ernst en bloei te handhaven, dan kan een gelovige niet anders begrijpen: deze behoefte en deze kunst om te beminnen en om bemind te worden, is niet zomaar een toeval, nog minder een ongeval. Zij is een vondst, een ontwerp van de Schepper. Zij is een gave én opgave. Net zoals zon, maan en sterren dat zijn, of zwart, bruin of blank, of man en vrouw als paar.”

brug-in-amsterdam-genoemd-naar-pater-jan-van-kilsdonk-530x486

 

Aanstaande zondag zal in heel veel kerken het volgende lied gezongen worden, ook in de Dominicus:

Ongestraft mag liefde bloeien

1. Ongestraft mag liefde bloeien,
vrijuit zoeken naar de zon.
Liefdes loop verdraagt geen boeien:
laat haar stromen als een bron!

2. Laat de liefde maar gebeuren
als een wonder van het licht,
als een regenboog vol kleuren
door de hemel zelf gesticht.

3. Niemand houdt de liefde tegen
waar zij langs de straten gaat.
Wie met liefde is gezegend,
koestert wie om liefde gaat.

4. God verhoede dat er iemand
in de liefde wordt gekrenkt.
Ware liefde oordeelt niemand,
maar aanvaardt haar als geschenk.

5. Liefde vraagt ons om ontferming
tegen wie haar vlammen dooft.
Wie haar rechten wil beschermen
vindt in liefde zelf geloof.

6. Wie voor liefde is geschapen
vreest ook niet bij tegenwind.
Liefde is het hemels wapen
dat de angsten overwint.

7. Leg de liefde niet aan banden,
gun haar gang de vrije loop.
Geef haar bloemen nooit uit handen,
want haar vrucht is onze hoop!

8. Ongestraft mag liefde bloeien,
vrijuit zoeken naar de zon.
liefdes loop verdraagt geen boeien,
laat haar stromen als een bron!

Sytze de Vries
In 2011 geschreven voor het boekje ‘Coming out churches’

IMG_20190109_150041_resized_20190109_033303290

 

 

Om liefde gaan wij een leven,
sterven wij dood na dood,
wagen de verste wegen,
om jou op hoop van zegen,
mijn liefste, mijn reisgenoot.

Dalen van zwarte aarde,
bergen van hemelsblauw,
om alles ga ik dit leven,
om alles of niets met jou.

~ tekst: Huub Oosterhuis ~

Ook de Dominicuskerk geeft een teken van liefde, door de regenboogvlaggen op te hangen. Liefde voor iedereen.

IMG_20190109_150111_resized_20190109_033302938

OurFather-klein

Serie diensten rondom het Onze Vader

De regels van het Onze Vader zijn eeuwenoud en worden wereldwijd gebeden. Het Onze Vader wordt ook wel eens ‘het gebed der oecumene’ genoemd.

Er zijn mensen die nooit meer een stap in een kerk hebben gezet en toch vragen om het Onze Vader op hun uitvaart. Een jongeman vertelt dat het voor hem, vanuit zijn streng gereformeerde jeugd, een uitgehold en verschraald gebed is geworden. Het raakte hem niet meer. Totdat hij in een kerk in Londen komt en het gebed als nieuw hoort maar nu in een andere taal dan zijn moerstaal: ‘ Thy Kingdom come, Thy Will be done, on earth as it is in heaven.’ Bij de Indiëherdenking zingen mensen met een Jappenkampverleden en hun families samen de Indische variant van het Onze Vader.

Dit gebed herbergt grote menselijke thema’s en is, ook in tijden van beproeving, een krachtbron en oriëntatiepunt voor velen gebleken en nog. Het eerste woord van het gebed zet al aan tot gezamenlijkheid: Onze Vader.

In het Lucas evangelie zijn deze gebedsregels het antwoord van Jezus als zijn leerlingen hem vragen: Heer, leer ons bidden. De versie volgens Lucas is korter dan die volgens Mattheus. In het evangelie volgens Mattheus maakt het Onze Vader deel uit van de Bergrede.

Er zijn allerlei versies, vertalingen en varianten van dit gebed. Katholieken bidden een kortere versie dan protestanten. Joden bidden het niet maar herkennen wel delen van het gebed uit hun eigen traditie. Moslims hebben gebedsregels die op het Onze Vader lijken: het al-Fatiha, de eerste soera, het eerste hoofdstuk uit de Koran.

De komende zeven zondagen concentreren we ons op dit gebed. We overwegen de gebedsregels één voor één en zullen samen onderzoeken en overwegen wat woorden als heilig, koninkrijk, wil, brood, schuld, vergeving en verlossing ons in onze huidige context te zeggen hebben.

OurFather-klein

 

Zondag 13 januari: Onze Vader die in de hemel zijt

‘Onze vader die in de hemel zijt…’, het oudste gebed, het gebed dat Jezus ons leerde en dat alles zegt wat van belang is binnen een verbond. Maar het beeld van God als vader is afgodisch geworden, heeft met name vrouwen buitengesloten en kopschuw gemaakt. Hoe kunnen we een ander Godsbeeld ontdekken dat uitnodigt en ruimte geeft om het oude gebed weer te kunnen bidden?

Overweging door Agnes Grond

 
Zondag 20 januari: Uw Naam worde geheiligd

Hoe is uw naam, vroeg Mozes aan God. ‘Ik ben die wordt’, was het ontwijkende antwoord. En terecht, want het heilige wijkt en is niet goed te benoemen. Toch moeten we er ruimte voor maken en dat vinden we moeilijk in ons bijna perfecte polderland. We zijn zo ongelofelijk goed geworden in het aanwijzen, analyseren en oplossen van problemen, dat het heilige in de verdrukking komt. Ze toont zich immers op momenten die lijken op problemen die moeten worden opgelost.

Overweging door Arjan Broers

 
Zondag 27 januari: Uw Koninkrijk Kome

Met het woord koninkrijk staan we in het centrum van Jezus’ boodschap. Wat toen ‘nabij’ was, durven we daar nu – tweeduizend jaar later – nog steeds op te hopen, nog steeds voor te bidden? Hebben velen van ons niet, met Reve, ooit de gedachte gehad: “Dat koninkrijk van U, weet U wel, wordt dat nog wat?” Wanneer Farizeeën vragen wanneer het koninkrijk komt, antwoordt Jezus: “De komst van het koninkrijk van God laat zich niet aanwijzen (…) maar weet wel: het koninkrijk van God is in uw midden”. Het is er al en toch blijven we uitzien naar de komst ervan. Dat lijkt op het eerste gezicht een woordenspel om een moeilijk theologisch probleem te omzeilen. Maar het kan ook een uitnodiging zijn om los te komen uit onze beperkende koninkrijken. Om te kunnen leven middenin de wereld zonder erdoor te worden opgeslokt.

Overweging door Eva Martens

 
Zondag 3 februari: Uw wil geschiede, op aarde zoals in de hemel

Uw wil geschiede? Voor ons als autonome individuen met een vrije wil anno 2019 is dit een spannende gebedsregel. Want soms lijkt die wil van ons overvraagd en lopen we tegen onze eigen grenzen op. Je zou zomaar verlangen naar een andere wil waar je je aan overgeven kunt. Maar is er een grotere bedoeling en wat snappen wij daar van? Uit het gebed wordt duidelijk dat die wil van Godswege in ieder geval te maken heeft met een ons. En met genoeg brood en vergeving en verlossing voor allen.

Overweging door Claartje Kruijff

 
Zondag 10 februari: Geef ons heden ons dagelijks brood

Het Onze Vader is voor moslims meestal een onbekend gebed. Dat is op zich verwonderlijk, omdat de Koran ook een soort ‘onze vader’ heeft waarmee moslims altijd hun gebedsdienst mee aanvangen. De parallellen gaan verder. De gebedsregel ‘Geef ons heden ons dagelijks brood’ is via diverse verhalen verweven in de islamitische traditie, waarbij de persoon Abraham vaak wordt geassocieerd met brood. Brood is ook het symbolische voedsel dat hemel en aarde met elkaar verbindt.

Overweging door Enis Odaci

 
Zondag 17 februari: Vergeef ons onze schuld, zoals ook wij vergeven onze schuldenaren

Iedereen wil vergeven worden. Genade is het mooiste dat er is. Maar precies in deze bede van het Onze Vader zit dat venijnige extra zinnetje: ‘zoals ook wij vergeven onze schuldenaren’. Werk aan de winkel voor iedereen die het durft te bidden. Wat is vergeving, hoe ontvang je het en hoe word je zelf genadig? Misschien wel de moeilijkste vragen uit het beroemde gebed van Jezus.

Overweging door Alain Verheij

 
Zondag 24 februari: Houd ons staande in de beproeving en verlos ons van het kwaad

Tenslotte bidden we om verlossing van het kwaad in allerlei vorm: het kwaad waartoe wij ons laten verleiden of dat we zelf veroorzaken; het kwaad dat ons overkomt, in geweld van mens of natuur, of in een ziekte die langzaam insluipt in ons leven. Het kwaad kan ons radeloos maken, vooral als het goede mensen treft en niet oplosbaar is. In ons bidden kunnen we het kwaad evenmin oplossen, maar brengen we het wel in relatie tot God, Ik-zal-er-zijn. We bidden om verlossing in de hoop dat we in onze radeloosheid toch niet reddeloos zijn.

Overweging door Germain Creyghton

JanN zwaait 2

Toespraak voor Jan Nieuwenhuis door Arjan Broers

De ogen van een kind.

Ik sta hier namens de predikbroeders en als predikbroeder en als broeder.

Ik sta hier namens de Orde van de predikbroeders in Nederland, de dominicanen, voor wie ik de communicatie verzorg. Dat doe ik al zoveel jaren dat iemand me onlangs ‘anonieme dominicaan’ noemde. Ik voelde me gestreeld. Ik weet niet zeker of dat een goed teken is…

Jan N Arjan 2 b

 

 

 

 

 

 

 

Namens de broeders dominicanen en hun provinciaal overste René Dinklo, die hier vandaag ook is, wil ik Jan Nieuwenhuis van harte prijzen om zijn volgehouden predikerschap. Jan, je hebt de durf gehad om in een sterk veranderend gelovig landschap op je post te blijven, mee te bewegen en mee te bouwen aan een eigen, krachtige en oecumenische gemeenschap. Je grote liefde voor taal en studie en verkondiging en democratisch overleg zijn daarbij typische dominicaanse trekken. Dat geldt trouwens ook voor het vermogen om het uit te houden met talloze vormen van eigenwijsheid en koppigheid, die van jouzelf incluis…

En bovenal ben je blijven getuigen dat het evangelie mensen raakt tot in hun ziel. Je preken zijn daarvan doordrenkt, op een doorleefde manier. Met toewijding ben je blijven zoeken, dwars door alle veranderingen heen, naar de continuïteit met de weg van de gezalfde, die ons leerde te zien. Jouw woorden leerden velen kijken. Dit boek, Bij tij en ontij, zet dat voort.

Ik sta hier ook als predikbroeder, sinds ik hier in de Dominicus gastpredikant ben. Lange tijd was jij daar steeds bij en dat deed me goed. Op de eerste rij, als aandachtige erflater, als aartsvader die me met een aardig woord zijn zegen gaf. Ook zo bouwde je nog mee aan deze gemeenschap. Met je aanwezigheid.

En tenslotte sta ik hier als broeder. Wat ik in die hoedanigheid wil zeggen, vraagt iets meer uitleg, omdat het spannend is.

Het is vandaag 6 januari, epifanie. Het feest van de verkondiging van de geboorte van Christus aan de niet-joden, de heidenen.

In onze lieflijke kerststalletjes komen drie koningen cadeautjes brengen. Daardoor is het scandaleuze van het verhaal niet meer goed te zien. God komt ter wereld in de gedaante van een kind van eenvoudige mensen en ligt in een voederbak voor dieren.

Magiërs uit verre, vreemde landen knielen voor deze baby en brengen het kostbare geschenken, inclusief de duurste lijkenbalsem die er is.

Enfin, ik zal geen preek opzetten, het gaat me er nu vooral om dat het verhaal van de gezalfde vanaf het allereerste begin de kringen van wij en zij doorbreekt. Want wie is gelovige incrowd en wie valt daarbuiten? Wie knielt er bij de kribbe en wie zoekt nog – of weer – zijn weg door de woestijn?

Gelovig leven is niet iets wat je kunt, eerder iets wat je beoefent. Volleerd ben je nooit. De woestijn is altijd dichtbij en vaak onafzienbaar. Soms zie je geen ster die de weg wijst.

Beste Jan, het is geen geheim dat deze fase van je leven schraal is als een woestijn. In het interview dat we hadden voor het tijdschrift Volzin zei je: ‘Ik heb een grandioos leven gehad. Maar het hoeft niet meer. Ik wacht’. En dat wachten valt je soms zwaar.

Op je kamer hangt een portret dat broeder Donatianus 88 jaar geleden van je maakte. Het is een wonderlijk portret, vooral door de ogen van dat kind. Zelfbewust kijkt het, maar vooral lijkt het iets te zien dat verder, dat verder weg ligt. Het is een blik van verwondering en vertrouwen.

Er is vast een reden dat het portret bewaard is gebleven en dat het je nog steeds zo aanspreekt. Als jouw jongere broeder wens ik je toe dat je ook in deze laatste fase van je leven iets van die blik van verwondering en vertrouwen hervindt, zelfs al kun je letterlijk niet meer knielen.

Dat doen wij wel voor je.

6 januari 2019, Dominicus Amsterdam, voor Jan Nieuwenhuis

Arjan Broers

 

Bij tij en ontij

BIJ TIJ EN ONTIJ – preken op hoop van zegen, door Jan Nieuwenhuis, een uitgave van de Dominicuskerk. Vanaf 6 januari 2019 verkrijgbaar bij de boekentafel in de kerk of bij Boekhandel Kirchner, Leliegracht 36, 1015DH Amsterdam, info@boekhandelkirchner.nl. Prijs €15,- (excl. verzendkosten). Geïllustreerd, 136 blz. Met een inleiding van Henk Hillenaar en een portret van Pieter van der Ven.

 

Arjan Broers interviewde Jan Nieuwenhuis voor het tijdschrift Volzin. Dat interview is HIER te lezen.

De woorden die Jan Nieuwenhuis op 6 januari sprak leest u HIER

Woorden van Jan Nieuwenhuis op 6 januari 2019

In de 52 jaar waarin ik aan de Dominicus verbonden ben geweest, heb ik vermoedelijk 77 zondagspreken gehouden. Eind 1989 zijn 51 van die preken in een boekje uitgegeven onder de titel Te pas en te onpas. Die preken waren geordend naar het kerkelijk jaar.

JanN zwaait 2

Daarna lagen er nog 26 die gedrukt en gepubliceerd zouden kunnen worden. Dit gebeurt vandaag in dit nieuwe boekje: Bij tij en ontij. 26 zondagspreken plus twee artikelen van Henk Hillenaar en Pieter van der Ven.
Dit is een slotwoord, een puntkomma, na al wat ik in die 52 jaar hier heb geprobeerd te schrijven en zeggen.

Zondagspreken, wat zijn dat eigenlijk? Ik herinner me elke keer dat ik de beurt had de laatste paar minuten de hoop had dat iemand anders me de beurt kon overnemen en dat ik rustig kon blijven zitten op mijn plaats. Bij een zondagspreek sta je opeens een meter of meer boven de anderen, misschien wel 500 mensen die van mij iets verwachten en willen horen. Je moet iets zeggen, maar wat?

Ik heb mijn best gedaan om iets te zeggen wat ik echt meende. Niet wat ingestudeerd was, maar echt mezelf. Ik stond er niet om te herhalen wat er al stond, maar om te proberen te zeggen wat ik dacht en voelde. Zoveel keer, telkens iets anders en toch hetzelfde.

Maar er is nog iets. Ik durf het nauwelijks te zeggen, maar ik heb ook de ervaring dat je als je ouder wordt sommige dingen weet. Zeker weet.  Waar je voorheen over twijfelde, zocht en probeerde, is het iets wat je nu geschonken wordt: stelligheid, vastheid, lijnen, zo is het. Niemand maakt mij meer iets anders wijs.

Ik weet niet zeker of één en één twee is. De geleerden beweren van niet. Maar ik weet zeker dat ik iets kan en wil. Dat ik er niet voor niets ben. Dat er in en achter en boven en onder mij een kracht is, een stem, een impuls, een hand die mij begeleidt en roept, af en toe bij de haren grijpt en mij, dat geloof ik vast, opvangt als de dag is gekomen.

Ik wil noch kan iemand van u verplichten om hetzelfde te weten. Maar ik kan er niet onderuit. Ik weet in gemoede niet of ik geloof of geloven kan, maar ik weet, ik wéét dat ik niet alleen ben en dat er iemand, God weet, die er is, die me vasthoudt, een engel die me troost, die me kwelt, ik zou niets zijn zonder die metgezel.

Zoals Vasalis ooit in een gedicht geschreven heeft:

In de oudste lagen van mijn ziel,

waar hij van steen is gemaakt,

bloeit als een gaaf ontkleurd fossiel,

de stenen bloem van uw gelaat.

 

Ik kan mij niet van U bevrijden,

er bloeit niets in mijn steen dan Gij,

de oude weelden zijn voorbij.

Maar niets kan mij meer van U scheiden.

 

Ik wil het vandaag proberen te zeggen. Als de kalender je toefluistert dat je binnenkort 95 wordt, dan kan ik niet anders dan hoop houden dat leven groter is dan doodgaan. En dat verandering en ontluistering ook iets zijn van een schepping. Dat ouderdom ook iets heeft van een visioen. En dat er meer is tussen hemel en aarde dan je ooit hebt kunnen beleven.

Ik weet niets over God, ook nu niet, hier en nu. Maar Hij of Zij, wat maakt het uit, laat mij niet los. Ik ben door Hem of Haar in mijn heup geraakt en ik vrees dat geen mens mij kan wijsmaken dat het niet zo is.

Is dat misschien de kroon van de ouderdom? Dat je iets, maar niet veel, zeker weet. En dat geen mens het van je af kan nemen. Dat je er desnoods, als het dan niet anders kan, mee dood kunt gaan.

Amen. Dat wil zeggen: het is goed zo.

 

Bij tij en ontijBIJ TIJ EN ONTIJ – preken op hoop van zegen, door Jan Nieuwenhuis, een uitgave van de De Dominicuskerk. Het is verkrijgbaar bij de boekentafel in de kerk of bij Boekhandel Kirchner, Leliegracht 36, 1015DH Amsterdam, info@boekhandelkirchner.nl. Prijs €15,- (excl. verzendkosten). Geïllustreerd, 136 blz. Met een inleiding van Henk Hillenaar en een portret van Pieter van der Ven.

 

Arjan Broers interviewde Jan Nieuwenhuis voor het tijdschrift Volzin. Dat interview is HIER te lezen.

De woorden die Arjan Broers op 6 januari tot Jan Nieuwenhuis sprak leest u HIER.

Niek Schuman is overleden

Op Eerste Kerstdag is Niek Schuman overleden. Hij had eigenlijk op 30 december in de Dominicus nog graag een overweging willen houden, maar hij zag al een tijdje aankomen dat zoiets niet meer mogelijk was.

Niek Schuman

Niek kwam in de Dominicus via pastor Sieds Prins. Vanaf 1983 hield hij regelmatig een overweging en van 2003 tot 2009 maakte hij deel uit van het Liturgisch team. Hij was voor het team een belangrijke en dierbare collega. Natuurlijk door zijn grote kennis en vertrouwdheid met de Schrift, maar zeker ook door zijn soepele en bevrijdende omgaan met de woorden en verhalen van de Schrift. In de rouwadvertentie staat dat Niek ‘theoloog in hoofd, hart en nieren’ was en dat is een perfecte omschrijving. Hij kon genieten van de Schrift. De bijbelverhalen benaderde hij met grote ernst, ongetwijfeld een vrucht van een calvinistische scholing. Maar hij wist ze altijd uit te leggen als verhalen over bevrijding, over hoop. De Schrift leek in zijn ogen geschreven te zijn als tegenhanger van de harde werkelijkheid, van het kwaad en het onrecht in de wereld. Zijn verkondiging was steeds dat wij ons hoofd niet moeten afwenden van wat gebeurt, maar dat we vooral geloof en hoop moeten putten uit die eeuwenoude verhalen die mensen steeds op het spoor willen zetten om recht te doen en vrede te maken. Niek heeft talloze boeken gepubliceerd. Maar het meest typeert hem zijn allerlaatste boek ‘Dat ding met veertjes – Hopen door alle kwaad heen’. Het werd op 6 november gepresenteerd, Niek kon daar zelf niet meer bij zijn. In dat boek zet hij zijn blik op de werkelijkheid en zijn kennis van de Schrift nog eens duidelijk tegenover elkaar. Hij zag de wereld zoals die was. Maar hij zag met evenveel overtuiging het visioen van licht en bevrijding. Zijn getuigenis zal blijven klinken en zal menigeen blijven inspireren.

De dankdienst voor Niek Schuman is op 3 januari in de Dominicus. Meer informatie vindt u HIER

Presentatie laatste boek Jan Nieuwenhuis

Zondag 6 januari na de dienst wordt het laatste boek van Jan Nieuwenhuis gepresenteerd.  Het boek is getiteld:  ‘Bij tij en ontij’ en bevat preken uit de laatste jaren dat hij als prediker in de Dominicus actief was.

Iedereen is daarbij welkom en meer informatie vindt u HIER

Het boek zal natuurlijk te koop zijn bij de boekentafel. Maar bestellen kan ook. Ook daarover meer informatie onder de link, hierboven.

 

 

 

Foto’s van het Open Huis

Sodis Vita maakte foto’s tijdens het Open Huis.
Een selectie vindt u HIER (je moet ingelogd zijn bij Facebook).

Dominicus Contact

De contactgroep valt onder  de Werkgroep Pastoraat en bestaat uit 5 mensen uit onze gemeente, die nauw samenwerken met de pastores.

De leden van de contactgroep zijn Mies Bouwmeester (voorzitter),  Lieke Dingemanse, Arie Kempkes, Anne Timmer en Mart Vogten.

Wat doen wij

Soms kun je, te midden van de grote gemeente van de Dominicus met het rijke aanbod aan groepsactiviteiten, behoefte voelen aan een persoonlijk contact. Misschien wil je eens vertellen over je leven, over de fase waarin je bent, over wat je meemaakt. Of over hoe je geloofsleven meegroeit of je mogelijk juist in de weg zit.

Vaak is het zo dat pastores de contactgroep inschakelen als er een vraag is naar een regelmatig, langer durend contact. Dat kan bijvoorbeeld zijn na een ingrijpende gebeurtenis als het overlijden van een dierbare of bij eenzaamheid of ziekte. Als je niet naar de kerk kunt komen en wel graag contact wilt houden, bezoekt iemand uit de contactgroep je thuis.

Ook kun je contact opnemen als je nieuw bent en eens meer wilt horen over de Dominicusgemeente

Hoe neem je contact op

Je kunt ons bereiken via de pastores: 020 6226171

of je kunt onze contactpersoon Anne Timmer bellen:

06 12133232

Bericht uit de beleidsraad 12

In de afgelopen maand hebt u concrete tekenen van leven van de beleidsraad kunnen opvangen en dat is wel bijzonder, omdat we vaak achter de schermen opereren.

Dat gebeurde door de verkiezingsprocedure voor een nieuw lid van de BR die in oktober gestart is door de verkiezingscommissie, gevormd door Tineke Dijkstra en Jop Mendelts. Er is  een vacature, de (vierjarige) zittingstermijn van Marjanne Tamminga is verstreken en Marjanne heeft besloten zich niet herkiesbaar te stellen. We zijn als BR haar heel erg dankbaar voor haar inbreng in de vergaderingen, Marjanne is iemand die ons vaak helpt herinneren aan de puntjes die op de i gezet moeten worden voor een zorgvuldige  besluitvorming. Ze heeft liturgie als aandachtsveld en besteedde veel aandacht en tijd aan het meedenken over de veranderingen waarvoor het liturgisch team zich geplaatst zag. We zijn als BR Marjanne dankbaar voor haar zorg en aandacht voor het welzijn van onze gemeente en voor het vele werk dat ze daarvoor heeft verzet.

En we hopen natuurlijk op voldoende kandidaten voor een verkiezing, dat zullen we na 25 november weten.

 

Op zondagmiddag 18 november was er de gemeentemiddag met als thema ‘gemeenschap in beweging’, waar velen van u aan  hebben deelgenomen.

Het was bijzonder om als leden van de BR samen met Marcel Elsenaar van het LT het programma voor deze middag te maken en uit te voeren. Ook met hulp van diverse bezoekers die afgesproken of spontaan een handje uitstaken, het ging allemaal als vanzelf.

Daarom ook was het fijn om de vele vrijwilligers van onze gemeente te kunnen trakteren op een lekkere lunch van het cateringbedrijf, dat de prachtige naam draagt van ‘5 broden en 2 vissen’. Dat kan toch niet mooier voor een groep kerkgangers. Dat de smaak ook goed was blijkt wel uit het feit dat er geen 12 manden met ‘brokken’ overbleven, alles ging schoon op.

In het middagprogramma gingen we met elkaar op ‘pelgrimsreis’ door de kerk en die reis werd begonnen door een, soms hernieuwde, kennismaking: vrij lopen door de kerk, elkaar aankijken, bij de volgende wandeling toeknikken en daarna nog eens wandelend ook een praatje aanknopen. Zo kwam je soms opeens iemand tegen die je nog niet kende.

Een bezoek aan drie van de acht pleisterplaatsen volgde, in groepjes van vijf wisselende gesprekspartners werden die bezocht, onderbroken door even samen zingen en dan weer door naar de volgende plek. De uitnodiging was steeds om na een korte inleidende tekst jezelf te bezinnen op je ervaring met het onderwerp en die dan te delen met de gesprekspartners, met als sleutelzin ‘vertel daar eens wat meer over’. Een mooi voorbeeld van zo’n pleisterplaats is

Pleisterplaats 4:  Komen en gaan, gemeenschap in beweging

Met iedere bezoeker die hier komt, komt er iets nieuws binnen. Met ieder die weggaat verdwijnt iets. Zo zijn wij gemeenschap in beweging. Welke elementen moeten altijd blijven? En wat mag veranderen?

Andere pleisterplaatsen op de pelgrimstocht hadden als thema o.a. ‘Gij die weet, breken en delen’, ‘Beelden van verlangen’, ‘Gastvrijheid is vaak moeilijk’, ‘Ik zal er zijn in het samenzijn’, en ‘Komen ooit voeten gevleugeld’.

Het werd een levendige tocht, waarin we elkaar veel verhalen vertelden en ervaringen uitwisselden en deelden. Bij de gezamenlijke afronding schreven diverse deelnemers hun indrukken van deze middag op, en hier volgt dan een impressie van deze ‘oogst’:

 

Wat willen we behouden? Behalve dat ons mooie kerkgebouw ons dierbaar is staan hier ook de menselijke ontmoetingen centraal:

Nabijheid, zorg voor elkaar, het open huis met kerst, creatieve manieren om elkaar te ontmoeten. En ook het koor en de muziek, vrijheid van denken, mogen zijn wie je bent, ook als dat kritisch is. En laten we een gemeenschap blijven die staat voor de onderdrukten.

Wat zouden we willen ontwikkelen en/of veranderen? Wat zouden we kunnen loslaten?

Veel opmerkingen gaan over de liturgie van onze wekelijkse vieringen: een preek nabespreken met de betreffende voorganger, meer stilte na brood en wijn; niet elke zondag eucharistie, maar ook experimenteren en bijvoorbeeld nadenken over secularisering, een andere liturgie, dans en kunst, tekenen en schilderen in de viering. In beweging blijven en niet vastroesten in onze gewoonten.

Het onderling gesprek werd genoemd als belangrijke ervaring die voor herhaling vatbaar is in de vorm zoals vanmiddag. Deze vorm, delen van ervaringen zonder oordeel of mening,  leidt tot gesprekken die je ter harte gaan, echte ontmoeting, nabijheid en misschien zelfs vriendschap.

Maatschappelijk gezien werden contacten met de Kloof en andere religieuze gezelschappen als belangrijk genoemd, daarbij ook de suggestie om de kerk te (laten) gebruiken als gemeenschapsruimte voor de buurt en minder bedeelden. Want zijn we misschien soms ook ‘te close’? vraagt iemand zich af. En daarbij moet het gebouw zelf dan ook duurzamer worden met lager energieverbruik.

En tenslotte: wat een leuke middag, we hebben kennis gemaakt met nieuwe mensen. Een win-win middag! Onderlinge contacten vasthouden èn deze gespreksonderwerpen. Hoop blijven houden zodat we verder kunnen gaan! Deze kleinere bijeenkomsten brengen ons bij elkaar, en geven inspiratie, betrokkenheid, inbreng. Een beetje delen maakt meer, want: delen is vermenigvuldigen!

En de laatste hartekreet:

God Bestaat niet!

Maar wel: dat wat groter is dan ikzelf, dat wat er altijd al was, de schepper, de eeuwige, de omarmer, de trooster, ….etc

Dat wil ik in één woord vatten:

GOD

 

Ik eindig deze impressie met een citaat uit de overweging ‘Heiligheid en gemeenschap’ van Janneke Stegeman op 24 juni 2018, waaruit we dankbaar hebben geput bij de voorbereiding: ‘Op onszelf zijn we nog niet zoveel, we worden pas door elkaar. (-)Het heilige is niet waar alles goed is, glad en in orde. (-)Het heilige ontstaat waar alles er mag zijn en iedereen er mag zijn. We zijn aan elkaar gegeven om elkaar te bevestigen, dat het goed is dat we een thuis hebben, en om elkaar liefdevol te onderbreken, een vraag te stellen, in beweging te houden.’ Zo was het en zo moge het zijn.

 

Intussen gaan de lopende en praktische zaken ook gewoon door. Het privacyreglement is nu definitief vastgesteld, nadat opsteller Jos Valke de laatste puntjes had aangepast. We zijn er blij mee dat Jos deze grote klus geklaard heeft.

De externe klachtencommissie en de interne klachtbegeleider c.q. vertrouwenspersoon  kwamen op de koffie na een viering in oktober. Gelukkig niet omdat er klachten zijn, maar wel om elkaar eens te zien en te spreken. De externe commissie bestaat momenteel uit drie personen, die juridisch en sociaal volledig toegerust zijn om een klacht, mocht die komen, zorgvuldig te behandelen. De interne klachtbegeleider, Kees van Houtum, neemt als eerste een klacht uit de gemeente in ontvangst. Heel in het kort gezegd bekijkt hij of hij samen met de klager kan komen tot een oplossing, en zo niet, dan gaat de klacht door naar de externe commissie.  Deze hele procedure kunt u vinden in de structuurnota en die is weer te vinden via de website  (www.dominicusamsterdam.nl > gemeente > structuurnota). Kees functioneert tevens als vertrouwenspersoon voor de gemeente, uw opmerkingen en zorgen over personen of over de gang van zaken kunt u bij hem neerleggen. Hij zal die met u bespreken en kijken of er actie moet worden ondernomen, dit alles in vertrouwelijke sfeer. U vindt Kees via 06 44 54 43 28.

 

De overdracht van het werk van Emile naar onze secretaris Frederik en medewerker verhuur Jan-Pieter is afgerond door de werkgroep die deze overdracht heeft begeleid. Het was niet zomaar een overdracht, voor Emile die zijn werk moest loslaten was het een grote overgang en voor de nieuwe medewerkers een kennismaking met nieuw werk, dat ze met verve hebben opgepakt.

De groep van acht vrijwillige kosters is geruisloos aan deze nieuwe taak begonnen, augustus was de overgangsmaand en inmiddels draaien ze elke zondag beurtelings hun kostersdienst. U kunt de koster van dienst herkennen aan de badge waarmee hij of zij zich bekend maakt.

 

Het najaarsoverleg van de BR met vertegenwoordigers van alle werkgroepen heeft op 14 november plaatsgevonden. Hierin stonden de wensen met betrekking tot de begroting 2019 centraal en verder werd verteld wat er zoal gaande is in de werkgroepen.

Ook was er weer het halfjaarlijks overleg met externe deskundigen dat altijd vruchtbaar is voor gesprek en discussie over de vraag hoe we  als Dominicus kerk en gemeente zijn. Dat levert altijd weer nieuwe gedachten of inzichten op, waarmee we verder kunnen. We kunnen ons gelukkig prijzen dat er altijd weer mensen zijn, die soms van ver uit het land komen voor zo’n avond, die ons kritisch willen volgen en ons aanmoedigen om onze reis met elkaar te vervolgen.

 

Namens de beleidsraad,

Joanne Kruijswijk Jansen